ΑΓΙΟΙ ΠΡΟΣΤΑΤΕΣ ΘΕΡΑΠΕΥΤΕΣ (βιβλιοπαρουσίαση)

Από τις Εκδόσεις ΜΥΡΤΟΣ κυκλοφόρησε το νέο βιβλίο του πρωτοπρεσβυτέρου Δημητρίου Αθανασίου με τίτλο
ΑΓΙΟΙ ΠΡΟΣΤΑΤΕΣ ΘΕΡΑΠΕΥΤΕΣ.

 Πρόκειται για μία εκλαϊκευμένη παρουσίαση  της προστατευτικής και θεραπευτικής ιδιότητας της Χάριτος του Δωρεοδότη Τριαδικού Θεού, που εκδηλώνεται μέσω της Θεοτόκου και των Αγίων της Ορθόδοξης Εκκλησίας. Στις σελίδες του βιβλίου, μέσα από σύντομες συναξαριακές διηγήσεις, παρουσιάζεται και η σχέση Ορθοδοξίας και Ιατρικής.

Στον πρόλογο του βιβλίου μεταξύ των άλλων ο συγγραφέας γράφει.

«Χριστιανισμός και ιατρική έχουν μια μακραίωνη σχέση από τους χρόνους της Καινής Διαθήκης έως και τη σύγχρονη εποχή. Μεγάλος αριθμός Πατέρων της Εκκλησίας και Αγίων  ασχολήθηκαν ποικιλοτρόπως με την ιατρική. Οι θεραπευτικές επεμβάσεις των αγίων της Ορθόδοξης Εκκλησίας στο πέρασμα των αιώνων κατέδειξε τις δυνατότητες που έδωσε ο Χριστός στον άνθρωπο να υπερβεί τον πόνο και τον θάνατο μέσα από την πίστη, την αγάπη και την μετάνοια. Στους αιώνες του Νέου Ελληνισμού, από την Άλωση της Κωνσταντινούπολης (1453) έως και το πρόσφατο παρελθόν, ο λαός κατέφευγε στη βοήθεια των αγίων για την αντιμετώπιση ασθενειών. Φοβερές λοιμικές ασθένειες, τις οποίες δεν μπόρεσε η επιστήμη να θεραπεύσει, θεραπεύθηκαν, όταν οι ορθόδοξοι χριστιανοί, με ΠΙΣΤΗ προσήλθαν στους Ιερούς ναούς, προσευχήθηκαν με δάκρυα μετανοίας, λιτάνευσαν ιερά λείψανα  και ιερές εικόνες και έζησαν συνειδητή μυστηριακή ζωή. Αυτή την ξεχασμένη ιστορική πραγματικότητα, μας υπενθυμίζει συνεχώς, αιώνες τώρα, η Ορθόδοξη Εκκλησία με τη βοήθεια διηγήσεων που διέσωσε η Ορθόδοξη παράδοση και τα Συναξάρια των Αγίων.

Δυστυχώς, περιφρονήσαμε μέσα στους ιερούς μας ναούς, την παντοδυναμία του Τριαδικού μας Θεού, και στη θέση της πανσθενουργού ακτίστου Θείας Χάριτος δεχθήκαμε ως αποκλειστικούς προστάτες τα ανθρώπινα μέτρα. Η επιστήμη έγινε  είδωλο και Θεοποιήθηκε. 

Σ’ αυτή την οικουμενιστική προσαρμοστικότητα και μεταβλητότητα του εκκλησιαστικού πληρώματος, η απειλή του κορωνοϊού  δεν αντιμετωπίζεται με τη «μάσκα», παρά μόνο με την ειλικρινή ΜΕΤΑΝΟΙΑ! Αυτή είναι η πίστη των Αποστόλων, αυτή είναι η πίστη των Πατέρων, αυτή είναι η πίστη των Ορθοδόξων, αυτή η πίστη την οικουμένη εστήριξε…

———————————————————————————-

Τα κεφάλαια του βιβλίου με τα περιεχόμενά τους είναι τα παρακάτω

ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΠΡΩΤΟ: Η Θεοτόκος ως ιατρός.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΔΕΥΤΕΡΟ: Θαύματα της Παναγίας σε επιδημίες. Περιλαμβάνει τα εξής θαύματα

1. Το θαύμα της Παρηγορήτισσας της Άρτας στην επιδημία πανώλης το 1816

2. Το Θαύμα  της Παναγίας της Τήνου κατά την ανεύρεση της εικόνας της το 1823

3. Τα θαύματα της Παναγίας της Προυσσιώτισσας κατά την επιδημία γρίπης το 1918.

