Πατρογονικά έθιμα.(Ιεραποστολικές ιστορίες)

Είχαμε τελειώσει την κατήχηση, όταν ένας από τους πιστούς της Εκκλησίας μας μου ζήτησε να επισκεφτώ το σπίτι του. Το σπίτι των ιθαγενών της Μαγαδασκάρης είναι μια αχυρένια καλύβα δύο επί τρία, όπου στοιβάζονται οι γονείς με τα μικρά τους παιδιά, που είναι συνήθως τρία ή τέσσερα στον αριθμό, πολλές φορές και περισσότερα.

Η γυναίκα του ανθρώπου που με κάλεσε, ήταν λεχώνα περίπου δέκα ημερών. Όλη η οικογένεια βαπτισμένη. Στην ερώτηση μου πώς τα πάνε από οικονομικής πλευράς, μου είπαν ότι δεν έχουν ούτε φαγητό πολλές φορές. Ήξερα ότι οι άνθρωποι της περιοχής αυτής ασχολούνται με την κτηνοτροφία, γι’ αυτό και τους ρώτησα αν έχουν βόδια. Ο πατέρας μου απάντησε τότε ότι είχαν περίπου είκοσι. Ανήκαν όμως στον πατέρα της συζύγου, ο οποίος απεβίωσε. Η παράδοση του λαού, προ της κηδείας απαιτεί να σφαγιαστούν όλα τα ζώα που ανήκουν στον νεκρό, τα οποία είτε πωλούνται, για να καλυφθούν τα έξοδα της κηδείας, είτε προσφέρονται ως τροφή στους γνωστούς και συγγενείς. Αποτέλεσμα μετά την πώληση του μοναδικού αυτού πολλές φορές περιουσιακού στοιχείου, να μην έχει πια τίποτα μια ολόκληρη οικογένεια και να εκπίπτει σε κατάσταση πλήρους ένδειας και στέρησης ακόμα και αυτών των αναγκαίων.  Δυστυχώς αυτή είναι η παράδοση του λαού, την οποία όποιος θελήσει να αθετήσει θα έχει να αντιμετωπίσει την κατακραυγή του πολύ στενού και ευρύτερου κοινωνικού συνόλου.

Το να προσφέρεις, λοιπόν, σε μια τέτοια χρονική στιγμή βοήθεια στον πάμπτωχο πατέρα και μητέρα με έξι πεινασμένα παιδιά είναι κάτι σχετικά εύκολο και πραγματικά αξιόλογο. Το να αλλάξεις, όμως, αυτά τα ταμπού και τα έθιμα, που δυστυχώς βασανίζουν τον λαό, πόσο εύκολα θα μπορούσε να γίνει και από τον πιο έμπειρο και χαρισματικό ιεραπόστολο;

Σημείωση

Με 1 € στη Μαγαδασκάρη

  • Πληρώνεται το ημερομίσθιο ενός εργάτη, για εργασία μιας ημέρας.
  • Ένα παιδί πίνει γάλα και τρώει μπισκότα, κάθε πρωί επί ένα μήνα.
  • Πέντε ασθενείς παίρνουν δωρεάν τα φάρμακά τους, στις κλινικές της επισκοπής.
  • Μια οικογένεια παίρνει ρύζι ή όσπρια, για διατροφή τριών ημερών.
  • Ένας δάσκαλος πληρώνεται για μια ημέρα στα σχολεία της επισκοπής, για να μάθουν δωρεάν τα παιδιά γράμματα.

 

 

Όσοι επιθυμούν να συνδράμουν  οικονομικά στο ιεραποστολικό έργο της Επισκοπής Τολιάρας και Νοτίου Μαδαγασκάρης μπορούν να καταθέσουν τις δωρεές τους.

Α. Απ΄ευθείας στον τραπεζικό αριθμό της Ιεραποστολής

SWIFT (BIC) ETHNGRAA
IBAN Λογαριασμού Εθνικής Τραπέζης GR3901104680000046800782982
Ιερά Επισκοπή Τολιάρας και Νοτίου Μαδαγασκάρης.

