Ο αφανισμός των ευρωπαϊκών εθνών και oι Homo Dei (Σημαντικό ντοκουμέντο. Να διαβαστεί και να διαδοθεί)

ΓΙΑΤΙ Η ΑΠΩΛΕΙΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ ΣΧΕΤΙΖΕΤΑΙ ΜΕ ΤΟΝ ΜΕΤΑΝΘΡΩΠΙΣΜΟ

© Aπεροπία. Τα άρθρα του ιστολογίου aperopia.fr έχουν γραφεί κατόπιν κοπιαστικής έρευνας ή μετάφρασης. Απαγορεύεται ρητά η αναδημοσίευσή τους από άλλες ιστοσελίδες ακόμα και με ενεργό σύνδεσμο, ή η αποστολή περιεχομένου με email. Επιτρέπεται η διακίνηση του άρθρου μόνον με αποστολή ενεργού link που οδηγεί απευθείας στο ιστολόγιο aperopia.fr


Γράφει η Χρυσούλα Μπουκουβάλα


Από το παρόν ιστολόγιο ενημερώνεστε κυρίως για θέματα διανθρωπισμού και μετανθρωπισμού. Ωστόσο, ο ραγδαίος εποικισμός της χώρας μας, με υποχρεώνει στην ανάρτηση αυτού του άρθρου που εκ πρώτης όψεως δεν φαίνεται να συνδέεται με τα θέματα του ιστολογίου. Και όμως! Όχι απλώς συνδέεται, αλλά από την επιβίωση της Ελλάδας, εξαρτάται τελικά η επιβίωση του Homo Sapiens και η ήττα του Homo Deus. Υπάρχουν τελικά τρόποι διάσωσης της πατρίδας μας και ποιοι είναι αυτοί;

Οι ευρωπαϊκοί λαοί όντας ιστορικά οι σφοδρότεροι αντιρρησίες των τυραννικών καθεστώτων, εδώ και αρκετά χρόνια υφίστανται οργανωμένη επίθεση από την Παγκόσμια υπέρ-Τάξη.

Πράγματι, περισσότερο από όλους τους άλλους δυτικούς λαούς, οι ευρωπαϊκοί, είναι οι μόνοι που απωθούνται από την ιδέα μιας παγκόσμιας κυβέρνησης και ενός παγκόσμιου κράτους που τελικά θα προκαλέσουν την εξαφάνιση του είδους μας.

Στον αντίποδα όμως βρίσκονται οι λαοί των μουσουλμανικών χωρών, καθότι στο Ισλάμ η ιδιότητα του πιστού υπερβαίνει κάθε άλλη ταυτότητα.

Μετά από το 2001 οι διεθνείς τοκογλύφοι με τα διάφορα αντικρατικά μορφώματά τους όπως η Ανοιχτή Κοινωνία (Open Society) του Τζορτζ Σόρος, αποφάσισαν να επιταχύνουν το παλαιό σχέδιο Πανευρώπη του κόμη Κουντενχόβε-Καλέργη για αντικατάσταση των αυτοχθόνων Ευρωπαίων, παρακινώντας σε παράνομη μετανάστευση προς τη γηραιά ήπειρο εκατομμύρια αφροασιάτες μουσουλμάνους. Στο όλο σχέδιο την τελευταία δεκαπενταετία συμμετέχει περιχαρής και η Τουρκία.

Όλοι τους γνωρίζουν κάτι πάρα πολύ σημαντικό: την ανεξέλεγκτη πλέον γεννητικότητα της υποσαχάριας Αφρικής, την άνοδο του ριζοσπαστικού Ισλάμ και τη συγκέντρωση της τεχνολογίας αιχμής σε μια χούφτα ανθρώπους από τους οποίους αλληλοεξαρτώνται.

Ο καθένας τους χρησιμοποιεί τους μουσουλμάνους προς ίδιον όφελος, σκοπεύοντας να κερδίσει χρόνο βραχυπρόθεσμα: οι πρώτοι για να διασπείρουν το χάος που θα διευκολύνει τον παγκόσμιο αποπληθυσμό, και η Τουρκία για να ισχυροποιήσει τη θέση της στη περιοχή μας.

Η βίαιη αυτή εισβολή, αν δεν ανασχεθεί άμεσα, θα έχει ως αποτέλεσμα τον αποδεκατισμό των αυτοχθόνων προς όφελος όχι των μουσουλμάνων, όπως φαντάζονται οι περισσότεροι, αλλά τρίτων, όπως θα διαπιστώσετε παρακάτω.

Η αφασία της νεολαίας

Ποιος όμως αρχαιόθεν υπερασπίζεται μια πατρίδα εκτός από τις Ένοπλες Δυνάμεις της; Μα φυσικά οι νέοι της. Αντιδρά ωστόσο η ελληνική νεολαία στον αφανισμό της; Ουδόλως, διότι δείχνει να μην αντιλαμβάνεται τι συμβαίνει.

Η αφασία όλων των νεολαιών του δυτικού κόσμου έχει ερμηνευτεί εκτενώς και από το παρόν ιστολόγιο αλλά και από χιλιάδες άλλα διεθνώς, οπότε δεν θα επεκταθώ στις αιτίες που τη δημιουργούν, όσο στο πώς θα αποτρέψουμε την επερχόμενη καταστροφή μας.

Κάθε μέρα εκατομμύρια Έλληνες κάθε ηλικίας μηρυκάζουν ότι είμαστε μοιραίοι θεατές μιας αναπόφευκτης εισβολής διότι ότι ως λαός είμαστε όχι μόνον ολιγάριθμος, αλλά και βυθισμένος στην ένδεια, επομένως δεν έχουμε κανένα περιθώριο αντίδρασης.
Ναι, παίζονται τεράστια γεωπολιτικά παιχνίδια. Ναι, η Τουρκία είναι πολυπληθής και επιθυμεί να ανασυστήσει την Οθωμανική Αυτοκρατορία. Ναι, οι μεγάλες δυνάμεις, φροντίζουν για τα δικά τους συμφέροντα και εμείς είμαστε ολιγάριθμοι και χρεωμένοι για τα επόμενα πενήντα χρόνια.

Ωστόσο, ήταν η χούφτα των παλληκαριών του Μιλτιάδη πολυάριθμη (10.000 οπλίτες) και πλούσια όταν αντιμετώπιζε μισό εκατομμύριο περσικού στρατού, στη μάχη του Μαραθώνα το 490 π.Χ.;

 
O Kυναίγειρος, αδελφός του τραγικού μας ποιητή Αισχύλου και του Σαλαμινομάχου ήρωα Αμεινία, όταν είδε τους Πέρσες να φεύγουν έτρεξε στη θάλασσα κι άρχισε να τραβάει ένα περσικό καράβι με το χέρι του. Του το έκοψαν, αλλά δε σταμάτησε. Άρχισε να το τραβάει με το άλλο. Οι Πέρσες του έκοψαν και το άλλο και μόνο τότε ο θρυλικός οπλίτης έπεσε νεκρός. Τον γνωρίζουν οι νέοι μας; Αν όχι, ήρθε ο καιρός να τον μάθουν

Ήταν οι μπουρλοτιέρηδες του ’21 που λαμπάδιαζαν τα τούρκικα καράβια;

 
Ο θρυλικός πυρπολητής Γιώργος Ανεμογιάννης από τους Παξούς, που στέκει ισάξια δίπλα στον Κυναίγειρο και στον Αθανάσιο Διάκο. 
Στο λιμάνι της Ναυπάκτου το 1821, ο Ανεμογιάννης αρνήθηκε να εγκαταλείψει το φλεγόμενο πυρπολικό του, ενώ μπορούσε, και το οδήγησε πάνω στα τούρκικα πλοία. Οι Τούρκοι τον συνέλαβαν, τον σούβλισαν και τον έψησαν ακόμα ζωντανό, τοποθετημένο να βλέπει προς τη μεριά του ελληνικού στόλου. Τον γνωρίζουν οι νέοι μας; Αν ναι, μπορούν να κοιμούνται ήσυχοι;

Ήταν οι αξιωματικοί και οι φαντάροι των θρυλικών οχυρών της γραμμής Μεταξά το ’41, που ξεφτίλισαν τους Γερμανούς συνταγματάρχες;

 
Ο επιλοχίας Δημήτρης Ίτσιος υπερασπίστηκε ηρωικά μέχρι τέλους τα πολυβολεία Π7 και Π8 στο όρος Μπέλες της Μακεδονίας. 
Τα ναζιστικά κτήνη τον εκτέλεσαν με δόλο, επειδή δεν μπορούσαν να χωνέψουν ότι μόνος του, με δύο θαρραλέους μόνο στρατιώτες που αποφάσισαν να πεθάνουν μαζί του, είχε προκαλέσει το θάνατο 200 Γερμανών στρατιωτών. Στην ευρύτερη περιοχή που υπερασπίστηκαν αυτοί οι ήρωες για να παραμείνει ελληνική, θα εγκατασταθούν λαθρομετανάστες

Ήταν οι νέοι της Κύπρου τη δεκαετία του ’50 που απαγχονίζονταν για τον αγώνα τους εναντίον της βρετανικής κατοχής; Eίχαν περισσότερες υλικές ανέσεις από αυτές που έχουμε εμείς σήμερα;

Οι Κύπριοι αγωνιστές Μιχάλης Καραολής και Ανδρέας Δημητρίου απαγχονίστηκαν από τους Βρετανούς υπερασπιζόμενοι την κυπριακή ανεξαρτησία

Φτωχοί αγρότες ήταν οι περισσότεροι. Γιατί πήγαιναν χωρίς δεύτερη σκέψη να χύσουν το αίμα τους για την υπεράσπιση της πατρίδας τους;
Κανείς δεν διανοήθηκε να μην αγωνιστεί, προβάλλοντας τη δικαιολογία ότι το έθνος του είναι ολιγάριθμο και ότι ο ίδιος ήταν φτωχός. Τι συμβαίνει λοιπόν;
Η διαφορά συνίσταται στο ότι δεν υφίσταντο την υπναγωγική επίδραση μιας εωσφορικού τύπου, θα έλεγα, υλιστικής και διεθνιστικής προπαγάνδας, με όχημα την τηλεόραση, και κυρίως τα σμάρτφον που φέρουν πάνω τους οι σημερινοί νέοι 24 ώρες το 24ωρο.
Στον κόσμο της (δυτικής) ψηφιακής ύπνωσης έχουν εξαλειφθεί όλες οι πνευματικές αξίες μεταξύ αυτών η φιλοπατρία, και η εθνική κυριαρχία, με αποτέλεσμα να μην μπορούν να αντιληφθούν ακριβώς αυτό: ότι η ζωή είναι περιττή μέσα στη σκλαβιά.
Η προπαγάνδα υπήρχε βεβαίως παλαιόθεν, όπως και οι προδότες, αλλά οι πνευματικές και οι ηθικές αξίες είχαν πολύ περισσότερη ισχύ. Οι πληθυσμοί ήταν διάσπαρτοι, και όχι συγκεντρωμένοι μέσα σε μεγαπόλεις. Στα περισσότερα χωριά, πριν τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο δεν έφταναν ούτε καν εφημερίδες.
Σήμερα στη χώρα μας, εξ αιτίας της αστικοποίησης το 79% του πληθυσμού της βρίσκεται συγκεντρωμένο στις πόλεις, έχοντας συνεχή σύνδεση στο διαδίκτυο που επεκτείνεται και στην ύπαιθρο.

Η πατρίδα χάνεται, αλλά η έλλειψη επαφής με τη φύση και η διανοητική σύγχυση που προκαλεί ο συνεχής βομβαρδισμός των Ελλήνων νέων 1 με αρνητικές και άχρηστες υλιστικές πληροφορίες μέσω της συνεχούς συνδεσιμότητας, είναι τόσο μεγάλη, που έχει απωλεσθεί κάθε αίσθηση του πραγματικού.

Ήδη από το 1979, οι Αντίφα και λοιπά μορφώματα της Ανοιχτής Κοινωνίας του Σόρος που κόλλαγαν τη ρετσινιά ρατσιστής, ξενόφοβος, φασίστας, πατριαρχάτο και τρανσφοβικός σε κάθε φυσιολογικό Έλληνα πολίτη, επιχειρούν να διαλύσουν το κράτος μας, όπως καταγγέλουν ακόμα και γερμανικά ΜΜΕ και να τον μετατρέψουν σε λαθροβιότοπο.
Η πιξελοποιημένη ψηφιακή πραγματικότητα και οι εκατομμύρια ακίνδυνες για την ολιγαρχία σέλφις που ποστάρουν καθημερινώς οι νέοι, αντικατέστησαν την απτή, μετατρέποντας τους πάλαι ποτέ φύσει πολεμιστές, σε αφασικούς χαρακτήρες βιντεοπαιχνιδιού.

Οι συνέπειες της αφασίας

Μέσα στα πλαίσια αυτής της σύγχυσης:
• Να γιατί είναι δυνατόν η Ύπατη Αρμοστεία του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών για τους Πρόσφυγες και μία σωρεία ανθελληνικών ΜΚΟ να ζητούν καταλύματα για να στεγάσουν τους παρανόμως εισερχομένους εισβολείς, και να υπάρχουν Έλληνες που τους παραχωρούν τα σπίτια και τα ξενοδοχεία τους.
• Να γιατί είναι δυνατόν να υπάρχουν Έλληνες που πιστεύουν ότι η Frontex ήρθε εδώ για να επιστρέφει τους μετανάστες στην Τουρκία, ενώ κάνει ακριβώς το αντίθετο ειδοποιώντας το λιμενικό να τους περισυλλέγει με ασφάλεια, προκειμένου να εγκατασταθούν οριστικά στην ενδοχώρα ανάμεσα στα σπίτια των Ελλήνων.
• Να γιατί είναι δυνατόν οι Ένοπλες Δυνάμεις μας να δέχονται να παρέχουν υπηρεσίες διευκόλυνσης στους αντικαταστάτες μας, κατά παράβασιν των καθηκόντων τους.
• Να γιατί όλοι οι μωροί που κοιτούν αποκλειστικά το βραχυπρόθεσμο, ατομικό τους συμφέρον, δεν έχουν καταλάβει τι έρχεται πίσω απ’ αυτά τα στίφη.
Εκατομμύρια θα συνεχίσουν να επιχειρούν να μπαίνουν στην Ευρώπη, καθώς και οπουδήποτε υπάρχουν μέσα επιβίωσης.

Γενοκτονία εις βάρος των αυτοχθόνων

Ένα Ευαγγέλιο για ΜΚΟ που λέγεται Η προστασία των μεταναστών στην Ευρωπαϊκή Σύμβαση για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου και τον Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Χάρτη, Εγχειρίδιο του Συμβουλίου της Ευρώπης προς χρήσιν των νομικών έχει συγκεντρώσει πάμπολλες δικαστικές αποφάσεις προστασίας λαθρομεταναστών.
Σας καλώ λοιπόν όλους να κάνετε τον κόπο να διαβάστε προσεκτικά αυτό το εγχειρίδιο που αποτελεί οπλοστάσιο των ΜΚΟ για να συνειδητοποιήσετε το μέγεθος της επιχείρησης «παράνομη μετανάστευση».
Χαρακτηριστικά, στις σελ. 27, 28 μνημονεύονται αποφάσεις του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Δικαιωμάτων του Ανθρώπου κατά της Ελλάδας, βασισμένες στο άρθρο 3 της Σύμβασης για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου που λένε, μεταξύ άλλων, τα εξής:
«Το Δικαστήριο σημειώνει ότι τα κράτη που βρίσκονται στα εξωτερικά σύνορα της Ευρωπαικής Ένωσης συναντούν σήμερα σημαντικές δυσκολίες προκειμένου να αντιμετωπίσουν ένα αυξανόμενο κύμα μεταναστών και αιτούντων άσυλο […]
Το Δικαστήριο δεν μπορεί να υποτιμήσει το βάρος και την πίεση που η κατάσταση αυτή συνεπάγεται για τα θιγόμενα κράτη, που είναι ακόμη πιο βαριά λόγω της σημερινής οικονομικής κρίσης.
Το Δικαστήριο γνωρίζει συγκεκριμένα τις δυσκολίες που συνεπάγεται η υποδοχή των μεταναστών και των αιτούντων άσυλο καθώς και η δυσαναλογία του αριθμού των αιτούντων άσυλο σε σχέση με την ικανότητα υποδοχής ορισμένων κρατών.
Ωστόσο, λόγω του απόλυτου χαρακτήρα του Άρθρου 3, αυτό δεν μπορεί να απαλλάξει ένα κράτος από τις υποχρεώσεις του απέναντι στην διάταξη αυτή».
Το ΕΔΔΑ δεν αναγνωρίζει κανένα όριο πέραν του οποίου ένα κράτος, και μάλιστα χρεωκοπημένο, διαλύεται κάτω από το βάρος των παράνομων μεταναστών και μας λέει μ’ άλλα λόγια ότι ή κρατάτε τα σύνορά σας κλειστά, ή πληρώστε οι αυτόχθονες μέχρι να ψοφήσετε προκειμένου να πάρουν τη θέση σας αλλογενείς.
Τέτοιες αποφάσεις βοηθούν στη γενοκτονία μας μέσα στα ίδια τα εδάφη μας.
Είναι σημαντικό λοιπόν να μάθουμε αν το ελληνικό κράτος πληρώνει τις προβλεπόμενες αποζημιώσεις γι’ αυτές και πόσες είναι, και ταυτόχρονα εξακολουθεί να αφήνει τα σύνορα ανοιχτά.

Εξίσου σημαντικό είναι επίσης να αντιληφθούν όλοι τι πακτωλό χρημάτων αντιπροσωπεύει το λαθρομεταναστευτικό για όλους τους τομείς υπηρεσιών, ένας εκ των οποίων είναι ο νομικός.

