Η βαρβαρότητα που έρχεται

Η βαρβαρότητα που έρχεται

 

Γράφει ο Ηλίας Σταμπολιάδης

Όλοι αγανακτούμε με την στάση του πολιτικού κατεστημένου στα εθνικά μας θέματα που παρά τις μεταξύ τους διαμάχες για την κατάληψη της εξουσίας συμφωνούν στην υποτέλεια της χώρας σε ξένες δυνάμεις που την οδηγούν στον αφελληνισμό της.

Ομολογουμένως τα μικρά πατριωτικά κινήματα έχουν δυσκολίες να συνενωθούν λόγω της διείσδυσης διαλυτικών στοιχείων εκ του συστήματος, της ασυμφωνίας χαρακτήρων, της στέρησης δημόσιου λόγου, της έλλειψης χρημάτων και της πελατειακής σχέσης του ίδιου του λαού με τα κόμματα εξουσίας.

Ο λαός είναι διεφθαρμένος και βάζει το προσωπικό συμφέρον έναντι του εθνικού και ψηφίζει ανθρώπους που του υπόσχονται εξυπηρετήσεις ή τον έχουν ήδη εξυπηρετήσει. Η πολιτική αντίληψη πολλών παρομοιάζει με τη νοοτροπία φιλάθλων ποδοσφαιρικών ομάδων. Έτσι έχουμε καταντήσει στην μετατροπή του πολιτεύματος σε κληρονομική δημοκρατία.

Ο εχθρός που έχουμε να αντιμετωπίσουμε είναι καλά οργανωμένος και δουλεύει μεθοδικά έχοντας και τα οικονομικά μέσα για την προώθηση του σκοπού του αλλά και για την εξαγορά συνειδήσεων. Έχουν αλώσει την παιδεία με την διαστροφή των αξιών, την αλλοίωση της ιστορίας και της γλώσσας. Με τα μέσα προπαγάνδας καλλιεργούν στον λαό τον ατομικισμό και την διεκδίκηση ατομικών δικαιωμάτων χωρίς κοινωνικές υποχρεώσεις και προάγουν τον ευδαιμονισμό και τον καταναλωτισμό.

Απαξιώνουν κάθε αίσθημα αυτοθυσίας για το καλό του συνόλου με το να υποβαθμίζουν την έννοια της οικογενειακής συμβίωσης και της εθνικής συνοχής αφήνοντας το άτομο μόνο και αδύναμο έναντι του πανίσχυρου συστήματος. Μονοπωλούν την πληροφόρηση και δημιουργούν σύγχυση με αντικρουόμενα θέματα που ο μέσος άνθρωπος αδυνατεί να τα συνδυάσει, να τα αξιολογήσει και να διακρίνει την αλήθεια από το ψέμα παραμένοντας θύμα των εντυπώσεων.

Υποβαθμίζονται φυσικοί και βιολογικοί νόμοι επιβίωσης και αντικαθίστανται από εφήμερα οράματα και προσωπικές φιλοδοξίες που επηρρεάζονται και από την ένταση που δημιουργεί το οικονομικό σύστημα και το σύστημα μοντέρνων αξιών που κάνουν δύσκολη την συμβίωση των νέων με κύριο αποτέλεσμα την υπογεννητικότητα και την μοναξιά.

Όπως είπε και ο Οδυσσέας Ελύτης, Είναι η βαρβαρότητα. Τη βλέπω να ‘ρχεται μεταμφιεσμένη, κάτω από άνομες συμμαχίες και προσυμφωνημένες υποδουλώσεις. Δεν θα πρόκειται για τους φούρνους του Χίτλερ ίσως, αλλά για μεθοδευμένη και οιονεί επιστημονική καθυπόταξη του ανθρώπου. Για τον πλήρη εξευτελισμό του. Για την ατίμωσή του.

Είναι η δική μας γενιά που έφερε την παρακμή της μεταπολίτευσης που πρέπει να αντιδράσει και να επανορθώσει διότι η επομένη δεν θα έχει την μνήμη και το μέτρο σύγκρισης. Ας ενωθούμε να κάνουμε την αγανάκτηση κραυγή και θύελλα που θα σαρώσει τους προδότες και θα κόψει τα δεσμά της επιστημονικά επιβαλλόμενης βαρβαρότητας που στοχεύει στον εξευτελισμό και την ατίμωση ​του ανθρώπου όπως λέει και ο ποιητής.

Ηλίας Σταμπολιάδης​

Αξιότιμο Κύριο Μεβλούτ Τσαβούσογλου

 

Του Λεωνίδα Κουμάκη

Αξιότιμε Κύριε Τσαβούσογλου,

Με όλο τον σεβασμό στο αξίωμα σας, θα μου επιτρέψετε να σας υποβάλλω μερικές απορίες που έχει όχι μόνο κάθε μέσος Έλληνας, αλλά και κάθε στοιχειωδώς μορφωμένος Τούρκος, Εγγλέζος, Ρώσος ή Αμερικανός.

Στην Ελλάδα κρατάμε ακόμα μέσα στη ζωντανή καθημερινότητα μας, μια φράση που είπε ο Μέγας Αλέξανδρος στον δάσκαλό του, τον φιλόσοφο Αριστοτέλη: «Δάσκαλε που δίδασκες και νόμο δεν εκράτεις».

Επειδή οι δικές σας πράξεις σε σχέση με τις διάφορες δηλώσεις σας θεωρώ πως θυμίζουν έντονα την παραπάνω φράση, επιτρέψτε μου να διατυπώσω μερικές απορίες:

Στις 18 Φεβρουαρίου 2020, με μήνυμα σας στο Twitter καταφερθήκατε εναντίον του πρόεδρου της Ελληνικής Δημοκρατίας γράφοντας χαρακτηριστικά:

«Ο πρόεδρος μιας χώρας που λέγεται πως είναι η κοιτίδα της δημοκρατίας, την Μουσουλμανική Τουρκική μειονότητα την αποκάλεσε ως Ελληνική Μουσουλμανική μειονότητα. Παρά τις τόσες αποφάσεις του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων. Οτιδήποτε και να πείτε, η Τουρκική μειονότητα της Δυτικής Θράκης ήταν Τουρκική εδώ και αιώνες και θα παραμείνει Τουρκική». Σχεδόν ταυτόχρονα, ο εκπρόσωπος τύπου του κόμματός σας Ομέρ Τσελίκ, κατηγόρησε την Ελλάδα για «ρατσισμό» επειδή αποκαλεί τους μουσουλμάνους της Θράκης Έλληνες.

Είχε προηγηθεί στις 15 Φεβρουαρίου 2020, ένα σκόπιμο και τελείως αδικαιολόγητο κήρυγμα μίσους από ένα «δικό σας άνθρωπο», τον δήμαρχο Ιάσμου Ροδόπης Ὀντέρ Μουμίν, ο οποίος μίλησε στην Προύσα για «μεγάλη νίκη», για «αιωνιότητα που δίνει ο θάνατος» και πάρα πολλές άλλες, έντονα προπαγανδιστικές ανοησίες.

