RSS

Category Archives: ΣΥΝΑΞΑΡΙΟ

Η σύναξη των αγίων δώδεκα Αποστόλων

Στις 30 Ιουνίου η Εκκλησία µας εορτάζει τους Δώδεκα Αποστόλους του Χριστού, την «δωδεκάριθμον φάλαγγα» των πρωταγωνιστών του Πνεύματος, όπως αναφέ­ρει ένας ύμνος της εορτής.

Είναι οι άνθρωποι που τους επέλεξε ο Θεάνθρωπος, για να αποτελέσουν τον πυρήνα της Εκκλησίας και να γίνουν οι συνεχιστές του απολυτρωτικού έργου Του στον κόσμο. Το αποστολικό αξίωμα είναι το πιο τιμητικό αξίωμα στην Εκκλησία. Υπερέχει από κάθε άλλο αξίωμα.

Έφεραν δε εις πέρας την τιμητική αποστολή τους οι Απόστολοι με τη Χάρη και βοήθεια του Παναγίου Πνεύ­ματος, που έλαβαν κατά την ημέρα της Πεντηκοστής.

Η Πεντηκοστή

Δεν είχαν κατά κόσµον προσόντα, στα οποία θα μπορούσαν να βασισθούν και να προχωρήσουν στο έργο της διαδόσεως του Ευαγγελίου. Ωραία ερωτά ο Ιερός Χρυσόστομος: «Tίνι γάρθάρρουν;». Πού μπορούσαν να στηριχθούν και να έχουν θάρρος για το έργο τους; «Τ δεινότητι τν λόγων;», στη ρητορική τους μήπως ικανότητα; «λλά πάντων σαν μαθέστεροι», απαντά ο ίδιος ιερός Πατήρ. Ήσαν αγράμματοι ψαράδες. Αλλά μήπως μπορούσαν να βασισθούν, συνεχίζει ο Χρυσόστομος, «τπεριουσί τν χρημάτων;», στον πλούτο τους; «λλ’ οδέ ράβδον, οδέ ποδήματα εχον», ήσαν δηλαδή πάμπτωχοι υλικά.«λλά τ περιφανεί του γένους;», επιμένει να ερωτά ο Άγιος. Μήπως κατήγοντο από κάποιο ξακουστό γένος και αυτό τους έδινε «αέρα» και θάρρος; «λλ’ ετελες σαν καί ξ ετελν»,απαντά. Ήσαν άνθρωποι άσημοι του άπλου λαού, παιδιά φτωχών γονέων με τίπο­τε το εντυπωσιακό κατά κόσµον (ΕΠΕ 12,370).

Και όμως αυτοί οι άσημοι, οι αγράμματοι και φτωχοί, με τη χάρη και τον φωτισμό του Αγίου Πνεύματος ανέτρεψαν το κατεστημένο των αιώνων, φώτισαν τη σκοτισμένη ανθρωπότητα, άνοιξαν την μετά Χριστόν εποχή στην ιστορία του κόσμου, εξευγένισαν με το κήρυγμα του Ευαγγελίου τα ήθη και εξαγίασαν με τη Χάρη των Μυστηρίων της Εκκλησίας τους ανθρώπους.

Η προσφορά των Αγίων Αποστολών στην ιστορία του πολιτισμού είναι θεμελιώδης. Έθεσαν τα ισχυρά και αδιάσειστα θεμέλια, για να μπορεί να ζει ο κόσμος µας. Και αν σήμερα παραπαίει ο κόσμος, είναι γιατί δεν θέλει να στηρίζεται στα ακλόνητα εκείνα θεμέλια, τα οποία έθεσαν βαθιά στη γη μας οι Αγιοπνευματοκίνητοι εκείνοι άνθρωποι, οι οποίοι κήρυξαν στην τότε γνωστή οικουμένη το Ευαγγέλιο. Υπέγραψαν δε το κήρυγμά τους με το αίμα τους, με την ζωή τους. Σύμφωνα με τον «Συναξαριστή» του Αγίου Νικοδήμου του Αγιορείτου, οι άγιοι Απόστολοι περάτωσαν την αποστολή τους ως εξής:

  • Οι πρωτοκορυφαίοι Πέτρος και Παύλος μαρτύρησαν στη Ρώμη , ο πρώτος με σταυρικό θάνατο, με την κεφαλή του προς τη γη, και ο δεύτερος με αποκεφαλισμό.
  • Ο άγιος Ανδρέας ο Πρωτόκλητος μαρτύρησε στην Πάτρα, σε σταυρό με σχήμα Χ.
  • Ο άγιος Ιάκωβος, ο αδελφός του αγίου Ιωάννου, θανατώθ­ηκε, πρώτος από όλους τους Αποστόλους, από τον Ηρώδη τον Αγρίππα με αποκεφαλισμό στα Ιεροσόλυμα.
  • Ο άγιος Ιωάννης ο Ευαγγελιστής εξορίσθηκε στην Πάτμο και τελικά πέθανε στην Έφεσο.
  • Ο άγιος Φίλιππος σταυρώθηκε στην Ιεράπολη της Συρίας.
  • Ο άγιος Θωμάς τρυπήθηκε με ακόντια και λόγχες στη χώρα των Ινδών και παρέδωσε εκεί την ψυχή του.
  • Ο άγιος Βαρθολομαίος σταυρώθηκε στην Ουρβανούπολη της Ινδίας.
  • Ο άγιος Ματθαίος μαρτύρησε διά λιθοβολισμού και πυρός στην Ιεράπολη της Συρίας.
  • Ο άγιος Ιάκωβος ο του Αλφαίου περάτωσε το αποστολικό έργο του κρεμασμένος σ’ ένα σταυρό.
  • Ο άγιος Σίμων ο Ζηλωτής και Κανανίτης παρέδωσε το πνεύμα του καρφωμένος σ’ ένα σταυρό στη Μαυριτανία της Αφρικής.
  • Ο άγιος Ιούδας ο Θαδδαίος θανατώθηκε με τόξα στη Μεσοποταμία κρεμασμένος σ’ ένα δέντρο.
  • Τέλος, ο άγιος Ματθίας, που πήρε τη θέση του προδότη Ιούδα, παρέδωσε την ψυχή του με φρικτά βασανιστήρια στην Αιθιοπία.

Αυτοί ήσαν οι άγιοι Απόστολοι, τα εκλεκτά δοχεία της Χάριτος του Αγίου Πνεύματος, οι Φωτοδότες που με το κήρυγμα και τη ζωή τους έδωσαν υψηλό, ουσιαστικό νόημα στη ζωή των ανθρώπων. Οι αληθινά πνευματικοί άνθρωποι, που εμπνέουν και σήμερα όσους θέλουν να ζουν μια ζωή αληθινά πνευματική.

Η Δράσις μας, Ιούνιος – Ιούλιος 2009

 
Σχολιάστε

Posted by στο Ιουνίου 29, 2015 in ΣΥΝΑΞΑΡΙΟ

 

Το Γενέθλιον του Τιμίου, Ενδόξου, Προφήτου, Προδρόμου και Βαπτιστού Ιωάννου (Του Ἀρχιμ. Σεραπίωνος Μιχαλάκη)

Στις 24 Ιουνίου η Αγία του Χριστού Εκκλησία τιμά και εορτάζει το Γενέθλιο του Αγίου Ιωάννου του Προδρόμου, ο οποίος είχε την μεγαλύτερη τιμή από κάθε άλλο άνθρωπο, είχε δηλαδή την τιμή να βαπτίση τον ίδιο τον Δεσπότη Χριστό. Αυτόν διάλεξε ο Κύριός μας από όλους τους γηγενείς για υπουργό του φρικτού Μυστηρίου της Βαπτίσεώς του.

Αξίζει να σημειωθεί ότι η Αγία μας Εκκλησία τρία μόνο Γενέθλια τιμά καί εορτάζει: 1) του Δεσπότου και Κυρίου ημών Ιησού Χριστού στις 25 Δεκεμβρίου 2) της Παναχράντου Αυτού Μητρός Δεσποίνης ημών Θεοτόκου και αειπαρθένου Μαρίας στις 8 Σεπτεμβρίου και 3) του ενδόξου Προφήτου Προδρόμου και Βαπτιστού Ιωάννου στις 24 Ιουνίου.