Έρχονται για να μείνουν μόνιμα

Μέχρι τώρα όλα δείχνουν ότι οι προδότες στη χώρα μας που βλέπουν μόνο το συμφέρον τους περισσεύουν. Σύμφωνα με όσα κατήγγειλε στο τηλεοπτικό κανάλι Βεργίνα ο κύριος Ανουάρ Μπάκρι, Γενικός Γραμματέας του Συνδέσμου Σύρων Ελλάδας και δικηγόρος ο ίδιος, υπάλληλοι της ελληνικής Υπηρεσίας Ασύλου χρηματίζονται αγρίως, χρεώνοντας στους παράνομους μετανάστες διαβατήριο και άδεια παραμονής 3.500 ευρώ.
Επίσης, ανέφερε ότι η Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες, και η Ευρωπαϊκή Επιτροπή επί της ουσίας εγκληματούν κατά της χώρας μας, μια και η γερμανική αντιπολίτευση και ο λαός έχουν αρχίσει πλέον να αντιδρούν έντονα.
Συγκεκριμένα είπε ότι η Γερμανία αφού πήρε δύο εκατομμύρια μετανάστες που ήθελε ως φτηνό εργατικό δυναμικό, έδωσε εντολή στις ελληνικές κυβερνήσεις να εγκλωβίσουν στη χώρα μας όλους τους μετανάστες, διευκολύνοντας κατ’ αυτόν τον τρόπο και την εκβιαστική στρατηγική της Τουρκίας.

Για τον λόγο αυτό η Γερμανία χρηματοδοτεί πολιτοφυλακές στη Βουλγαρία, στα Σκόπια και στην Αλβανία, ώστε να μην περνάει πια ούτε δείγμα.
Οι δικές μας πού είναι;

Σοκ και δέος

Τι σημαίνει αυτό; Ότι αυτοί που νομίζουν ότι είναι τα αφεντικά του κόσμου επιδιώκουν να καταστραφεί η Ελλάδα από κολοσσιαίες μεταναστευτικές ορδές που θα μείνουν μόνιμα στη χώρα μας, κυριολεκτικά ροκανίζοντας τους αυτόχθονες, ώστε στη συνέχεια να κάνουν εκείνοι ανενόχλητοι κουμάντο στην περιοχή, έχοντας εξασφαλίσει ζωτικό χώρο.

Ήδη ο απλός λαός των «Αγαπημένων του Θεού», θύμα των τρομοκρατικών επιθέσεων που προκαλούν οι αφανείς παράφρονες ταγοί του, εγκαταλείπει σωρηδόν τις ευρωπαϊκές του δεύτερες πατρίδες, επιστρέφοντας στο λίκνο του, που έχει πλέον επιτακτική ανάγκη επέκτασης των εδαφών του.
Προς τα πού λέτε να τα επεκτείνει;

Υγειονομικές βόμβες

Παράπλευρη συνέπεια του λαθροβιότοπου αποτελεί και η μετάδοση του θανατηφόρου ιού AIDS μέσω αφρικανών εκδιδομένων γυναικών, που όπως καταγγέλλει η κυρία Μυρσίνη Ουζουνέλλη, Μυτιλινιά ιατρός δημόσιας υγείας και απόφοιτος του Πανεπιστημίου Χάρβαρντ, έχει προκαλέσει 30 βεβαιωμένα περιστατικά στη Μυτιλήνη, και το ΚΕΕΛΠΝΟ εγκληματεί μη ενημερώνοντας το σύνολο του ελληνικού πληθυσμού.

Σιμώνει λοιπόν η ώρα που όλοι θα μάθουν αναγκαστικά ότι όποιος Έλληνας συνεισφέρει με οποιονδήποτε τρόπο στην κατάληψη της πατρίδας του, είναι προδότης και αργά ή γρήγορα θα υποστεί τις συνέπειες της πράξης του.

Τεράστιοι αριθμοί
Εκτός από τους ήδη υπάρχοντες και τους 20.000 αιτούντες άσυλο που η ελληνική κυβέρνηση μεταφέρει από τα νησιά μας στην ενδοχώρα για να τα αποσυμφορήσει, ετοιμάζεται να εγκαταστήσει σε όλη τη χώρα ακόμα άλλους 120.000.
Πού θα εγκατασταθούν όλοι αυτοί; Κανείς δεν ξέρει, εφόσον οι δημαρχαίοι που συμμετείχαν στο «Εστία 1» αρνούνται να φιλοξενήσουν έστω και έναν παραπάνω μετανάστη χωρίς επιπλέον χρηματοδότηση (δηλαδή αν τους δώσουν, πόσους θα εγκαταστήσουν τελικά παρά την αντίδραση των δημοτών τους;)
Ωστόσο, κάθε μέρα αποβιβάζονται κι άλλοι στα νησιά μας. Σύμφωνα με στοιχεία του Migration data portal του Σεπτεμβρίου 2019, οι ήδη παρανόμως διαμένοντες υπολογίζονται επίσημα στο 1.200.000, αριθμός τεράστιος για την εθνική κυριαρχία, την ασφάλεια και τη συνοχή της χώρας μας.
Τα διαθέσιμα στοιχεία δεν όμως συγκλίνουν μεταξύ τους. Γι’ αυτό και σύμφωνα με άλλους υπολογισμούς, ανέρχονται στα 2.500.000.
Oι Ευρωπαίοι όμως δεν θέλουν άλλους και από τη στιγμή που μεταφέρονται στην ενδοχώρα δεν μπορούμε να τους επιστρέψουμε στην Τουρκία.
Ποιος θα πληρώσει για όλους αυτούς; Ποιο σύστημα υγείας θα τους περιθάλψει; Ποιοι δάσκαλοι θα τους διδάξουν και πού; Ποια αστυνομία θα τους αστυνομεύει; Με ποιες δουλειές θα ζήσουν;
Οι μετανάστες διασπείρονται στην καταχρεωμένη Ελλάδα, αρχίζοντας πλέον τις επιθέσεις στους ντόπιους, που, τελώντας εν συγχύσει, ζητούν μάταια από την προδοτική πολιτεία να τους συνδράμει.

Αλλοίμονο! Η αστυνομία προστατεύει την εγκατάστασή τους σε hot spots ή σε ξενοδοχεία, παρά τις διαμαρτυρίες των ντόπιων, έτοιμη να δείρει τους Έλληνες.
Οι Ένοπλες Δυνάμεις δηλαδή υπερασπίζονται τα Δικαιώματα του Ανθρώπου μόνον όταν πρόκειται για μετανάστες, αλλά ποτέ για Έλληνες;
Τι κάνει μπροστά σ’ αυτές τις ανομίες η Δικαιοσύνη; Η Εκκλησία; Ο οικουμενικός ελληνισμός; Πού είναι οι πολιτοφυλακές;
Πολύ απλά, όλοι οι παραπάνω μας αφήνουν παντελώς απροστάτευτους.

Το χρέος των Ενόπλων Δυνάμεων

Όλοι τους μας προδίδουν, αλλά ειδικά ο Στρατός δεν επιτρέπεται να μην υπερασπίζεται τον άοπλο λαό. Η υπηρεσία σε Hot Spots δεν προβλέπεται από τους στρατιωτικούς νόμους και κανονισμούς, καθώς ουδόλως προάγει την μαχητική ικανότητα του Στρατεύματος.

Ανιθέτως, την αποδυναμώνει, εφόσον απασχολούνται προσωπικό και μέσα για αλλότριους σε σχέση με το κύριο έργο του, σκοπούς.

Το ξεκαθαρίζω μια και καλή: το έργο των Ενόπλων Δυνάμεων που χρηματοδοτούνται από τους Έλληνες φορολογούμενους από το υστέρημά τους, είναι αυτό και μόνον:
• να επαγρυπνούν συνεχώς για την ασφάλεια του εθνικού μας χώρου,
• να υπερασπίζονται την εθνική μας ανεξαρτησία και ακεραιότητα,
• να εξασφαλίζουν τον εθνικό μας χώρο και τα κυριαρχικά μας δικαιώματα,
• να αποτρέπουν και να αντιμετωπίζουν αποτελεσματικά κινδύνους και απειλές,
• να συνεισφέρουν σε υποχρεώσεις που απορρέουν από τη συμμετοχή μας σε διεθνείς οργανισμούς (ΝΑΤΟ, ΕΕ, ΟΗΕ, ΟΑΣΕ) ή διακρατικές συμφωνίες, και
• να συμβάλουν σε δραστηριότητες κοινωνικής αρωγής και υποστήριξης των κρατικών υπηρεσιών για την αντιμετώπιση έκτακτων αναγκών.
Δεν είμαι νομικός, αλλά βάσει της κοινής λογικής, επειδή:
• Έλληνας στρατιωτικός αθωώθηκε ήδη από την κατηγορία άρνησης εκτέλεσης υπηρεσίας σε Hot Spot παράτυπων μεταναστών, δημιουργώντας νομικό δεδικασμένο,
• οι υποχρεώσεις που απορρέουν από τη συμμετοχή μας στην ΕΕ, στον ΟΗΕ, στο ΝΑΤΟ και από την υπογραφή της Συμφωνίας των Πρεσπών είναι προφανέστατο ότι εναντιώνονται στην ασφάλεια του εθνικού μας χώρου και στα κυριαρχικά μας δικαιώματα, 
• η διαχείριση και η ετοιμασία καταλυμάτων για παράτυπους μετανάστες δεν αποτελεί δραστηριότητα κοινωνικής αρωγής, αλλά πράξη εχθρική προς το έθνος,
• για τυχόν κακουργηματικές πράξεις που διαπράττουν εγκληματίες και μάλιστα αταυτοποίητοι, θεωρείται συναυτουργός εκείνος που τους υποθάλπτει, δηλαδή στην περίπτωση των hot spots, ο Στρατός, 
• οι μεταναστευτική εισβολή δεν αποτελεί πλέον έκτακτη ανάγκη, αλλά αν δεν διακοπεί άμεσα, πράξη εχθρική προς το έθνος που θα συνεχίζεται στο διηνεκές,
κατά συνέπειαν, οι Ένοπλες Δυνάμεις μας έχουν υποχρέωση σύσσωμες να αρνηθούν να υπηρετήσουν εχθρικά προς την πατρίδα συμφέροντα.

Ο μεσαίωνας μας χτυπά την πόρτα

Οι μουσουλμανικές μεταναστευτικές κοινότητες είναι τοις πάσι γνωστό ότι δεν αποδέχονται το δυτικό αστικό δίκαιο και ιδρύουν δικά τους κράτη μέσα στα κράτη, με σκοπό να τα διαλύσουν.

Το άγραφο εθιμικό μουσουλμανικό δίκαιο αντικαθιστά ήδη το αστικό μας. Τα ιεροδικεία που εφαρμόζουν τη Σαρία, τον Ιερό Νόμο του Ισλάμ, σύντομα θα λειτουργούν παράλληλα και επίσημα σε όλη την Ελλάδα, όπως γίνεται ήδη στη Θράκη μας, φτύνοντας κατάμουτρα το ελληνικό Σύνταγμα.

 
Tί σας κάνει να πιστεύετε ότι εδώ δεν θα συμβούν αντίστοιχες διαδηλώσεις; Αν αμφιβάλλετε ρωτήστε τους Γάλλους

Δεν φτάνει μόνο αυτό, αλλά οι Mutaween (Μουταβίν), οι άτυποι ισλαμικοί θρησκευτικοί μπάτσοι, που κάποιοι ίσως έχετε δει στο κέντρο της Αθήνας, περιπολούν ήδη, επιβάλλοντας την τήρηση των θρησκευτικών νόμων μέσω αυτοδικίας, κατά παράβασιν της ελληνικής νομοθεσίας.
Βάναυσες και θανατηφόρες πρακτικές όπως η κλειτοριδεκτομή, οι γάμοι μικρών κοριτσιών με γέροντες, οι βιασμοί μικρών αγοριών και ο πολλαπλασιασμός των βιασμών γυναικών αρχίζουν να μολύνουν την ανυποψίαστη ελληνική κοινωνία σαν γάγγραινα.
Πού είναι η βροχή μηνύσεων των ψευτοφεμινιστριών Αντίφα και των διάφορων «Παρατηρητηρίων» τύπου Ελσίνκι για το καραμπινάτο μουσουλμανικό πατριαρχάτο των μουφτήδων και των Μουταβίν που οι αποφάσεις και οι ποινές τους κουρελιάζουν το ελληνικό Σύνταγμα, την Ευρωπαϊκή Σύμβαση για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα και τη Συνθήκη του ΟΗΕ για τα δικαιώματα των γυναικών και των παιδιών; Πού;
Όπως θέλουν ερμηνεύουν τους νόμους; Ε, λοιπόν όλα αυτά δεν θα περάσουν. Και ξέρετε γιατί; Γιατί ο κίνδυνος αυτού που έρχεται είναι πλέον μεγαλύτερος από τα γαυγίσματά τους.

Πρόβατα στον μουσουλμανοποιημένο δήμο Aubervilliers του Παρισιού. Έχετε πάει; Εγώ ναι και έφριξα. 
Τα ζώα μετά από την βόσκησή τους σε …πάρκα της περιοχής, οδηγούνται προς σφαγήν. 
Η μπίζνα κινείται από μία συνεταιριστική «συλλογικότητα» λευκών Γάλλων «αλληλέγγυων» αλλά και μουσουλμάνων, που ζει από τις κρατικές επιχορηγήσεις για δράσεις σε «ευαίσθητους» δήμους με αντικείμενο την «αστική κτηνοτροφία». 
 Προσέξτε τη στενή συνεργασία των δήθεν urban ecologists με τους μουσουλμάνους: τα εν λόγω δύστυχα ζωντανά, σφάζονται μόνο με ιεροτελεστία «χαλάλ» προς μεγάλη χαρά των δημοτών που είναι όλοι μουσουλμάνοι. 
  Στην ιεροτελεστία χαλάλ τα ζώα πρέπει να σφαγούν με μαχαίρι όσο είναι ζωντανά, και να κρεμαστούν ανάποδα υποφέροντας φριχτά επί ώρες από την αιμορραγία ώσπου να στραγγιχτεί τελείως το αίμα τους. 
Τέτοια σφαγεία λειτουργούν δυστυχώς και στην Ελλάδα κατόπιν ειδικής απόφασης, που αντιτίθεται  εκ διαμέτρου στους επίσημους ευρωπαϊκούς νόμους που απαιτούν αναισθητοποίηση πριν τη θανάτωση του ζώου. 
Όλα αυτά για να μη χαθούν τα κέρδη από την αυξανόμενη μουσουλμανική αγορά στην Ευρώπη. Σύντομα στοιχηματίζω ότι θα δείτε «αστικά κοπάδια» αλληλλέγγυων – χαλάλ και στην Αθήνα. Μην πείτε ότι δεν ενημερωθήκατε…

Ποιος θα επωφεληθεί τελικά;

Η κοινή λογική μας υπαγορεύει ότι πρέπει να βλέπουμε πάντα ποιος επωφελείται από κάτι. Ποιος ήταν ανέκαθεν ο φόβος του αμερικανικού βαθέως κράτους; Να μην ενωθεί η Ευρώπη, και μάλιστα οι ισχυρές της χώρες, Γερμανία και Γαλλία, με τη Ρωσία. Η Μεγάλη Βρετανία εξαιρείται διότι πάντα ήταν συνδεδεμένη με τις ΗΠΑ και γι’ αυτό άλλωστε βγαίνει από την Ε.Ε.

Μια τέτοια ρωσοευρωπαϊκή ένωση θα ήταν πανίσχυρη διότι θα περιέκλειε τις υπερπλούσιες σε ορυκτό πλούτο περιοχές της Σιβηρίας τις οποίες εποφθαλμιούν οι ΗΠΑ.
Η πιθανότερη λοιπόν εκδοχή είναι ότι όλη αυτή η επιχείρηση διάλυσης της Ευρώπης έχει ενορχηστρωθεί από το βαθύ κράτος των ΗΠΑ, που δρα ανεξαρτήτως προέδρων, σε συνεργασία με τα παγκόσμια αντικρατικά μορφώματα όπως η Ανοιχτή Κοινωνία.
Εν μέσω όλων αυτών των φρικαλεοτήτων, οι ιδεοληπτικοί ταγοί της Μέσης Ανατολής που πάσχουν από τη τρισχιλιετή εμμονή των Εκλεκτών του Θεού, επιδιώκοντας ήδη από την εποχή του Ξέρξη να κατακτήσουν την Ελλάδα, θα έχουν κυρίαρχη θέση, επιπίπτοντας στη πατρίδα μας ως όρνεα, εμφανιζόμενοι τελικά ως ρυθμιστές σταθερότητας και τάξης.
Δεν κάνω συνομωσιολογία. Το δηλώνουν ανοιχτά οι ίδιοι. Παρακολουθείστε προσεκτικά αυτό το βίντεο και διαδώστε το.
Τόσο χειρότερα μπορεί λοιπόν να είναι τα πράγματα και επείγει να το αντιληφθούν άμεσα οι νεώτεροι.
Τι μπορούν λοιπόν να κάνουν οι μικρές χώρες όταν δέχονται τέτοια επίθεση; Ό,τι ακριβώς έκαναν οι ήρωες πρόγονοί μας. Αν υπάρχει υψηλό φρόνημα, η ελληνική φυλή έχει αποδείξει ότι είναι ικανή να κονιορτοποιήσει και τον ισχυρότερο εχθρό.