Οι απορίες που εύλογα δημιουργούνται σε κάθε μορφωμένο άνθρωπο είναι οι εξής:

Εσείς δεν ήσασταν που επιμένατε ακλόνητοι, στο πλαίσιο των διαπραγματεύσεων για την υπογραφή της Συνθήκης της Λωζάνης, να χαρακτηριστούν «μουσουλμάνοι» και όχι «Τούρκοι» όσοι παρέμειναν στην Ελληνική Θράκη;

Εσείς δεν απαιτήσατε θρησκευτικό και όχι εθνοτικό χαρακτηρισμό από τον φόβο των εκατομμυρίων Κούρδων που ζουν μέσα στην Τουρκία;

Εσείς δεν αγνοείτε δεκάδες αποφάσεις του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων που αφορούν Κούρδους (όπως ο Σελαχετίν Ντεμιρτάς που παραμένει φυλακισμένος παρά την απόφαση του ΕΔΑΔ να τον ελευθερώσετε) ή πολλών Κυπρίων πολιτών από τις δραστηριότητες σας στα κατεχόμενα εδάφη της Κυπριακής Δημοκρατίας;

Εσείς δεν αγνοείτε αποφάσεις ακόμα και δικών σας δικαστηρίων όταν αυτές δεν σας είναι αρεστές, όπως στην περίπτωση του Οσμάν Καβάλα τον οποίο κρατάτε χωρίς λόγο φυλακισμένο για 842 μέχρι σήμερα ημέρες;

Πως λοιπόν ζητάτε από εμάς τον σεβασμό αποφάσεων τις οποίες εσείς ούτε σέβεστε, ούτε εφαρμόζετε;

Δεν ήταν μήπως ο πρόεδρος της Τουρκικής Δημοκρατίας Τζεμάλ Γκιουρσέλ (1899-1960) αυτός που καλούσε τους πολίτες «να φτύνουν στο πρόσωπο όποιον τους αποκαλεί Κούρδο»;

Δεν ήταν η δική σας κυβέρνηση που έσπευσε να καθαιρέσει μόλις πέρσι, δεκάδες εκλεγμένους Δημάρχους με διάφορες δικαιολογίες μόνο και μόνο επειδή ήταν Κούρδοι;

Αν ένας Κούρδος δήμαρχος ερχόταν στην Ελλάδα και έκανε μια εμπρηστική ομιλία ανάλογη με εκείνη που έκανε ο δήμαρχος Ιάσμου στην Τουρκία, θα τολμούσε μήπως να επιστρέψει πίσω;

Εάν επέστρεφε πίσω, δεν θα τον φυλακίζατε αμέσως σαν τρομοκράτη και επικίνδυνο για την δημόσια ασφάλεια της Τουρκίας;

Γιατί λοιπόν βάζετε τους «ανθρώπους σας» να δυναμιτίζουν συστηματικά το άριστο κλίμα που υπάρχει για ολόκληρες δεκαετίες ανάμεσα σε Έλληνες πολίτες – μουσουλμάνους και χριστιανούς;

Δεν θα ήταν πιο σωστό να θυμάστε τι μεταχείριση επιφυλάξατε εσείς στους δεκάδες χιλιάδες Έλληνες της Κωνσταντινούπολης, της Ίμβρου και της Τενέδου πριν κατηγορήσετε την Ελλάδα;

Εσείς δεν ήσασταν που, όταν μπήκαν οι Γερμανοί στην Ελλάδα το 1941, σπεύσατε να κάνετε επιστράτευση των μη μουσουλμάνων νέων με στόχο την φυσική τους εξόντωση;

Εσείς δεν ήσασταν που επιβάλλατε το 1942, από την ασφάλεια της ουδέτερης θέσης σας κατά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, επιλεκτικά μόνο στους πλούσιους χριστιανούς και εβραίους τον εξοντωτικό Φόρο Περιουσίας για να οικειοποιηθείτε τεράστιες περιουσίες Ελλήνων, Αρμενίων και Εβραίων της Τουρκίας;

Εσείς δεν ήσασταν που με άριστο συντονισμό της επίσημης κυβέρνησης σας και των παρακρατικών του κυβερνώντος κόμματος, οργανώσατε το 1955 το φονικό πογκρόμ εναντίον των Ελλήνων της Κωνσταντινούπολης με ολέθριες συνέπειες για την επιβίωση τους στον τόπο που οι πρόγονοι τους είχαν ριζώσει, δέκα ολόκληρους αιώνες πριν οι δικοί σας πρόγονοι εμφανιστούν στην ίδια περιοχή;

Εσείς δεν ήσασταν που εκδιώξατε με συνοπτικές διαδικασίες, δεκάδες χιλιάδες Έλληνες της Κωνσταντινούπολης με τις απάνθρωπες απελάσεις του 1964;

Εσείς δεν ήσασταν που στείλατε το 1964 στην Ίμβρο όλους τους βαρυποινίτες της Τουρκίας σε μια ανοικτή φυλακή, προκειμένου να εκδιώξετε το 92% του συνολικού πληθυσμού των νησιών Ίμβρος και Τένεδος, στο πλαίσιο του «Eritme Programi» (Πρόγραμμα Διάλυσης), που ήταν Έλληνες;

Μήπως αναρωτηθήκατε πόσος είναι σήμερα ο Ελληνικός πληθυσμός των νησιών Ίμβρος και Τένεδος; Μόλις το 1%!

Εσείς δεν είστε που έχετε φιμώσει χωρίς λόγο, από το 1971, την Θεολογική Σχολή της Χάλκης που υπηρετούσε ένα θρησκευτικό θεσμό ριζωμένο για δεκαεπτά ολόκληρους αιώνες στην πόλη του Κωνσταντίνου, με στόχο τον στραγγαλισμό του;

Δεν νομίζετε λοιπόν πως όλα αυτά που κάνατε και κάνετε ακόμα είναι ρατσισμός και μάλιστα ακραίος και αποκρουστικός;

Πως λοιπόν κατηγορείτε τους Έλληνες ότι είναι ρατσιστές απέναντι σε Έλληνες πολίτες, μουσουλμάνους το θρήσκευμα, όταν εσείς επιδεικνύετε ακραίο, αποκρουστικό ρατσισμό απέναντι σε εκατομμύρια ανθρώπων μέσα και έξω από την Τουρκία – ακόμα και όταν είναι μουσουλμάνοι;

Μην βιαστείτε όμως να επικαλεστείτε τις συνηθισμένες δικαιολογίες «εθνικής ασφάλειας» και «τρομοκρατίας» για όσα κάνετε μέσα στην Τουρκία, γιατί αυτά που επιχειρείτε να κάνετε μέσα στην Ελλάδα και πολλές ακόμα χώρες, αφορούν κατ΄ εξοχήν θέματα «εθνικής ασφάλειας» και «τρομοκρατίας»!