 

Β. Στον παρακάτω λογαριασμό.

 Eurobank / 0026-0469-64-0100058162.(IBAN, GR 6102604690000640100058162

 

π. Δημήτριος Αθανασίου

Advertisements

Η Αγέλη.


Φωτογραφία: επίσκεψη σε χωριό πλησίον της Τολιάρας.

Θεοφιλέστατου Επισκόπου Τολιάρας και Ν.Μαδαγασκάρης Προδρόμου

Υπάρχουν μέρες που στο χωριό φτάνουν άνθρωποι περίεργοι. Μακριά υφάσματα καλύπτουν το κορμί τους, πολλές τρίχες πετάγονται από όλες τις μεριές του κεφαλιού τους. Το χρώμα τους χλωμό, σχεδόν σαν άμμος. Ακομα- ακόμα και οι φλέβες στους καρπούς των χεριών τους ξεπροβάλουν ως μικροί γαλάζιοι ποταμοί. Μοιράζουν κούτες, ρούχα και κάτι γλυκιές μπουκιές που τις ονομάζουν «μπον- μπον». Αστείο όνομα! Μόλις προχθές κατάλαβα πως το εξωτερικό περίβλημα δεν τρώγεται.
Η αγέλη μου όταν τους βλέπει τρέχει κατά πάνω τους. Δε χρειαζόμαστε τίποτα άλλο παρά λίγο νερό και τα αστεία «μπον- μπον». Εγώ ως μεγαλύτερη φτάνω πάντα πρώτη, τα μικρότερα μέλη όμως σχεδόν δεν προλαβαίνουν να φάνε τίποτα. Μικρά πόδια, μικρά βήματα, βλέπεις. Το παράδοξο είναι ότι όταν τελειώνει το μοίρασμα πάντοτε αρχίζει κάτι το οποίο οι περισσότεροι από εμάς το έχουμε ξεχάσει. Το παιχνίδι! Τρικ με τα δάχτυλα, αυτοσχέδια μπάλα, κυνηγητό και άλλα πολλά. Έχασα τους γονείς μου στα 7 μου και μαζί με αυτούς το παιχνίδι. Το φορτηγό που τους πλάκωσε, έλιωσε μαζί τους και κάθε στιγμή ανεμελιάς. Οι χλωμοί- τριχωτοί δε μοιάζουν πολύ με τη μαμά και τον μπαμπά, όμως κάθε φορά που τους βλέπω νιώθω σαν να γυρνάνε οι στιγμές που ήμουν παιδί. Και όταν φεύγουν, γίνομαι πάλι αρχηγός προσέχοντας τα μικρά μου.
Μαριόν, αρχηγός της αγέλης παιδιών του χωριού μου, ετών 15.

Σημείωση

Όσοι επιθυμούν να συνδράμουν  οικονομικά στο ιεραποστολικό έργο της Επισκοπής Τολιάρας και Νοτίου Μαδαγασκάρης μπορούν να καταθέσουν τις δωρεές τους.

Α. Απ΄ευθείας στον τραπεζικό αριθμό της Ιεραποστολής

SWIFT (BIC) ETHNGRAA
IBAN Λογαριασμού Εθνικής Τραπέζης GR3901104680000046800782982
Ιερά Επισκοπή Τολιάρας και Νοτίου Μαδαγασκάρης.

 

Β. Στον παρακάτω λογαριασμό.

