Η σκοπιμότητα του καθεστώτος της πρώην Γιουγκοσλαβίας, προσέδωσε την ελληνική ονομασία ‘’ Μακεδονία’’  στο κράτος των Σκοπίων  

HRSE8pLV1Gyx0OwOxlmH

Του Β. Χαραλάμπους, θεολόγου

_____________________

Η ελληνική ονομασία Μακεδονία στο Κρατίδιο των Σκοπίων,  δόθηκε ως ‘’δώρο’’  από το απάνθρωπο και αντίθεο   καθεστώς της τότε κομμουνιστικής Γιουγκοσλαβίας, για να  του προσδώσει εθνικότητα. Η ονομασία Μακεδονία για άλλες σκοπιμότητες δόθηκε στο Κρατίδιο των Σκοπίων.  Η απαράδεκτη αυτή ενέργεια του τότε κομμουνιστικού καθεστώτος, είχε ως αποτέλεσμα την παραχάραξη της αδιαμφισβήτητης ιστορικότητας του ελληνικού ονόματος Μακεδονία.

Την ιστορία μελέτησαν οι τότε κρατούντες της κομμουνιστικής Γιουγκοσλαβίας, οι οποίοι προσέφεραν τόσες μελανές σελίδες στην ιστορία της ανθρωπότητας, με τις αντίθεες και απάνθρωπες δικτατορικές ‘’επιλογές’’ τους;  Δεν πρόσεξαν αυτό που o αρχαίος εκείνος Στράβων αναφέρει ότι ‘’έστιν ουν Ελλάς και η Μακεδονία’’;

Δεν πρόσεξαν ότι ο αρχαίος Σκύλαξ στο έργο του Περίπλους – Περί Μακεδονίας, επαναλαμβάνει για τις πόλεις της Μακεδονίας το αναμφισβήτητο ‘’πόλις Ελληνίς’’. Για παράδειγμα το ‘’Πρώτη πόλις Μακεδονίας Ηράκλειον, Δίον, Πύδνα πόλις Ελληνίς’’ κλπ, δεν το πρόσεξαν;

Έλαβαν υπόψη τους οι Σκοπιανοί παραχαράκτες της Ιστορίας, ότι κατά τους Ολυμπιακούς αγώνες του έτους 496 π.Χ., ο Αλέξανδρος ο Α΄ ‘’εκρίθη τε είναι Έλλην’’ (Ηροδ.5,22), όπως χαρακτηριστικά αναφέρει ο Ηρόδοτος, γιατί ως γνωστό ‘’ου βαρβάρων αγωνιστέων είναι τον αγώνα αλλά Ελλήνων’’(Ηροδ.5,22);

Έλαβαν υπόψη τους οι Σκοπιανοί παραχαράκτες της Ιστορίας, αυτό που ανέφερε ο Αλέξανδρος ο Α΄ φθάνοντας στο στρατόπεδο των Ελλήνων ‘’αυτός τε γαρ Έλλην ειμί τωρχαίον’’ (Ηροδ. 9,45), για να συμπληρώσει την έγνοια του για την κοινή πατρίδα Ελλάδα ‘’και αντ’ ελεύθερης δεδουλωμένην ουκ αν εθέλοιμι οράν την Ελλάδα’’;  Μα την ιστορία έλαβαν υπόψη τους ή την υψίστη γι’ αυτούς σκοπιμότητα και έγνοια για το  απάνθρωπο και αντίθεο τότε κομμουνιστικό καθεστώς;