Είναι πράγματι ο Τίμιος Πρόδρομος η μεγαλύτερη μορφή της Εκκλησίας μας κατά την αψευδή μαρτυρία του Κυρίου μας που είπε: «δεν υπάρχει ανάμεσα στους ανθρώπους που γεννήθηκαν από γυναίκα (δηλαδή κατά τους όρους της φύσεως, αφού ο ίδιος ο Χριστός γεννήθηκε εκ Πνεύματος Αγίου και εκ της Παρθένου Μαρίας υπέρ φύσιν) μεγαλύτερος από τον Άγιο Ιωάννη τον Πρόδρομο ».

Ενός λοιπόν τέτοιου Θεομαρτύρητου άνδρα το Γενέθλιο τιμούμε και δοξάζομε. Και είναι φυσικό το γεγονός, ότι προηγήθηκαν πολλά παράδοξα και καινοφανή γεγονότα πριν από την Γέννησή του, τα οποία μας τα διηγείται ο Ευαγγελιστής Λουκάς στο πρώτο κεφάλαιο του Ευαγγελίου του με κάθε λεπτομέρεια.

Λέγει λοιπόν ότι στις ημέρες του Βασιλιά Ηρώδη ζούσε στην Ιουδαία κάποιος ιερέας που λεγόταν Ζαχαρίας. Είχε σύζυγό του την Ελισάβετ, η οποία ήταν απόγονος του Ααρών του προφήτου.

Ο Ζαχαρίας και η Ελισάβετ ήταν άνθρωποι στολισμένοι με πολλές αρετές, με φόβο Θεού, με δικαιοσύνη, με ευλάβεια και σωφροσύνη, και τηρούσαν επιμελώς τις εντολές του Θεού. Παρόλο όμως που αγαπούσαν τον Θεό, ο Κύριος δοκίμαζε την υπομονή τους και την πίστη τους. Και για πολλά χρόνια δεν άκουγε την δέησή τους, που τον παρακαλούσαν να τους χαρίση παιδί.

Ειχαν πια γεράσει πολύ και ο Ζαχαρίας και η στείρα σύζυγός του Ελισάβετ και δεν είχαν πλέον ελπίδα να τεκνοποιήσουν, αφού οι όροι της φύσεως είχαν παρέλθει λόγω του γήρατος. Ούτε όμως περίμεναν πλέον την απάντηση στις προσευχές τους, που πολλές φορές είχαν κάνει στον Θεό, αλλ ‘υποτάσσονταν αδίστακτα στο θέλημά του και δέχονταν, χωρίς δυσαρέσκεια τη δοκιμασία και το όνειδος της ατεκνίας τους.

Ενώ λοιπόν ο ιερέας Ζαχαρίας βρισκόταν στο Ναό και θυμίαζε στο Ιερό Βήμα, φανερώθηκε σ ‘αυτόν Άγγελος Κυρίου για να προμυνήσει τη γέννηση του επιγείου και ενσάρκου Αγγέλου, του Βαπτιστού Ιωάννου. Βλεποντάς τον ο Ζαχαρίας ταράχθηκε και φοβήθηκε τόσο πολύ ώστε έμεινε εκστατικός. Τότε ο Άγγελος άρχισε να του λέγει τα εξής: «Μή φοβάσαι Ζαχαρία. Γιατί ο Θεός δέχθηκε την προσευχή σου και η γυναίκα σου η Ελισάβετ θα γεννήσει υιόν. Και θα τον ονομάσεις Ι ω ά ν ν η. Και θα δοκιμάσης μεγάλη χαρά και αγαλλίασι. Πολλοί θα χαρούν για την γέννησή του γιατί θα είναι μεγάλος και περιφανής ενώπιον του Θεού. Θα λάβει όλο το πλήρωμα της Θείας Χάριτος και θα γεμίση από τα χαρίσματα του Αγίου Πνεύματος, όταν ακόμη θα κυοφορείται στην κοιλιά της μητέρας του Ελισάβετ. Και θα επιστρέψει (με το κήρυγμά του) πολλούς Ισραηλίτες στη γνώση του αληθινού Θεού, του Κυρίου αυτών ».