 Eurobank / 0026-0469-64-0100058162.(IBAN, GR 6102604690000640100058162

 

π. Δημήτριος Αθανασίου

Αρχή φόρμας

Τέλος φόρμας

 

Εκεί όπου όντως ήθελε ο Θεός…

 

 

————————————————–

Ὅπου διακονεῖ κανεὶς τὸν Χριστὸ καὶ τὴν Ἐκκλησία, ἐκεῖ βρίσκει τὴ χαρὰ καὶ τὴν ἀνάπαυσή του. Αὐτὸς εἶναι ὁ νόμος καὶ τὸ κριτήριο. Ἡ εἰδοποιὸς διαφορὰ ἡ ὁποία κάνει τὸν ἄνθρωπο νὰ θέλγεται πραγματικὰ καὶ νὰ μὴν μπορεῖ νὰ ἀντισταθεῖ στὴν ἀκατανίκητη αὐτὴ δύναμη, στὸ μυστικὸ κάλεσμα τὸ ὁποῖο δὲν θὰ διστὰσει νὰ ἀπαιτήσει ἴσως καὶ αὐτὴν τὴν ὕστατη θυσία. Αὐτὴν ποὺ ὁ Κύριός μας στὸ κατὰ Ἰωάννην κατονομάζει ὡς μεγίστη πασῶν τῶν θυσιῶν˙ «μείζονα ταύτης ἀγάπην οὐδεὶς ἔχει, ἵνα τὶς τὴν ψυχὴν αὐτοῦ θῇ ὑπὲρ τῶν φίλων αὐτοῦ» (Ἰω. ιε΄,13). Μέχρι ἐκεῖ λοιπὸν πρέπει να βαδίσει κανείς.

Ναί, μέχρι καὶ ἐκεῖ, σὲ ἐκεῖνα τὰ σκοτεινὰ μονοπάτια τοῦ θανάτου, τὰ ὁποῖα ὅμως κρύβουν μέσα τους τὸ φῶς καὶ τὴν εἰρήνη τοῦ Χριστοῦ. Ὅταν ἀτενίζει κανεὶς τὸν Ἐσταυρωμένο, πίσω ἀπὸ τὸν πραγματικὸ πόνο τοῦ Κυρίου μας, πίσω ἀπὸ τὸ ματωμένο πρόσωπό Του καὶ τὰ σφαλισμένα του βλέφαρα, τὸ καταματωμένο Πανάγιό του Σῶμα, διακρίνει τρία πράγματα: τὸ πρῶτο εἶναι προφανέστατο καὶ φυσικὰ δὲν εἶναι ἄλλο ἀπὸ αὐτὴν τὴν ὕστατη θυσία ἐπάνω στὸν Σταυρό. Τὸ δεύτερο διακρίνεται ἀμέσως μετὰ καὶ εἶναι αὐτὸ τὸ σχῆμα τοῦ Παναχράντου Σώματος ποὺ μὲ σεμνότητα καρφωμένο ἐπάνω στὸ Τίμιο Ξύλο δίνει τὴν τελευταία του πνοὴ σὲ αὐτὴν τὴν ζωὴ μὲ ἀνοιχτά τὰ χέρια, ἕτοιμο νὰ κλείσει στὴν ἀγκαλιά του τὸν ἄνθρωπο, τὸ παιδί Του ποὺ ἐκείνη τὴν στιγμὴ γίνεται ὁ ἐχθρός Tου καὶ τὸν ὑψώνει στὸ ἀτιμωτικό μέχρι ἐχθὲς ξύλο τοῦ Σταυροῦ. Ἔτσι παραδίδει τὸ Πνεῦμα του ὁ Κύριός μας. Γι’ αὐτὸ καὶ τὸ Ξύλο ποὺ παίρνει τὸ σχῆμα Του καθαγιάζεται καὶ γίνεται πλέον τὸ φοβερὸν καὶ ἀήτητον τρόπαιον κατὰ τοῦ διαβόλου. Μὰ, τέλος, πίσω ἀπὸ ὅλα αὐτὰ, ἂν θέλει κανεὶς νὰ κοιτάξει μὲ προσοχὴ, θα διακρίνει δύο μεγάλα πράγματα: τὴν Εἰρήνη καὶ τὴν Ἀνάπαυση. «Αὕτη ἐστὶν ἡ τῆς καταπαύσεως ἡμέρα». Ναί, πραγματικὰ δὲν ὑπάρχει ἄλλη μεγαλύτερη δωρεά, ἄλλη προσδοκία, ἄλλο τέλος πέρα ἀπὸ αὐτὴν τὴν ἀνάπαυση ποὺ ζωγραφίζει ὁ καλὸς εἰκονογράφος στὸ πρόσωπο τοῦ Ἐσταυρωμένου.