Ελληνικά γράμματα δεν υπήρχαν στα πρώτα νομίσματα της Μακεδονίας επί Αλεξάνδρου του Α΄;  Ο Αριστοτέλης έμαθε τη γλώσσα των Σκοπίων για να διδάξει τον Αλέξανδρο τον Μέγα;  Έλαβαν υπόψη τους οι Σκοπιανοί παραχαράκτες της Ιστορίας, αυτό που ανναφέρει ο Πλούταρχος ότι ‘’Αλέξανδρος παίδας Περσών τρισμυρίοις επιλεξάμενος εκέλευσε γράμματα τε μανθάνειν ελληνικά’’.  Αλήθεια, προβληματίστηκαν γιατί ο Αλέξανδρος ‘’εκέλευσε γράμματα τε μανθάνειν ελληνικά’’; Τι να απαντήσουν, αφού δεν μπορούν να μιλήσουν την γλώσσα του ‘’προγόνου’’ τους οι Σκοπιανοί παραχαράκτες της Ιστορίας.  Αν και οι Σκοπιανοί μπορούν φυσικά να μάθουν Ελληνικά, όπως και οι παίδες των Περσών, αλλά ως ξένη μονάχα γι’ αυτούς γλώσσα.

Η σκοπιμότητα του τότε καθεστώτος της πρώην Γιουγκοσλαβίας προσέδωσε την ελληνική ονομασία ‘’Μακεδονία’’  στο Κρατίδιο των Σκοπίων.  Αυτό ποιος το αμφιβάλλει;  Από τη μια αυτοαπεκαλούντο Γιουγκοσλάβοι και από την άλλη ‘’Μακεδόνες’’. ‘’Αυτός τε γαρ Έλλην ειμί τωρχαίον’’ (Ηροδ. 9,45) είπε ο Αλέξανδρος ο Α΄ φθάνοντας στο στρατόπεδο των Ελλήνων.  Τέτοιοι Μακεδόνες είναι κι οι Σκοπιανοί, ‘’Έλληνες εισί τωρχαίον’’;

Το αναφερόμενον στις Πράξεις των Αποστόλων, ‘’και όραμα δια της νυχτός ώφθη τω Παύλω· ανήρ τις Μακεδών εστώς, παρακαλών αυτόν και λέγων· διαβάς εις Μακεδονίαν βοήθησον ημίν’’(Πραξ.16,9), το πρόσεξαν;   Τα Σκόπια καλεί Μακεδονίαν;  Φυσικά όχι. Μα τι ομιλούμεν περί των Πράξεων των Αποστόλων και του Αποστόλου Παύλου;  Η αιτία  της ονομασίας ‘’ Μακεδονία’’ για το Κρατίδιο των Σκοπίων, ερείδετο στην αλλότριο   σκοπιμότητα του αντίθεου τότε κομμουνιστικού καθεστώτος, από τις Πράξεις των Αποστόλων και τον Απόστολο Παύλο, θα ερείδοντο για την ονομασία αυτή;

Θα ήταν παράλειψη να μην αναφερθώ και στην  έγνοια του Αγίου Παϊσίου για την Ελληνικότητα της Μακεδονίας.  Κοντά στα χρόνια που  σπουδάζαμε, είχα πληροφορηθεί το ακόλουθο περιστατικό με τον Άγιο Παΐσιο :  ‘’Σέρβος ανώτατος αξιωματικός Ορθόδοξος της πρώην Γιουγκοσλαβίας, τον καιρό του αντίθεου καθεστώτος, επισκέφθηκε τον Άγιο  Παΐσιο και ανάμεσα στα άλλα, ανέφερε ότι τα επεκτατικά σχέδια της πρώην Γιουγκοσλαβίας  έφθαναν μέχρι τη Λάρισα’’, λόγω φυσικά και της ιστορικής παραχάραξης που είχαν προβεί στο θέμα των Σκοπίων.  Ο Άγιος  Παΐσιος παρηγορητικά ανέφερε ότι ‘’με αυτά που θα  συμβούν θα ασχοληθούν με τα δικά τους και όχι με την Ελλάδα’’.