Ακούγοντας έκπληκτος ο Ζαχαρίας όλο αυτό τό ξενήκουστο γι ‘αυτόν μήνυμα του Αγγέλου, κατεπλάγη και τον ρώτησε γεμάτος απορία:

«Πως είναι δυνατό να γίνη αυτο? και με ποιο τρόπο θα το γνωρίσω και θα το πιστεύσω? Πως μπορώ να βεβαιωθώ, τη στιγμή που είμαι τόσο γέρων στην ηλικία και η γυναίκα μου ομοίως υπέργηρη και στείρα? »

Τότε ο Αγγελος του είπε: «Εγώ που σου μιλώ είμαι ο Άρχων Γαβριήλ, που στέκομαι μπροστά στο Θρόνο του Θεού και με έστειλε ο Θεός να σου πω όλα αυτά τα χαρμόσυνα μηνύματα. Όμως επειδή δεν τα πίστεψες, θα μείνεις άλαλος μέχρι την ημέρα που θα εκπληρωθούν όσα σου προανήγγειλα, δηλαδή μέχρι να γεννηθεί ο Ιωάννης ».

Πράγματι από εκείνη την ημέρα έμεινε ο Ζαχαρίας βουβός και άλαλος, έως ότου η Ελισάβετ γέννησε με χαρά τόν Πρόδρομο. Ντρεπόταν όμως να διακυρήξει την γεννησή του για το τόσο πολύ προχωρημένο γήρας της.

genesion

Σπουδή ΣΤΗΝ ΕΙΚΟΝΑ
ΤΟΥ ΓΕΝΕΘΛΙΟΥ ΤΟΥ ΠΡΟΔΡΟΜΟΥ

ΣΤΗΝ Εικόνα ΤΟΥ Γεννεσίου ΤΟΥ Προδρόμου Η Ελισάβετ βρίσκεται Πάνω ΣΕ μεγαλόπρεπο ΚΑΙ υψηλό Κρεβάτι. Τα ενδύματά της περιβάλλουν με σεμνότητα όλο το γηρασμένο σώμα της. Είναι λεχώ, δηλαδή μόλις γέννησε το παιδί της, τον Πρόδρομο Ιωάννη. Μολονότι τον απέκτησε στο βαθύ γήρας της, στο πρόσωπό της διακρίνουμε πιο έντονα τα χαρακτηριστικά της συστολής και της σεμνής σωφροσύνης, παρά τα χαρακτηριστικά της έξαλλης χαράς που ήταν φυσικό να συνέβαινε σε μια άλλη συνηθισμένη γυναίκα. Η Ελισάβετ δόξαζε τον Θεό και στον καιρό της ατεκνίας της και τώρα πού παρ ‘ελπίδα έγινε Μητέρα. Πίσω της διακρίνουμε ένα καταστόλιστο μαξιλάρι, για την ανάπαυση του σώματός της μετά τις ωδίνες του τοκετού καί ακόμη πιό πίσω τήν οικία της σεμνή και επιβλητική. Η οροφή της οικίας είναι σκεπασμένη με κόκκινο ένδυμα πού συμβολίζει τό κάλυμα του νόμου. Πλάι της στέκονται οι θεραπαινίδες, που ετοιμάζουν την τράπεζα του φαγητού και της προσφέρουν από τα παρατιθέμενα εδέσματα, για την ενδυνάμωση του σώματός της.

Στο κάτω μέρος της εικόνας άλλη θεραπαινής γνέθει νήμα και με την άκρη του ποδιού της κινεί τον λίκνο, δηλαδή την κούνια του νεογέννητου Ιωάννη. Η κούνια σκεπασμένη με λευκό ύφασμα, φυλάει τον θησαυρό, δηλαδή το βρέφος που θα δώσει τέλος στη σκιά του νόμου και θα οδοποιήσει τήν ημέρα του φωτός και της χάριτος. Ο Ιωάννης είναι τυλιγμένος με τα σπάργανα όπως τα συνηθισμένα βρέφη, αλλά φορεί και φωτοστέφανο. Το πρόσωπό του λάμπει από χάρη, γιατί έχει ήδη γεμίσει από το Αγιο Πνεύμα, όπως προανήγγειλε ο Αγγελος Κυρίου. Δίπλα του, από τα δεξιά βλέπουμε τον πατέρα του τον Ζαχαρία, να κάθεται σε κάθισμα ωραίο, με ταπεινό αλλά και λαμπρό υποπόδιο και να γράφη σε πινακίδα, με τον κάλαμό του, την λέξη Ι ω ά ν ν η ς. Είναι το όνομα που θα δοθεί στο βρέφος.

