Η πολιτισμένη δύση σκοτώνει 6.700.000 παιδιά κάθε χρόνο

Μάστιγα οι εκτρώσεις στα νέα κορίτσια

Οι έφηβες “μιμούνται” τις μητέρες τους που έκαναν άμβλωση

Οι έφηβες των οποίων η μητέρα είχε κάνει έκτρωση στο παρελθόν, έχουν και οι ίδιες σημαντικά αυξημένη και μάλιστα υπερδιπλάσια πιθανότητα να κάνουν και οι ίδιες έκτρωση, σύμφωνα με μια νέα καναδική επιστημονική έρευνα (πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ). Στις χώρες του Δυτικού κόσμου πραγματοποιούνται περίπου 6,7 εκατομμύρια εκτρώσεις κάθε χρόνο. Το ιδιαιτέρως ανησυχητικό είναι πως ένα μεγάλο ποσοστό γίνεται από νέες κοπέλες έως 19 ετών.

Οι ερευνητές έδειξαν ότι η πιθανότητα να κάνει μια νέα έκτρωση κατά την εφηβεία της ήταν 10,1%, αν και η μητέρα της είχε κάνει το ίδιο, ενώ η πιθανότητα ήταν μόνο 4,2% για τις έφηβες των οποίων η μητέρα δεν είχε κάνει καμία έκτρωση.

Σύμφωνα με τους ερευνητές, στη συντριπτική πλειονότητά τους (94%) οι εκτρώσεις είχαν γίνει πριν την 15η εβδομάδα της κύησης. Συνεπώς είναι απίθανο να έγιναν λόγω γενετικού ή άλλου ιατρικού προβλήματος, αλλά σχετίζονταν με ατομικές επιλογές και κοινωνικές επιρροές. Μάλιστα, όσες πιο πολλές εκτρώσεις είχε κάνει η μητέρα, τόσες περισσότερες είχε κάνει και η κόρη.

Θλιβερή πρωταγωνίστρια η Ελλάδα

Τις 150.000 ετησίως αγγίζει ο αριθμός των αμβλώσεων στην Ελλάδα. Τουλάχιστον 40.000 νεαρά κορίτσια, ηλικίας κάτω των 16 χρόνων, καταφεύγουν κάθε χρόνο στην Ελλάδα στην «επιλογή» της έκτρωσης προκειμένου να διακόψουν μια ανεπιθύμητη εγκυμοσύνη. Οι γιατροί δεν κρύβουν την απογοήτευσή τους για τα θλιβερά δεδομένα των ανεπιθύμητων κυήσεων και των εκτρώσεων που, όπως είδαμε πιο πάνω, δεν αποτελούν φαινόμενο μόνο ελληνικό.

Οι μισές έφηβες ξεκινούν στην Ελλάδα τη σεξουαλική τους ζωή πριν από τα 17 τους χρόνια, ενώ υπάρχουν μελέτες που δείχνουν πως το 73% των εφήβων 14 έως 16 ετών είχαν μιας κάποιας μορφής σεξουαλική δραστηριότητα. Στα τέλη του 2017 δημοσιεύματα, βασισμένα σε έρευνες, έδειξαν ότι αρκετές ελληνίδες ξεκινούν την ερωτική τους ζωή ήδη από τα 12 χρόνια!

«Στα δημόσια νοσοκομεία καταφθάνουν συχνά νέες κοπέλες ζητώντας να κάνουν έκτρωση. Άλλες φορές τις συνοδεύουν οι μητέρες τους και άλλες φορές κάποια φίλη τους. Κάποιος άντρας, ο πατέρας του εμβρύου, συνήθως δεν βρίσκεται εκεί. Οι κοπέλες γενικά είναι τρακαρισμένες και ανήσυχες