Θεωρείτε συνεπώς λογικό εσείς μεν να φροντίζετε τα δικά σας «θέματα εθνικής ασφάλειας» όπως νομίζετε εσείς αλλά να επεμβαίνετε απροκάλυπτα σε άλλες χώρες, όταν αυτές ρυθμίζουν τα ίδια ακριβώς θέματα όπως νομίζουν αυτές;

Δεν θα πρέπει να επιδεικνύετε στοιχειώδη σεβασμό στο τεράστιο βάρος που επωμίζεται η Ευρωπαϊκή Ελλάδα των δέκα εκατομμυρίων κατοίκων με τις εκατοντάδες χιλιάδες των μουσουλμάνων που μας στέλνει συστηματικά εδώ και πολλά χρόνια η Τουρκία των ογδόντα εκατομμυρίων ανθρώπων;

Θεωρείτε εσείς δίκαιο και σωστό να χαρακτηρίζετε, ένα αιώνα μετά την υπογραφή της Συνθήκης της Λωζάνης, «Τούρκο» κάθε μουσουλμάνο που ζει στην Ελλάδα, άσχετα αν είναι Πομάκος, Ρομά ή απλά μουσουλμάνος;

Με την ίδια λογική μήπως σκοπεύετε σε λίγο να απαιτείτε να αποκαλούνται «Τούρκοι» και οι χιλιάδες Αφγανοί, Πέρσες, Σομαλοί, Αιγύπτιοι, Αλγερινοί, Ιρακινοί, Σύριοι και πολλοί άλλοι μουσουλμάνοι που μας στέλνετε καθημερινά – πρόσφατα και με συνοδεία τουρκικής ακταιωρού;

Δεν νομίζετε πως το πρόσχημα των «αδελφών που χρειάζονται προστασία», το οποίο χρησιμοποιήσατε για την εισβολή σας στην Κυπριακή Δημοκρατία, αφορά άλλες εποχές και είναι πια ξεπερασμένο;

Γιατί πρέπει εσείς να «προστατεύετε τους αδελφούς σας» που δεν χρειάζονται μάλιστα καμιά απολύτως προστασία αν κρίνουμε από το χαρακτηριστικό παράδειγμα των Κύπριων μουσουλμάνων και οι άλλοι είναι υποχρεωμένοι να παρακολουθούν τελείως απαθείς την πραγματική εξόντωση των δικών τους «αδελφών» από εσάς;

Σαν άνθρωπος που έχει γεννηθεί στην Τουρκία, εκδιώχτηκε αναίτια από την γενέτειρά του σε ηλικία 15 ετών με μια βαλίτσα στο χέρι και έκτοτε ζει στην Ελλάδα*, δεν πιστεύω πως υπάρχει ένας έστω πραγματικός λόγος που να εμποδίζει τους λαούς της Ελλάδος και της Τουρκίας να ζήσουν ειρηνικά σαν καλοί γείτονες.

Πιστεύω όμως πως δυστυχώς τους χωρίζουν σκόπιμα πολιτικοί με ξεπερασμένες ιδεολογίες που ονειρεύονται ανασύσταση της οθωμανικής αυτοκρατορίας τον εικοστό πρώτο αιώνα, οδηγώντας συνειδητά τους δύο λαούς σε ανεπιθύμητες περιπέτειες. Όσοι δε Τούρκοι πολιτικοί αρνούνται τα εξωπραγματικά όνειρα ανασύστασης οθωμανικής αυτοκρατορίας, φυλακίζονται συστηματικά.

Εύχομαι ολόψυχα να κάνω εγώ λάθος και να μην ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα αυτά που αντιλαμβάνομαι εγώ.

Θεωρώ πάντως βέβαιο πως όλες οι απορίες μου θα παραμείνουν αναπάντητες γιατί απλά αφορούν τον πυρήνα των ιδεολογιών από τις οποίες εμπνέονται υποχρεωτικά όλοι οι Τούρκοι πολιτικοί που παίρνουν την εξουσία.

Ακόμα όμως και αναπάντητες, παρακαλώ βεβαιωθείτε πως οι απορίες αυτές θα παραμένουν διαχρονικές και αμείλικτες!

*1 Η Τουρκική πολιτική απέναντι στον Ελληνισμό, περιγράφεται στο διαχρονικό, αυτοβιογραφικό βιβλίο «Το Θαύμα – Μια πραγματική ιστορία» που είναι διαθέσιμο εντελώς δωρεάν τόσο στην 5.η Ελληνική έκδοση (2020) όσο και στην 3.η Αγγλική έκδοση (2019) από την Βιβλιοθήκη του International Hellenic Association. Η δωρεάν ηλεκτρονική έκδοση του 2020 περιλαμβάνει επικαιροποιημένη βιβλιογραφία εκατοντάδων πηγών σε Ελληνικά, Αγγλικά, Γαλλικά και Τουρκικά βιβλία.  

Δήμος Θανάσουλας: “Υπέρ του Λαού και του Έθνους”

– Ομιλία στο Βελλίδειο 16-2-2020 (Κείμενο και Video)

Πανοσιολογιώτατε, σεβαστοί Πατέρες, κυρίες και κύριοι,

θα πω ορισμένες πικρές αλήθειες αλλά είναι απαραίτητο να ειπωθούν. Από το κάδρο δεν μπορούμε να εξαιρεθούμε ούτε εμείς, μας αφορούν αυτές οι αλήθειες, ο Ντοστογιέφσκι άλλωστε έλεγε ότι “για την κακία που υπάρχει στον Κόσμο εμείς οι καλοί φταίμε”.

Υπάρχει όμως και μήνυμα στο τέλος και το μήνυμα είναι πολύ αισιόδοξο.

Ο Ντε Γκωλ έλεγε ότι “η δυστυχία για τη χώρα μου είναι ότι οι δεξιοί θέλουν να καταργήσουν το κράτος και οι αριστεροί θέλουν να καταργήσουν το Έθνος.”

Στην Ελλάδα μας φυσικά δεν της αρκούν οι δυστυχίες. Της πρέπουν οι τραγωδίες.

Βλέπετε η υποβάθμιση έως και αγνόηση του Εθνικού Συμφέροντος και ο εξοβελισμός ακόμη και αυτού του ίδιου του όρου του Έθνους από την πολιτική ατζέντα της εκάστοτε Κυβερνητικής Πολιτικής είναι μια πρακτική που ακολουθείται με μεγάλη συνέπεια από όλα τα Κόμματα που όρισαν τις τύχες του Τόπου μας τα τελευταία χρόνια, ασχέτως της ιδεολογικής χροιάς τους.