Το τιμημένο αυτό κράνος, το φορούσε ο μέγας στρατηγός Μιλτιάδης κατά τη μάχη του Μαραθώνα, εμπνευστής της εντυπωσιακότερης πολεμικής στρατηγικής όλων των εποχών. Χάρη σ’ εκείνον, και σε μια χούφτα Αθηναίων και Πλαταιέων με υψηλότατο φρόνημα, η Eλλάδα νίκησε τον βάρβαρο εισβολέα

Πράκτορες και μισθοφόροι

Στη διάδοση της σύγχυσης, μεγάλο ρόλο παίζουν και οι κάθε λογής πράκτορες που λυμαίνονται το ελληνικό διαδίκτυο τα τελευταία δεκαπέντε χρόνια. Πολλά ιστολόγια που παρουσιάζονται ως πατριωτικά, δεν είναι παρά ενεργούμενα ανθελληνικών δυνάμεων.
Κάποια δε απ’ αυτά, προπαγανδίζουν είτε προφητείες ορθοδόξων Αγίων για επέμβαση της Παναγίας, είτε ιδιωτικούς μισθοφορικούς στρατούς, με το επιχείρημα ότι μόνο αυτοί θα μας σώσουν από τις μεταναστευτικές ορδές και θα μας εξασφαλίσουν μια «Μεγάλη Ελλάδα», διαχέοντας μάλιστα και αντίστοιχους χάρτες δημιουργώντας πλήρη σύγχυση και ακινητοποίηση.
Ναι, είναι εμφανές ότι η ιεραρχία των Ενόπλων Δυνάμεων σήμερα είναι πολύ κατώτερη των περιστάσεων, βάζοντας τους στρατιώτες να κάνουν τις καθαρίστριες σε στρατόπεδα αταυτοποίητων μεταναστών και χρησιμοποιώντας τα αρματαγωγά του πολεμικού ναυτικού μας για τις μεταφορές τους στην ενδοχώρα.
Ωστόσο, οποιαδήποτε πρόταση της αντικατάστασή τους από ιδιωτικούς μισθοφορικούς στρατούς αποτελεί θανάσιμη παγίδα για τη χώρα μας που είναι περικυκλωμένη από εχθρούς.
Από ποιες ξένες κρατικές μυστικές υπηρεσίες θα ελέγχονται τα «ιδιωτικά στρατά» των οποίων κάποιοι υπεραμύνονται τόσο ύποπτα; Την επαύριον της λειτουργίας τους θα διαλύσουν κάθε ίχνος πατριωτικής περιφρούρησης και την ίδια τη χώρα.
Αν δεν προστατεύσουν την πατρίδα τους οι Ένοπλες Δυνάμεις της, οι νέοι και οι νέες της επικουρικά, ορμώμενοι αποκλειστικά από την φιλοπατρία τους, δεν υπάρχει περίπτωση να την προστατέψουν οι μισθοφορικές Αcademi (πρώην Βlackwater), η C4S ή οποιεσδήποτε άλλες που θα στραφούν σίγουρα εναντίον του ελληνικού λαού.
Ψευδεπίγραφοι μπλόγκερς λοιπόν με ανύπαρκτο βιογραφικό, που υπεραμύνονται μισθοφορικών στρατών και ξενόδουλοι πράκτορες με σκοπό την επικράτηση της γεωπολιτικής του τάφου, πρέπει να απορρίπτονται δίχως δεύτερη σκέψη.

Πόσους μετανάστες θέλουμε;

Η κυβέρνηση αφήνει να εννοηθεί ότι εκβιάζεται από την γείτονα χώρα για να της δώσουμε τον ορυκτό πλούτο μας, αλλά και εδάφη μας. Οι άλλες ευρωπαϊκές χώρες όμως από ποιον εκβιάζονται;
Πολύ απλά οι κυβερνήσεις-μαριονέτες τους, ξεγέλασαν για άλλη μια φορά τους μαλθακούς πολίτες και τους έπιασαν στον ύπνο, όπως και οι δικές μας.
Εδώ και χρόνια στην πατρίδα μας υφιστάμεθα ληστείες, διαρρήξεις, βιασμούς και δολοφονίες, οι ιεροί μας ναοί βανδαλίζονται, τα νοσοκομεία μας «αδειάζουν» τα παιδιά μας, τους γέροντές μας και μας τους ίδιους, γιατί προτεραιότητα έχουν πάντα οι «ευάλωτοι» επιδρομείς.

Κάθε ύπνωση όμως έχει και ένα τέλος. Όταν οι αχυράνθρωποι των διεθνών ολιγαρχών μας επιβάλλουν τόση βία, τότε πώς πρέπει να αντιδράσουμε;

Απαντήστε με το χέρι στην καρδιά: πόσους ακόμα μπορούμε να δεχτούμε χωρίς να αλλοιωθεί για πάντα η ταυτότητά μας και χωρίς να κινδυνεύσει η εθνική μας ενότητα; 5%; 15%; 45% ή μήπως 400% του πληθυσμού μας;

Γιατί η κυβέρνηση δεν δηλώνει ένα συγκεκριμένο όριο, πέραν του οποίου δεν θα γίνεται κανείς μετανάστης και πρόσφυγας δεκτός;
Μήπως γιατί ο πληθυσμός που έχει συμφωνήσει ότι θα δεχτεί να εισβάλλει στη χώρα μας είναι κολοσσιαίος;

Το δέντρο…

Ας υποθέσουμε όμως πως τα σχέδια αυτά, που είναι το δέντρο, πετύχουν και σε 20 χρόνια η εξαφάνιση των νέων αυτοχθόνων Ευρωπαίων θα είναι σχεδόν πλήρης.

Θα μείνουν λοιπόν οι γέροντες, ενώ οι μετανάστες θα λειτουργήσουν ως εργατικό δυναμικό στις ΕΟΖ, κυρίως για τις γερμανικές βιομηχανίες. Σωστά; Αυτό δεν ακούτε συνέχεια;
Μην ξεγελιέστε.

Το επιχείρημα ότι όλο αυτό το σχέδιο οργανώθηκε γιατί έπρεπε να γίνουν ανταγωνιστικότερες οι βιομηχανίες της Ευρωπαϊκής Ένωσης έναντι των ασιατικών, δεν ισχύει σε καμμία περίπτωση μακροπρόθεσμα.

…και το δάσος

Ο ίδιος ο Παγκόσμιος Οργανισμός Εργασίας (Ιnternational Labour Organization) σε τεκμηριωμένη μελέτη του, αλλά και η ίδια η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, δηλώνουν διαρκώς ότι το κόστος κτήσης ρομπότ στις ΗΠΑ θα καταστεί χαμηλότερο ακόμα και από το βασικό ημερομίσθιο του αφρικανού εργάτη.

Όλες οι μελέτες που διεξάγονται καταδεικνύουν ότι οι μηχανές και η τεχνητή νοημοσύνη θα αντικαθιστούν τους ανθρώπους καθημερινά σε όλο τον κόσμο, και τούτο εν μέσω παγκόσμιας συρρίκνωσης της οικονομικής δραστηριότητας.

Πώς θα κερδίζει τη ζωή του και με τι θα απασχολείται το, επί της ουσίας, αγράμματο συνονθύλευμα κατοίκων που θα έχει φοιτήσει στις Ζώνες Εκπαιδευτικής Προτεραιότητας (ΖΕΠ) της Ευρώπης;

Οι απόφοιτοι της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης θα είναι πλέον λειτουργικά αναλφάβητοι στην πλειοψηφία τους, και όχι στη μειοψηφία τους, εφόσον, σύμφωνα με μελέτη του Οργανισμού Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης (ΟΟΣΑ) τα παιδιά των μουσουλμάνων μεταναστών που τοποθετούνται στα ευρωπαϊκά σχολεία, παρουσιάζουν εξαιρετικά μειωμένες επιδόσεις σε όλα τα επίπεδα σχολικής εκπαίδευσης και δεν ενσωματώνονται ποτέ στα ευρωπαϊκά ιδεώδη.
Οι κοινωνικές ανισότητες σε όσα ευρωπαϊκά κράτη έχουν δεχτεί μεγάλο αριθμό μουσουλμάνων μεταναστών θα εκτιναχθούν στα ύψη, με αποτέλεσμα την αποσταθεροποίηση της Ευρώπης, κατά συνέπειαν της Ρωσίας.
Τα επόμενα χρόνια λοιπόν αναμείνατε απονομή του καθολικού βασικού εισοδήματος που θα συνοδεύεται από ταχύτατο δωρεάν ίντερνετ με στόχο τον ολοκληρωτικό έλεγχο των άεργων μαζών παγκοσμίως.
Μέχρι πότε όμως;
Πείτε μου έστω και έναν λόγο που μετά από είκοσι-τριάντα χρόνια θα συνεχίσει να συντηρείται πολυάριθμος πλεονάζων πληθυσμός που θα απομυζά το περιβάλλον;
Επειδή δεν υπάρχει κανείς, η Συμπεριφορική Καταβόθρα 2 με το μάντρωμα όλων στις μεγαπόλεις, παράλληλα με ένοπλες συμπλοκές, τρομοκρατικές επιθέσεις, υποχρεωτικούς εμβολιασμούς, εξαπόλυση πανδημιών και ανύπαρκτο σύστημα δημόσιας υγείας, θα κάνει τη βρώμικη δουλειά του αποπληθυσμού, διότι η δημογραφική βόμβα της Αφρικής δεν είχε προβλεφτεί στο αρχικό σχέδιο του συχωρεμένου κόμη Καλέργη και ξέφυγε από τους εμπνευστές του.

Αν όλα τα παραπάνω αποτύχουν και οι ΗΠΑ δουν ότι χάνουν το παγκόσμιο πάνω χέρι, τότε η κήρυξη ενός Τρίτου Παγκοσμίου Πολέμου είναι αναπόφευκτη.

Η αφρικανική πληθυσμιακή βόμβα

Όσο η αυτοματοποίηση των πάντων καλπάζει και η ιατρική προχωράει, τόσο η υποσαχάρια Αφρική πολλαπλασιάζεται με τρομακτικούς ρυθμούς. Μπροστά της, η γεννητικότητα της Ασίας ωχριά.
Αν δεν απασφαλιστεί η πληθυσμιακή βόμβα της Αφρικής, υπολογίζεται ότι θα φτάσει στο 40% του παγκόσμιου πληθυσμού ο οποίος στα επόμενα τριακόσια χρόνια προβλέπεται να ανέλθει στα 34,5 δισεκατομμύρια.
Το οικοσύστημα όμως είναι αδύνατον να αντέξει τόση πληθυσμιακή πίεση, όσο κι αν προοδεύσει η τεχνολογία.
Όσες αλεσμένες κάμπιες, ακρίδες και συνθετικές τροφές του Μπιλ Γκέιτς να τρώμε, δεν θα φτάνουν για όλους. Η πείνα, η δίψα και η φτώχεια, θα θερίζουν την ανθρωπότητα, χωρίς να λάβουμε υπόψιν τις μαζικές μετακινήσεις πληθυσμών που μπορεί να προκύψουν από απρόβλεπτες θεομηνίες που υπολογίζεται να πλήξουν ιδιαίτερα την Κίνα λόγω ερημοποίησης των εδαφών της.
Μόνο η Νιγηρία, η οποία μαστίζεται από τις επιθέσεις της εξτρεμιστικής ισλαμιστικής οργάνωσης Μπόκο Χαράμ, που οι βιασμοί της προκαλούν ανεξέλεγκτες γεννήσεις, από 201 εκατομμύρια σήμερα, υπολογίζεται ότι μπορεί να φτάσει τα 800 έως και το 1.5 δισεκατομμύριο.
Η Τανζανία, στην οποία ακρωτηριάζουν και σκοτώνουν τα παιδάκια αλμπίνους γιατί πιστεύουν ότι χαρίζουν τύχη, από 56 εκατομμύρια σήμερα, θα φτάσει τα 316, και η Δημοκρατία του Κονγκό, στην οποία βιάζεται μία γυναίκα ανά λεπτό, τα 212.
Αταυτοποίητοι πολίτες απ’ αυτές τις χώρες έχουν εγκατασταθεί και θα συνεχίσουν να έρχονται στη πατρίδα μας, αν δεν κλείσουμε άμεσα τα σύνορά μας.

Οι Αφρικανοί συνωστίζονται σε μεγαπόλεις όπως το Λάγος της Νιγηρίας, τη μεγαλύτερη πρωτεύουσα της Αφρικής (21 εκατομμύρια) και τη Κινσάσα του Κονγκό (12 εκατομμύρια), όπου οι συνθήκες διαβίωσης είναι τραγικές, ωστόσο, η παύση των εγκλημάτων κατά των γυναικών και ο περιορισμός των γεννήσεων δεν διαφαίνεται στον ορίζοντα.

Aυτή είναι η εικόνα στις παραγκουπόλεις του Λάγος. Σύντομα στην Αθήνα και στη Θεσσαλονίκη

Η άνοδος του ριζοσπαστικού Ισλάμ και οι εμφύλιοι πόλεμοι, τσάκισαν κάθε προσπάθεια σεβασμού των γυναικών και εκκοσμίκευσης των κρατών.
Οπότε; Ποιος θα πληρώσει τελικά για το σχέδιο των «Εκλεκτών» και την ανεξέλεγκτη γεννητικότητα της υποσαχάριας Αφρικής που τους διέφυγε;
Η μικρή σε έκταση και πτωχευμένη Ελλάδα;
Έφηβοι, νέοι, μεσήλικες και γέροι, άντρες και γυναίκες, που δεν είστε κατάκοιτοι, προετοιμαστείτε για την άμυνά σας και ενημερώστε και τους γύρω σας, διότι είστε ανυπεράσπιστοι.

Οι Ηomo Dei και ο μετανθρωπισμός

Όπως έχω αναφέρει επανειλημμένως, μια χούφτα νεοφιλελεύθεροι ηγέτες της τεχνολογίας που εμπνέονται από τα Ευαγγέλια του αποπληθυσμού της Λέσχης της Ρώμης 3, τα καμπαλιστικά και τα γνωστικιστικά ιδεώδη, και την ιδεολογία του Κινήματος του Σκοτεινού Διαφωτισμού (Dark Enlightment) 4 πιστεύουν ακράδαντα ότι το οικοσύστημα θα καταρρεύσει μέχρι το 2030 από την περαιτέρω αύξηση του πλεονάζοντος, κυρίως αφροασιατικού πληθυσμού.
Προκειμένου να το διαφυλάξουν για τους ίδιους, θα προσπαθούν με κάθε τρόπο να απαλλαγούν από τις περιττές μάζες μέχρι να μειωθεί ο παγκόσμιος πληθυσμός στα δύο δισεκατομμύρια, ενώ εκείνοι θα ζουν πλουσιοπάροχα χάρη στην τεχνητή νοημοσύνη και στα ρομπότ.
Με συνεχείς «πράσινους» φόρους θα ροκανίσουν το εισόδημα των λαών, την κατανάλωση, τα ιδιωτικά οχήματα, τα μεγάλα σπίτια, την κτηνοτροφία, τη γεωργία και την αλιεία, επιβάλλοντας στοιχειώδεις δημόσιες μεταφορές, αποβιομηχάνιση και φτωχοποίηση.
Στις πλωτές χώρες που ετοιμάζουν πέραν κάθε φορολογικού και βιοηθικού ελέγχου, θα απασχολούν μόνον ελάχιστους και λίαν εξειδικευμένους εργαζόμενους.
Με τη βοήθεια της βιοτεχνολογίας και της πληροφορικής, ελπίζουν ότι στο άμεσο μέλλον θα καταφέρουν να ζουν 500 χρόνια παραμένοντας νέοι και υγιείς.
Εν συνεχεία, χάρη στην ιλιγγιώδη υπολογιστική ικανότητα των κβαντικών υπολογιστών τους, ελπίζουν ότι θα επιτύχουν τον μετανθρωπισμό τους.
Οι νέοι Ανθρωποθεοί, όταν μεταφορτώσουν, όπως φαντάζονται, τη συνείδησή τους σε έναν ηλεκτρονικό υπολογιστή, θα ζουν πλέον ως αθάνατοι με μηχανικά σώματα, προετοιμαζόμενοι για τη τελική διαφυγή τους σε άλλο γαλαξία, ή ακόμα και σε άλλο, παράλληλο σύμπαν, με μορφή αυτοσυναρμολογούμενων νανοβολίδων, για κάθε ενδεχόμενη διαστημική καταστροφή.
Όλα αυτά δεν αποτελούν δικό μου εφεύρημα. Οι ίδιοι έχουν δηλώσει και συνεχίζουν να δηλώνουν ότι θα τα πραγματοποιήσουν οπωσδήποτε. Υπάρχουν χιλιάδες άρθρα και εκατοντάδες βιβλία επί του θέματος.
Οι νέοι ευγονιστές που προέρχονται από όλες τις χώρες, έχουν μεν μεταξύ τους αντίπαλες «Αριστοκρατίες» και διαφωνίες, ωστόσο, δεν λυπούνται κανένα απολύτως έθνος.
Η υπεράσπισή μας λοιπόν μακροπρόθεσμα δεν είναι καθόλου εύκολη υπόθεση. Δεν είναι όμως και αδύνατη, μόνο που συνίσταται αποκλειστικά στη σφαίρα του Νοητικού πολέμου και θα επιτευχθεί μόνο με ισχυρή πνευματική αντίσταση την οποία έχω περιγράψει διεξοδικά.
Η επιβίωσή μας ως έθνους, καθώς και των πνευματικών αρχών του ελληνορθόδοξου πολιτισμού μας για τον οποίο χύσαμε ωκεανούς αίματος, είναι απαραίτητη συνθήκη διάσωσης της υπόλοιπης ανθρωπότητας.

Μόνο στο υλικό πεδίο όμως νομίζουμε ότι είμαστε μόνοι και ανυπεράσπιστοι. Αν ισχυροποιήσουμε το πνευματικό, δηλαδή την ενεργειακή μας κατάσταση, που είναι και η πραγματική φύση μας, ανορθούμενοι σε συμπαγώς δονούμενη ενέργεια ίδιας υψηλής συχνότητας, θα επιβιώσουμε.

Aν αποτύχουμε, μαζί μας θα χαθούν οι ανθρώπινες κοινωνίες νικημένες για πάντα από τη μετανθρωπιστική λαίλαπα.

Modus Operandi

Συνοψίζοντας, στο άμεσο μέλλον η επιβίωση της χώρας μας εξαρτάται από τα εξής:
1. Άμεσο κλείσιμο θαλάσσιων και χερσαίων συνόρων και δια νόμου απαγόρευση της λειτουργίας όλων των ξένων και ντόπιων ΜΚΟ που εμπορεύονται παράνομους μετανάστες,
2. Καταμέτρηση όλων των υπαρχόντων μεταναστών, υπαγωγή τους στον απόλυτο έλεγχο και στους νόμους του κράτους, παροχή ξεχωριστής εκπαίδευσης ανάλογης με τον πολιτισμό τους, μακριά πάντα από τα νευραλγικά κέντρα της χώρας μας και από τα ελληνικά σχολικά συγκροτήματα, με έναν, βεβαίως, ανθρώπινο τρόπο, αλλά μακράν του γνωστού δικαιωματισμού των μειοψηφιών των Antifa,
3. Δια νόμου απαγόρευση της λειτουργίας οποιασδήποτε οργάνωσης τύπου Antifa και άλλων ορκισμένων εχθρών της χώρας, του πολιτισμού και του λαού μας, μια απαγόρευση που θα πρέπει να συνοδεύεται από την απαγόρευση και της Χρυσής Αυγής,
4. Αντικατάσταση των ανθελληνικών και πανθρησκειακών στοιχείων της Εκκλησίας,
5. Έξοδος από την Ευρωπαϊκή Ένωση, ακύρωση του Παγκόσμιου Συμφώνου για τη Μετανάστευση, απόρριψη της Συμφωνίας των Πρεσπών και των Συνθηκών για την υποτιθέμενη ανθρωπογενή κλιματική αλλαγή,
6. Ανακήρυξη του χρέους ως παράνομο, εγκατάλειψη του γερμανικού ευρώ και επιστροφή στη δραχμή,

7. Τριετής υποχρεωτική στρατιωτική θητεία για τους άνδρες και διετής για τις γυναίκες.
8. Επαναφορά όλων των βιβλίων ιστορίας και θρησκευτικών στην προ του ανθελληνισμού και πανθρησκείας κατάσταση.