4. Θαύματα της Αγίας Ζώνης το 1818 στην Ρουμανία -1864 και 1910 στην Πόλη.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΤΡΙΤΟ:  Θαύματα Αγίων σε επιδημίες. Αναγράφονται θαύματα του Αγίου Βησσαρίωνος, του Αγίου Σπυρίδωνος, του Αγίου Χαραλάμπους, του Αγίου Δημητρίου, του Αγίου Γρηγορίου του Παλαμά,  του Οσίου Θεοδώρου και της Αγίας Κορώνας σε διάφορες περιοχές της Ελλάδος και αλλού.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΤΕΤΑΡΤΟ: Παρουσιάζονται οι Άγιοι ιατροί και θεραπευτές σε διάφορες ασθένειες με τα απολυτίκιά τους. Οι ασθένειες που αναφέρονται είναι: Ανίατες ασθένειες, Αλκοολισμός, Αρθριτικά, ρευματισμοί, Γυναικολογικά προβλήματα, δερματικές παθήσεις, προβλήματα γονιμότητας, δηλητηριάσεις, επιληψία, Καρδιολογικά, Καρκίνος, Οφθαλμολογικά, παιδικές ασθένειες, ψυχοπαθολογικά, ωτορινολαρυγγολογικά.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ ΠΕΜΠΤΟ: Περιέχει σύντομα συναξάρια των Αγίων ιατρών και θεραπευτών.

ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΔΙΑΘΕΣΗ ΒΙΒΛΙΟΥ

Αγίας Λαύρας 24
153 44 Γέρακας
Τ 210 8028828
F 210 8028889
E info@myrtosbooks.gr

O ‘Oσιος Μωϋσής ο Γέρων (βιβλιοπαρουσίαση)

ΒΙΒΛΙΟΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ

πρωτοπρεσβυτέρου Δημητρίου Αθανασίου

Κυκλοφόρησε από την Ιερά Μονή της Αγίας Τριάδος Εξαμιλίων Κορίνθου καλαίσθητο βιβλίο 95 σελίδων, με τίτλο-Ο ΟΣΙΟΣ ΓΕΡΩΝ ΜΩΥΣΗΣ .Πρόκειται για τον νεοφανή Όσιο  Γέροντα Μωυσή τον λεγόμενο Τρυπητήνια, τον οποίο η          Ιερά Σύνοδος ΓΟΧ, υπο τον Αρχιεπίσκοπο Παχώμιο, κατέταξε στις αγιολογικές δέλτους  της Ορθοδόξου Εκκλησίας με ημερομηνία μνήμης την 15η Ιουνίου  και του οποίου  χαριτόβρυτα και μυροβλύζοντα  λέίψανα του Οσίου βρίσκονται στην Ιερά Μονή της Αγίας Τριάδος.

Το βιβλίο περιλαμβάνει

Α. Συνοδική έγκριση της ασματικής ακολουθίας του Οσίου Γεροντος

Β. Εισαγωγικό σημείωμα του Αρχιεπισκόπου ΓΟΧ Παχωμίου.

Γ. Σύντομος βιογραφία του Οσίου Γέροντος Μωυσέως, κατανεμημένη σε δεκατρείς(13) ενότητες

Δ. Ασματική ακολουθία (Μικρός Εσπερινός-Μεγάλος Εσπερινός μετά Λιτής-Όρθρος) που ψάλλονται προς τιμή του Οσίου Γέροντος στις 15 Ιουνίου, ποίημα του υμνογράφου Αντωνίου Μάρκου, του «φιλίστορος, φιλοαγίου και ποιητού πολλών άλλων ακολουθιών».

Ε. Παρακλητικός Κανόνας στον Όσιο Μωϋσή, ποίημα ευσεβούς ορθοδόξου μοναχής (2012).

ΣΤ. Μουσικά κείμενα βυζαντινής μουσικής των κυριότερων έργων της ασματικής ακολουθίας ,έργο του μουσικολογιωτάτου Διδασκάλου κυρίου Δημητρίου Καλομοίρη, «του κατά πολύ μετά φιλοτιμίας εργαζομένου δια την διατήρησιν και διάδοσιν της παραδοσιακής εκκλησιαστικής μουσικής της επ΄εκκλησίας αδομένης».(επίμετρο)

Ζ. Μοναστηριακό άσμα εις τιμήν του Οσίου Μωϋσέως του νέου, ποίημα Αντωνίου Μάρκου.

Γενικά χαρακτηριστικά της ασματικής ακολουθίας.