Με άλλα λόγια λοιπόν στη χώρα μας όλα αυτά τα χρόνια δεξιοί και αριστεροί παλεύουν να καταργήσουν ταυτόχρονα και το Έθνος και το Κράτος.

Έχουν το δικαίωμα να το κάνουν;

Ας δούμε τι λέει το Σύνταγμά μας:  Άρθρο 1 παρ. 3

«Όλες οι εξουσίες πηγάζουν από το Λαό, υπάρχουν υπέρ αυτού και του Έθνους και ασκούνται όπως ορίζει το Σύνταγμα.»

Είναι μια διάταξη θεμελιακή για το πολίτευμά μας. Τόσο θεμελιακή που δεν επιτρέπεται η αναθεώρησή του σύμφωνα με το 110 παρ. 1 του Συντάγματος γιατί καθορίζει τη βάση και τη μορφή του Πολιτεύματος.

Υπέρ του Λαού και του Έθνους…

Ζούμε ξέρετε σε αυτά τα χαλεπά χρόνια που περιγράφει ο Θουκιδίδης, σε αυτά που οι άνθρωποι “αλλάζουνε την καθιερωμένη σημασία των λέξεων ώστε να ταιριάζει με τις πράξεις τους.”  Επειδή γνωρίζω την εχθρική κριτική και την επίθεση που έχει ασκηθεί στη σημερινή μας εκδήλωση θα μου επιτρέψετε να είμαι όσο πιο σαφής γίνεται και σε κρίσιμες λέξεις να δίνω και την καθιερωμένη σημασία τους ώστε να έχουμε ένα κοινά αποδεκτό επίπεδο συνεννόησης.  Τι είναι λοιπόν το “Έθνος”; Αυτή η λέξη που έχει φορτιστεί τόσο αρνητικά ώστε συνάνθρωποί μας να αποφεύγουν να τη χρησιμοποιούν ή ασυναίσθητα να χαμηλώνουν τη φωνή τους όταν την εκφέρουν φοβούμενοι μην στιγματιστούν ή νιώθοντας ενοχή για αυτή τη λέξη.

Υπάρχουν πολλοί ορισμοί αλλά για σήμερα επέλεξα ότι μας αρκεί κι αυτός:

“Έθνος είναι μια ιστορικά σχηματισμένη σε έναν ορισμένο χώρο σταθερή κοινότητα, με ιδιαίτερη πολιτιστική φυσιογνωμία.”

Είναι ορισμός του καθηγητή Νίκου Σβορώνου που πήρε μέρος και στην αντίσταση κατά της γερμανικής κατοχής μέσα από τις γραμμές του ΕΛΑΣ.  Αυτοί λοιπόν οι αριστεριστές και διεθνιστές που αποκηρύσσουν το Έθνος ως ιδεολογικό κατασκεύασμα ας αποκηρύξουν πρώτα το Νίκο Σβορώνο.

Ξέρετε είναι πολλοί οι διανοούμενοι και οι καθηγητάδες που θεωρούν ότι το Έθνος είναι ένα ιδεολογικό κατασκεύασμα και ότι δεν υπάρχουν έθνη. Θυμόμαστε μια τηλεοπτική σειρά που ξεκίνησε αμέσως μόλις ενταχθήκαμε στα Μνημόνια το 2009. Ο τίτλος της ήταν “1821 η γέννηση ενός Έθνους” , λες και η ιστορία του Έθνους μας ξεκίνησε τότε. Δυστυχώς αυτοί οι αρνητές της έννοιας του Έθνους, τούτη τη στιγμή έχουν λάβει τιμητικές θέσεις στην Επιτροπή που όρισε η Ελληνική Κυβέρνηση για να εορτάσει τα 200 χρόνια από το 1821. Απέναντι σε αυτήν την Επιτροπή έχουμε μια ευθύνη.

Στις φιέστες αυτές των πούρων και του μπότοξ, που δεν έχουνε καμία σχέση με το Πνεύμα του 1821, γυρίζουμε την πλάτη.

Ας πάνε αυτοί που πληρώνονται για αυτό, οι αυλοκόλακες και αυτοί που έχουνε συμφέροντα. Οι φιέστες αυτές δεν είναι λαϊκές γιορτές. Η γιορτή για το 1821 θα πρέπει να είναι μια εορτή μνήμης! Τιμούμε τους προγόνους μας αγωνιστές που έδωσαν το αίμα τους “για του Χριστού την Πίστη την Αγία και της Πατρίδος μας την Ελευθερία”!

Υπέρ του Λαού και του Έθνους λοιπόν. Και ξέρετε αυτή η συνταγματική πρόβλεψη δεν είναι πανηγυρική ή κενή περιεχομένου. Αντίθετα σημαίνει ότι τα πολιτειακά όργανα θα πρέπει κατά την άσκηση της κρατικής τους εξουσίας να ανταποκρίνονται στις υπέρτερες αξίες που προσδιορίζουν  το βαθύτερο νόημα του Ελληνικού Έθνους. Στα πλαίσια αυτά το Συμβούλιο της Επικρατείας έκρινε με την  1934/1998 απόφασή του ότι το να ασκείται αστυνομική εξουσία από ιδιώτες αντίκειται στην συνταγματική πρόβλεψη που μόλις προαναφέραμε αφού η αστυνομική εξουσία είναι η κατεξοχήν δημόσια εξουσία και έκφραση κυριαρχίας. Είναι η γνωστή απόφαση για τα παρκόμετρα. Αλήθεια εάν είναι αντισυνταγματικό ιδιώτες να κόβουν κλήσεις, το να παρεμβαίνουν στον έλεγχο των συνόρων μας  αλλοδαπές ΜΚΟ τι είναι; Το να ασκούν καθήκοντα προϊσταμένου σε κρατικές δομές διαμονής λαθρομεταναστών ευθύνης του Ελληνικού Στρατού – ιδιώτες ακόμη και αλλοδαποί – μέλη ΜΚΟ; Τι κατάντημα είναι αυτό να δέχονται οδηγίες από ΜΚΟ αξιωματούχοι του Ελληνικού Κράτους και αξιωματικοί του Ελληνικού Στρατού; Πως είναι δυνατόν να επιτρέπουν ή να ανέχονται οι Πολιτειακοί μας Άρχοντες τέτοιες εκπτώσεις στην άσκηση της δημόσιας εξουσίας και στην Εθνική μας Κυριαρχία; Δεν μιλάμε απλά για αντισυνταγματικές πρακτικές. Μιλάμε για παράνομες πράξεις, αξιόποινες ενίοτε.

Και με το «Λαό» τι γίνεται; Εδώ τα πράγματα είναι δυστυχώς πολύ πιο εύκολο να εξηγηθούν γιατί πέραν της θεωρίας όλοι μας έχουμε τις σχετικές εμπειρίες. Εμπειρίες που συνοψίζονται στο πολύ απλό:

Αυτοί νομοθετούν και εμείς ανησυχούμε.