Και τὰ τρία αὐτὰ, τέλος, ἀποτελοῦν τὸ κριτήριο στὴ ζωὴ τοῦ καθενός μας. Θυσία, ἀγάπη, ἀνάπαυση ψυχική. Ὅπου τὰ βρίσκει αὐτὰ κανεὶς, ἂς μὴν τὰ ἀφήσει ποτὲ ξανὰ ἀλλὰ ἂς τὰ φυλάξει σὰν τὸν πολύτιμο μαργαρίτη ποὺ θὰ φέγγει μπροστά του στὶς πιὸ δύσκολες στιγμὲς τῆς ζωῆς.

…Ανκιλίμπε. Τὰ λιγοστά μας προσωπικὰ ἀντικείμενα ἔχουν φορτωθεῖ στὴν πιρόγα. Σὲ λίγο βοηθάω τοὺς δύο ὁδηγούς μας, πιστά παιδιὰ τῆς παραθαλάσσιας αὐτῆς ἐνορίας μας νὰ τὴν ρίξουν στὰ νερὰ τοῦ Ἰνδικοῦ. Χρυσογάλαζη θάλασσα! Ὁ ἀέρας κι αὐτὸς κουρασμένος μὲ τὴ λιγοστή πιὰ δύναμη, μὲ ὅση τοῦ ἀπέμεινε τόσον καιρό, γερασμένος μὰ ὄχι ξεχασμένος σύντροφος τοῦ Νότου, ἔρχεται κι ἀσπάζεται τὸ πανί τῆς πιρόγας ποὺ ἤδη ὑψώσαμε καὶ μὲ ὅση δύναμη τοῦ ἀπέμεινε τὸ σπρώχνει στὴν ἀντίπερα ὄχθη. Τὰ ψημένα ἀπὸ τὸν ἥλιο καὶ τὴν ἁλμύρα σώματα τῶν δύο πιστῶν ὁδηγῶν μας, φιγούρες ποὺ λησμόνησα, τώρα καὶ πάλι τὰ βλέπω νὰ παλεύουν μὲ τὴ θάλασσα, καὶ μὲ τὰ κουπιὰ νὰ ὁδηγοῦν τὴν πιρόγα ἐκεῖ ὅπου ἤθελε τελικὰ ὁ Θεός… Στὴν ἀπέναντι ὄχθη.