Αν δεν γίνει τίποτε από τα παραπάνω, τότε η πατρίδα μας θα χαθεί, γιατί οι αυτόχθονες και οι απόδημοι Έλληνες, ο οικουμενικός ελληνισμός, η ηγεσία της Εκκλησίας της, και οι φιλέλληνες σε όλα τα πέρατα του κόσμου, δεν συγκροτούσαν τελικά την κρίσιμη μάζα που την αγαπούσε πολύ.

Επικρατέειν ή απόλλυσθαι;

Επειδή λοιπόν κανένα από τα προηγούμενα, ούτε από τα νυν κόμματα του Ελληνικού Κοινοβουλίου, καθώς και η ελληνική Δικαιοσύνη, δεν εφάρμοσαν, ούτε θα αγωνιστούν ποτέ για να εφαρμόσουν κανένα από τα προαναφερθέντα μέτρα, γεγονός που τους καθιστά ενόχους εσχάτης προδοσίας, τα ανωτέρω θα επισυμβούν αποκλειστικά και μόνον έπειτα από έναν συνταγματικό επαναπροσδιορισμό της αντιπροσώπευσης και του δημοκρατικού καθεστώτος (ακυρωμένου επί πολλά χρόνια σε πλείστες χώρες), εν ανάγκη μέσω απαγόρευσης όλων των σημερινών πολιτικών κομμάτων και μιας επαρκώς μεταβατικής περιόδου αναγκαστικής απολύμανσης όλων των χρονιζόντων αποστημάτων από τα οποία διαπυείται επικίνδυνα η ελληνική πολιτεία.

ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ
  1. Οι μουσουλμάνοι που κι αυτοί είναι κολλημένοι στα σμάρτφον, δέχονται προπαγάνδα ισλαμικής κυριαρχίας και θεοκρατίας
  2. Συμπεριφορική καταβόθρα (behavioral sinkhole): έννοια που αναπτύχθηκε από τον Αμερικανό κοινωνικό ερευνητή Τζον Καλούν (John B. Calhoun, 1917–1995) το 1962 και περιγράφει το αποτέλεσμα οποιασδήποτε διαδικασίας που συγκεντρώνει άτομα σε ασυνήθιστα υψηλό αριθμό, εντός ενός περιορισμένου χώρου.
    Ο όρος σήμερα πλέον χρησιμοποιείται ευρέως για να περιγράψει καταστάσεις υπερπληθυσμού. Το 1958 ο Καλούν διεξήγαγε πειράματα υπερπληθυσμού σε αρουραίους των οποίων τα αποτελέσματα δημοσιεύτηκαν το 1962 στην επιστημονική επιθεώρηση Scientific American ως μελέτη συμπεριφοράς υπό συνθήκες υπερπληθυσμού.
    Η μελέτη αυτή αποτελεί τον ακρογωνιαίο λίθο της αστικής κοινωνιολογίας και ψυχολογίας. Ο Καλούν τοποθέτησε αρουραίους σε ένα κλουβί που περιείχε αρκετή τροφή και νερό κατασκευασμένο σε μέγεθος που κρίθηκε επαρκές μόνο για πενήντα αρουραίους.
    Όταν ο πληθυσμός αυξήθηκε σε ογδόντα, εμφανίστηκε μια ποικιλία μη φυσιολογικών, συχνά καταστροφικών συμπεριφορών. Το 1968 τοποθέτησε σε ένα κλουβί 2.7 x 1.4 μ. τέσσερα ζευγάρια ποντίκια που στο αποκορύφωμα του πειράματος έφτασαν τα 2.200. Μετά από εξακόσιες ημέρες συνωστισμού ο πληθυσμός των τρωκτικών βρισκόταν στο στάδιο της εξαφάνισης.
    Οι τρομακτικές επιπτώσεις αυτού του κοινωνικού φαινομένου περιλαμβάνουν υπερ-επιθετικότητα, πλημμελή ανατροφή των νέων, βρεφικό κανιβαλισμό, αυξημένη θνησιμότητα όλων των ηλικιών και μη φυσιολογικές σεξουαλικές συνήθειες.
    Οι σωματικές και οι ψυχικές ασθένειες, καθώς και οι διατροφικές διαταραχές αυξάνονται ραγδαία. Γι’ αυτό και η ηγεσία της Παγκόσμιας υπέρ-Τάξης έχοντας σαφή γνώση του ανωτέρω πειράματος, κάνει το παν ώστε να επιβάλλει την μαζική αστικοποίηση και την συγκέντρωση των πληθυσμών σε μεγαπόλεις, προκειμένου να τους ελέγχει αποτελεσματικά, ειδικά σήμερα με τα ηλεκτρονικά μέσα που έχει στην διάθεσή της.
  3. Λέσχη της Ρώμης: Διεθνής αμφιλεγόμενος οργανισμός που δημιουργήθηκε το 1968 στην Ιταλία υποτίθεται ως δεξαμενή σκέψης – θεματοφύλακας οικολογίας και βιώσιμης ανάπτυξης, από βιομήχανους, τραπεζίτες, ακαδημαϊκούς, επιστήμονες και οικονομολόγους.
    Τα μέλη της Λέσχης της Ρώμης ανά τον κόσμο απαρτίζουν μια κλειστή ελίτ (συμπεριλαμβάνονται πλείστοι βασιλείς, πρίγκηπες, πρόεδροι, πρωθυπουργοί κρατών, αρχηγοί κομμάτων και υψηλόβαθμα στελέχη του ΟΗΕ) που πρεσβεύει τον αποπληθυσμό προκειμένου να διασωθεί το οικοσύστημα και στην επίτευξη μιας παγκόσμιας διακυβέρνησης.
    Το 1972 κατά παραγγελία της Λέσχης της Ρώμης το ζεύγος των επιστημόνων Denis και Donella Meadows, και οι Jørgen Randers, και William W. Behrens III, μαζί με ομάδα άλλων ερευνητών, βοηθούμενοι από πρόγραμμα ηλεκτρονικών υπολογιστών της εποχής, βασισμένο σε ένα διαδραστικό μοντέλο πληθυσμού, οικολογίας και ενεργειακών πηγών του Τεχνολογικού Ινστιτούτου της Μασσαχουσέτης (ΜΙΤ), συνέταξαν μια –υποτίθεται- εμπεριστατωμένη μελέτη με τίτλο «Τα όρια της ανάπτυξης» (The limits to growth) η οποία έκτοτε επικρίθηκε σφοδρά.
    Η μελέτη μεταφράστηκε σε 37 γλώσσες και πούλησε πάνω από 30 εκατομμύρια αντίτυπα. Υποστήριζε ότι η κατάρρευση του σημερινού πολιτισμού θα γινόταν περί το 2010, λόγω υπερπληθυσμού και εξάντλησης όλων των φυσικών πόρων του πλανήτη Γη.
    Αναθεωρήθηκε από το Ινστιτούτο Σμιθσόνιαν το 2012 και αυτή τη φορά με τη βοήθεια των αλγορίθμων που της προσφέρουν οι σημερινοί ηλεκτρονικοί υπολογιστές, βεβαιώνει ότι η παγκόσμια κατάρρευση ακόμα και να αλλάξουμε τακτική σήμερα, δυστυχώς θα επέλθει μοιραία το αργότερο μέχρι το 2030, οπότε θα ζήσουμε πράγματι καταστάσεις …Μαντ Μαξ.
    Η Λέσχη της Ρώμης διαρκώς βεβαιώνει ότι η τάξη του κόσμου θα ανατραπεί πλήρως, διότι όλος ο σύγχρονος πολιτισμός είναι βασισμένος στα ορυκτά καύσιμα. Σε κάθε περίπτωση, ακόμα και στην υποθετική περίπτωση που από σήμερα κιόλας χρησιμοποιούσαμε αποκλειστικά ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, η ανθρωπότητα πρέπει να μειωθεί κατά το ήμισυ και να σταματήσει να παράγει και να καταναλώνει, ελαχιστοποιώντας το οικολογικό της αποτύπωμα.
    Βέβαια ακόμα δεν είδαμε τους ίδιους τους «εκλεκτούς» της Λέσχης της Ρώμης να πωλούν π.χ. τα πανάκριβα αυτοκίνητα, τα μέγα-γιώτ, ή τα ιδιωτικά αεροπλάνα τους, να αποποιούνται των ενεργοβόρων μεγάρων τους και να μη μετακινούνται παρά χρησιμοποιώντας αποκλειστικά ποδήλατα, χάριν της διάσωσης του οικοσυστήματος.
  4. Σκοτεινός Διαφωτισμός (Dark Enlightenment) ή Νεοαντιδραστικό Κίνημα: πολιτικό κίνημα που αυτοπροσδιορίζεται ως αντιδημοκρατικό, φιλομοναρχικό, ελιτίστικο, μισανθρωπικό, μισογυνικό, στον αντίποδα του διαφωτισμού και βεβαίως διανθρωπιστικό. Ορισμένες από τις δράσεις του νεοαντιδραστικού κινήματος προέρχονται από νεοφιλελεύθερους, όπως ο δισεκατομμυριούχος, ιδρυτής του Paypal, Πήτερ Θιλ.
    Το Νεοαντιδραστικό Κίνημα είναι ένα πολιτικό σύστημα στο οποίο μια εταιρεία (λευκών Αμερικανών κατά προτίμηση) κατέχει μια χώρα η οποία δομημένη ως κοινή εταιρία συμμετοχών, τοποθετεί έναν Διευθύνοντα Σύμβουλο για τη μεγιστοποίηση του κέρδους της.
    Όσοι είναι μέτοχοι, μετέχουν στη διακυβέρνηση ανάλογα με τα μερίδιά τους. Σύμφωνα δε με τους νεοαντιδραστικούς, όσοι έχουν μεγαλύτερο δείκτη νοημοσύνης πρέπει να είναι παραπάνω στην ιεραρχία (π.χ. 160 έναντι 115 του μέσου όρου), επομένως όσοι γίνουν σάιμποργκ με δείκτη νοημοσύνης… 500 θα έχουν σαφώς το πάνω χέρι.
    Ο επίσης νεοαντιδραστικός Μάικλ Περιγιού (Michael Perilloux) που προάγει τον κοινωνινό δαρβινισμό, προτείνει ο πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ να εκμεταλλευτεί περισσότερο την εξουσία, ακυρώνοντας το Σύνταγμα των Ηνωμένων Πολιτειών, κηρύσσοντας στρατιωτικό νόμο και αντικαθιστώντας την κυβέρνηση με τον …Οργανισμό Τραμπ (The Trump Organization).
    Ομοίως, το 2014 η πρώην ταλαντούχος χάκερ, και νυν μηχανικός της Google Tζάστιν Τιούνι (Justine Tunney) διακίνησε στο διαδίκτυο ένα ψήφισμα το οποίο ζητούσε να διεξαχθεί δημοψήφισμα για την απομάκρυνση όλων των μελών της αμερικανικής κυβέρνησης και την ανάθεση της εξουσίας στην τεχνολογική βιομηχανία και συγκεκριμένα να διοριστεί ο πρόεδρος της Google, Έρικ Σμιτ (Eric Schmidt) ως …μάνατζερ (CEO) της Αμερικής.
    Εν κατακλείδι οι ευγονιστές νεοαντιδραστικοί πιστεύουν ότι έτσι κι αλλιώς υπάρχουν δομικές διαφορές στη νοημοσύνη μεταξύ των υφιστάμενων ανθρώπινων φυλών και ότι τα αριστοκρατικά πολιτικά συστήματα είναι πιο σταθερά οικονομικά και λιγότερο σπάταλα από τα δημοκρατικά ή τα κομμουνιστικά και ότι έτσι κι αλλιώς ―δώστε βάση σ’ αυτό, έχει μεγάλη σημασία γι’ αυτά που θα επιχειρηθούν― η εποχή των μαζών έχει τελειώσει ανεπιστρεπτί

Πηγή https://aperopia.fr/10-2019/o-afanismos-ton-eyropaikon-ethnon-kai-oi-homo-dei/?fbclid=IwAR0bgNGDC_6Det39KrMnmL7OaWQeNNGVV7WddwX7iMqvF4yzDwYAO2i18Qs

attikanea

ΑΓΙΟΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΚΑΙ ΝΕΟΙ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΚΑΙ ΠΡΟΟΠΤΙΚΗ. «Τα παιδιά μας στον 21ον αιώνα – Γενικά προβλήματα»

Αποτέλεσμα εικόνας για ΑΓΙΟΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ ΚΑΙ ΝΕΟΙ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΚΑΙ ΠΡΟΟΠΤΙΚΗ. «Τα παιδιά μας στον 21ον αιώνα – Γενικά προβλήματα»

Όταν προβάλλουμε με τον σωστό τρόπο τους Αγίους μας στους ανθρώπους και κυρίως στους νέους που ψάχνουν για πρότυπα στη ζωή τους, τους δίνουμε τη μεγαλύτερη ωφέλεια και την πιο αποτελεσματική διδασκαλία, όπου πειστικά και αβίαστα φαίνεται και αποδεικνύεται η αλήθεια του Ευαγγελίου, ότι ο «Ἰησοῦς Χριστὸς χθὲς καὶ σήμερον ὁ Αὐτὸς καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας».

Ο Άγ. Δημήτριος, κατά τον Συναξαριστή, από μικρή ηλικία είχε πολλή ευγένεια στην ψυχή του, γλυκύς στον λόγο και τον χαρακτήρα, με πολύ ζήλο για παιδεία και την κατά Θεόν γνώση. Ζούσε με ψυχική και σωματική παρθενία, εγκράτεια και σωφροσύνη, ώστε, σύμφωνα και με τον Άγ. Γρηγόριο τον Παλαμά, ποτέ δεν επέτρεπε να περάσει από τον νου του οτιδήποτε που να μην ήταν θεάρεστο.

Με τη σοφία, τη σύνεση και την ανδρεία του γίνεται γνωστός και περιβόητος και η παρουσία του εντυπωσιάζει ακόμη και τον Βασιλιά, ώστε, παρά το νεαρό της ηλικίας του, τον καθιστά αρχικά Συγκλητικό και αργότερα Ανθύπατο της Ελλάδος. Στην ηλικία των μόλις 25 ετών αναδεικνύεται ένας δίκαιος Διοικητής. Διοικούσε με δικαιοσύνη και ακρίβεια, πάντοτε όμως με αγάπη, ταπείνωση και ευσέβεια. Παρά την κοσμική εξουσία, διατηρεί με ταπείνωση τον ένθεο ζήλο της πίστης, αλλά και όλες τις αρετές του. Μάλιστα κάποια παράδοση λέει ότι είχε ορίσει κάποιον έμπιστο του άνθρωπο να τον ξυπνά συχνά τις νυχτερινές ώρες για να προσεύχεται.

Με τη σύνεση και τη σοφία που τον διέκρινε, ο Άγ. Δημήτριος αναδείχθηκε παιδαριογέρων, δηλ. νέος μεν ως προς την ηλικία, αλλά γέροντας ως προς τη σοφία. Στον καθένα πρόσφερε ό,τι χρειαζόταν∙ ήταν πατέρας ορφανών, προστάτης χηρών και δίδασκε σ’ όλους τον λόγο του Θεού· με παρρησία και θείο ζήλο.

Όταν φυλακίστηκε και όταν υπέμεινε όλα τα βασανιστήρια, τις απειλές και τους εξευτελισμούς, διατηρούσε τον ίδιο ζήλο και την ευσέβεια, η οποία πήγαζε από την πολλή του αγάπη προς τον Σωτήρα Χριστό και έτυχε ως γνωστό και του λογχισμού της πλευράς, όπως και ο ηγαπημένος του Κύριος.

Αναφερθήκαμε έτσι σύντομα σε κάποιες από τις πτυχές της ζωής του Αγίου Δημητρίου για να δείξουμε κατά δύναμη – το ακέραιο του χαρακτήρα του και την ψυχοσωματική ολοκλήρωσή του με τις μεγάλες σωματικές, κυρίως όμως τις ψυχικές αρετές και τα χαρίσματα που διέθετε. Όλες αυτές οι αρετές βέβαια και ο πλούσιος ψυχικός του κόσμος, πήγαζαν από τη ζωντανή σχέση του με τον Θεό και την αγάπη και πίστη του προς Αυτόν αλλά και την προθυμία για αγώνα και άσκηση. Αυτή η αναφορά στο πρόσωπο και τις αρετές του Αγίου μας, θα μας βοηθήσει στη συνέχεια να κατανοήσουμε πόσο καταξιώνεται ο άνθρωπος κοντά στον Θεό από τη νεανική ηλικία και παίρνει νόημα και ουσία η ζωή και η ύπαρξή του, αντιμετωπίζοντας τις δυσκολίες και τους πειρασμούς με εμπιστοσύνη στον Θεό, σύνεση και σοφία.

Στην περίπτωσή μας, όλοι μιλούμε για τα μεγάλα προβλήματα που μαστίζουν τους νέους – ναρκωτικά ή άλλου είδους εξαρτήσεις, σατανισμός, μαγεία – αλλά και τις διάφορες προκλήσεις που έχουν να αντιμετωπίσουν μέσα στον σύγχρονο «αναπτυγμένο» κόσμο της παγκοσμιοποίησης και του καταναλωτισμού, της εμπορικοποίησης των πάντων – ακόμη και αυτού του ιδίου του ανθρώπου και της αξιοπρέπειάς του – του κατ’ εικόνα Θεού δημιουργηθέντος ανθρώπου· της έλλειψης αξιών, ηθών και ιδανικών και τελικά της έλλειψης αγάπης προς την ίδια τη ζωή, τον Θεό και τον άνθρωπο.