Είναι έντονη η διάσταση ανάμεσα στη λαϊκή βούληση και στις πολιτικές επιλογές της εκάστοτε κυβερνήσεως. Θα μου πείτε ο λαός ψηφίζει την κυβέρνησή του, έχουμε κοινοβουλευτική δημοκρατία, για ποια διάσταση μιλάμε. Όντως αυτά θα ίσχυαν εάν ο Λαός ψήφιζε, δηλαδή επέλεγε τον καλύτερο. Καταρχήν πια ψηφίζουν οι μισοί από εμάς αφού η αποχή είναι τεράστια καθώς αυτοί που δεν ψηφίζουν  έχουν αποσυρθεί μην έχοντας τη δυνατότητα να βρούνε κάποιον έστω καλό που να τους εκφράζει ή είναι απλά αηδιασμένοι από τα πολιτικά πράγματα. Για τους άλλους μισούς σε μεγάλο βαθμό η ψήφος τους δεν είναι ψήφος επιλογής αλλά αποδοκιμασίας. Αυτό δεν είναι καινούργιο φαινόμενο. Ίσχυε και στα παλαιότερα χρόνια. Όπως πολύ εύστοχα παρατηρούσε ο Γεώργιος Παπανδρέου, ο Έλλην δεν ψηφίζει. Καταψηφίζει. Και κάπως έτσι καταψήφισε τον Κώστα Καραμανλή εκλέγοντας τον Γιώργο Παπανδρέου γιατί λεφτά υπήρχαν. Καταψήφισε τον Παπανδρέου εκλέγοντας τον Σαμαρά γιατί δεν ήθελε μνημόνια, καταψήφισε τον Σαμαρά διαλέγοντας τον Τσίπρα γιατί συνέχιζε να μη θέλει μνημόνια   και πάει λέγοντας. Και ανάμεσα σε όλα αυτά και ένα δημοψήφισμα. Με κλειστές τράπεζες με απειλές από διεθνείς παράγοντες όπου ο λαός για άλλη μια φορά εξέφρασε τη γνώμη του. Με ένα άριστα στημένο μηχανισμό επιρροής της κοινής γνώμης που εκμεταλλεύτηκε στο έπακρο αυτόν τον κοινωνικό αυτοματισμό της καταψήφισης, έχει γίνει δυνατό ύστερα από  τόσες εκλογές, τόσους Πρωθυπουργούς σε 10-12 χρόνια και όμως η μνημονιακή πολιτική να ακολουθείται ίδια και απαράλλακτη. Δυστυχώς στο θέμα αυτό ως λαός γίναμε το ανέκδοτο της υφηλίου. Όταν ο Ντέιβιντ Κάμερον το Φεβρουάριο του 2016 εξήγγειλε το δημοψήφισμα για το Brexit, τόνισε με νόημα ότι “εμείς θα κάνουμε σεβαστή τη βούληση του βρετανικού λαού όποια κι αν είναι”…. Σαν να έλεγε “μην βλέπετε τους Έλληνες που οι δικοί τους πολιτικοί τους κορόιδεψαν. Εμείς εδώ θα σας σεβαστούμε. Είμαστε άλλοι πολιτικοί”

Εγώ προσωπικά εκείνη τη στιγμή ντράπηκα για λογαριασμό των πολιτικών μας που τότε είχαν πρωτοστατήσει στην ανατροπή της λαϊκής βούλησης… Δεν ξέρω για εσάς…

Το πρόβλημα όμως είναι αυτήν την ασέβεια που δείχνουν οι Κυβερνήτες μας προς τον λαό που τους εκλέγει, την γνωρίζουνε  τα άλλα κράτη. Για την ακρίβεια αυτή είναι η αδυναμία της χώρας μας όταν αυτή μετέχει σε διεθνείς διαπραγματεύσεις. Όπως εύστοχα παρατήρησε Αμερικανός αξιωματούχος οι Έλληνες πολιτικοί δεν υπολείπονται σε ευφυΐα ή ικανότητες σε σχέση με πολιτικούς άλλων χωρών. Το αντίθετο μάλιστα. Απλά οι αντιπροσωπείες άλλων χωρών γνωρίζουν ότι οι Κυβερνήτες μας δεν εκπροσωπούν τον Ελληνικό Λαό. Εκπροσωπούν τον κομματικό τους μηχανισμό, τους πελατειακούς ψηφοφόρους τους και τα συμφέροντα που τους στηρίζουν. Είναι λοιπόν πολύ εύκολο διαπραγματευτικά να αποσπάσουν υποχωρήσεις από αυτούς σε θέματα Εθνικής Κυριαρχίας,  δίνοντας ως ανταλλάγματα κάποια επικοινωνιακά ψίχουλα που θα ευχαριστήσουν το κομματικό κοινό της Κυβερνώσας παράταξης. Να γιατί συνήθως ύστερα από κάθε κρίσιμη μάχη που δίνει η χώρα μας σε μια διεθνή διάσκεψη, οι πρωθυπουργοί μας πανηγυρίζουν στη συνέντευξη τύπου ενώ έχουμε υποστεί άλλη μία μικρή – μεγάλη – δεν έχει σημασία, ταπεινωτική υποχώρηση.

Ένα άλλο χαρακτηριστικό παράδειγμα αντιδιαστολής της ακολουθούμενης πολιτικής προς τη λαϊκή βούληση είναι το πώς τα διάφορα κοινωνικά μας δικαιώματα που προβλέπονται από το Σύνταγμά μας έχουν καταντήσει «κούφια λόγια» ή μάλλον “ανέκδοτο”. Να θυμίσω μερικά όπως αναφέρονται στις σχετικές διατάξεις.

Άρθρο 21

  1. Η οικογένεια, ως θεμέλιο της συντήρησης και προαγωγής του Έθνους, καθώς και ο γάμος, η μητρότητα και η παιδική ηλικία τελούν υπό την προστασία του Κράτους.
  2. Πολύτεκνες οικογένειες, ανάπηροι πολέμου και ειρηνικής περιόδου, θύματα πολέμου, χήρες και ορφανά εκείνων που έπεσαν στον πόλεμο, καθώς και όσοι πάσχουν από ανίατη σωματική ή πνευματική νόσο έχουν δικαίωμα ειδικής φροντίδας από το Κράτος.

Βλέπω ορισμένοι από εσάς γελάτε. Δυστυχώς. Δεν είναι ανέκδοτο όμως το Σύνταγμά μας. Είναι ανέκδοτο η πολιτική που ασκείται από αυτούς που έδωσαν όρκο να τηρούνε το Σύνταγμα και τους νόμους του κράτους.