Το πιο ευχάριστο γεγονός, της μητρότητας, έγινε γι’ αυτές αφορμή μεγάλου άγχους ή και πανικού», είπε στην “Ορθόδοξη αλήθεια” η μαία Εύα Μπάρλα και συμπλήρωσε: «Το πρόβλημα των εκτρώσεων, πέραν των άλλων, είναι και συνειδησιακό. Γίνεται προσπάθεια να παρουσιαστεί στην κοινή γνώμη ως μια διαδικασία ρουτίνας, αλλά δεν είναι έτσι. Ένα κορίτσι όμως που ξεκινάει πρόωρα την ερωτική του ζωή με μια έκτρωση έχει τραυματιστεί βαθιά. Αυτό όμως κανείς δεν το προσέχει. Το ότι έρχεται μια κοπέλα να κάνει έκτρωση είναι από όλους αποδεκτό. Το να τραυματιστεί ψυχικά μια κοπέλα από αυτή τη διαδικασία θεωρείται ανάρμοστο, κάτι που δεν δικαιολογείται. Αφού υποτίθεται διαχειρίζεσαι το σώμα σου όπως θες, δεν μπορεί στη συνέχεια να είσαι τραυματισμένη ψυχικά… Γι’ αυτό και μετά την έκτρωση κανείς δεν ασχολείται. Ωστόσο, η ενοχή βαραίνει τη γυναίκα. Δεν εννοώ ότι ευθύνη δεν φέρει και ο άντρας ως πατέρας του εμβρύου. Αλλά αυτός απαλλάσσεται όπως πάντα πιο εύκολα τουλάχιστον από τις ενοχές που του φορτώνει η κοινωνία. Το παιδί πάντως είναι και των δύο». Οι γιατροί ποιά στάση κρατούν γενικά απέναντι στην έκτρωση; «Υπάρχουν γιατροί που έχουν συνειδησιακό πρόβλημα απέναντι στις εκτρώσεις. Στην Ιταλία στατιστικές εμφανίζουν το 70% των γιατρών να επικαλείται λόγους συνείδησης για να αρνηθεί εκτρώσεις… Κάτι τέτοιο, αν και όχι σε τόσο υψηλό ποσοστό, θα ισχύει και για την Ελλάδα. Ωστόσο, η αντίθεση στις εκτρώσεις δεν γίνεται φανερή στη χώρα μας. Δεν υπάρχει δημοσιότητα. Η αντίθεση στις εκτρώσεις θεωρείται δυστυχώς ακραίος συντηρητισμός. Στη Μάλτα, ωστόσο, οι εκτρώσεις είναι παράνομες, το ίδιο στην Κύπρο – πλην ελαχίστων εξαιρέσεων. Στην Ισπανία και την Πολωνία, το δικαίωμα στην έκτρωση παραμένει εξαιρετικά περιορισμένο. Αυτές οι χώρες βέβαια είναι για τους πολλούς σκοταδιστικές ως προς την αντιμετώπιση του θέματος αυτού». Ρωτήσαμε την κ. Μπάρλα για την έναρξη της σεξουαλικής δραστηριότητας κυρίως των ελληνίδων κοριτσιών. «Είναι αλήθεια ότι ο μέσος όρος των νέων που έχουν ερωτικές εμπειρίες είναι ολοένα και μικρότερος όσο περνάνε τα χρόνια. Η ερωτική ζωή σήμερα είναι δικαίωμα και ο πολιτισμός μας δεν εμποδίζει κανέναν από το να έχει διάφορες εμπειρίες, και βέβαια κατεξοχήν σεξουαλικές. Είναι όμως ώριμοι οι νέοι για σεξουαλική ζωή και μάλιστα άστατη; Λίγοι θα απαντήσουν όχι. Νοιαζόμαστε κυρίως για το δικαίωμα στην εμπειρία. Αν από τις εμπειρίες προκύψει κάποιο τραύμα, λίγο ενδιαφέρει τον κόσμο, που τότε φανερώνει το πραγματικό του πρόσωπο, αυτό της αδιαφορίας. Το πολύ πολύ να πει ότι τα προβλήματα μας κάνουν πιο ώριμους».