Ο νέος άνθρωπος, όπως είναι γνωστό, μόλις αρχίσει να αντιλαμβάνεται τον εαυτό του και τον κόσμο, αρχίζει να ψάχνεται, αρχίζει να αναρωτιέται πρώτα για τα διάφορα φαινόμενα και γεγονότα της ζωής και αργότερα ψάχνει να βρει εκείνο ή εκείνα τα πράγματα, είτε υλικά είτε πνευματικά, που να γεμίζουν το είναι του και να δίνουν νόημα, σκοπό και ομορφιά στη ζωή του.

Μπροστά σ’ αυτή τη σύγχυση του πανδαιμονισμού (με όλη τη σημασία της λέξης) που έχει να αντιμετωπίσει η ευαίσθητη, άκακη αλλά και άπειρη ψυχή του νέου ανθρώπου – όπου γίνεται ένας αγώνας δρόμου θα μπορούσαμε να πούμε για το ποιος θα προλάβει να τον κερδίσει και να τον οδηγήσει εκεί που θέλει και να τον εκμεταλλευτεί – ο νέος βρίσκεται σε πολύ δύσκολη θέση, κρίσιμα σταυροδρόμια, επικίνδυνα και τεχνητά διλήμματα και επιλογές. Οι διάφοροι επιτήδειοι με κούφιες και ψεύτικες υποσχέσεις, υπόσχονται επίγειους παραδείσους χωρίς προβλήματα και δυσκολίες, αλλά μόνο χαρές, ηδονές και απολαύσεις που τελικά, ίσως όμως αργά, αποδεικνύονται δολώματα που τον πιάνουν όπως το ψάρι στο αγκίστρι, αφαιρώντας του τη βούληση και τη νόηση, την κρίση και την αξιοπρέπεια και όχι λίγες φορές αυτή ακόμη την ίδια του τη ζωή.

Αυτοί oι «έμποροι των εθνών», όπως θα τους χαρακτήριζε κανείς, διαβασμένοι πολύ σε νεανική ψυχολογία και συμπεριφορά, εκμεταλλεύονται την άγνοια και την ευαισθησία των νέων και άλλοτε με το πρόσχημα της πρότασης για πνευματική χαλάρωση και ξεκούραση, άλλοτε τη μόδα και την πρόοδο, αλλά και την ευκαιρία για γνώση και τέλος την «ανάγκη» για εκπλήρωση αυτού που ζητά η σάρκα και η ύλη, ώστε να βρίσκεται ο νέος σε ψυχοσωματική ισορροπία και ηρεμία σύμφωνα με τα λεγόμενά τους, παραπλανούν τους νέους και τους οδηγούν σε περιπέτειες, αγώνες και αγωνίες και για τους ιδίους, αλλά και για την οικογένειά τους με αποτέλεσμα τον ψυχικό, ακόμη και τον σωματικό τους θάνατο.

Τα μεγαλύτερα προβλήματα των νέων σήμερα είναι ψυχικά και πνευματικά, τα οποία βρίσκουν συνεργό την κοινωνία μας· την κοινωνία του καταναλωτισμού και του ευδαιμονισμού, την οποία δημιουργήσαμε εκούσια ή ακούσια οι μεγαλύτεροι και τους την προσφέρουμε με την εντύπωση ότι τους παραχωρούμε την είσοδο σε μια παραδεισένια ζωή, για να ζήσουν καλύτερα με λιγότερα βάσανα και δυσκολίες όπως, τη ζήσαμε οι παλαιότεροι, όπως συνηθίζουμε να λέμε.

Δυστυχώς σήμερα αρκετοί νέοι μας χαρακτηρίζονται από έλλειψη ολοκληρωμένης προσωπικότητας, σκοπού και προγράμματος στη ζωή τους, σωστής αγάπης για τη ζωή, τον άνθρωπο και την κτίση ολόκληρη, δεν ξέρουν τι θέλουν με απλά λόγια μαστίζονται από μία αδιαφορία, η οποία εκφράζει το ψυχικό τους κενό, την εσωτερική τους ακαταστασία.

«Η αδιαφορία για τον Θεό, κατά τον μακαριστό Γέροντα Παΐσιο, φέρνει και την αδιαφορία για όλα τα άλλα, φέρνει την αποσύνθεση. Λατρεύει ο άνθρωπος τον Θεό και ύστερα αγαπά και τους γονείς του, το σπίτι, τους συγγενείς του, τη δουλειά του, το χωριό του, το κράτος του, την πατρίδα του».

Αυτή η ψυχική κατάσταση, η αδυναμία και το απύθμενο κενό που βιώνει ο μακράν του Θεού άνθρωπος – και συγκεκριμένα ο νέος – είναι η βασικότερη αιτία που τον οδηγεί σε άλλου είδους διεξόδους και λύσεις, που τελικά αποδεικνύονται πλοκάμια περίπλοκα. Μπορεί βέβαια να υπάρχουν εξωτερικές αφορμές, αλλά τα αίτια είναι βαθύτερα όπως είπαμε όπου γεννιούνται ίσως, σίγουρα όμως καλλιεργούνται και επιδεινώνονται στην οικογένεια και στην κοινωνία γενικότερα.

Τα ναρκωτικά, η μάστιγα αυτή της εποχής μας όπως χαρακτηρίζεται, είναι ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα σ’ ολόκληρο τον κόσμο, δυστυχώς τα τελευταία χρόνια και στο ίδιο το νησί μας. Ο αργός αυτός θάνατος δεν απειλεί απλώς το νησί μας, τα σπίτια μας, τα παιδιά μας, αλλά βρίσκεται ήδη στα σπίτια μας και αρκετά παιδιά μας ταλαιπωρούνται και απειλούνται ακόμη και με φυσικό θάνατο. Η κοινωνία πέραν των τυπικών και πρακτικών προλήψεων και της χωρίς αποτέλεσμα αντιμετώπισης της κατάστασης, όχι μόνο ψηλώνει τα χέρια, αλλά και με τη στάση και τον τρόπο που λειτουργεί, δυστυχώς την επιδεινώνει.

Η μαγεία και ο σατανισμός είναι μια άλλη πρόκληση, αλλά και πρόβλημα για τον νέο άνθρωπο, ο οποίος μέσα στις πνευματικές αναζητήσεις και απορίες που έχει για φυσικά και μεταφυσικά πράγματα και γεγονότα, αλλά και την επιθυμία για την απόκτηση υπερφυσικών δυνάμεων και γνώση του υπερφυσικού και άγνωστου, βρίσκει μπροστά του την εύκολη και προβατόσχημη λύση, πρόκληση και πρόσκληση που του προτείνει ο ίδιος ο διάβολος μέσα από πρόσωπα και καταστάσεις.

Με διάφορους τρόπους ο διάβολος καταφέρνει να κερδίσει την εμπιστοσύνη του άπειρου και ενίοτε αφελούς νέου και μετά από το δόλωμα και το παραπλανητικό προσωπείο του αποκαλύπτει τον πραγματικό του εαυτό. Συμβαίνει όμως πολλές φορές το τραγικό, ο άνθρωπος να έχει αντιληφθεί την παγίδα στην οποία έχει πέσει, να μην μπορεί όμως με τις φτωχές του δυνάμεις να απεγκλωβιστεί, ιδίως αν έχει κάνει και συμβόλαιο με τον ίδιο τον διάβολο, υπογράφοντάς το, ναι! ακόμη και με αυτό το ίδιο του το αίμα. Αυτή η συμφωνία σημαίνει πλήρη – τυφλή όπως λέμε – υπακοή στον διάβολο και τις εντολές του, που Θεός φυλάξοι, πολλές φορές σημαίνει και τη διάπραξη εγκλημάτων, ακόμη και τον τερματισμό της ίδιας του της ζωής. Σε τέτοιες περιπτώσεις ο νέος εκτός από ψυχική στήριξη και προσευχή εκ μέρους του περιβάλλοντός του, χρειάζεται και πολλή θέληση εκ μέρους του, περισσότερο όμως μετάνοια και προσκόλληση στην Εκκλησία και τη θεραπευτική αγωγή της, ώστε να καταφέρει να απελευθερωθεί.

Ένα από τα δολώματα και τα προσωπεία, πίσω από τα οποία κρύβεται ο διάβολος και παραπλανεί τους νέους, είναι η ίδια η μουσική ή κατά τα άλλα θεμιτή και ευγενική έκφραση και δραστηριότητα του ανθρώπου. Εκμεταλλεύεται ο διάβολος την ευαισθησία και επιθυμία αυτή του νέου ανθρώπου για ψυχαγωγία και ξεκούραση, ώστε να χύσει το δηλητήριό του.

Αυτά είναι μερικά από τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν τα παιδιά μας, οι νέοι μας, στον αιώνα που ζούμε. Δεν μπορούμε δυστυχώς λόγω του περιορισμού του χρόνου να αναφερθούμε εκτενέστερα και σε περισσότερα προβλήματα.

Σ’ αυτά όλα έρχονται να συμπληρώσουν και να χειροτερέψουν την κατάσταση η ξενομανία και ο δυτικός τρόπος ζωής, η κακή χρήση της τεχνολογίας με την κατάχρηση των κινητών τηλεφώνων και του διαδικτύου και όλων των «ευκολιών» που προσφέρουν και βεβαίως μαζί με αυτά η τηλεόραση με τις απροκάλυπτες πλέον και χωρίς όρια και περιορισμούς προκλήσεις και διαφημίσεις της ανηθικότητας και του εξευτελισμού του ανθρωπίνου προσώπου.

Βασική και πρώτιστη ευθύνη βέβαια έχει η οικογένεια με τη σωστή ανατροφή, διαπαιδαγώγηση και διαφώτιση των παιδιών. Υποστηρίζουν σύγχρονοι Γέροντες και το επιβεβαιώνουν και οι επιστήμονες ότι η διάπλαση του χαρακτήρα και του ψυχικού κόσμου. Ενός ανθρώπου αρχίζει από τη στιγμή της σύλληψής του, πέραν βέβαια της κληρονομικότητας του φέρνει από τους γονείς του. Η συμπεριφορά των γονιών μεταξύ τους σ’ όλα τα στάδια της ανάπτυξης του παιδιού, αλλά και η σχέση του μ’ αυτούς, επηρεάζουν τη μετέπειτα πορεία της ζωής του και μπορούν να αποβούν σωτήριες ή καταστροφικές για την υπόλοιπη ζωή και τον χαρακτήρα του παιδιού.

Η υπερπροστατευτικότητα από τη μια, αλλά και η έλλειψη σωστής και υγιούς αγάπης από τους γονείς από την άλλη, καθώς και η αδιαφορία για τα ερωτήματα και τις ανησυχίες του νέου ανθρώπου, αποτελούν παράθυρα για «πνευματικά κρυολογήματα», όπως θα έλεγε ο μακαριστός Γέροντας ΙΙαΐσιος.

Αποτελούν αφορμές για μη σωστή ανάπτυξη και ωρίμανση του παιδιού και σπρωξίματα για αναζητήσεις έξω από την οικογένεια. Πρέπει να μάθουμε επιτέλους να επικοινωνούμε σωστά με τα παιδιά μας και όχι να εφησυχάζουμε, όταν τους προσφέρουμε τα υλικά πράγματα, αδιαφορώντας όμως τελείως για τις πνευματικές τους ανησυχίες και προβληματισμούς, περιοριζόμενοι απλώς σε τυπικές συνομιλίες μαζί τους.

Το σωστό παράδειγμα εξάλλου των γονιών και η πολλή προσευχή γι’ αυτά, φέρνουν καλύτερα αποτελέσματα από ασταμάτητες συμβουλές, πολλά λόγια και αστυνομικές παρακολουθήσεις.

Συμβουλεύει ο μακαριστός Γέροντας Πορφύριος τους σύγχρονους γονείς: «Πιο πολύ να κάνεις προσευχή και λίγα λόγια να τους λέεις. Να μη γινόμαστε ενοχλητικοί, αλλά να προσευχόμαστε μυστικά και μετά να μιλάμε. Να τα λέεις στον Θεό και ο Θεός θα τα λέει μέσα τους».

Μεγάλη ευθύνη ασφαλώς φέρει το σχολείο με τη σωστή παιδεία-διαπαιδαγώγηση των νέων μας. Τα αναλυτικά εκπαιδευτικά προγράμματα να μην αποσκοπούν στην απλή μετάδοση ξερών γνώσεων, άλλα στην ψυχική καλλιέργεια των νέων, διαπλάθοντας πρόσωπα ολοκληρωμένα με αξίες και ιδανικά στη ζωή τους.

Η Εκκλησία επίσης έχει σοβαρότατο λόγο κα ευθύνη για την κατάσταση αυτή. Πρέπει να πλησιάσει πιο πολύ τους νέους και με την αγάπη και την ειλικρίνεια των κληρικών της και όσων ασχολούνται με την ποιμαντική διακονία, να καταφέρει να κερδίσει την εμπιστοσύνη των παιδιών μας, ώστε να μπορέσει να τους προσφέρει πειστικά την Αλήθεια, τον Ίδιο τον Χριστό μας, για να γεμίσει το είναι τους και να μη ζητούν να χορτάσουν από τα ξυλοκέρατα μακριά από την πατρική αγκαλιά του φιλεύσπλαγχνου Πατέρα.

Τέλος, όλοι μας, η κοινωνία γενικά, οφείλουμε να συμβάλουμε στην κατάσταση· να προφυλάξουμε τα παιδιά μας και να συμπαρασταθούμε σ’ αυτά ο καθένας μας από τη θέση και τον τρόπο του, γιατί αυτά είναι η ελπίδα μας, το μέλλον του τόπου και του ελληνορθόδοξου μας γένους. Μπροστά στον κίνδυνο της αφομοίωσης και αλλοτρίωσης μέσα στον χώρο της Ευρωπαϊκής Ένωσης και τις γενικότερες απειλές της παγκοσμιοποίησης, οφείλουμε – όχι εθνικιστικά και φανατικά, αλλά με συναίσθηση ευθύνης μπροστά στην ιστορία και την παράδοση της Ρωμιοσύνης μας – να πλάσουμε ανθρώπους πραγματικά ελεύθερους με γνώση της ταυτότητάς τους και με αρχοντιά.

Τελειώνοντας, ας ευχηθούμε ο Θεός, με τις πρεσβείες του Αγίου Μεγαλομάρτυρος Δημητρίου του Μυροβλύτου, να φωτίσει όλους μας για σωστό και εποικοδομητικό προβληματισμό και ας παρακαλέσουμε την Παναγία μας μαζί με τον Υμνογράφο του Δοξαστικού του Εσπερινού της Κοιμήσεώς της: «πρεσβεῦε τῷ τόκῳ σου διηνηκώς, περιφρουρήσαι καὶ σώσαι ἀπὸ πάσης προσβολῆς ἐναντίας τὴν νεολαίαν σου». Αμήν.

(Τό πιο πάνω κείμενο είναι απόσπασμα από εισήγηση του Θεοφιλεστάτου Επισκόπου Αμαθούντος κ. Νικολάου, σε ημερίδα που πραγματοποιήθηκε στην ενορία Αγ. Δημητρίου στο Παραλίμνι στις 17/10/2005)

http://www.imlemesou.org

 

Ο σύγχρονος Μετεωρίτικος Μοναχισμός ως μαρτυρία Χριστού

Αρχιμ. Ισιδώρου Τσιατά, Ηγουμένου Ι. Μονής Βαρλαάμ

Ό­ταν οι πρώ­τοι Α­γι­ο­με­τε­ω­ρί­τες α­σκη­τές έ­κτι­ζαν τις τα­πει­νές κα­λύ­βες τους στούς α­πό­κο­σμους βρά­χους η με­τέ­βαλ­λαν τις σκο­τει­νές σπη­λι­ές σε κα­τα­νυ­κτι­κούς να­ΐ­σκους, δεν θα εί­χαν πο­τέ φαν­τα­σθή ό­τι θε­με­λί­ω­ναν μια λαμ­πρή Μο­να­στι­κή πο­λι­τεί­α, που έ­μελ­λε να α­να­δεί­ξη χο­ρεί­α ο­σί­ων, να γί­νη ι­σχυ­ρός προ­μα­χώ­νας της Ορ­θο­δο­ξί­ας και του Ελ­λη­νι­σμού, να δι­α­λα­λη­θή στα πέ­ρα­τα της Οι­κου­μέ­νης και να προ­σελ­κύ­η ό­λο και πε­ρισ­σό­τε­ρους θαυ­μα­στές της α­πό κά­θε γω­νιά της γης. Κι ό­ταν οι ό­σιοι Κτί­το­ρες των Μο­νών μας οι­κο­δο­μού­σαν με ά­με­τρες θυ­σί­ες τα Πε­ρί­λαμ­πρα Κα­θο­λι­κά και τα ευ­τρέ­πι­ζαν με μο­να­δι­κές τοι­χο­γρα­φί­ες, ό­ταν δη­μι­ουρ­γού­σαν για τις α­νάγ­κες των Α­δελ­φο­τή­των τους τα κα­λαί­σθη­τα κτι­ρια­κά συγ­κρο­τή­μα­τα η πλού­τι­ζαν τις μο­να­στη­ρια­κές βι­βλι­ο­θή­κες με α­νε­κτί­μη­τα χει­ρό­γρα­φα, ποι­ός θα μπο­ρού­σε να προ­σμε­τρή­ση το βά­ρος της κλη­ρο­νο­μιάς που θ’ ά­φη­ναν; Μιας κλη­ρο­νο­μιάς που φέ­ρει έ­κτυ­πη τη σφρα­γί­δα της ο­λο­κλη­ρω­τι­κής α­φο­σι­ώ­σε­ώς τους στον Θε­ο και των ι­σο­βί­ων μό­χθων τους.

Οι πρώ­τες γρα­πτές μαρ­τυ­ρί­ες της ι­στο­ρί­ας των Α­γί­ων Με­τε­ώ­ρων ανά­γον­ται στον εν­δέ­κα­το η κα­τ’ άλ­λους στον δέ­κα­το αι­ώ­να, ε­πο­χή κα­τά την ο­ποί­α συγ­κρο­τεί­ται η Σκή­τη της Δού­πια­νης, με κέν­τρο Λα­τρεί­ας το μικρο Κυ­ρια­κό της, τον να­ο της Πα­να­γί­ας, που σώ­ζε­ται μέ­χρι και σή­με­ρα. Ε­ξέ­χου­σα φυ­σι­ο­γνω­μί­α ο «Πρώ­τος» της Σκή­της Νεί­λος ο Θε­ο­φι­λής, κτί­ζει τον 14ο αι­ώ­να,  πλην της Δού­πια­νης, και άλ­λες τρεις Μο­νές.