Δύο και δυόμιση χρόνια ανάπηροι άνθρωποι, κατάκοιτοι, περιμένουν να αρχίσει να επανακαταβάλλεται η αναπηρική σύνταξή τους που διεκόπη κάποια στιγμή για να  επικαιροποιηθεί η αναπηρία τους και εν συνεχεία οι αρμόδιες υπηρεσίες αποψιλωμένες από προσωπικό καθυστερούν να αρχίσουν και πάλι την καταβολή των συντάξεών τους. Και ως τότε; Που είναι οι ΜΚΟ που νοιάζονται να έρθουν να προστρέξουν σε αυτούς τους ανάπηρους ανθρώπους που αδυνατούν να εργαστούν και στερούνται ακόμη και τα απαραίτητα για να ζήσουν; Ως τότε ποιος μεριμνά; Η Εκκλησία και τα χριστιανικά σωματεία! Και την ίδια στιγμή την Εκκλησία και τα Χριστιανικά σωματεία που έχουν φτάσει να υποκαθιστούν το Κράτος ως προς το κοινωνικό έργο στην Ελλάδα τα υβρίζουν και τα διώκουν ως ακροδεξιούς και φασίστες!

  1. H απόκτηση κατοικίας από αυτούς που την στερούνται ή που στεγάζονται ανεπαρκώς αποτελεί αντικείμενο ειδικής φροντίδας του κράτους.
  2. Ο σχεδιασμός και η εφαρμογή δημογραφικής πολιτικής, καθώς και η λήψη όλων των αναγκαίων μέτρων αποτελεί υποχρέωση του Κράτους.

Άρθρο 22

  1. H εργασία αποτελεί δικαίωμα και προστατεύεται από το Κράτος, που μεριμνά για τη δημιουργία συνθηκών απασχόλησης όλων των πολιτών και για την ηθική και υλική εξύψωση του εργαζόμενου αγροτικού και αστικού πληθυσμού.

Ρωτήστε τα παιδιά που φύγανε στο εξωτερικό ψάχνοντας για δουλειά μήπως φύγανε γιατί δεν ήταν ευχαριστημένοι από τις λύσεις που προέβλεπε το Κράτος για την εργασία του….

Το ακόμη πιο αστείο της υπόθεσης είναι το πώς οι αυτοαποκαλούμενοι ακτιβιστές και  υπερασπιστές των ανθρωπίνων δικαιωμάτων έχουν ουσιαστικά αποβάλλει από το πεδίο δράσης τους την υπεράσπιση των κοινωνικών δικαιωμάτων που μόλις προανέφερα. Οι πιο πολλοί από αυτούς έχουν περιοριστεί στην επιλεκτική υπεράσπιση ατομικών δικαιωμάτων, κυρίως αυτών που έχουν να κάνουν με το σώμα τους και δη από τη μέση και κάτω…. Υπάρχουν δε και αρκετοί που εγκαταλείψαν εντελώς το αντικείμενο της υπεράσπισης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και ασχολούνται με ιδιαίτερη ζέση είναι η αλήθεια με τα δικαιώματα των ζώων πάσης φύσεως…

Δεν χρειάζονται μακροσκελείς αναλύσεις για το δημογραφικό. Το πρόβλημα εντοπίζεται εδώ ακριβώς και τόσο απλά όπως το περιγράφω. Εάν οι κυβερνώντες είχαν τηρήσει τον όρκο που έδωσαν όταν ανέλαβαν τα καθήκοντά τους και είχαν μεριμνήσει ουσιαστικά για τα κοινωνικά δικαιώματα της μητρότητας, της κατοικίας, της εργασίας και της πολυτεκνίας, όπως τα προβλέπει και τα εγγυάται το Σύνταγμά μας, το δημογραφικό δεν θα υπήρχε. Εάν είχαν δώσει αγώνες, εάν είχαν υψώσει το ανάστημά τους στην Τρόικα, στον Ράιχενμπαχ, στον Φούχτελ θα μπορούσαν να είχαν υπερασπιστεί το κοινωνικό μας κράτος. Θα μπορούσαν να πουν έχουμε παράδοση στο κοινωνικό μας κράτος δεν μπορούμε να το καταργήσουμε. Δεν είναι παράλογα αυτά που λέω. Υπήρξε τέτοια χώρα που αντιστάθηκε. Ήταν η Ισλανδία.

Αλήθεια μπορεί νομίζετε να λυθεί το Δημογραφικό χωρίς ουσιαστικές παρεμβάσεις; Τάζουν διχίλιαρα για κάθε γέννα και δεν κάνουν για παράδειγμα το πιο απλό και χωρίς κόστος που όμως θα έκανε τη διαφορά, τη συνυπηρέτηση των συζύγων δημοσίων υπαλλήλων.  Καταργήθηκαν όλα τα προνόμια των πολυτέκνων.  Σκεφτείτε, μια μητέρα 7 παιδιών μοριοδοτείται  όσο ένα μεταπτυχιακό. Μπορεί μια μητέρα 7 παιδιών να κάνει ένα μεταπτυχιακό;

Αλλά βλέπετε, όπως προαναφέρθηκε, η οικογένεια είναι το θεμέλιο της συντήρησης και προαγωγής του Έθνους και το Έθνος είναι πλέον μια κακή λέξη οπότε καταλαβαίνετε ποια θα πρέπει να είναι η τύχη της οικογένειας στην Νέα Ελλάδα που ευαγγελίζονται…

Σε όσους δε ισχυρίζονται ότι το δημογραφικό θα λυθεί από το προσφυγικό αυτό δεν μπορεί να γίνει δεκτό διότι η πρόταση αυτή προσκρούει στην ανάγκη συντήρησης και προαγωγής του Έθνους και όχι στην επαύξηση του πληθυσμού και επομένως η πρόταση είναι παράνομη ως αντεθνική και άρα αντισυνταγματική.

Κι όμως ενώ αυτοί είναι οι επίορκοι και παράνομοι εμείς είμαστε που, όταν διαμαρτυρόμαστε, υψώνουμε τη φωνή της λογικής και της ανάγκης τήρησης του Συντάγματος, προπηλακιζόμαστε συλλήβδην ως ακροδεξιοί , φασίστες, νεοτραμπιστές και πλείστα όσα. Μας βρίζουν απροκάλυπτα και μας κρεμάνε ταμπέλες. Αλλά για μια στιγμή. Ταμπέλες οι Ναζί δεν κρεμούσαν;

Αν ένας ιστορικός του μέλλοντος μελετούσε τα συστημικά μέσα και τους εμβριθείς αναλυτές τους ως προς τους χαρακτηρισμούς που μας έδωσαν για τη στάση μας στο Σκοπιανό θα νόμιζε πως στην Ελλάδα δε ζούνε Έλληνες αλλά τα Παιδιά του Χίτλερ. Σύμφωνα δε με τα τότε φιλοκυβερνητικά έντυπα, από τους πολλούς που πολέμησαν το Φασισμό, αυτοί που τον ταπείνωσαν ήταν ο Στρατηγός Πάτον στις Αρδέννες, ο Στρατάρχης Ζούκοφ στο Βερολίνο και η Ολγα Γεροβασίλη στο Πισοδέρι…