Σολάρυ. Ἡ ἀπέναντι ὄχθη τοῦ κόλπου τοῦ Τουλιάρ. Βράδιασε πιὰ καὶ ὅλοι μας κουρασμένοι ἀποβιβαζόμαστε στὴν παραλία. Ἀφήνουμε τὴν πιρόγα στὴν ἀμμουδιά. Καὶ προχωροῦμε. Καὶ ἡ ἀγωνία κορυφώνεται. Περνᾶς μέσα ἀπὸ τὴν ἀγορὰ τοῦ χωριοῦ. Οἱ ἄνθρωποι μὲ δυσκολία σὲ θυμοῦνται. Τὰ πόδια σου βουλιάζουν μέσα στην ἅμμο καὶ τώρα στέκεσαι ἔξω ἀπὸ τὴν καλύβα ἑνὸς ἀπὸ τοὺς κατηχουμένους. Ἡ φωνή βγαίνει χωρίς βία. Μὰ τὰ σπλάχνα φλέγονται μέσα σου ἀπὸ τὴν ἀγωνία. «Ποῦ εἴστε; Εἶμαι ὁ πάτερ». Ἡ φιγούρα τοῦ πατέρα προβάλλει δειλὰ μέσα στὸ σκοτάδι. Πλησιάζει καὶ μὲ χαιρετᾶ. Ἀκόμη δεν ἔχει συνειδητοποιήσει, καθῶς φαίνεται, τί γίνεται γύρω του. Σιγὰ σιγὰ μὲ ἀγκαλιάζει. Καὶ τὰ χέρια σφίγγουν ὅλο καὶ περισσότερο. «Πάτερ, δὲν ἐλπίζαμε ὅτι θὰ σὲ ξαναδοῦμε». Μείναμε μέχρι ἀργὰ τὴ νύχτα νὰ μιλοῦμε. Πατέρας ἑπτὰ παιδιῶν. Τὸ ἕνα μικρό του ἀγόρι ἔπασχε ἀπὸ κήλη. Προτοῦ φύγω, τοῦ εἶχα δώσει κάποια χρήματα γιὰ νὰ τὸ ἐγχειρίσει, ἀλλὰ τοῦ εἴχα πεῖ νὰ προσεύχεται γιὰ τὸ παιδί του γιατί ὁ Θεός μπορεῖ νὰ τὸ κάνει καλά. Ὁ πατέρας, ἁπλοϊκὸς ἄνθρωπος μοῦ εἶπε ὅτι ὅλο τὸ διάστημα τῆς ἀπουσίας μου δὲν λησμόνησε τὰ λόγια μου. Καὶ τὸ παιδί του τὸ ἔκανε ὄντως καλὰ ὁ Θεὸς χωρὶς νὰ ἐγχειρισθεῖ. Ἁπλὲς καρδιές! Καρδιὲς ποὺ ἐμεῖς οἱ ἄνθρωποι τοῦ σύγχρονου κόσμου ἀρνηθήκαμε καὶ ξεχάσαμε. Ἄνθρωποι μὲ ἁπλὴ πίστη. Ταλαιπωρημένες ὑπάρξεις ποὺ παλεύουν να ζήσουν ἀπὸ τὸ τίποτε τὰ παιδιά τους καὶ τὴν οἰκογένειά τους. Κι ὅμως αὐτοὶ βλέπουν τὸ θαῦμα. Ἐμεῖς πάψαμε πιὰ νὰ βλέπουμε τὰ θαύματα τῆς ζωῆς. Τὸ θαῦμα τοῦ Θεοῦ.

Τώρα, μέσα στὴν καλύβα ποὺ φτωχικὰ μὰ τόσο ὄμορφα καὶ ζεστὰ ἑτοιμάσαν οἱ ἄνθρωποι, ἀκούω τὸν ἦχο καὶ τὰ κύματα τοῦ Ἱνδικοῦ ὠκεανοῦ. Οἱ εἰκόνες κυλοῦν σὰν κινηματογραφικὴ ταινία μέσα σου. Τὸ γαλήνιο τραγούδι τῆς θάλασσας. Τὰ γέλια τῶν παιδιῶν. Οἱ κατηχήσεις μέσα στὶς χορτοκαλύβες-προσωρινὲς ἐκκλησίες. Οἱ ἀκολουθίες κάτω ἀπὸ τὰ «κίλι», τὰ παραδοδιακὰ δέντρα τοῦ νότου. Τὰ παράπονα τῶν ἀνθρώπων. Ἡ μάνα μὲ τα μαραμένα στήθια προσπαθεῖ νὰ θηλάσει τὸ μικρό της παιδὶ καὶ μοῦ ζητάει λίγα λεφτὰ γιὰ νὰ ἀγοράσει ρύζι, λίγα φάρμακα. Τὰ τραγούδια τῶν νεαρῶν, οἱ πανηγύρεις μας, οἱ ἐξομολογήσεις κάτω ἀπὸ τὸν ἥλιο, οἱ βαπτίσεις, οἱ ἀρρώστιες, οἱ κίνδυνοι, τὰ χέρια τοῦ ληστῆ, τα νεκρά μας παιδιά, τὰ δάκρυα, ὁ πόνος, μιά ὁλόκληρη ζωή!