Οι Έλληνες απέναντι στην έκτρωση

Στις 28 Σεπτεμβρίου του 2017 συγκεντρώθηκαν στο Σύνταγμα λίγες γυναίκες με πανό: «My BodyMy Rights»– Δικό μου το σώμα, δικά μου τα δικαιώματα, «Σε Ισπανία, Ελλάδα και Παντού, Εμείς αποφασίζουμε εάν πότε και πόσα παιδιά θα κάνουμε». Μια καμπάνια που κορυφώθηκε τον Οκτώβριο, σε πολλές χώρες, με συμμετοχή εκατοντάδων φεμινιστικών οργανώσεων και επίκεντρο την πανευρωπαϊκή πορεία αλληλεγγύης στις Βρυξέλλες που επέδωσε ψήφισμα στο Eυρωκοινοβούλιο. Αυτή ήταν η «Παγκόσμια Ημέρα για το Δικαίωμα στην Ασφαλή Έκτρωση».

Η Γενική Γραμματεία Ισότητας εξέφρασε τη συμφωνία της με όσα οι γυναίκες διεκδικούν: «Παρ’ όλο που η έκτρωση αποτελεί μία από τις σημαντικότερες κατακτήσεις του φεμινιστικού κινήματος στη χώρα μας εδώ και 30 χρόνια, στην πραγματικότητα η πρόσβαση στη δωρεάν, νόμιμη και ασφαλή έκτρωση για όλες –ανεξαιρέτως– τις γυναίκες συχνά αποτελεί δύσκολη υπόθεση».

Τα μέλη της ελληνικής πρωτοβουλίας μάλιστα διαμαρτυρήθηκαν για το πρόσφατο τότε περιστατικό αναισθησιολόγων στο μοναδικό δημόσιο νοσοκομείο στη Σάμο, που αρνήθηκαν να χορηγήσουν αναισθησία σε γυναίκα που επιθυμούσε διακοπή κύησης, επικαλούμενοι «λόγους συνείδησης».

Πώς φτάσαμε ως εδώ;

Το νομόσχεδιο Μαγκάκη έχει νομιμοποιήσει την έκτρωση, με συνοπτικές διαδικασίες, ήδη από τη δεκαετία του 1980. Ο Θεολόγος Παναγιώτης Νέλλας σε συνέντευξή του στο περιοδικό “Σημάδια” ήδη το 1984 σχολίαζε τον τρόπο που αυτό το νομοσχέδιο αντιμετώπιζε το πρόβλημα των αμβλώσεων: «Το αντιμετωπίζει όπως ο Χίτλερ αντιμετώπισε το πρόβλημα των Εβραίων. Οι Εβραίοι, κατά τη γνώμη του Χίτλερ […] δημιουργούσαν προβλήματα. Η πιο εύκολη και τελεσίδικη, κατά τη γνώμη του, λύση ήταν να τους στείλει στο Άουσβιτς. Και η πιο εύκολη λύση για το τεράστιο κοινωνικό πρόβλημα που αποτελούν αναμφισβήτητα οι αμβλώσεις είναι το νομοσχέδιο Μαγκάκη. […] Με το νομοσχέδιο νομιμοποιείται, δηλαδή καταξιώνεται, η θανάτωση ανεύθυνων ανθρώπων, πολύ πιο αθώων από τους Εβραίους που έστελνε ο Χίτλερ στο Άουσβιτς. Και η περίπτωση του νομοσχεδίου είναι πολύ πιο τραγική, γιατί, αν στην περίπτωση του Χίτλερ είχαμε να κάνουμε με την πράξη ενός παρανοϊκού, εδώ ο φόνος παρουσιάζεται σαν υγιής αντίδραση μιας υγιούς κοινωνίας».