Ο 14ος αι­ώ­νας εί­ναι η πε­ρί­ο­δος της πρώ­της με­γά­λης κτι­το­ρι­κής δημι­ουρ­γί­ας στην Θη­βα­ΐ­δα των Στα­γών. Ο ό­σιος Α­θα­νά­σιος ο Με­τε­ω­ρίτης ι­δρύ­ει την ε­πο­χή αυ­τή την Μο­νή του Με­γά­λου Με­τε­ώ­ρου και θε­με­λιώ­νει με το «Τυ­πι­κό» του, που α­πε­τέ­λε­σε πρό­τυ­πο και για τις υ­πό­λοι­πες Μο­νές, τον κοι­νο­βια­κό τρό­πο ζω­ής. Οι Ό­σιοι Θε­ο­φά­νης και Νε­κτά­ριος οι Α­ψα­ρά­δες, κτί­το­ρες του Βαρ­λα­άμ, εί­ναι οι με­γά­λες α­σκη­τι­κές μορφές, που σφρα­γί­ζουν με την α­γι­ό­τη­τα της ζω­ής τους και με την κτι­το­ρι­κή τους δρα­στη­ρι­ό­τη­τα την ε­πο­χή της με­γα­λύ­τε­ρης ακ­μής των Με­τε­ώ­ρων, τον 16ο αι­ώ­να, κα­τά την ο­ποί­α οι Μο­νές φθά­νουν τις εί­κο­σι τέσ­σε­ρες, χω­ρίς να υ­πο­λο­γί­ζον­ται στον α­ριθ­μό αυ­τό οι κα­λύ­βες και τα μι­κρά ασκη­τή­ρια. Την άν­θη­ση αυ­τή, που συ­νε­χί­ζε­ται και τον 17ο αι­ώ­να, α­κολου­θεί η φθί­νου­σα πο­ρεί­α του 18ου και 19ου αι­ώ­νος, ό­ταν οι ε­πι­δρομες των Τούρ­κων κα­τα­κτη­τών, ο χρό­νος και η φύ­ση ε­ρη­μώ­νουν στα­διακα τις πε­ρισ­σό­τε­ρες Μο­νές. Τα δι­α­σω­θέν­τα με­γά­λα Μο­να­στή­ρια, α­κολου­θών­τας α­να­πό­φευ­κτα τις ε­θνι­κές μας πε­ρι­πέ­τει­ες, δι­έρ­χον­ται, κα­τά την Γερ­μα­νι­κή Κα­το­χή και στα με­τέ­πει­τα εί­κο­σι πε­ρί­που χρό­νια, πε­ρί­ο­δο με­γά­λης δο­κι­μα­σί­ας. Οι­κο­νο­μι­κές δυ­σχέ­ρει­ες, Α­δελ­φό­τη­τες με ε­λά­χιστους Μο­να­χούς, κτί­ρια ε­τοι­μόρ­ρο­πα α­πό την φθο­ρά του χρό­νου και α­πό τούς βομ­βαρ­δι­σμούς των Γερ­μα­νών, συν­θέ­τουν την με­τα­πο­λε­μι­κή ει­κό­να της άλ­λο­τε ακ­μαί­ας Μο­να­στι­κής Πο­λι­τεί­ας.

Η δά­δα, ό­μως, του α­σκη­τι­κού ι­δε­ώ­δους και μέ­σα σ’ αυ­τόν τον δει­νό χει­μώ­να δεν έ­σβη­σε. Οι λί­γοι η­λι­κι­ω­μέ­νοι Μο­να­χοί δι­α­τη­ρούν με θαυ­μα­στή αυ­τα­πάρ­νη­ση την α­σκη­τι­κή πα­ρά­δο­ση, πε­ρι­μέ­νον­τας καρ­τε­ρι­κά την ευ­λο­γη­μέ­νη ώ­ρα που η Α­γί­α Λι­θό­πο­λη θα πε­ρι­βαλ­λό­ταν την πα­λιά της αί­γλη.

Και η ώ­ρα ήλ­θε. Οι πρε­σβεί­ες των ο­σί­ων Κτι­τό­ρων έ­φε­ραν Μη­τρο­πο­λί­τη Τρίκ­κης και Στα­γών τον α­πό Λη­μνου κυ­ρό Δι­ο­νύ­σιο, α­σκη­τι­κό και φι­λο­μό­να­χο ι­ε­ράρ­χη, ο ο­ποί­ος με­ρι­μνά με α­ξι­ο­θαύ­μα­στο ζή­λο να ε­παν­δρω­θούν οι Μο­νές, για να συν­τε­λε­σθή το θαύ­μα της πνευ­μα­τι­κής και κτι­ρια­κής α­να­γεν­νή­σε­ως. Η εγ­κα­τά­στα­ση, το έ­τος 1961, στην Μο­νή Βαρ­λα­άμ της Συ­νο­δεί­ας του μετέπειτα Σε­βα­σμι­ω­τά­του Μη­τρο­πο­λί­του Πει­ραι­ώς κ.κ. Καλ­λι­νί­κου, δι­α­κρι­τι­κού και πο­λυ­δρά­στου Ι­ε­ράρ­χου, με κτι­το­ρι­κό έρ­γο στην Μο­νή, ο­ρο­θε­τεί την α­παρ­χή μιας νέ­ας λαμ­πρής πε­ρι­ό­δου στην ι­στο­ρί­α του Α­γι­ο­με­τε­ω­ρι­κού Μο­να­χι­σμού.

Με­λος ε­πί­λε­κτο της Α­δελ­φό­τη­τος αυ­τής και σε­μνό καύ­χη­μα της μετέ­ω­ρης Μο­να­στι­κής Πο­λι­τεί­ας ο ση­με­ρι­νός σε­πτός Προ­κα­θή­με­νος της Ελ­λα­δι­κής Εκ­κλη­σί­ας κ.κ. Χρι­στό­δου­λος, ο ο­ποί­ος λαμ­πρύ­νει και ευ­λο­γεί με την πα­ρου­σί­α του και το Μο­να­στι­κό τού­το Συ­νέ­δριο. Με τον πλού­το των θε­οσ­δό­των χα­ρι­σμά­των του και την ευ­παρ­ρη­σί­α­στη τόλ­μη της α­ρετής του, δί­δει, στούς τω­ρι­νούς κρί­σι­μους για την  Εκ­κλη­σί­α και το  Έ­θνος μας και­ρούς, πο­λυ­μέ­τω­πους σκλη­ρούς α­γώ­νες υ­πέρ των ι­ε­ρών και των ο­σί­ων μας.

Δυ­ο α­κό­μη ε­κλε­κτοί βλα­στοί της Μο­νής Βαρ­λα­άμ α­πό την ί­δια Συ­νοδεί­α, ο μα­χη­τι­κός Μη­τρο­πο­λί­της Κα­λα­βρύ­των και Αι­γι­α­λεί­ας κ.κ. Αμβρό­σιος και ο μει­λί­χιος Ά­γιος Κι­τρους και Κα­τε­ρί­νης κ.κ. Α­γα­θό­νι­κος, μαρ­τυ­ρούν την α­δι­ά­κο­πη ευ­ερ­γε­τι­κή πα­ρου­σί­α των Α­γί­ων Με­τε­ώ­ρων σε ό­λους τούς το­μείς του εκ­κλη­σι­α­στι­κού και ε­θνι­κού μας βί­ου, πα­ρου­σί­α που δεν λεί­πει ού­τε στις πιο δύ­σκο­λες στιγ­μές της ι­στο­ρί­ας τους.

Με τα ορ­γα­νω­μέ­να σή­με­ρα Μο­να­χι­κά Κοι­νό­βια α­να­βι­ώ­νει και γνωρί­ζει μια νέ­α άν­θη­ση πά­νω στούς ι­ε­ρούς βρά­χους η ι­σάγ­γε­λη πο­λι­τεί­α. Πι­στοί στις υ­πο­θή­κες των ο­σί­ων Πα­τέ­ρων τους οι ση­με­ρι­νοί Α­γι­ο­με­τεω­ρί­τες Μο­να­χοί και προ­ση­λω­μέ­νοι στην μα­κραί­ω­νη α­σκη­τι­κή πα­ρά­δοση, δί­δουν πο­λυ­τρό­πως την μαρ­τυ­ρί­α του Χρι­στού. Ο ά­πει­ρος σε­βα­σμός και η α­γά­πη τους προς την α­τί­μη­τη πνευ­μα­τι­κή και πο­λι­τι­στι­κή κλη­ρο­νο­μιά των κα­τά πνεύ­μα προ­γό­νων τους, η α­φο­σί­ω­ση στην υ­ψη­λή α­πο­στο­λή τους, η φι­λο­κα­λί­α και ο ζή­λος τους α­περ­γά­ζον­ται το ση­με­ρι­νό α­να­στηλω­τι­κό θαύ­μα που με­τα­μορ­φώ­νει την κτι­ρια­κή ει­κό­να των Μο­νών. Με ι­ε­ρό δέ­ος και ευ­λά­βεια για τα έρ­γα των χει­ρών των κτι­τό­ρων, με σε­βασμο στην πα­ρά­δο­ση και στο φυ­σι­κό πε­ρι­βάλ­λον, με προ­σω­πι­κούς κόπους και θυ­σί­ες, ε­πί σα­ράν­τα ο­λό­κλη­ρα χρό­νια, συν­τη­ρούν, α­να­και­νίζουν και α­να­στη­λώ­νουν, σώ­ζον­τας έ­τσι α­πό τον α­φα­νι­σμό τα πα­λαι­ά κτί­σμα­τα και δί­νον­τας για αι­ώ­νες ζω­η στα α­πα­ρά­μιλ­λα αρ­χι­τε­κτο­νι­κά μνη­μεί­α.

Ε­κεί­νο, ό­μως, που βα­ραί­νει πε­ρισ­σό­τε­ρο στούς ώ­μους μας εί­ναι η ευ­θύ­νη για την πνευ­μα­τι­κή κλη­ρο­νο­μιά μας, την σώ­ζου­σα και α­γι­ά­ζου­σα Πα­ρά­δο­ση του Ορ­θο­δό­ξου Α­να­το­λι­κού Μο­να­χι­σμού, που φθά­νει σ’ εμας δια των ο­σί­ων Με­τε­ω­ρι­τών Πα­τέ­ρων. Αυ­τήν κυ­ρί­ως την κλη­ρο­νομια α­γω­νι­ζό­μα­στε να δι­α­φυ­λά­ξου­με και να με­τα­δώ­σου­με α­νό­θευ­τη στις ε­πό­με­νες γε­νι­ές. Εί­ναι το βά­ρος των α­ρε­τών του ο­σί­ου Α­θα­να­σί­ου του Με­τε­ω­ρί­του, ε­νός εκ των με­γά­λων νη­πτι­κών πα­τέ­ρων της ε­πο­χής του· εί­ναι η α­γι­α­σμέ­νη βι­ο­τή ό­λων των κτι­τό­ρων μας, εί­ναι ο φι­λό­θε­ος ζή­λος, η φι­λά­δελ­φη δι­ά­θε­ση προ­σφο­ράς και η μέ­χρις αυ­το­θυ­σί­ας φι­λο­πα­τρί­α ό­λων των α­γι­ο­με­τε­ω­ρι­τών πα­τέ­ρων, που α­νέ­δει­ξαν την θε­ό­κτι­στη Λι­θό­πο­λή μας σε θε­μα­το­φύ­λα­κα των θρη­σκευ­τι­κών και ε­θνι­κών μας α­ξι­ών.

Οι βρά­χοι των Α­γί­ων Με­τε­ώ­ρων, που εί­δαν στα πρό­σω­πα των ο­σίων μας το κάλ­λος και την ευ­πρέ­πεια της ει­κό­νος του Θε­ού, εί­ναι για τούς ση­με­ρι­νούς ε­νοί­κους τους το Θα­βώρ της προ­σω­πι­κής τους με­ταμορ­φώ­σε­ως. Με την α­πο­τα­γή του κό­σμου, που, ως εκ­ζή­τη­ση του Θε­ού και θυ­σί­α των τερ­πνών της ζω­ής, α­πο­τε­λεί μια τρα­νή μαρ­τυ­ρί­α Χρι­στού, ει­σέρ­χε­ται ο Με­τε­ω­ρί­της Μο­να­χός στο στά­διο των α­σκη­τι­κών α­γω­νισμά­των, ό­που νυ­χθη­με­ρόν «πυ­κτεύ­ει, υ­πο­πιά­ζει και δου­λα­γω­γεί» ε­αυτον, για να φθά­ση στην ε­σω­τε­ρι­κή κα­θα­ρό­τη­τα και να δε­χθή την έλ­λαμψη του α­κτί­στου φω­τός της Τρι­α­δι­κής Θε­ό­τη­τος. Α­κο­λου­θών­τας στα ί­χνη των πα­τέ­ρων του, ε­λεύ­θε­ρος α­πό τα δε­σμά της υ­λι­κής προ­σπα­θεί­ας, πορεύ­ε­ται την ο­δό του μαρ­τυ­ρί­ου της συ­νει­δή­σε­ως, α­πεκ­δύ­ε­ται το δι­κό του θέ­λη­μα, α­γνεύ­ει για την α­γά­πη του Χρι­στού και βρί­σκει μέ­σα στούς κόπους του την α­νά­παυ­ση της ει­ρή­νης του Θε­ού. Κα­τω α­πό το στορ­γι­κό βλέμ­μα των Α­γί­ων μας και μέ­σα στούς ί­διους χώ­ρους,  στούς ο­ποί­ους ε­κεί­νοι κέρ­δι­σαν τον ου­ρα­νό, δί­δει α­δι­ά­κο­πα την μαρ­τυ­ρί­α του Χρι­στού και συ­νε­χί­ζει την μο­να­χι­κή πα­ρά­δο­ση, α­σκού­με­νος στις α­ρε­τές της παρθε­νί­ας, της α­κτη­μο­σύ­νης και της υ­πα­κο­ής, στη νη­στεί­α, στην α­γρυ­πνί­α, στην α­δι­ά­λει­πτη νο­ε­ρά προ­σευ­χή. Στούς να­ούς, που ά­γι­ες χεί­ρες οι­κοδό­μη­σαν και γε­νι­ές α­τέ­λει­ω­τες Μο­να­χών λά­τρευ­σαν τον Κυ­ριο, προσφέ­ρει με τούς ί­διους ύ­μνους τη δι­κή του λα­τρεί­α· στα κελ­λιά, που πο­τίσθη­καν α­πό ά­φθο­νους α­σκη­τι­κούς ι­δρώ­τες, εκ­ζη­τεί, με γο­νυ­κλι­σί­ες και κομ­βο­σχοί­νια, με πε­ρι­συλ­λο­γή και δά­κρυ­α με­τα­νοί­ας, το έ­λε­ος του Θεού.

Στο Πο­τή­ριο της Ζω­ής, που δεν έ­παυ­σε να προ­σφέ­ρε­ται α­δι­ά­κο­πα μέ­σα στούς αι­ώ­νες, στο πε­τρα­χή­λι του Πνευ­μα­τι­κού, στην ι­ε­ρή υ­μνω­δί­α που δεν σί­γη­σε πο­τέ και στα νά­μα­τα της α­είρ­ρο­ης πα­τε­ρι­κής δι­δα­σκαλί­ας, δι­α­σώ­ζε­ται και με­τα­φέ­ρε­ται α­πό γε­νιά σε γε­νιά γνή­σια η ορ­θοδο­ξη α­σκη­τι­κή πνευ­μα­τι­κό­τη­τα στα Ά­για Με­τέ­ω­ρα. Πνευ­μα­τι­κό­τη­τα, την ο­ποί­α η ε­ξω­τε­ρι­κή ει­κό­να, ό­πως δι­α­μορ­φώ­νε­ται α­πό τα ση­με­ρι­νά δε­δομέ­να, κά­νει α­θέ­α­τη σ’ έ­να ε­πι­πό­λαι­ο βλέμ­μα και σε μια α­βα­σά­νι­στη κρί­ση.

Με ρε­α­λι­σμό, με συγ­κα­τά­βα­ση στις α­παι­τή­σεις των και­ρών και με υψη­λό αί­σθη­μα ευ­θύ­νης αν­τι­με­τω­πί­ζει η Μο­να­στι­κή μας Πο­λι­τεί­α την συγχρο­νη πραγ­μα­τι­κό­τη­τα. Το μο­να­δι­κό φυ­σι­κό κάλ­λος της ό­λης α­γι­ο­με­τεω­ρι­κής πε­ρι­ο­χής, η ι­στο­ρί­α, τα αρ­χι­τε­κτο­νι­κά μνη­μεί­α και οι κει­μη­λια­κοί μας θη­σαυ­ροί προ­σελ­κύ­ουν πλή­θη ε­πι­σκε­πτών α­πό ό­λο τον κό­σμο, η δε πνευ­μα­τι­κή α­κτι­νο­βο­λί­α, τα ά­για λεί­ψα­να και η χά­ρη των θαυ­μα­τουρ­γών α­γί­ων κα­θι­στούν τα Με­τέ­ω­ρα έ­να παγ­κό­σμιο ορ­θό­δο­ξο προ­σκύ­νη­μα. Η νέ­α αυ­τή δι­ά­στα­ση ε­πι­φορ­τί­ζει τούς ση­με­ρι­νούς Με­τε­ω­ρί­τες με μια ε­πί πλέ­ον ευ­θύ­νη. Την ευ­θύ­νη της ι­ε­ρα­πο­στο­λής μέ­σα στα Μο­να­στή­ρια τους, που γί­νον­ται άμ­βω­νες και στέλ­λουν το μή­νυ­μα του Ευ­αγ­γε­λί­ου στα πέρα­τα της Οι­κου­μέ­νης. Η πα­ρου­σί­α και μό­νο του μο­να­χού εί­ναι έ­να ζωντα­νό κή­ρυγ­μα ό­χι μό­νο για τον προ­σκυ­νη­τή, αλ­λά και για τον αλ­λό­πι­στο η τον αλ­λό­δο­ξο ε­πι­σκέ­πτη. Ζώ­σα ει­κό­να και μαρ­τυ­ρί­α Χρι­στού, ε­νερ­γεί σε πολ­λές ψυ­χές την κα­λή αλ­λοί­ω­ση, με τη χά­ρη του Θε­ού που α­κτι­νοβο­λεί στο πρό­σω­πο, στο λό­γο και στη συμ­πε­ρι­φο­ρά του.