Ὁ ἥλιος ἤδη ἀνατέλλει καὶ τὰ σώματα, σκοτεινὲς ὑποπόρφυρες φιγούρες, σὰν τὰ πνεύματα τῶν ἀνθρώπων ποὺ ἀγάπησες καὶ σὲ ἀκολούθησαν πίσω σου στὴ μακρινὴ γῆ τῆς δοκιμασίας, τώρα δίπλα σου ζωντανὰ καὶ πάλι τὰ βλέπεις νὰ παλεύουν μαζί σου, γιὰ νὰ φτάσεις ἐκεῖ ὅπου ὄντως ἤθελε ὁ Θεός!

π. Πολύκαρπος Αγιαννανίτης


Σημείωση

Όσοι επιθυμούν να συνδράμουν  οικονομικά στο ιεραποστολικό έργο της Επισκοπής Τολιάρας και Νοτίου Μαδαγασκάρης μπορούν να καταθέσουν τις δωρεές τους.

Α. Απ΄ευθείας στον τραπεζικό αριθμό της Ιεραποστολής

SWIFT (BIC) ETHNGRAA
IBAN Λογαριασμού Εθνικής Τραπέζης GR3901104680000046800782982
Ιερά Επισκοπή Τολιάρας και Νοτίου Μαδαγασκάρης.

 

Β. Στον παρακάτω λογαριασμό.

 Eurobank / 0026-0469-64-0100058162.(IBAN, GR 6102604690000640100058162

 

π. Δημήτριος Αθανασίου

Εμπειρίες από την Ιεραποστολή στην Νότια Μαδαγασκάρη (Β)

Θεοφιλεστάτου Επισκόπου Τολιάρας και Νότιας Μαδαγασκάρης κ.κ.Προδρόμου

Δύο νεοφώτιστοι Ανάργυροι.

Τη Μάνα, με το «Μ» κεφάλαιο, της φωτογραφίας τη συναντήσαμε να επαιτεί στην πόρτα του νοσοκομείου με τα δύο αγγελούδια στην αγκαλιά της. Όταν την ρωτήσαμε τι συμβαίνει μας έδειξε τα μωρά τα οποία ψηνόταν στον πυρετό και λόγω της μη ύπαρξης δωρεάν υγειονομικής περίθαλψης στη Μαδαγασκάρη δεν μπορούσαν να λάβουν την απαραίτητη για τη ζωή τους θεραπεία.
Ο Θεός μας έδειξε για ακόμα μια φορά ποια είναι η αποστολή μας. Την πήγαμε στους γιατρούς και ως Επισκοπή καλύψαμε τα νοσήλια για τις τρεις ημέρες, από τις προσφορές των απλών ανθρώπων ανά τον κόσμο.
Μόλις πήραν εξιτήριο η Μάνα ήρθε δακρυσμένη λέγοντάς μας πώς πλέον τα παιδιά της ανήκουν στην Εκκλησία η οποία τα έσωσε. Ζήτησε να βαφτιστούν και λόγω ότι ήταν αδέλφια δεν σκεφτήκαμε τίποτα καλύτερο από το «Κοσμάς» και «Δαμιανός».
Αυτή αδελφοί μου είναι η Ορθόδοξη Ιεραποστολή• Η Ιεραποστολή της ελευθερίας. Ουδέποτε θα πιέσουμε τον εν ανάγκη αδελφό μας να προσχωρήσει στην Ορθοδοξία για να λυθούν τα προβλήματά του, πάρα θα διακονίσουμε την καθε ανάγκη του διότι έμπροσθεν μας έχουμε εικονα Θεου κι αν η πράξη αυτή του γεννήσει την απορία «γιατί τα κάνουμε αυτά;» τότε θα του δείξουμε την εικόνα του Χριστού που όλους μας ενώνει! Δόξα το Θεώ!