Από τότε μέχρι σήμερα κύλησε πολύ νερό στο αυλάκι. Αν δεν ήταν η Εκκλησία και οι χριστιανοί, δεν θα ακουγόταν στη χώρα καμιά κάθετα αντίθετη άποψη απέναντι στις αμβλώσεις. Ο νόμος έχει πάντα και συμβολική αξία ηθικοποιώντας στη συνείδηση των ανθρώπων αυτό που είναι «νόμιμο». Αν και η άμβλωση δεν θεωρείται μικρό πρόβλημα από κανέναν, η κυρίαρχη ιδεολογία καθόλου δεν την αμφισβητεί ως δικαίωμα των γυναικών που μπορούν «να διαχειρίζονται το σώμα τους όπως το επιθυμούν». Κανείς βέβαια δεν μιλάει για τα δικαιώματα του ανυπεράσπιστου αγέννητου παιδιού… Εκεί που αρχίζει και σταματά η αντιμετώπιση των εκτρώσεων είναι η σεξουαλική ενημέρωση και η αντισύλληψη. Στην Ελλάδα εν προκειμένω, λένε οι ειδικοί, υπάρχει έλλειψη σεξουαλικής αγωγής στα σχολεία και όχι τόσο ικανοποιητική χρήση μεθόδων αντισύλληψης. Αλλά και σε άλλες χώρες της Δύσης, που η ενημέρωση στα σχολεία και η αντισύλληψη, δεν λείπουν το πρόβλημα παραμένει σοβαρό.

Πώς θα αντιμετωπιστεί αυτό το τεράστιο πρόβλημα; Στην Ελλάδα η έκτρωση θεωρείται αποκλειστικά θέμα και αρμοδιότητα της γυναίκας. Η γυναίκα καλείται να αποτινάξει από πάνω της την ενοχή και να διαχειριστεί το σώμα της όπως εκείνη θέλει. Η έκτρωση εμπίπτει στα ατομικά δικαιώματα της γυναίκας και η λύση του προβλήματος δεν μπορεί παρά να είναι ξανά ατομική, γυναικεία. «Το ζήτημα, σημείωνε ο Π. Νέλλας, δεν είναι πώς θα αντιμετωπίσει το πρόβλημα μόνο η γυναίκα αλλά πώς θα το αντιμετωπίσουν ο άνδρας και η γυναίκα. Το πώς θα αντιμετωπίσει το πρόβλημα η κοινωνία. Ούτε το πώς η γυναίκα θα δει το κορμί της, αλλά ταυτόχρονα πώς ο άνδρας θα δει το κορμί του και το κορμί της γυναίκας. Η Εκκλησία λέει ότι το κορμί της γυναίκας δεν ανήκει σ’ αυτήν αλλά στον άνδρα, και το κορμί του άνδρα δεν ανήκει σ’ αυτόν αλλά στη γυναίκα. Προφανώς και το έμβρυο ανήκει και στους δυο. Και οι δυο ανήκουν στο παιδί. Υπάρχουμε μέσα σε ένα πλέγμα σχέσεων. Σ’ αυτή την προοπτική γίνεται το ξεπέρασμα της ατομικότητας και μπορεί να γίνει αληθινά δεκτός και ο καινούργιος άνθρωπος που δημιουργείται».

____________

Σοφία Χατζή

δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα

ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΑΛΗΘΕΙΑ, 02.05.2018

Advertisements

«Μνημείο στο Αγέννητο Παιδί»..

 

40498226_303875606867020_6486127454275502080_n

Το γλυπτό ανήκει στον Σλοβάκο καλλιτέχνη M.Hudacek και φέρει τον τίτλο «Μνημείο στο Αγέννητο Παιδί»..
Απεικονίζει τον πόνο του πένθους με τη μάνα να βρίσκεται γονατιστή, μετανιωμένη με αιμάτινες αποχρώσεις..
Ενώ το παιδί απεικονίζεται διάφανο, από την απόφαση της μάνας για απουσία της ύπαρξής του, που όμως την έχει συγχωρέσει και της το δείχνει με ένα χάδι..