Δεν αμ­φι­σβη­τού­με την α­ξί­α της η­συ­χί­ας, ως ση­μαν­τι­κού πα­ρά­γον­τος πνευ­μα­τι­κής ζω­ής. Και στα Με­τέ­ω­ρα –ό­σο κι αν φαί­νε­ται πα­ρά­δο­ξο– μπο­ρού­με να την δι­α­σφα­λί­σου­με κα­τά έ­να με­γά­λο μέ­ρος. Η αυ­στη­ρή τήρη­ση του ω­ρα­ρί­ου ε­πι­σκε­πτών, το ο­ποί­ο δεν υ­περ­βαί­νει το έ­να τέ­ταρ­το του ει­κο­σι­τε­τρα­ώ­ρου, μας ε­ξα­σφα­λί­ζει πολ­λές και τις κα­λύ­τε­ρες ώ­ρες για την λα­τρεί­α και την α­το­μι­κή μας προ­σευ­χή. Η δυ­να­τό­τη­τα ε­ναλ­λα­γής των δι­α­κο­νη­τών στα με­γα­λύ­τε­ρα κοι­νό­βια και η ε­ναλ­λα­κτι­κή λύ­ση του λα­ϊ­κού προ­σω­πι­κού στα ο­λι­γά­ριθ­μα, κα­θώς ε­πί­σης και το κλεί­σι­μο των Μο­νών μί­α η και δύ­ο φο­ρές την ε­βδο­μά­δα μας πα­ρέ­χουν υ­πρρ­δι­πλά­σιες η­μέ­ρες η­συ­χί­ας. Κι αυ­τό μό­νο για τούς θε­ρι­νούς μή­νες, δι­ό­τι η χειμε­ρι­νή πε­ρί­ο­δος εί­ναι κα­τά κα­νό­να η­συ­χα­στι­κή. Έ­χου­με δε και το πλε­ονέ­κτη­μα της μη δι­α­νυ­κτε­ρεύ­σε­ως ε­πι­σκε­πτών στις Μο­νές, λό­γω στε­νό­τη­τος χώ­ρου και λό­γω των κον­τι­νών α­πο­στά­σε­ων της Κα­λαμ­πά­κας και του Κα­στρα­κί­ου, ό­που υ­πάρ­χει πλη­θώ­ρα ξε­νο­δο­χεί­ων.

Η αί­σθη­ση του χρέ­ους προς την πα­ρα­κα­τα­θή­κη των πα­τέ­ρων μας μας ε­πι­βάλ­λει την θυ­σί­α, εν μέ­ρει, της πο­θη­τής για κά­θε μο­να­χό η­συ­χί­ας και μας ε­πι­βα­ρύ­νει με πε­ρισ­σό­τε­ρο κό­πο. Ο χώ­ρος αυ­τός, ο κα­θι­ε­ρω­μέ­νος ε­πί μί­α και πλέ­ον χι­λι­ε­τί­α στη λα­τρεί­α του Θε­ού, τέ­τοι­ος πρέ­πει να παρα­μεί­νη μέ­χρι της συν­τε­λεί­ας του αι­ώ­νος. Και η μό­νη εγ­γύ­η­ση για την δι­α­φύ­λα­ξη του α­σκη­τι­κού και λα­τρευ­τι­κού χα­ρα­κτή­ρος του εί­ναι η μο­ναχι­κή πα­ρου­σί­α.

Η α­να­γνώ­ρι­ση α­πό την Εκ­κλη­σί­α της Ελ­λά­δος της ι­ε­ρό­τη­τος της ό­λης α­γι­ο­με­τε­ω­ρι­κής πε­ρι­ο­χής και η νο­μο­θε­τι­κή κα­το­χύ­ρω­σή της, το έ­τος 1995, α­πό την Ελ­λη­νι­κή Πο­λι­τεί­α την πε­ρι­φρου­ρεί α­πό τούς έ­ξω­θεν προερ­χο­μέ­νους κιν­δύ­νους και α­πο­τε­λεί, ως εκ τού­του, μέ­γα ευ­ερ­γέ­τη­μα, για το ο­ποί­ο εί­με­θα πάν­το­τε ευ­γνώ­μο­νες. Αλ­λά ο σω­τή­ριος αυ­τός νό­μος, ό­πως και η προ­στα­σί­α της U­N­E­S­CO, η ο­ποί­α συμ­πε­ρι­έ­λα­βε τα Με­τέ­ω­ρα στα δι­α­τη­ρη­τέ­α μνη­μεί­α της Αν­θρω­πό­τη­τος, και κά­θε άλ­λο προ­στα­τευ­τι­κό μέ­τρο, στην πραγ­μα­τι­κό­τη­τα, μό­νο με την πα­ρου­σί­α των Μο­να­χών μπορει να τε­λε­σφο­ρή­ση.

Αν και η ευ­λο­γη­μέ­νη Μο­να­στι­κή μας πο­λι­τεί­α δεν προ­σφέ­ρε­ται για α­να­χω­ρη­τι­σμό και τε­λεί­α η­συ­χί­α, δεν υ­στε­ρεί δι­ό­λου σε προ­ϋ­πο­θέ­σεις πνευ­μα­τι­κής τε­λει­ώ­σε­ως. Δεν εμ­πο­δί­ζει κα­νείς τον ση­με­ρι­νό Με­τε­ω­ρί­τη Μο­να­χό να ο­μο­λο­γή α­δι­ά­κο­πα Χρι­στόν στο στά­διο της μαρ­τυ­ρι­κής υπα­κο­ής και να φθά­ση στην έ­νω­ση με τον Θε­ο, κα­ταρ­ρί­πτον­τας, «το μεσό­τοι­χον του ι­δί­ου θε­λή­μα­τος». Κα­τά τον Ά­γιο Γρη­γό­ριο τον Σι­να­ΐ­τη, ο μο­να­χός που α­σκεί την υ­πα­κο­ή, «πάν­τα τα πά­θη υ­φ’ εν πε­ρι­έ­κο­ψε· και δια της υ­πα­κο­ής και την η­συ­χί­αν κα­τώρ­θω­σε, τον Χρι­στόν ευ­ρών». Α­σφαλέ­στε­ρη και δο­κι­μώ­τε­ρη θε­ω­ρεί ο Ά­γιος Ι­ω­άν­νης της Κλί­μα­κος την α­ρετή που α­πο­κτά­ται δια της υ­πα­κο­ής, α­πό αυ­τήν, η ο­ποί­α καλ­λι­ερ­γεί­ται στην η­συ­χί­α. «Η μεν εξ η­συ­χί­ας κα­τορ­θου­μέ­νη του σώ­μα­τος α­πά­θεια, κό­σμω πολ­λά­κις πλη­σι­ά­ζου­σα, ουκ α­σά­λευ­τος έ­μει­νεν· η δε εξ υ­πα­κο­ής προσγι­νο­μέ­νη, παν­τα­χού δό­κι­μος και α­κρά­δαν­τος».

Η υ­πα­κο­ή εί­ναι για τον Με­τε­ω­ρί­τη Μο­να­χό α­σπί­δα προ­στα­σί­ας στην κα­θη­με­ρι­νή του δι­α­κο­νί­α, η ζων­τα­νή πα­ρου­σί­α των Α­γί­ων ε­νί­σχυ­ση στούς πει­ρα­σμούς, και η μνή­μη του Θε­ού με την α­δι­ά­λει­πτη νο­ε­ρά προσευ­χή, την ο­ποί­α μπο­ρεί να δι­α­τη­ρή και μέ­σα στο θό­ρυ­βο των ε­πι­σκεπτών, το εν­τρύ­φη­μα και η α­γαλ­λί­α­ση της ψυ­χής του.

Η έν­το­νη λα­τρευ­τι­κή ζω­η με την α­νελ­λι­πή τέ­λε­ση των δι­α­τε­ταγ­μέ­νων Α­κο­λου­θι­ών και την συ­χνή Θεί­α Λει­τουρ­γί­α, οι α­γρυ­πνί­ες, η κα­τά μό­νας προ­σευ­χή, η με­λέ­τη, η συμ­με­το­χή στα Μυ­στή­ρια, η ε­ξα­γό­ρευ­ση των λο­γισμών, η νη­στεί­α και κά­θε μέ­σο που προ­σφέ­ρει η Α­γί­α μας Εκ­κλη­σί­α προς α­για­σμόν, με την προ­σω­πι­κή συμ­βο­λή της τη­ρή­σε­ως του νου και του ε­σω­τε­ρι­κού α­γώ­νος, εί­ναι και για μας πο­ρι­σμός Θεί­ας Χα­ρι­τος. Μέσα σ’ αυ­τήν την α­τμό­σφαι­ρα της προ­σευ­χής και μέ­σα στην χά­ρη του Θεού, ό­λες οι δρα­στη­ρι­ό­τη­τες, α­κό­μη και οι υ­λι­κές, προσ­λαμ­βά­νουν για τον Με­τε­ω­ρί­τη, ό­πως και για κά­θε Μο­να­χό, πνευ­μα­τι­κές δι­α­στά­σεις. Έ­τσι, η δι­α­κο­νί­α των ε­πι­σκε­πτών, κα­τά την ο­ποί­α «Χρι­στός κα­ταγ­γέ­λεται»­, δια της ξε­να­γή­σε­ως και της ό­λης πα­ρου­σί­ας του Μο­να­χού, κα­θώς και το πο­λύ­πλευ­ρο έρ­γο των Μο­νών μας δεν α­πο­τε­λεί πα­ρέκ­κλι­ση α­πό τον βα­σι­κό σκο­πό της α­πο­τα­γής του κό­σμου, αλ­λά μια άλ­λη έκ­φρα­ση α­γά­πης προς τον Θε­ο και τον συ­νάν­θρω­πο, έ­να ε­πί πλέ­ον μέ­σον α­γιασμου και συ­νε­πώς μια α­κό­μη μαρ­τυ­ρί­α Χρι­στού.

Χρι­στός ο­μο­λο­γεί­ται και Χρι­στός μορ­φώ­νε­ται στις ψυ­χές τό­σων και τό­σων πι­στών που έρ­χον­ται να α­πο­θέ­σουν στο πε­τρα­χή­λι των ση­με­ρινων Με­τε­ω­ρι­τών πνευ­μα­τι­κών πα­τέ­ρων το βά­ρος των α­μαρ­τι­ών τους. Χρι­στός με­τα­δί­δε­ται στο πλή­θος των φι­λα­κο­λού­θων που προ­σέρ­χον­ται στις Α­γρυ­πνί­ες και στις Θεί­ες Λει­τουρ­γί­ες και γί­νον­ται τα Μο­να­στή­ρια μας κέν­τρα και πρό­τυ­πα εκ­κλη­σι­α­στι­κής ζω­ής.

Μια ση­μαν­τι­κή, ε­πί­σης, προ­σφο­ρά των Α­γί­ων Με­τε­ώ­ρων στην Εκκλη­σί­α εί­ναι η εκ­παί­δευ­ση νέ­ων ι­ε­ρέ­ων στις αν­δρώ­ες Μο­νές, ό­που, εκτός α­πό την εκ­μά­θη­ση της λει­τουρ­γι­κής πρά­ξε­ως και τά­ξε­ως, με­τα­δί­δεται στούς ι­ε­ρείς η ευ­λά­βεια και ο ζή­λος της λα­τρευ­τι­κής ζω­ής.

Μαρ­τυ­ρί­α Χρι­στού εί­ναι και το πο­λυ­σχι­δές κοι­νω­νι­κό και φι­λαν­θρωπι­κό έρ­γο των Μο­νών που ε­κτεί­νε­ται και πέ­ραν των ο­ρί­ων της Ελ­λη­νικης Ε­πι­κρα­τεί­ας. Η α­νέ­γερ­ση να­ών στην Κα­λαμ­πά­κα και στην Αλ­βα­νί­α, η α­νοι­κο­δό­μη­ση πνευ­μα­τι­κού κέν­τρου στην Κα­λαμ­πά­κα, η πα­ρο­χή οι­κο­νο­μι­κής βο­η­θεί­ας στην Σερ­βί­α και στις άλ­λες εμ­πε­ρί­στα­τες Χώ­ρες των Βαλ­κα­νί­ων, η α­φα­νής πο­λύ­πλευ­ρη, κα­θη­με­ρι­νή, θα μπο­ρού­σα­με να πού­με, φι­λαν­θρω­πι­κή προ­σφο­ρά, κα­θώς και η ε­νί­σχυ­ση του έρ­γου της Ε­ξω­τε­ρι­κής Ι­ε­ρα­πο­στο­λής εί­ναι πε­ρίσ­σευ­μα α­γά­πης και καρ­πός συ­νε­χών α­σκη­τι­κών κό­πων.

Προ­σή­λω­ση στην ορ­θό­δο­ξη πα­ρά­δο­ση, νή­φου­σα εκ­κλη­σι­ο­λο­γι­κή συ­νεί­δη­ση και ο­μο­λο­για­κό φρό­νη­μα μαρ­τυ­ρεί και η ε­νερ­γός συμ­με­το­χή των Μο­νών μας στούς α­γώ­νες της Εκ­κλη­σί­ας για την προ­ά­σπι­ση των δι­καί­ων της και για την δι­α­φύ­λα­ξη της α­κε­ραι­ό­τη­τος της Πι­στε­ως. Οι θεσεις μας στο πρό­βλη­μα της εκ­κλη­σι­α­στι­κής πε­ρι­ου­σί­ας, της Συμ­φω­νί­ας Σεν­γκεν, του η­λε­κτρο­νι­κού φα­κελ­λώ­μα­τος, της δι­α­γρα­φής του θρη­σκεύμα­τος α­πό τα δελ­τί­α ταυ­τό­τη­τος και σε ό­λα τα φλέ­γον­τα σύγ­χρο­να ζητή­μα­τα, θέ­σεις, οι ο­ποί­ες εκ­φρά­σθη­καν με ψη­φί­σμα­τα, με έκ­δο­ση φυλλα­δί­ων και βι­βλί­ων και με κά­θε άλ­λο πρό­σφο­ρο μέ­σο, θε­με­λι­ω­μέ­νες στον α­ναλ­λοί­ω­το α­γι­ο­γρα­φι­κό και α­γι­ο­πα­τε­ρι­κό λό­γο, α­πη­χούν πι­στά την γνώ­μη της Εκ­κλη­σί­ας μας.

Η πα­ρά­δο­ση συ­νε­χί­ζε­ται στα Με­τέ­ω­ρα και με την ε­πί­δο­ση των Μονα­χών στις εκ­κλη­σι­α­στι­κές τέ­χνες. Με ι­δι­αί­τε­ρη ε­πι­μέ­λεια καλ­λι­ερ­γεί­ται η προ­σι­δι­ά­ζου­σα στην μο­να­χι­κή ι­δι­ό­τη­τα τέ­χνη της α­γι­ο­γρα­φί­ας και η Βυ­ζαν­τι­νή Μου­σι­κή, η ο­ποί­α α­νυ­ψώ­νει το ε­πί­πε­δο της λα­τρευ­τι­κής ζω­ής. Η πα­ρα­σκευ­ή θυ­μι­ά­μα­τος και α­γνού κε­ριού, α­πα­ραι­τή­των για τις λει­τουργι­κές α­νάγ­κες, δεν λεί­πει α­πό τις ε­να­σχο­λή­σεις τους, δια δε της συγγρα­φι­κής δρα­στη­ρι­ό­τη­τος ε­πι­τε­λεί­ται έρ­γο ευ­αγ­γε­λι­σμού ψυ­χών και προ­α­γω­γής του γλωσ­σι­κού και πνευ­μα­τι­κού ε­πι­πέ­δου.

Το πο­λύ­μο­χθο και πο­λύ­πλευ­ρο έρ­γο των τε­λευ­ταί­ων δε­κα­ε­τι­ών στα Ά­για Με­τέ­ω­ρα, με ι­δι­αί­τε­ρη μέ­ρι­μνα, ε­κτός α­πό τις α­να­στη­λώ­σεις, στην ι­στό­ρη­ση να­ών και στην συν­τή­ρη­ση των χει­ρο­γρά­φων, δι­έ­σω­σε και α­νέδει­ξε τούς α­τί­μη­τους θη­σαυ­ρούς της κλη­ρο­νο­μιάς μας και εί­ναι μια μαρτυ­ρί­α Χρι­στού ό­χι μό­νο για τούς πρω­τερ­γά­τες Μο­να­χούς, αλ­λά και για ό­σους ήλ­θαν α­ρω­γοί στούς κό­πους μας. Εκ­φρά­ζου­με και α­πό τη θέ­ση αυ­τή θερ­μές ευ­χα­ρι­στί­ες προς τα πρό­σω­πα που στη­ρί­ζουν τις προ­σπάθει­ές μας και κα­τά πρώ­τον λό­γον στον Σε­βα­σμι­ώ­τα­το Μη­τρο­πο­λί­τη μας Στα­γών και Με­τε­ώ­ρων κ.κ. Σε­ρα­φείμ για την ποι­μαν­τι­κή μέ­ρι­μνα, την συμ­πα­ρά­στα­ση και την δι­α­κρι­τι­κή του α­γά­πη. Πι­στεύ­ου­με ό­τι η άρ­ση του προ­σω­πο­πα­γούς χα­ρα­κτή­ρος της Μη­τρο­πό­λε­ώς μας θα εί­ναι ευ­ερ­γε­τι­κή για τα Ά­για Με­τέ­ω­ρα και την ό­λη πε­ρι­ο­χή. Στο τε­ρά­στιο α­να­στη­λω­τι­κό έρ­γο συμ­βάλ­λει ου­σι­α­στι­κά το εν­δι­α­φέ­ρον, η δι­ά­κρι­ση και η α­γα­στή συ­νερ­γα­σί­α του Προ­ϊ­στα­μέ­νου της 7ης Ε­φο­ρεί­ας Βυ­ζαν­τι­νών Αρ­χαι­ο­τή­των κ. Λα­ζά­ρου Δε­ρι­ζι­ώ­τη, δια δε της κα­τα­γρα­φής και με­λέ­της των χει­ρο­γρά­φων, κα­τε­γρά­φη ευ­γνω­μό­νως το ό­νο­μα του α­ει­μνή­στου Νι­κο­λά­ου Βε­η και του δι­α­δό­χου του Ελ­λο­γι­μω­τά­του Κα­θη­γη­τού του Ι­ο­νί­ου Πα­νε­πι­στη­μί­ου κ. Δη­μη­τρί­ου Σο­φια­νού στην ι­στο­ρί­α της Α­γί­ας Λι­θο­πό­λε­ως.