Γιατί οι συγγενείς και ολοι οι γνωστοί και γείτονες που είχαν συναθροισθεί στην οικία του Ζαχαρία, περίμεναν να δοθεί στο βρέφος – όπως ήθελε η παράδοση – το όνομα του πατέρα του δηλαδή «Ζαχαρίας». Αλλά η Ελισάβετ έλεγε ότι θα ονομασθεί Ιωάννης. Όλοι απορημένοι ζήτησαν και τήν γνώμη του Ζαχαρία και εκείνος σαν βουβός και αλαλος που ήταν, εγραψε σε πινακίδα το όνομα Ιωάννης, προξενώντας θαυμασμό σε όλους τους παρευρισκομένους. Τότε με θαυμαστό τρόπο λύθηκε ο δεσμός της γλώσσας του και είπε την θαυμάσια ωδή, που διαβάζομε στό α κεφάλαιο του κατά Λουκάν Αγίου Ευαγγελίου (Λουκ α, 68-79.):

«Ας είναι ευλογημένος ο Κύριος, ο Θεός του Ισραήλ, γιατί ήρθε και λύτρωσε το λαό του.

Για χάρη μας έστειλε ένα δυνατό σωτήρα από τη γενιά του Δαβίδ, του δούλου του, όπως ακριβώς είχε πει αιώνες πριν με το στόμα των αγίων προφητών του.

Μ ‘αυτόν μας έσωσε από τους εχθρούς μας και από την εξουσία όλων όσοι μας μισούσαν.

Έδειξε την ευσπλαχνία του στους πατέρες μας κι επλήρωσε την άγια διαθήκη του˙

τήρησε τον όρκο που έδωσε στον πατέρα μας τον Αβραάμ, να μας αξιώσει, αφού γλιτώσουμε απ ‘τα χέρια των εχθρών, να τον λατρεύουμε σαν άνθρωποι που του ανήκουμε και κάνουμε το σωστό ενώπιόν τους σ’ όλη μας τη ζωή.

Κι εσύ, παιδί μου θα ονομαστείς προφήτης του ύψιστου Θεού, γιατί θα προπορευτείς πριν από τον Κύριο για να ετοιμάσεις το δρόμο του, να κάνεις γνωστή στο λαό του τη σωτηρία με τη συχώρεση των αμαρτιών τους.

Επειδή ο Θεός μας είναι γεμάτος ευσπλαχνία, θα κάνει ν ‘ανατείλει για μας ένα φως από ψηλά, για να φωτίσει αυτούς που ζουν στο σκοτάδι και κάτω από τη σκιά του θανάτου, και να οδηγήσει τα βήματά μας στο δρόμο της ειρήνης ».

Όντως τα λόγια του Ζαχαρία θαυμάσια και χαροποιά. Κανενός ανθρώπου η γέννηση συνδυάσθηκε με τέτοια γεγονότα και μηνύματα, όπως του Ιωάννου. Γι ‘αυτό και είναι για όλους ο λύχνος που φωτίζει, η αυγή πού μαρτυρεί τον Ήλιο Χριστό, ο τελευταίος Προφήτης που είδε με τα μάτια του τον Μεσσία και τον κήρυξε και τον βάπτισε στον Ιορδάνη ποταμό. Αυτός που προσκύνησε τον Χριστό από την μήτρα της μητέρας του Ελισάβετ, όταν την επισκέφθηκε η Θεοτόκος φέροντας στην κοιλιά της τον Δεσπότη Χριστό. «Ένδοθεν γαρ ο δούλος αινούσε τον Δεσπότην», όπως σημειώνει ο υμνωδός.

Αυτός ο Ιωάννης είδε το Αγιο Πνεύμα, εν είδει περιστεράς να κατεβαίνει προς τον Κύριο, και να επισφραγίζει την φωνή του Θεού Πατρός, που ακούστηκε εξ Ουρανού: «Ούτος εστίν ο Υιός μου ο αγαπητός εν ω ηυδόκησα Αυτού ακούετε».

«Προφήτα και Πρόδρομε της παρουσίας Χριστού, αξίως ευφημήσαι σε ουκ ευπορούμεν ημείς οι πόθω τιμώντες σε στείρωσις γαρ τεκούσης και πατρός αφωνία, λέλυνται τη ενδόξω και σεπτή σου γεννήσει και σάρκωσις Υιού του Θεού κόσμω κηρύττεται».