Ο καλλιτέχνης αναφέρει σε συνέντευξή του τον λόγο που δημιούργησε αυτό το έργο:
«-Κύριος σκοπός μου ήταν όχι να γίνω διάσημος μέσα από τη δημιουργία του γλυπτού αυτού, αλλά να φανεί η σημαντική αξία της ανθρώπινης ζωής και η ανάγκη για την προστασία της ακόμα και από τη σύλληψη»..

Ένα εκπληκτικό έργο..
Που θα έπρεπε όλους να μας βάλει σε σκέψεις!

Φορέστε τα Κυριακάτικά σας ! (Μικρό διήγημα στην μνήμη της Μαρίας Χ.) Νώντα Σκοπετέα

miracle2
Ο Σπύρος και η Μαρία . Πυρίγληνες μορφές με πυρένδυτες για την αγάπη του Χριστού ψυχές από τα μικράτα τους ! -Ο Σπύρος μου και …η Μαρία μου …Κάποιες φορές τούτο το κτητικό μπορεί να φανερώσει τον ίδιο τον Παράδεισο ! Δεκαοκτώ σχεδόν χρονών η Μαρία του , του Θεού Λόγου σπουδάστρια , λίγο μεγαλύτερος ο Σπύρος της , στα πρώτα του τότε πετάγματα σαν Ίκαρος με φτερά λυγαριάς !

Μα να , για αυτά τα παιδιά δέεται με υψωμένα τα χέρια ο πάτερ, στον Μέγα Ιερουργό του μυστικού και αχράντου Γάμου ! Αμπέλι με κλήματα αγλαόκαρπα , της Κανά το νάμα, αέναα να στάζει ξεδιψαστικό, στο κοινό ποτήρι της αγάπης τους …

Νιόφυτα λιόδεντρα μπροστά στο υψωμένο Ευαγγέλιο , φορτωμένα με χρυσές ελιές , έλεος και οικτιρμό , εύχεται ολόκαρδα πάντα να στύβουν σε καντήλι ακοίμητο , κάτω από τα μαρτυρικά τους στέφανα …

Έτσι δέεται να τους συγκομίσει, σε γεράματα βαθιά ο Γεωργός Κύριος …

Δὸς αὐτοῖς Κύριε καρπὸν κοιλίας, καλλιτεκνίαν, ὁμόνοιαν ψυχῶν καὶ σωμάτων….

….Σύζευξον αὐτοὺς ἐν ὁμοφροσύνῃ· στεφάνωσον αὐτοὺς εἰς σάρκα μίαν· χάρισαι αὐτοῖς καρπὸν κοιλίας, εὐτεκνίας ἀπόλαυσιν.

Φεύγουν οι ευχές από τα χείλη του Ιερέα και φτάνουν στα υπερουράνια , στο Αγαλλίαμα των Μαρτύρων …

Άγιοι Μάρτυρες , οι καλώς αθλήσαντες και στεφανωθέντες !

Το άκουγαν ο Σπυρίδων και η Μαρία , ο Νυμφίος και η Νύμφη , απ τους ψάλτες στο μυστήριο το ιερότατο , την ώρα που στεφανωμένη η αγνότητά τους, έκανε τα πρώτα της κοινά σφιχτοκρατημένα απ τα χέρια τους βήματα , μα κάπως δυσκολεύονταν τότε να το νιώσουν βαθιά τους . Ήρθε όμως το πρώτο παιδί τους και μαζί του γεννήθηκε την ίδια μέρα ένα ουρανόσταλτο δώρο , που οι Άγιοι το είπανε βίωμα ! Και ξεκίνησαν τα θαύματα και τα θαυμάσια ! Μια αμετάπτωτη κατάσταση χαράς ! Ένα παραδεισένιο γλέντι η ζωή τους , με τα λόγια και τα τραγούδια του Θεού , με την αληθινή χαρά Του !

-Πόσα παιδιά λες να κάνουμε , πόσα θες ;είχαν ρωτήσει σχεδόν ταυτόχρονα ο ένας τον άλλον τότε στο ξεκίνημά τους το κοινό !