Ενθυμούμαι την άκρα ειρωνεία που αντιμετώπισα τα χρόνια εκείνα, όταν κατόπιν ανέφερα σε κάποιους την παρήγορο ρήση του Αγίου Παϊσίου, για το ότι ‘’θα ασχολούντο με τα δικά τους (οι Γιουγκοσλάβοι) και όχι με την Ελλάδα’’.  Το άρρηκτο του τότε κομμουνιστικού διακρατικού συνοθυλεύματος, δεν επέτρεπε την οποιαδήποτε αμφισβήτηση.  Η επακολουθήσασα διάσπαση της πρώην Γιουγκοσλαβίας, επιβεβαίωσε την αλήθεια των λόγων του Αγίου Γέροντος.

Ίσως κάποιοι θεωρήσουν ανεδαφική και υπερβολική την αναφορά ότι ‘’τα επεκτατικά σχέδια της πρώην Γιουγκοσλαβίας  έφθαναν μέχρι τη Λάρισα’’.  Όμως τούτο αλλοτρόπως επιβεβαιώνεται με αυτό που συνέβηκε τον Αύγουστο του 2017, σε  εκδήλωση των Σκοπιανών για την λεγόμενη ‘’Εθνική Ημέρα της Μακεδονίας’’, στην οποία είχαν παραστεί και στελέχη της κυβέρνησης των Σκοπίων, όπου προβλήθηκε το φτιαχτό ιδεολόγημα της ‘’Μεγάλης Μακεδονίας’’, με αποκορύφωμα την επίδειξη χάρτη που έφθανε μέχρι τη Λάρισα.

Πολλά μέσα ενημέρωσης τις ημέρες εκείνες αναφέρθηκαν στην προκλητική αυτή εκδήλωση των Σκοπιανών. Αναφέρω ενδεικτικά  αυτό που έγραφε το ‘’Πρώτο θέμα’’ (27 Αυγούστου 2017) με τίτλο ‘’Τα Σκόπια έφτιαξαν χάρτη μέχρι τη Λάρισα’’. Η παρουσία του χάρτη αυτού έγινε κατά την εκδήλωση των Σκοπιανών για την λεγόμενη ‘’Εθνική Ημέρα της Μακεδονίας’’.  Αποτέλεσμα της προκλητικής στάσης των ήταν η δηλωθείσα πρόθεση της Ελλάδας να προσφύγει στο Διεθνές Δικαστήριο  για το θέμα τούτο.

Η ελληνική ονομασία ‘’Μακεδονία’’ για το κράτος των Σκοπίων δεν είναι το αποτέλεσμα της εθνικής αυτοσυνειδησίας του λαού των Σκοπίων, αλλά  το σκόπιμο ‘’δώρο’’ από το απάνθρωπο και αντίθεο κομμουνιστικό καθεστώς της τότε Γιουγκοσλαβίας, στην προσπάθειά του να προσδώσει εθνικότητα στο Κρατίδιο των Σκοπίων.  Είναι απαράδεκτη η λύση του Σκοπιανού προβλήματος με ονομασία που να εμπεριέχει το ελληνικό όνομα ‘’Μακεδονία’’  για το κράτος των Σκοπίων.

ΠΗΓΗ.ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΤΥΠΟΣ

Advertisements

Δος μοι Κύριε το ύδωρ το ζων

346d597d3f716b7816577227e75bd83a-632x388

                                                            Του Β. Χαραλάμπους

_______

Επειχθώ προς την πηγήν

την πηγάζουσαν ύδωρ αθάνατον.

 

Ύδωρ επιζητώ

αλλόμενον εις ζωήν αιώνιον.

 

Συ εί Κύριε

ο διδούς νάματα ζώντα.

 

Δος μοι Πολυέλεε

εκ του ύδατος εκείνου

ίνα μη διψήσω πώποτε.

 

Φιλάνθρωπος ει

και Πανοικτίρμων Κύριε

δός μοι εκ του ύδατος εκείνου.

 

Γινώσκω Κύριε

ότι ο πιστεύων εις Σε

τον μόνον αληθινόν Θεόν

ου μη διψήση πώποτε.

 

Δός μοι Σωτήρ μου

εκ του ύδατος εκείνου.