ΠΗΓΗ.www.ecclesia.gr /

 
Σχολιάστε

Posted by στο Ιουνίου 23, 2015 in ΣΥΝΑΞΑΡΙΟ

 

Αγ.Νικολάου Πλανά Παράκλησις +Συναξάρι

ΠΗΓΗ.Misha.Sarov.

 
Σχολιάστε

Posted by στο Μαρτίου 2, 2015 in ΣΥΝΑΞΑΡΙΟ, ΥΜΝΟΓΡΑΦΙΑ

 

Ιστορική και θεολογική ανάλυση εικόνας του Αγίου Χαραλάμπου του 17ου αιώνα, με έξι σκηνές από το μαρτύριό του.

ΑΓΙΟΣ ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ-page-003
ΑΓΙΟΣ ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ-page-002ΑΓΙΟΣ ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ-page-004 ΑΓΙΟΣ ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ-page-005 ΑΓΙΟΣ ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ-page-006 ΑΓΙΟΣ ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ-page-007 ΑΓΙΟΣ ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ-page-008 ΑΓΙΟΣ ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ-page-009 ΑΓΙΟΣ ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ-page-010 ΑΓΙΟΣ ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ-page-011 ΑΓΙΟΣ ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ-page-012 ΑΓΙΟΣ ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ-page-013 ΑΓΙΟΣ ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ-page-014

 
Σχολιάστε

Posted by στο Φεβρουαρίου 9, 2015 in ΣΥΝΑΞΑΡΙΟ

 

O Mέγας Αθανάσιος:αγωνιστής της ορθής πίστης.

G 15_O Megas Athanasios-page-001 G 15_O Megas Athanasios-page-002 G 15_O Megas Athanasios-page-003 G 15_O Megas Athanasios-page-004 G 15_O Megas Athanasios-page-005 G 15_O Megas Athanasios-page-006 G 15_O Megas Athanasios-page-007 G 15_O Megas Athanasios-page-008 G 15_O Megas Athanasios-page-009 G 15_O Megas Athanasios-page-010 G 15_O Megas Athanasios-page-011 G 15_O Megas Athanasios-page-012 G 15_O Megas Athanasios-page-013 G 15_O Megas Athanasios-page-014

 
Σχολιάστε

Posted by στο Ιανουαρίου 17, 2015 in ΣΥΝΑΞΑΡΙΟ

 

Ο Άγιος Νεομάρτυς Γεώργιος ο εν Ιωαννίνοις.

 
Σχολιάστε

Posted by στο Ιανουαρίου 16, 2015 in ΣΥΝΑΞΑΡΙΟ

 

Η Θεολογία του Αγίου Ιγνατίου του Θεοφόρου.(Του Σεβ. Μητροπολίτου Γόρτυνος καί Μεγαλοπόλεως κ.κ.Ἰερεμία)

Ignatius_of_Antioch

Σήμερα αγαπητοί μου χριστιανοί, η αγία μας Εκκλησία εορτάζει την μνήμη του αγίου Ιγνατίου του θεοφόρου, επισκόπου Αντιοχείας. Λέγεται «θεοφόρος» ο Επίσκοπος αυτός, επειδή, κατά την παράδοση, αυτό ήταν το παιδί εκείνο που διαβάζουμε στα Ευαγγέλια ότι το πήρε ο Χριστός και το έστησε
 στο μέσον των μαθητών του και είπε: «Εάν δεν στραφείτε να γίνετε σαν τα παιδιά, δεν θα εισέλθετε στην Βασιλεία των Ουρανών» (Ματθ. 18,1-3).

Επειδή λοιπόν τον άγιο τον έφερε ο Χριστός στα χέρια Του από παιδί, γι᾽ αυτό και λέγεται θεοφόρος. Για τον βίο του δεν ξέρουμε πολλά. Ξέρουμε όμως ότι έδωσε δυνατή μαρτυρία για την πίστη του Χριστού στον αυτοκράτορα Τραϊανό. Και γι᾽ αυτή του την μαρτυρία οδηγήθηκε δεμένος από φρουρά στρατιωτών από την Αντιόχεια μέχρι την Ρώμη, για να φαγωθεί από τα θηρία. Στην πορεία του από την Αντιόχεια μέχρι την Ρώμη έγραψε επτά επιστολές, περίφημες επιστολές, πού έχουν πολύ ωραία θεολογική διδασκαλία. Αυτή την διδασκαλία του αγίου Ιγνατίου του θεοφόρου θέλω, αγαπητοί μου, με λίγα λόγια να σας πω στο σημερινό μου κήρυγμα.