– Μέχρι 5 είναι καλά ! Ναι , 5 παιδιά ! Τι όμορφα που θα είναι ! Μας φαντάζεσαι τις Κυριακές όλους μαζί στην Εκκλησία , φορώντας τα Κυριακάτικα ρούχα μας , τα καλά μας, τα Αναστάσιμά μας !

Και ξεκίνησαν με τον πρώτο τους τον γιό ! Ο μεγάλος …έτσι τον έλεγαν από μικρό , γιατί σχεδόν δεν είχε μιλήσει ακόμα εκείνος , όταν άρχισαν να καταφθάνουν και τα υπόλοιπα μέλη μιας …Θεέ μου …δωδεκαμελούς οικογένειας !

miracle1

2017 μ.Χ. πλέον !

-Σαν τον Ιώβ καλέ Σπύρο μου και εσύ , του είπε ο Γέροντάς τους ολόχαρος , μόλις αυτός του μήνυσε τα χαρμόσυνα νέα πως η Μαρία του, κυοφορούσε ήδη το δέκατο παιδί τους !

-Ξέρεις Σπύρο μου , του είπε όλος χαρά εκείνος , όταν αποκατέστησε τον Ιώβ ο Κύριός μας, του τα έδωσε όλα διπλά ! Είχε και του πήρε στην αρχή όταν τον δοκίμασε 7.000 πρόβατα , του έδωσε έπειτα 14.000, είχε 3.000 καμήλες του έδωσε 6.000, είχε 500 ζεύγη βοδιών και 500 θηλυκούς όνους του έδωσε 1000 από κάθε είδος . Είχε και 10 παιδιά 7 γιούς και 3 θυγατέρες , που τους πήρε ο Κύριος , του έδωσε έπειτα πάλι 10 ! 10 στον Ουρανό , 10 και στη γη ! Πάλι τα διπλά δηλαδή ! 7 γιούς ξανά και 3 κόρες , την Ημέρα την Κασσία και την Αμαλθαία ! Εσύ στην αναλογία λίγο μας τα χάλασες , αλλά στον αριθμό και στην Υπομονή σαν κάπως να του έμοιασες του Ιώβ !

-Να εύχεσθε Γέροντα , να λέω και εγώ σαν τον πολύαθλο Άγιο , συνέχεια το Είη το όνομα Κύρίου ευλογημένον , ό,τι κι αν θελήσει ποτέ να μου αποστερήσει!

36405120_1866343123423428_7549402052133126144_n

Τα διηγήθηκε τούτα στην Μαρία του και εκείνη είπε τότε μόνο ένα Αμήν , που μέσα του χώρεσαν όλα τα απερίγραπτα με λέξεις !

Η Μαρία η Θεολόγος , η Μαία , η Μάνα , η Αγωνίστρια , η Αθλήτρια , η Ακάματη, που δεν έπαψε ποτέ να μιλά στα παιδιά της , με το βίωμά της . Από την κοιλιά ακόμα πόσα δεν τους έλεγε , για την χαρά του Θεού , για τον Γέροντά της τον λατρεμένο , τον Άγιο Πορφύριο, το μεγάλο θαύμα που κάποτε της έκανε…Πόσα χάδια πόσες αγκαλιές , πόση ειρήνη και αγάπη σε όλα τα… παπάκια της, έτσι με στοργή τα έλεγε τα μωρά της , σαν αυτά συνεχώς την ακολουθούσαν, λαχταρώντας πάντα να νιώθουν όπως εκείνο το πρώτο εννιάμηνο στην θαλπερή της μήτρα …Μα και πόσο μοναδικά μετέδιδε την εμπειρία της αυτήν την Θεοδώρητη , σε όλες τις μανούλες , που της εμπιστεύονταν τον πόθο της συνδημιουργίας…

Νύχτα βοήθησε την τελευταία μανούλα να γεννήσει φυσιολογικά το μωρό της …Σχεδόν λεχώ η Μαρία μας ακόμα στον δέκατο βλαστό της , πήρε ευλογία και έσπευσε να παρασταθεί …Πρώτη φορά εκείνη την νύχτα , που επέτρεψε ο Θεός να αισθανθεί βαριά την συνήθως ακαταπόνητη καρδούλα της!