 

Ένα αμήχανο δώρο.

Το παιδί της φωτογραφίας από πέντε ετών είχε την ίδια τύχη όπως όλα τα παιδιά της ηλικίας του. Μιας και η παιδεία δεν είναι προσβάσιμη σε όλους έβοσκε τα λιγοστά βόδια της οικογένειας του για να μπορέσει να προσφέρει στην καθημερινή επιβίωση. Σε κάποιον από τους χωματόδρομους που διέσχιζε ένα διερχόμενο όχημα του αφαίρεσε το ένα του πόδι και μαζί κάθε ελπίδα. Δέκα χρόνια τώρα και το μόνο που του επιτρέπεται να κάνει είναι να βόσκει ακόμα τα λιγοστά βόδια στα δάση της Μαδαγασκάρης με μοναδική βοήθεια τις δύο πατερίτσες. Όπως μας εξέφερε βουρκωμενος «δεν μου αξίζει να κάνω κάτι άλλο». Το κοινωνικό στίγμα στις τοπικές κοινωνίες απέναντι στην αναπηρία είναι αβάσταχτο.
Από κάποιους άκουσε ότι υπάρχει μια Εκκλησία, αυτή των ορθοδόξων κοντά στο χωριό του. Αποφάσισε τιουτοτρόπως να διανύσει δύο και πλέον ώρες πεζός ούτως ώστε να μας συναντήσει. Και η συνάντηση αυτή γέννησε ένα «αμήχανο δώρο», γέννησε την ελπίδα. Μας ζήτησε μόνο ένα ξύλινο πόδι. Ένα κομμάτι ξύλο που θα επανέφερε τα όνειρα του. Δεν μπορούσαμε να κάνουμε τίποτα άλλο παρά να το προσφέρουμε. Και ήταν μια πράξη η οποία γέννησε την ελπίδα σ’ όλους μας. Να εύχεστε!

Μια αγκαλιά μιλίων.

Η εξοικείωση του δυτικού κόσμου με την τεχνολογία μοιάζει σενάριο επιστημονικής φαντασίας για τη Νότιο Μαδαγασκάρη.
Η μικρή Δωροθέα κατόρθωσε σήμερα να δει μέσω διαδικτύου την ανάδοχο της, μια Σπαρτιάτισσα που απέκτησε δια της Εκκλησίας ένα νέο μέλος στην οικογένεια από την Τολιάρα. Και τότε η διαχυτικότητα ενός επτάχρονου παιδιού, που μόλις έλαβε το βαπτιστικό της φουστάνι, μας πάγωσε. Αγκάλιασε την οθόνη ως άνθρωπο. Και είμαστε σίγουροι ότι και η ανάδοχος ένιωσε αυτή την αγκαλιά όχι μόνο με την όραση αλλά με όλες της τις αισθήσεις. Δύο παιδικά χεράκια που απλώθηκαν πάνω από ωκεανούς και ηπείρους για να ακουμπήσουν μια καρδιά. Δόξα τω Θεώ!

————————————————————————————————————–

Όσοι επιθυμούν να συνδράμουν  οικονομικά στο ιεραποστολικό έργο της Επισκοπής Τολιάρας και Νοτίου Μαδαγασκάρης μπορούν να καταθέσουν τις δωρεές τους.

Α. Απ΄ευθείας στον τραπεζικό αριθμό της Ιεραποστολής

SWIFT (BIC) ETHNGRAA
IBAN Λογαριασμού Εθνικής Τραπέζης GR3901104680000046800782982
Ιερά Επισκοπή Τολιάρας και Νοτίου Μαδαγασκάρης.

 

Β. Στον παρακάτω λογαριασμό.

 Eurobank / 0026-0469-64-0100058162.

(IBAN, GR 6102604690000640100058162

 

π. Δημήτριος Αθανασίου