2. Στα χρόνια του αγίου Ιγνατίου υπήρχε μία μεγάλη αίρεση, η αίρεση των Δοκητών. Αυτοί έλεγαν ότι δεν σαρκώθηκε πραγματικά ο Χριστός, ότι δεν έλαβε πραγματικό ανθρώπινο σώμα, αλλά φανταστικό. Και ο άγιος Ιγνάτιος, αν και ήταν πολύ γλυκός και εκφραζόταν πολύ ταπεινά, όμως για τους αιρετικούς αυτούς εκφράζεται με πολύ καυτές εκφράσεις. Τούς λέει «λύκους με σχήμα προβάτου», τους λέει «κακά βότανα», «σπέρμα του πονηρού» και «ανθρωπόμορφα θηρία». Πραγματικά τέτοιοι ήταν οι Δοκήτες και τέτοιοι είναι οι αιρετικοί όλων των αιώνων, μεταξύ των οποίων και οι Παπικοί. Και εναντίον των αιρετικών πρέπει να εκφραζόμαστε δυναμικά, όπως τέτοιο παράδειγμα μας δίνει ο άγιος Ιγνάτιος και όλοι ο άγιοι Πατέρες της Εκκλησίας μας. Πολύ να προσέχουμε από τους αιρετικούς, μας λέγει ο άγιος Ιγνάτιος, γιατί μιλάνε με δόλιο τρόπο. Το πικρό δηλητήριό τους, λέει, το κερνάνε με μέλι και έτσι παραπλανώνται οι αμαθείς και παρασύρονται στην πλάνη (βλ. Τραλ. 6). Κατά την πίστη της Εκκλησίας μας, αντίθετα με αυτό που έλεγαν οι αιρετικοί Δοκήτες, ο Ιησούς Χριστός, ο Υιός του Θεού έγινε πραγματικά άνθρωπος σαρκωθείς στην αγιασμένη Κοιλία της Παναγίας Θεοτόκου. Γι᾽ αυτό και ο άγιος Ιγνάτιος στις επιστολές του (βλ. Εφεσ. 7,2) ονομάζει τον Ιησού Χριστό και «εκ Θεού» και «εκ Μαρίας» γεννηθέντα. Τον ονομάζει και «απαθή» και «παθητό». «Απαθής», γιατί ήταν Θεός και «παθητός»,γιατί ήταν άνθρωπος.

3. Αφού ο Ιησούς Χριστός είναι πραγματικά Θεός και πραγματικά άνθρωπος, με μία λέξη Θεάνθρωπος, αυτό που κοινωνάμε στην Θεία Λειτουργία είναι πραγματικά «η Σάρκα του Χριστού που έπαθε» (Σμυρν. 7,1), είναι αυτό το Ίδιο Αίμα του Χριστού πού χύθηκε στον Γολγοθά την Μεγάλη Παρασκευή. Για την Θεία Κοινωνία λέγει πολύ ωραίες εκφράσεις ο άγιος Ιγνάτιος, αδελφοί. Λέει ότι είναι «φάρμακο αθανασίας», «αντίδοτο του μη αποθανείν». Αυτό σημαίνει ότι για τις αμαρτίες που κάνουμε και οι οποίες μας φέρνουν τον θάνατο της ψυχής μας, για «αντίδοτο» να μην πεθάνουμε, πρέπει να κοινωνάμε στην Θεία Λειτουργία το Σώμα και το Αίμα του Χριστού. Γι᾽ αυτό και ο Ιερέας, όταν κοινωνάει τον πιστό, του λέγει: «Εις ζωήν αιώνιον και αθάνατον». Γι᾽ αυτούς που κοινωνάνε με καθαρή την καρδιά, λέει ο άγιος Ιγνάτιος ο Θεοφόρος ότι γίνονται «θεοφόροι», «χριστοφόροι», «ναοφόροι» καί «αγιοφόροι» (Εφεσ. 9,2)!