Η αλήθεια βέβαια είναι άλλη. Η αλήθεια είναι ότι τα σύγχρονα καθεστώτα που υπηρετούν την Παγκοσμιοποίηση είναι αυτά ακριβώς που έχουν υιοθετήσει τις πρακτικές του Φασισμού. Για την ακρίβεια κιόλας τις έχουν τελειοποιήσει. Ο Γκέμπελς θα αισθανόταν δέος στο πως έχει εξελιχθεί η τεχνική της χειραγώγησης. Οι μάζες πλέον αυτορυθμίζονται ακόμη και μέσα στον ιδιωτικό τους χώρο τόσο ως προς τη σκέψη τους όσο και την  συμπεριφορά τους. Με τα νέα τάγματα εφόδου φονταμενταλιστικά – ακτιβιστικά οι μάζες πλέον εκφοβίζονται με αποτελεσματικότητα που στα αλήθεια θα ζήλευε ο Χίμλερ και τα Ες Ες του.

Ο σύγχρονος άγριος παγκοσμιοποιημένος καπιταλισμός των αγορών έχει μάθει πολλά από τις μεθόδους κυριαρχίας του φασισμού ώστε πια το σχήμα να έχει αντιστραφεί και η κρατική εξουσία να ασκείται κατά του Λαού και του Έθνους…

Δεν είμαι όμως εδώ για να σας απελπίσω. Το αντίθετο. Γιατί για να συμβούν όλα αυτά που προανέφερα προϋποτίθεται η σιωπή μας. Και εμείς είμαστε εδώ σήμερα για να πούμε ότι ΔΕΝ ΣΥΜΦΩΝΗΣΑΜΕ ΚΑΙ ΔΕΝ ΣΥΜΦΩΝΟΥΜΕ. Στην καταστρατήγηση του Συντάγματος, στις παράνομες πρακτικές τους, στον περιορισμό των Κοινωνικών μας δικαιωμάτων ΔΕΝ ΣΥΜΦΩΝΟΥΜΕ. Ας μην ψάχνουν λοιπόν σε εμάς για άλλοθι!

Πρέπει όμως να κάνουμε και εμείς την αυτοκριτική μας. Αδιαφορήσαμε. Επιτρέψαμε να συμβούν αυτά. Καταναλώσαμε με ευχαρίστηση τα λαϊκίστικα αφηγήματα που μας τάισαν οι εκάστοτε κυβερνώντες για να τους επιτρέψουμε να καταπατήσουν τα δικαιώματά μας, να καταρρακώσουν την Εθνική μας αξιοπρέπεια. Κυρίως ασχημονήσαμε στα παιδιά μας. Είχαμε τόσα πολλά ως Έλληνες να τους παραδώσουμε, όλον αυτόν τον μεγαλειώδη πλούτο του Ελληνικού Πολιτισμού και της Παράδοσής μας, και αντ’ αυτού τα εγκαταλείψαμε μπροστά σε οθόνες με χυδαία και κακόγουστα θεάματα. Τα χορτάσαμε αδικία και ασχήμια. Τα κάναμε να προτιμήσουνε την ξενιτιά από την πατρίδα. Κι έγινε η άλλοτε κατάρα της μάνας η νέα της ευχή: «Στο εξωτερικό να πας παιδί μου…»

Αντικρίζουμε λοιπόν τις ύστατες ημέρες μας; Όχι βέβαια! Είναι αυτό που λέει ο Μακρυγιάννης:

«Ότι αρχή και τέλος, παλαιόθεν και ως τώρα, όλα τα θερία πολεμούν να μας φάνε και δεν μπορούνε τρώνε από ᾿μάς και μένει και μαγιά.».

Αυτή η μαγιά, μια ελιά, ένα αμπέλι και ένα καράβι όπως προσθέτει ο Ποιητής και μας είναι αρκετά. Και κάπως έτσι ισχύει το  αξίωμα: «η Ελλάδα ποτέ δεν πεθαίνει»!

Οι Ήρωές μας είναι αθάνατοι! Οι Προστάτες μας είναι αθάνατοι! Είναι οι Άγιοί μας, ο Άγιος Δημήτριος, ο Άγιος Γεώργιος που μας σκέπουν και μας προστατεύουν!

Ο Βασιλιάς Αλέξανδρος δεν πέθανε! Ζει και βασιλεύει; Όχι! Μάλλον κοιμάται και προσμένει! Προσμένει να μετανοήσουμε δηλαδή να αλλάξουμε μυαλά!

Και η δική μας η ψυχή είναι αθάνατη και ό,τι και να κάνουν αν δεν την δώσουμε εμείς, δεν μπορούν να μας την πάρουν!

Θα ακούνε οι έχοντες το κοσμικό φρόνημα αυτά που λέμε τώρα για τους Αγίους μας, το Μέγα Αλέξανδρο και θα γελάνε! Ε, λοιπόν ούτε που μας νοιάζει! Καύχημά μας! «Θαρσείτε! Εγώ νενίκηκα τον Κόσμο» λέει ο Χριστός μας και εγώ τον Χριστό αγαπώ και  δεν μου καίγεται καρφί πως νιώθουνε και χαχανίζουν του Κόσμου τούτου οι ηττημένοι!

Σας ευχαριστώ!

Ενωμένη Ρωμηοσύνη

Η ισλαμοποίηση της σουηδικής κοινωνίας

 

 

Έχει δημιουργηθεί ένα νέο ισλαμικό κόμμα στη Σουηδία, το NYANS, το οποίο απαιτεί να χαρακτηριστεί η «ισλαμοφοβία» ως ποινικό αδίκημα και να σταματήσουν οι συζητήσεις για την απαγόρευση της μαντήλας. Κατά τον εκπρόσωπο του, ο οποίος ήταν προηγουμένως μέλος του κεντρώου σουηδικού κόμματος αλλά αποκλείστηκε επειδή είχε αποκρύψει πως ήταν στέλεχος του ακροδεξιού τουρκικού κινήματος των «Γκρίζων λύκων», οι γονείς έχουν το δικαίωμα να μεγαλώνουν τα παιδιά τους σύμφωνα με τον πολιτισμό και τη θρησκεία των χωρών τους. Αποδεικνύεται έτσι πως οι μουσουλμάνοι μετανάστες δεν θέλουν να αφομοιωθούν στις χώρες που εισβάλουν, ούτε να σεβαστούν τα ήθη και τα έθιμα τους, αλλά να τις αφομοιώσουν.