Ε­πι­κλεί­ον­τας, πα­ρα­κα­λώ, Μα­κα­ρι­ώ­τα­τε, εύ­χε­σθε η ζω­η­φό­ρος ορ­θοδο­ξη α­σκη­τι­κή πα­ρά­δο­ση να μα­κραί­νη την χο­ρεί­α των Με­τε­ω­ρι­τών Α­γίων και η ου­ρα­νο­γεί­των α­γι­ό­τε­κνη Λι­θό­πο­λή μας να πα­ρα­μέ­νη «ου­ρα­νού αν­τί­τυ­πον», που θα «δι­η­γεί­ται δό­ξαν Θε­ού» «εις πά­σαν την γην».

*Εισήγηση στο Πανελλήνιο Μοναστικό Συνέδριο Ά­για Με­τέ­ω­ρα 12-14 Σε­πτεμ­βρί­ου 2000

ΠΗΓΗ.ΠΟΙΜΗΝ

Μητροπολίτης Αργολίδας Ιάκωβος Β΄(1932- 26 Μαρτίου 2013)

4201615

maxresdefault

(Σύρε να πεις Χριστός Ανέστη μέρος 1ο) – ΝΩΝΤΑΣ ΣΚΟΠΕΤΕΑΣ

Μια γωνιά του Παραδείσου . Αργολίδος Ιάκωβος Β΄ 1932-2013

Είναι του Παραδείσου σχεδόν όλες οι   τρυφές , οι ωραιότητες , οι χάρες και οι χαρές ,  άγνωστες σε μας. Δεν αντέχει ο άνθρωπος για να τις
αντικρίσει. Θα σπάσει η καρδιά του μόλις έστω για ελάχιστα ακουμπήσει εκείνη στον Ουρανό του Ουρανού… Μας το είπε και των Εθνών ο μέγας Απόστολος,  πως κανένα αυτί και μάτι ανθρώπου , δεν μπορεί να συλλάβει το κάλλος και τα αθάνατα αγαθά που περιμένουν τους δικαίους…
Το ίδιο συμβαίνει και στην θέα των Αγίων που θαυμάστωσε ο Κύριος . Δέος και αδυναμία έστω  να θεαθούν, οι τηλαυγείς αστέρες που
εμφαίνουν τον μέγα  Ήλιο . Κάποτε ένας απλούς  Θεοτοκόφιλος είπε :- Παναγιά μου να μπορούσα μια φορά μόνο να σε δω και ας έχανα το ένα μου μάτι ! Και του παρουσιάστηκε η λύσασα το σκότος , του νοητού Ηλίου η κατοικία , η μόνη Αγνή και Άχραντος ! Στην θέα της όντως δεν άντεξε και τυφλώθηκε από το ένα του μάτι ! Μα ήταν τέτοια η χαρά του, η άφραστη τερπνότητα και η ανεπανάληπτη ευφροσύνη του  , που αμέσως κραύγασε : -Παναγιά μου αν είναι να σε ξαναδώ , ας χάσω
το φως μου κι από το άλλο μάτι !

Και του ξαναεμφανίστηκε η Παναγία …Μόνο που τούτη τη φορά αντάμειψε την θυσιαστική του αγάπη,  χαρίζοντάς του ολότελα το φως
!

O-μακαριστος-Μητροπολιτης-Αργολιδος-Ιακωβος-Β-1932-2013

Είναι τα χρώματα άγνωστα λοιπόν , άγνωστες και οι δεκάχορδες σιωπές του Παραδείσου ! Ελάχιστα μας δόθηκαν που να μπορούμε ν ατενίσουμε και να αφουγκραστούμε . Μα κι από αυτά τα λίγα τα φανερωθέντα  , ο πόθος γίνεται δύναμη και αγώνας και δρόμος ατελεύτητος.   Κόπος αδιάκοπος , πόνος αγιαστικός  …Στάσεις λιγοστές , αναπαύσεις άληστες…
monast2-450x338
Χρόνια είχα να διαβώ την πύλη του ησυχαστηρίου της Παναγιάς του Ακαθίστου  . Ακαθή και αυτή,  πάνω στο βουνό με το αμάραντο ρόδο στην αγκάλη της , σκεπάζει  από τα ανεμοδαρμένα ψηλά,  ολάκερη την Αργολίδα. Πάνε σχεδόν τριάντα χρόνια από τότε που μια ευλαβέστατη γυναίκα η Ιωάννα , η κυρά Νίτσα όπως την φώναζαν , αποκοιμήθηκε με το μέγα Ωρολόγιον στην αγκαλιά . Μόλις είχε τελειώσει το μικρό απόδειπνο έξω από το σπιτάκι της,  που στεκόταν  πριν του χωραφιού της το αλώνι   και την «τσάκωσε» ένας γλυκός απογευματινός
ύπνος .

Είδε τότε σαν σε ζωντανό όνειρο , μια μαυροφορεμένη γυναίκα ,να
καθαρίζει από τις πέτρες το αλώνι . Μόλις την ρώτησε ποια είναι και τι δουλειά είχε στο δικό της το μέρος ,  εκείνη της απάντησε : -Είμαι η Σοφία του Θεού και καθαρίζω εδώ που θα φτιαχτεί το σπίτι μου ! Έτσι και γίνηκε ! Μερίμνησε ο Ιάκωβος , ο ταπεινός Δεσπότης . Πήρε πληροφορία ασφαλή !  Ποκάρι  ένδροσο απ τα νερά της Αγιάς Παρασκευής ,  μέσα στο αλώνι της Κυρίας Θεοτόκου,  εκείνο το Θεόσταλτο ονείρατο.  Έψαχνε καιρό  μέρος αγνό και απόκοσμο , στα σύνορα του Παραδείσου , ταμείο αποταγής και ασκητικών παλαισμάτων,  να απιθώσει τις δυο εικόνες της Μάνας που
κουβαλούσε σαν μόνη του κληρονομιά , όταν τον κάλεσε ο Κύριος απ τα αγιασμένα της Ηπείρου τα μέρη , να ποιμάνει της Αργολίδας τον λαό . Εκεί στο αλώνι της απλής εκείνης κυράς , προβάλλει από μακριά το μοναστήρι του Ακαθίστου . Η προηγούμενή μου φορά,  ήταν πάλι σαν μια τέτοια μέρα .

Στο πανηγύρι της πέμπτης Παρασκευής της  θυμιατισμένης Άνοιξης , που πλέον μόνο ελπίδα Ανάστασης μοσχοβολά , σαν το Τριώδι μεσιάσει τις σελίδες της κατάνυξης . Ήταν τότε και ο Γέροντας εδώ . Πασίχαρος και πάντα συγκινημένος ευλογούσε τους πάντες . Στην τράπεζα λίγο αργότερα μας είπε ιστορίες για οδοιπορίες του στην γλυκιά Ορθοδοξία . Ψαλτοτραγουδήσαμε όλοι μαζί ! Ήταν ωραία ! Αξέχαστα ! Σαν
φεύγαμε,  ο Γιώργης που σύχναζε στα αγιομέρια των νερών , μυστικά με οδήγησε τότε σε ένα δωμάτιο κάτω από τη γη .
Μόλις είχε ξεκινήσει να παίρνει μορφή ένας μικρός Ναός , ακριβώς κάτω απ το καθολικό ! Στα δεξιά του ιερού βήματος ανοιγμένος ένας τάφος ! Εδώ θα έρθει κάποτε!  μου είπε ο Γιώργης συγκινημένος
! Πόση προσπάθεια χρειάζεται αλήθεια και εμπνευσμένη πίστη , να φύγει εκείνο το β απ το μακάβριο , να μεταμορφωθεί αυτό σε Αναστάσιμο και …μακάριο . Ας την
χαρίζει ο Κύριος σε όλους μας !

Να μαι λοιπόν ξανά εδώ !Σάββατο του Ακαθίστου !  Ίδια μέρα μετά από 7 ολόκληρα χρόνια . Τέσσερα μετά από την κοίμησή του Γέροντα ! Μαζί με τον Παναγιώτη φτάνουμε με λαχτάρα !
Απ το καθολικό , ακούγεται ψαλτός ο κανόνας  της εορτής . Οι πατέρες και ο ηγούμενος Σεβαστιανός έξω περιμένουν τον Σεβασμιώτατο Νεκτάριο  .-Να πάρουμε πρώτα την ευχή του Γέροντα ! Προλαβαίνουμε να κατέβουμε για λίγο στο εκκλησάκι της Ανάστασης  ! Κράτησε για ελάχιστα  αυτή η εωθινή επίσκεψη . Μα τον χρόνο τον σταματά η γαλήνη , τον πολλαπλασιάζει η εύλαλη σιωπή τον κάνει τόσο σημαντικό ένα φυλαγμένο δάκρυ . Γωνιά του Παραδείσου ! Πρόγευση , άρωμα , σταλιά κι υπόσχεση αιωνίου κάλλους και φωτός ανεσπέρου !  Αβίαστα βγαίνει τούτο στο πρώτο ξάφνιασμα σαν μπαίνουμε  .  Τι χορεία διαλεχτή προβάλει  σε τούτο το ολοφώτεινο κελί !  Τι παρέα εκλεκτών και ταπεινών πρεσβευτών . Από πού να ξεκινήσεις και ως που να φτάσεις !

Θεόπτες συνεορταστές , Θεοφόροι συνδαιτυμόνες, ομοτράπεζοι συνδοξαστές στην θριαμβεύουσα Εκκλησία . Προσκαλεσμένοι του Ιακώβου , που εν ζωή τόσο τους αγάπησε και συμπορεύθηκε,  ένα μαζί τους  . Στο τέμπλο μια αλλιώτικη σύναξη των 3 Αγίων που σημάδεψαν τις δυο του γεννήσεις !  Ο Άγιος Θεόδωρος ο Τήρωνας που στο δικό του Σάββατο αντίκρισε το πρώτο φως της ημέρας .

Γι αυτό και έλαβε δυο ονόματα κατά την βάπτισή του : Δαμιανός-Θεόδωρος. Μαζί με τον Στρατηλάτη ο ιαματικός Ανάργυρος και από πάνω τους ο Άγιος Ιάκωβος ο αδελφόθεος , με «απεσκληρυμμένα πάντα τα γόνατα δίκην καμήλου» αφού συνέχεια προσήύχετο γονυπετής ,  ασιγήτως να διαλαλεί , πως πολύ ισχύει δέησις δικαίου ενεργουμένη ! Θεέ μου πόσοι συνειρμοί σε αγκαλιάζουν ξαφνικά , στη θέα του στο τέμπλο ! Πάντα ο μακαριστός Ιάκωβος είχε προβλήματα με τα γόνατά του !Και μόλις χθες κάποιος αδελφός σχετικά μεγάλος σε ηλικία  από την άλλη άκρη της Ελλάδας  μου ανέφερε πάνω στην κουβέντα  : – Είχατε εκεί στην Αργολίδα , έναν λήσταρχο του Παραδείσου ! Τον Ιάκωβο !
Αυτός αδελφέ μου έχω μάθει πως ό, τι ζητούσε απ τον Θεό  το λάμβανε αμέσως !  Βάλαμε μετάνοια στο μαρμάρινο κιβούρι του. Στο μέρος της κεφαλής του  , εξαίσια αγιογραφημένη η Σταύρωση του Κυρίου μας , απέναντί της η εις Άδου κάθοδός Του . Χαρμολύπη, πένθος χαροποιό , της Ορθοδοξίας η μόνη αλήθεια  . Αντικριστά το εκούσιον Πάθος και η συντριβή του Θανάτου! Στο κέντρο ο Ευαγγελισμός της των πάντων  Χαράς ! Όλη του η επί γης βιωτή , τόσο στενά δεμένη με τούτη την Άγια μέρα και το χαρμόσυνο άγγελμά της.  Το είχε μαρτυρήσει  , πως ο Κύριος θα τον έπαιρνε στην εορτή του Ευαγγελισμού . Και αυτή κρατά και την επαύριον !  

Ç ÁÑÃÏËÉÄÁ ÕÐÏÄÅ×ÈÇÊÅ ÃÉÁ ÔÅËÅÕÔÁÉÁ ÖÏÑÁ ÔÏÍ ÐÏÉÌÅÍÁÑ×Ç ÔÇÓ ÉÁÊÙ
Όντως την επομένη μέρα , στην  Σύναξη του Πρωτοστάτη Αγγέλου , έφυγε για την Άνω Πατρίδα. Πλάι του τώρα ένα μικρό τραπέζι,  με ακοίμητο καντήλι και ένα ψαλτήρι αφημένο . Τούτο το φάρμακο πάντα το σύστηνε ο Γέροντας στο εξομολογητήρι. Και αυτό νόσων πολυτρόπων
αλεξητήριον …Ευαγγέλιο και ψαλτήρι έλεγε   , να έχουμε πάντα τον Κύριο μαζί μας ….Προωρ
μην τν Κριον νπιν μου διαπαντς, τι κ δεξιν μο στιν, να μ σαλευθ.( Ψαλμ.15,8) . Μπροστά τώρα  στην δική του Αγιογράφηση  . Δεν κατατάσσονται οι Άγιοι σε χαρτιά , μα στις καρδιές και στην ευλογημένη συνείδησή μας  . Αλλοίμονο αν περιμέναμε τις διατυπώσεις και δεν προσευχόμαστε για μεσιτεία στον Άγιο Γέροντα Ιωσήφ τον ησυχαστή , τον Θεογνώστη Σωφρόνιο του Essex , τον  Όσιο γέροντα της υπομονής Εφραίμ τον Kατουνακιώτη , τον Άγιο Γέροντα Ιωσήφ τον Βατοπαιδινό,  που τόσο συκοφαντήθηκε και στεφανώθηκε  .

Μα και στους απλούς και Θεοφωτίστους θαυματουργούς , Αγίους Ιάκωβο Τσαλίκη και τον Πατέρα Αθανάσιο τον Χαμακιώτη . Αυτός ο τελευταίος σαν να ενώνει  στερρά και τόσο
συγκινητικά την Αρχιερατική διαδοχή στον φωταυγή ουρανό της Αργολίδας , μιας και οι 3 τελευταίοι της Δεσποτάδες ήταν δικά του πνευματικοπαίδια !

hqdefault

 Στον τοίχο και ο πατέρας του Ιακώβου μας ,  ο Ιγνάτιος , της Άρτας ο αξέχαστος  Αρχιερέας, οι Άγιοι Παϊσιος , Πορφύριος , Φιλούμενος από το φρέαρ του Ιακώβ που τόσο γαλήνευε τον Μακαριστό  σαν το επισκεπτόταν ! 
Και η  Αγία Σοφία της Κλεισούρας , να θυμίζει σε όλους τις προϋποθέσεις του Παραδείσου : Οι ταπεινοί θα τον κερδίσουν! Πολλά
υπομονήν να κάμνετε !    Δίπλα στην απεικόνιση του κτήτορος Ιακώβου,  η Βασίλισσα της Άρτης , Αγία Θεοδώρα . Νέοι συνειρμοί τώρα . Αυταπόδεικτη η ακαταγώνιστη μεσιτεία του Αγίου Λήσταρχου … Δεν
σου κάνει καρδιά να ξαμακρύνεις . Μετά την απόλυση ξανά εδώ ! 

Τρισάγιο Αρχιερατικό και κόσμος πολύς , σχηματίζει ουρά να πάρει την ευχή του Αγίου . Σταυρώνονται  πάνω του σταυροί και κομποσχοίνια . Ευχές μυστικές , ψυχής μετάνοιες στρωτές . 

Την χαρμόσυνη ημέρα της συνάξεως του Αρχαγγέλου Γαβριήλ , του ανακράζοντος του θείου μελωδήματος , τότε στο ξόδι του κυρού Ιακώβου , λίγοι στίχοι ξεπήδησαν μέσα από την ταλαίπωρη ψυχή μου . Τους ξαναθυμάμαι μαζί με την υπόσχεσή σου άγιε Γέροντα:

Αρχές Αγίας  Σαρακοστής που θα θυμούνται όλοι,

ξεκίνησες τον δρόμο σου για την απάνω Πόλη…

Θα κάνει στάση ο Άγγελος στης Άρτας το γεφύρι, 

κι έπειτα στου Μάη το πρώτο σου,  Αργείων το πανηγύρι …
Του Αγίου που αγάπησες και σου φανερωνόταν
Για να σου πει το ευχαριστώ , που στο Άργος του βρισκόταν …
Έδωσες μιαν υπόσχεση , με δάκρυ αγκαλιασμένη
Κάθε ψυχούλα Αργολική την έχει φυλαγμένη

Θα είμαι πάντα είπες εδώ , μαζί σας! αδερφοί μου!
Τεκνία μου αγαπητά , να χετε την ευχή μου …

Μη μας ξεχάσεις Ιάκωβε άξιε Ποιμενάρχη 

Μακαριστέ μας Άγιε , λαμπρέ μας Ιεράρχη …

Και εμείς θα μνημονεύουμε αιώνια την μορφή σου ,
 που φώτισε τον τόπο μας και την Αγία ψυχή σου …

Πως λαχταρώ να ξαναέρθω στου Παραδείσου τούτη τη γωνιά ! Είθε να μας αξιώσει ο Κύριος !
Πρέσβευε υπέρ ημών ! Χριστός Ανέστη!

Νώντας Σκοπετέας

Σάββατο Ακαθίστου 2017

Απόσπασμα από σειρά εκπομπών με τίτλο : Σύρε
να πεις Χριστός Ανέστη !

Νώντας Σκοπετέας Σάββατο Ακαθίστου 2017


: http://sotiriapsixis.blogspot.gr/2017…