Η ποίηση της συγκεκριμένης ασματικής ακολουθίας φέρνει όλα εκείνα τα στοιχεία που χαρακτηρίζουν  τον υμνογραφικό κάλαμο του συγκεκριμένου υμνογράφου Δηλ.βιωματική εκφραστικότητα-ψυχική ευαισθησία-ευλαβική προσέγγιση των θείων-εξομολογητική ταπεινότητα των ικεσιών-.Αυτά τα χαρακτηριστικά συνθέτουν ένα προσευχητικό τρόπο, όπου τονίζεται η σημασία της άρσης του Σταυρού των πειρασμών, του πολέμου των παθών και τον ποικίλλων θλιπτικών καταστάσεων όπως ακριβώς τα εβίωσε ο Όσιος Γέροντας Μωϋσής. Λόγος και μέλος συντέθηκαν αρμονικά στη  ποιητικὴ  αυτή δημιουργία .

Έτσι μπορούμε να χαρακτηρίσουμε την  υμνογραφική γραφίδα του ποιητή  ως πηγή  «κρυστάλλινου καθαρού ποταμού πνευματικών νοημάτων», που ευφραίνουν την  καρδία του προσευχομένου πιστού. Και αυτό γίνεται ιδιαίτερα αντιληπτό στα στιχηρά του Εσπερινού και στις ωδές των Κανόνων του όρθρου όπου ο υμνογράφος με  τον εγκωμιασμό, την εξύμνηση, την  δοξολογία διατρέχει με αριστοτεχνικό τρόπο όλα τα βασικά σημεία της θαυμαστής βιοτής του Οσίου. Έτσι υπάρχει απόλυτη συμφωνία των τροπαρίων της ακολουθίας και του Συναξαρίου.

Μελετώντας τον βίο και την εκκλησιαστική  δράση του Οσίου Γέροντα Μωϋσέως, μπορούμε  να διακρίνουμε τα εξής  τρία κυρίως σπουδαία χαρακτηριστικά γνωρίσματα.
 α. Ο θείος ζήλος και η θερμή αγάπη του προς τον Θεό.

  β. Το ορθόδοξο μοναστικό του ήθος.
 γ. Η συνειδητή βίωση  των αληθειών της ορθοδόξου Πίστεως και
 δ. Η δύναμη της διδασκαλίας του.

Και τα τρία αυτά χαρακτηριστικά υμνογραφούνται στην ασματική ακολουθία με ένα πλήθος χαρακτηρισμών του Οσίου όπως: Μιμητής των πάλαι Οσίων-Μοναστικός Πατήρ του 20 ου αιώνος-Μοναζόντων διδάσκαλος-ο ποιμένας ο γλυκύς-ο τηρήσας την πίστιν με τα ακαταμάχητα όπλα :τον θώρακα της πίστεως, την ασπίδα της Χάριτος και το δόρυ του Σταυρού-ο πρόμαχος της πίστεως -ο πολέμιος της καινοτομίας του Παπικού Καλενταρίου – ο αντιλήπτωρ των χειμαζόντων-η κλίμαξ η επουράνιος η άγουσα προς την υψηλή θεωρία του Παντοκράτορος-ο κτίτωρ μονών-ο φρουρός και φύλαξ της Κορίνθου, της Χίου και της Ελλάδος κ.α.

Έτσι λοιπόν στην ασματική ακολουθία:

Α. Ιδιαίτερα  τονίζεται ότι ο Όσιος Μωϋσής ανήκει ως τρίτος στην αλυσίδα των Οσίων μαζί με τον Όσιο Παχώμιο Αρελά και τον Άγιο Νεκτάριο.

«Χαίροις της Εκκλησίας Φωστήρ του Παχωμίου ανάστημα άγιον,παραδελφός Νεκταρίου,ο φως προχέων ημίν τω του Παρακλήτου θεοτίμητε..(απόστιχο του Εσπερινού)  

Β. Γίνεται   μνεία στη δράση του Γέροντα «ως κτίτωρ μονών» .Στο δοξαστικό του Μεγάλου Εσπερινού διαβάζουμε:

«Όσιε Πάτερ,…ο εν Σαλαμίνι σεμνείον τω των Μύρων Νικολάω εγείρας και εν Γερανοίοις ομοίως έτερον,είτα δε εν Αθικίοις τοις Ασωμάτοις και τη Ευαγγελιστρία Κόρη μονάς ανιδρύσας ,πρέσβευε δεόμεθα Μωϋσή θειότατε…»  

Παρόμοιες αναφορές γίνονται και στις ωδές α,γ,και στ του όρθρου.

Γ. Προβάλλεται με ποιητικότατο τρόπο το ορθόδοξο μοναστικό ήθος του Γέροντος.(επιλογή τροπαρίων).