Γράφει η Σερένα Νομικού

Πώς αντιδράει ένας λαός απέναντι στη βία; Προφανώς είτε συγκρούεται υπερήφανα μαζί της, είτε δειλιάζει και υποτάσσεται, αναζητώντας τρόπους για να τη δικαιολογήσει. Παράδειγμα το τουρκικό ερευνητικό εντός της ελληνικής υφαλοκρηπίδας, όπου η κυβέρνηση ισχυριζόταν ότι το παρέσυρε ο άνεμος και είχε αμέσως αλλάξει πορεία. Ψέματα δυστυχώς, αφού ο καιρός ήταν ήπιος, ενώ το πλοίο παρέμεινε ολόκληρη τη νύχτα. Όπως σωστά είπε ο ναύαρχος, «Μόνο αν απευθύνεσαι σε κρετίνους λες πως παρασύρθηκε…Τα κυριαρχικά σου δικαιώματα δεν τα προασπίζεις παρακολουθώντας την παραβίαση τους» (πηγή).

Κάτι ανάλογο συμβαίνει στη Σουηδία, στην οποία έχει ξεσπάσει προ πολλού ένας βίαιος μεταναστευτικός πόλεμος. Μεταναστευτικές συμμορίες συγκρούονται μεταξύ τους, ενώ οι βομβιστικές ενέργειες είναι καθημερινές, όπως επίσης τα εγκλήματα και οι βιασμοί. Στην Ελλάδα πάντως δεν θα αργήσουν να συμβούν ανάλογα γεγονότα, αφού ήδη ξεκίνησαν στη Θεσσαλονίκη, στην οποία χθες σημειώθηκε μία άγρια συμπλοκή αλλοδαπών.

Στη Σουηδία λοιπόν διαφαίνεται πια ένας περίεργος πολιτιστικός μετασχηματισμός της κοινωνίας της, πιθανότατα ως αποτέλεσμα της υποταγής της στις νέες συνθήκες για να αποφύγει τη σύγκρουση μαζί τους. Εν προκειμένω, οι γυναίκες στη χώρα που διαθέτει την πρώτη φεμινιστική κυβέρνηση στον πλανήτη (πηγή), υποστηρίζουν σε αρκετές πρόσφατες περιπτώσεις τη μαντήλα. Ακόμη χειρότερα, τον Ιανουάριο οι αναγνώστριες της σουηδικής έκδοσης του περιοδικού ELLE επέλεξαν ως νικήτρια του διαγωνισμού «Καλύτερη εμφάνιση του έτους» (Look of the Year) μία φονταμενταλίστρια των μέσων κοινωνικής δικτύωσης που φορούσε μαντήλα (πηγή), με 150.000 ακολούθους.

Ασφαλώς οι Σουηδοί αναγνώστες είναι ελεύθεροι να επιλέξουν όποιον κρίνουν κατάλληλο για νικητή του διαγωνισμού. Δεν παύει όμως να είναι περίεργο το γεγονός ότι, οι γυναίκες ενός κράτους που κατέχει παγκοσμίως τα σκήπτρα στους βιασμούς, επιλέγουν κάποια μουσουλμάνα που φοράει μαντήλα. Πόσο μάλλον όταν μία πρόσφατη μελέτη που είχε δρομολογήσει η σουηδική κυβέρνηση τεκμηρίωσε πως το ισλαμικό ντύσιμο για γυναίκες και παιδιά στη Σουηδία δεν είναι εθελοντική επιλογή τους, αλλά τους επιβάλλεται (πηγή).

Από την ίδια μελέτη τεκμηριώθηκε πως το ριζοσπαστικό Ισλάμ έχει εξαπλωθεί σε αρκετές σουηδικές πόλεις, ενώ υπάρχουν γονείς σε πολλές περιοχές που επιβάλλουν τη μαντήλα από την ηλικία των τριών ετών. Αναφέρθηκε επί πλέον πως τα σχολεία και οι τοπικές Αρχές δεν γνωρίζουν πώς να αντιμετωπίσουν τις προκλήσεις του ριζοσπαστικού Ισλάμ.

Για παράδειγμα, όταν μία μουσουλμάνα μαθήτρια ήθελε να βγάλει τη μαντήλα της για να παίξει κομμωτήριο με τις φίλες της, το σουηδικό προσωπικό δεν το επέτρεψε, φοβούμενο τις αντιδράσεις των γονιών της. Κάτι ανάλογο συνέβη σε ένα σουηδικό νηπιαγωγείο, όταν ένα κοριτσάκι δεν ήθελε να φορέσει τη μαντήλα αλλά ο δάσκαλος το ανάγκασε, επειδή ήταν η εντολή που πήρε από τους γονείς του!

Όταν τώρα σε μία σουηδική πόλη οι δημοτικές Αρχές απαγόρευσαν τη μαντήλα στα σχολεία, έξι Σουηδοί καθηγητές μη μουσουλμάνου αντέδρασαν φορώντας οι ίδιοι μαντήλες, ως ένδειξη διαμαρτυρίας για την απόφαση! (πηγή). Κατά τον πρόεδρο δε της μουσουλμανικής οργάνωσης νέων του Μάλμε, η απαγόρευση της μαντήλας είναι ρατσιστική και αντιδημοκρατική επιλογή.

Εν τω μεταξύ έχει δημιουργηθεί ένα νέο ισλαμικό κόμμα στη Σουηδία, το NYANS, το οποίο απαιτεί να χαρακτηριστεί η «ισλαμοφοβία» ως ποινικό αδίκημα και να σταματήσουν οι συζητήσεις για την απαγόρευση της μαντήλας. Κατά τον εκπρόσωπο του, ο οποίος ήταν προηγουμένως μέλος του κεντρώου σουηδικού κόμματος αλλά αποκλείστηκε επειδή είχε αποκρύψει πως ήταν στέλεχος του ακροδεξιού τουρκικού κινήματος των «Γκρίζων λύκων», οι γονείς έχουν το δικαίωμα να μεγαλώνουν τα παιδιά τους σύμφωνα με τον πολιτισμό και τη θρησκεία των χωρών προέλευσης τους (πηγή). Αποδεικνύεται έτσι πως οι μουσουλμάνοι μετανάστες δεν θέλουν να αφομοιωθούν στις χώρες που εισβάλουν, ούτε να σεβαστούν τα ήθη και τα έθιμα τους, αλλά να τις αφομοιώσουν.

Κλείνοντας, από πολλές άλλες περιπτώσεις φαίνεται πως οι τρομοκρατημένοι Σουηδοί προτιμούν να υποταχθούν στο ριζοσπαστικό Ισλάμ, παρά να συγκρουστούν μαζί του. Η αιτία είναι ο φόβος τους απέναντι στη βία, η οποία πιστεύουν πως θα σταματήσει εάν ισλαμοποιηθεί η κοινωνία τους. Μου προξενεί μεγάλη θλίψη ο ηττοπαθής αυτός τρόπος αντίδρασης μίας τόσο προηγμένης κοινωνίας που δυστυχώς τεκμηριώνει ότι, η πρόοδος συνδέεται με τη μαλθακότητα που καταλήγει στην εκμετάλλευση και στην υποταγή.

Analyst