4. Ο άγιος Ιγνάτιος είναι ο πρώτος που ονόμασε την Εκκλησία μας «Καθολική» (Σμυρν. 8,2), την δε ονομασία αυτή ακούμε στο Πιστεύω μας, όταν λέμε «Εις Μιαν, Αγίαν, Καθολικήν και Αποστολικήν Εκκλησίαν». Ώστε λοιπόν δεν είναι Καθολικοί ο Παπικοί, όπως θέλουν να λέγονται, επειδή έχουν κοσμικές επιδιώξεις να εξαπλωθούν παντού, αλλά εμείς, οι Ορθόδοξοι, είμαστε τα πραγματικά μέλη της πραγματικής Καθολικής Εκκλησίας. –Αλλά τι είναι Εκκλησία, αδελφοί μου; Για την Εκκλησία ο άγιος Ιγνάτιος λέγει ότι είναι «το θυσιαστήριο» (Εφεσ. 5,10. Τραλ. 7,2), δηλαδή η Αγία Τράπεζα, δηλαδή η Θεία Λειτουργία, που γίνεται επάνω στην Αγία Τράπεζα. Ώστε λοιπόν στην Θεία Λειτουργία λαμβάνουμε την ουσιαστική έννοια του τί είναι Εκκλησία. Και λέγω τώρα: Αφού με τούς Παπικούς δεν μπορούμε να τελέσουμε μαζί την Θεία Λειτουργία, δεν συνιστούν αυτοί οι Παπικοί Εκκλησία. Εκκλησία είμαστε μόνο εμείς οι Ορθόδοξοι, γι᾽ αυτό και λέμε «Εις ΜΙΑΝ, αγίαν, καθολικήν και αποστολικήν Εκκλησίαν». Ο όρος όμως και η προϋπόθεση, κατά τον άγιο Ιγνάτιο, ότι ανήκει κάποιος στην Εκκλησία, είναι η ενότητά του με τον Επίσκοπο της τοπικής Εκκλησίας, στην οποία ανήκει αυτός (Σμυρν. 8,1. 9,1. Φιλαδ. 3,2).

5. Τέλος, ο άγιος Ιγνάτιος δίνει μια ωραία ερμηνεία για την μνηστεία της Παρθένου Παναγίας με τον Ιωσήφ, που θέλω να σας την πω, αγαπητοί μου. Γιατί εμνηστεύθη τον Ιωσήφ η Παναγία μας, αφού ως σκοπό είχε την παρθενία; Αυτό, λέγει ο άγιος Ιγνάτιος, έγινε κατά το σοφό σχέδιο του Θεού, για να απατηθεί ο Διάβολος. Γιατί ο Διάβολος άκουσε την προφητεία του Ησαΐου, ότι ο Μεσσίας θα γεννηθεί από παρθένο (βλ. Ησ. 7,14). Δεν είχε όμως συμφέρον ο τρισκατάρατος Διάβολος να γεννηθεί ο Μεσσίας, επειδή θα του κατέλυε τα έργα του (βλ. Α´ Ιωάν. 3,8). Γι᾽ αυτό και βάλθηκε, όπως το λέμε, να μολύνονται οι γυναίκες ή να υπανδρεύονται, ώστε να μην υπάρχει παρθένα γυναίκα να γεννήσει τον Μεσσία. Έτσι, όταν εμνηστεύθη η Παρθένος Μαρία τον Ιωσήφ, ο Διάβολος ενόμισε ότι ούτε και Αυτή θα είναι η Μητέρα του Μεσσίου, αφού εμνηστεύθη. Την έπαθε ο «μπατίστας»! Όπως αυτός απάτησε τους Πρωτοπλάστους και τους παρέσυρε να φάνε τον απηγορευμένο καρπό, έτσι απατήθηκε και ο ίδιος τώρα! Και την ίδια απάτη την έπαθε και στον θάνατο του Χριστού. Ο άγιος Ιγνάτιος μιλάει για τρία «μυστήρια κραυγής», την παρθενία της Παναγίας, τον τοκετό Της και τον θάνατο του Χριστού, τα οποία «εν ησυχία Θεού επράχθη» (βλ. Εφεσ. 19,1)!

πηγή: http://www.pentapostagma.gr/

 
 
Follow

Ενημερωθείτε για κάθε νέα δημοσίευση στο email σας.

Μαζί με 144 ακόμα followers