Λύγισε σαν λυγαριά το θέλω της το θυσιαστικό ! Κάθε ύπνος ένας θάνατος μικρός και ο Θάνατος ένας μεγάλος ύπνος ! Έγειρε άθελα για λίγο να κοιμηθεί, να ξαποστάσει και πέταξε με τα αγγελικά φτερά του Ικάρου της … Με την ταχύτητά του διαθόθηκε το μαντάτο ! Η Μαρία έφυγε για τον Ουρανό χθες την νύχτα ! Χριστέ μου ! Η Μαρία !

Είη το όνομα Κυρίου Ευλογημένο από του νυν και έως του αιώνος! Πόσο τον ακολούθησες σε όλα του τον Πολύαθλο Άγιο αδελφέ μου Σπύρο ! Αυτό σου ήρθε στα χείλη μόλις σε πήραν στο τηλέφωνο ! Θυμήθηκες αμέσως τις κουβέντες της λίγες μέρες πριν το φευγιό της, την μετάβασή της προς την αληθινή Ζωή…

«Να έχετε διάκριση όταν μιλάτε με τους ανθρώπους για θέματα πίστης, ανάλογα με τα βιώματα που έχουν. Για παράδειγμα, αν μια νταλίκα πέσει πάνω μου και σκοτωθώ τι θα πείτε στα μικρότερα; Ότι η μαμά σκοτώθηκε ή ότι πήγε στον ουρανό;» Τα θυμήθηκαν όλα τα παιδιά της , ακόμα και το δέκατο , τα λόγια της εκείνα τα τόσο προφητικά … Τα θυμήθηκε και ένας γιός όταν κάποια κυρία του είπε πως …ο Θεός πήρε την μαμά σας !

-Όχι μόνο δεν πήρε τη μαμά μας, απάντησε ατάραχος αλλά μας έδωσε και τη Δική Του ακόμα… Αισθάνθηκε μια αλλιώτικη χαρά τότε γιατί ήξερε πως η μάνα του τον άκουγε ! Λίγες ώρες πριν τους είχε ορμηνέψει ο πατέρας :

-Παιδιά μου , η μάνα σας χθες βράδυ έφυγε για τον Ουρανό σε τροχαίο! Ετοιμαστείτε σήμερα θα την φέρουμε εδώ στο σπίτι μας και αύριο θα την κηδέψουμε !

Είναι εδώ μαζί μας και θα ναι πάντα , να το ξέρετε ! Δεν πεθαίνουν οι ψυχές ! Είναι αιώνιες ! Χριστός Ανέστη να λέτε σε όλους ! Με ακούτε ; Μόνο αυτό να απαντάτε σε όλους ! Είναι μέρες σπουδαίες η σημερινή και η αυριανή ! Θα πάρει χαρά μεγάλη , αν όσα τόσα χρόνια σας δίδαξε με το παράδειγμά της, σήμερα και αύριο γίνουν πράξη και Ανάσταση !

Σαν ν άκουσα την μεγάλη θυγατέρα του να τον ρωτά :

-Τι ρούχα να φορέσουμε πατέρα ;

-Να φορέσετε όλοι τα Κυριακάτικά σας , τα Αναστάσιμά σας !