«Αγελάρχης μοναζόντων και διδάσκαλος ένθεος, θείος φυτοκόμος πάσης αρετής και σεμνότητος εν τη αρχαία Εφύρα εχρημάτισας ….(Ωδή δ όρθρου)  
«Νέος εις την ηλικίαν την νηστείαν εζήλωσας ,μηδαμώς όμως το γήρας όλως εμποδιών σοι εγένετο, αλλ¨ αγρυπνία ευχή καθαιρόμενος ανεκραύγαζες.Δόξα Χριστέ την δυνάμει σου «.(ωδή δ)  
«Μαράνας την σάρκα σου ταις κακουχίαις ,Όσιε,νέκρωσιν την θείαν ενεδύθης …»(ωδή ε).  
«Μωσήν θεόπτην μιμούμενος,εξήλθες τω άλσει θεσπέσιε και τεσσαράκοντα ημέρας Πάτερ ενήστευσας,υπέρ του σου ποιμνίου Μωσή δεόμενος.  
¨΄Ασκησιν μιμούμενος την θείαν των πάλαι θεοειδών πατέρων,Όσιε,ασκητής θεόληπτος ώφθης εν τω βίω σου….(ωδή η)  

Δ. Γίνεται σχετική αναφορά στην φιλόθεο εφαρμογή της αρετής της φιλαδελφίας. Σύμφωνα με την διήγηση του Συναξαρίου ο Όσιος Γέροντας παραχώρησε το ησυχαστήριο που ανήγειρε  στην Σαλαμίνα σε ομάδα φτωχών μοναζουσών και ο ίδιος αναχώρησε μαζί με την συνοδεία του για τους Αγίους Θεοδώρους Κορινθίας μετά από θαύμα του Αγίου Νικολάου που σταμάτησε την μεγάλη θαλασσοταραχή. Ο υμνογραφικός κάλαμος του ποιητή παρουσιάζει ως εξής το γεγονός.

«Αγάπην θείαν κτησάμενος τα έργα της αγάπης ειργάζεσο προς τους πκησίον σου.Του Νικολάου παρέσχες γαρ Μονήν εν Σαλαμίνι πτωχαίς μονάζουσι.(ωδή στ).  

Φλεγόμενος ο Όσιος για την Ορθόδοξη πίστη και ακολουθώντας την πνευματική παρακαταθήκη του Οσίου Γέροντός του Παχωμίου, συμμετείχε στον αγώνα εναντίον της ημερολογιακης μεταρρύθμισης, με την εισαγωγή του νέου καλενταρίου.Για τους ορθοδόξους αγώνες του οσίου ο υμνογράφος τον χαρακτηρίζει «της Πίστεως πρόμαχο και της του Παπικού καλενδαρίου καινοτομίας πολέμιος»(δοξαστικό λιτής).

Τέλος και τα Θεοτοκία και στην ασματική ακολουθία  δεν υστερούν σε αναφορές σχετικές προς το πρόσωπο της Θεομήτορος και ιδιαίτερα από την Παλαια Διαθήκη.. Πάλι ονομάζεται Λόγου Θεού Μητέρα-θυμηδία της ψυχής-Όρος αλατόμητον-Ορθοδόξων η προστάτις-η κυήσασα τον ιατρόν του ανθρωπίνου γένους-Ηλιόμορφον άρμα το του Δαυιδ-τόμος θεοχάρακτος Ησαιου-του Αμώς λυχνία χρυσήλατος-πορφυρόστρωτε κλίνη του Σολομών-έμψυχος σκηνή Μωϋσέως πυξίον κροκόλευκον Αββακούμ-κ.α

Χαρακτηριστικά του Παρακλητικού Κανόνα.

Όπως αναγράφεται στο επίμετρο του Αρχιεπισκόπου Παχωμίου ο παρακλητικός κανόνας στον Όσιο Γέροντα είναι ποίημα ευσεβούς ορθοδόξου μοναχής, που το παρέδωσε το έτος 2012 χωρίς να επιθυμεί η ίδια να γραφτεί το όνομά της. Γίνεται εμφανής η διαφορά στο ύμνογραφικό υφος του παρακλητικού κανόνα σε σύγκριση με αυτό της ασματικής ακολουθίας. Απλό και παρακλητικό είναι το ύφος του κανόνα Όμως  η ικεσία, η δέηση και η παράκληση προς το πρόσωπο του Οσίου δημιουργούν μια κατανυκτική ατμόσφαιρα στον προσευχόμενο πιστό. Έτσι η θεία λατρεία και η ενσυνείδητη συμμετοχή στην παρακλητική προσευχή γίνεται διδακτήριο πρακτικών αρετών και μυστικών βιωμάτων. Οι αγωνιζόμενοι πιστοί, έχοντας ως πρότυπο και οδοδείκτη τον όσιο μαθαίνουν πως θεραπεύεται η ανθρώπινη ύπαρξη από τις ποικιλόμορφες ψυχοσωματικές νόσους, ποια είναι η οδός της σωτηρίας και της θέωσης.