Έτσι λευκοφορεμένα περικύκλωσαν το άψυχο σώμα της στο σπίτι τους ολονυχτίς διαβάζοντας το ψαλτήρι , μα και στο καθολικό της Μεταμόρφωσης …Η λάμψη απ τις ακτίνες του Θαβώρ έλουζαν τα πρόσωπά τους …Ο Άγιος Πορφύριος δεν σταματούσε να τους αγκαλιάζει συνέχεια όλους στα μυστικά αθέατα , ψιθυρίζοντάς τους πως …θα είναι μαζί μου τώρα η Μαρία ! Θα είναι μαζί μου ! Ο μεγάλος τους στο αναλόγι και εκείνος με τα Κυριακάτικά του , ξεκίνησε να λέει τον Απόστολο :

Ἀδελφοί, οὐ θέλω ὑμᾶς ἀγνοεῖν περὶ τῶν κεκοιμημένων, ἵνα μὴ λυπῆσθε καθὼς καὶ οἱ λοιποὶ οἱ μή ἔχοντες ἐλπίδα. Εἰ γὰρ πιστεύομεν ὅτι Ἰησοῦς ἀπέθανε καὶ ἀνέστη, οὕτω καὶ ὁ Θεὸς τοὺς κοιμηθέντας διὰ τοῦ Ἰησοῦ ἄξει σὺν αὐτῷ…

Πόσο πρωτόγνωρα αληθινά ακούστηκαν τούτα τα λόγια από το στόμα του ! Χιλιάδες ψυχές τον άκουσαν και δάκρυσαν στο σπάσιμο της φωνής του στην κατάληξη:

… πάντοτε σὺν Κυρίῳ ἐσόμεθα….πάντοτε…

Αυτό το… πάντοτε , δίνει στην λύπη μας χαρά , στο ανέλπιδό μας αποκαραδοκία , στις δοκιμασίες μας αποκατάσταση εν τοις Ουρανοίς …Τούτο το… πάντοτε ντύνει το όνειρο του Παραδείσου στα λευκά , στα Κυριακάτικα , στα Αναστάσιμά μας!

Καλή αντάμωση Μαρία μας ! Πρέσβευε υπέρ ημών των περιλειπομένων …

Διήγημα βασισμένο σε αληθινή ιστορία

Εις μνήμην της Μαρίας Χ.

+22-06-2018

Προς δόξαν Θεού και παραμυθία ψυχών, που ως μη έχοντες Ελπίδα πενθούν γιατί ¨έχασαν» τον άνθρωπό τους , λες και απώλεσαν κάποιο αντικείμενο …

Ναι , δάκρυα πολλά και προσευχή βουβή , σαν τον πόνο των λευκοφορεμένων σπλάχνων της για την αναχώρηση της Μαρίας εκ του θανάτου εις την Ζωήν τούτες τις ώρες …

Ορφανόν και χήραν αναλήψεται Κύριος …

Μα δόξα τω Θεώ , σε θεοστυγείς και σκοτεινές μέρες που σχεδόν έχουμε ξεχάσει το οτι Ένας είναι Ζωής ο Κυριεύων και του Θανάτου , με προβολή και ηρωοποίηση όσων, ταις των δαιμόνων απάταις αποφάσισαν για το αντίθετο , είδαμε και βιώσαμε μια νεκρώσιμη ακολουθία μακάρια και όχι μακάβρια …με σκεπασμένα φέρετρα , μαύρες «σημαίες» να αποδοκιμάζουν τον Ουρανό και τις απερινόητες αποφάσεις του Θεού …

Ανάσταση σήμανε και πάλι στο Μήλεσι !

Αληθώς Ανέστη αδελφή μας Μαρία !Μακαρία η οδός σου !

Σπύρο αδελφέ μου πάντα αγγελικά και αγέρωχα τα φτερά σου !

Ψυχές μας διαλεχτές , καλές υπομονές και χαρά Θεού αληθινή πάντα να φωλιάζει στην μνήμη και στις καρδιές σας, με τις μεσιτείες της Αγίας Μάνας σας !

Ευχαριστούμε θερμά τον αδελφό μας και συνοδοιπόρο Σταύρο Γουναρίδη και το εξαιρετικό ιστολόγιο «Αμφοτεροδέξιος» για την ευγενική παραχώρηση στοιχείων από σχετικές αναρτήσεις