 

Δός μοι Ιησού μου γλυκύτατε

τούτο το της χάριτος δώρημα

το ύδωρ το ζων

ΚΙ Η ΛΑΣΕΡΝΑ ΕΚΑΙΓΕ

44604532

                                           Του Β. Χαραλάμπους

________

Τ’ αγριωπό συντρόφεμα

της τραμουντάνας με το νύχτωμα

απόψε ήρθε νωρίς

αψηλά στην έρημο των  Κατουνακίων.

 

Κι η λασέρνα έκαιγε

στ’απέριττο κελί του γέροντα.

 

Η εξομολόγηση σχεδόν ψυθιριστά

από έναν παλιό κατάδικο

που ξαγγίστρωνε τα τόσα πάθια

που μάζεψε στης ζωής το διάβα.

 

Στιγμές αλλιώτικες

π’ αργοτυλίγουν την απροσμέτρητη νυχτιά

κείνου στου σκοτασμού.

 

Η λασέρνα έκαιγε

φωτίζοντας το φτωχικό κελί

και τα δάκρυα λαμπυρίζανε στο πρόσωπο

κείνου του παλιού κατάδικου

«δια πλήθος αμαρτιών».

 

Κι η λασέρνα έκαιγε

φωτίζοντας και του γέροντα γαλήνιο βλέμμα

αφήνοντας το παρηγόρημα

να πελαγίζει περίεργα

στους τόσους στεναγμούς.

 

Παραΰστερα μετά την εξομολόγηση εκείνη

αμίλητοι στη σιγαλιά της φεγγαροβραδιάς

ο παπακαλόγερος φίλεψε τον ξένο εκείνο

με το λιγοστό νερομπούλι.

 

Ολόθερμη η καρδιά του γέροντα

που σιγόκαιε  για όλους

«εις τρίβον σωτηρίας ποδηγών»*.

 

Κι η λασέρνα έκαιγε

στο κελί του γέροντα…

 

*« κόσμον ποδηγών εις τρίβον σωτηρίας » – Από την ακολουθίαν του Αγίου Αντωνίου

«ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΕΔΕΙΞΕΝ Ο ΘΕΟΣ ΤΟΣΗΝ ΑΓΑΠΗΝ ΠΡΟΣ ΤΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΟΣΗΝ ΟΤΑΝ ΑΝΕΣΤΗ» – ΑΓΙΟΣ ΙΟΥΣΤΙΝΟΣ ΠΟΠΟΒΙΤΣ

αρχείο λήψης

Του   Β. Χαραλάμπους, θεολόγου

__________________

«Οι άνθρωποι κατεδίκασαν τον Θεόν εις θάνατον· ο Θεάνθρωπος όμως δια της αναστάσεώς Του ‘’καταδικάζει’’ τους ανθρώπους εις αθανασίαν.  Δια τα κτυπήματά τους ανταποδίδει τους εναγκαλισμούς· δια τας ύβρεις τας ευλογίας· δια τον θάνατον την αθανασίαν.  Ποτέ δεν έδειξαν οι άνθρωποι τόσον μίσος προς τον Θεόν, όσο όταν Τον εσταύρωσαν· ποτέ δεν έδειξεν ο Θεός τόσην αγάπην προς τους ανθρώπους, όσην όταν ανέστη», αναφέρει ο Άγιος Ιουστίνος Πόποβιτς για την Ανάσταση του Χριστού.

 

Η Ζωηφόρος και Αγία Ανάσταση του Κυρίου, είναι η μεγίστη έκφραση αγάπης του Θεού προς τον άνθρωπο.  Με την Ανάσταση του ο Χριστός εχάρισε ζωήν «τοις εν τοις μνήμασι».  «Εκ γαρ θανάτου προς ζωήν, και εκ γης προς ουρανόν, Χριστός ο Θεός, ημάς διεβίβασεν».    Για τούτο και εμείς την Άγια τούτη μέρα της Ανάστασης, ομολογούμε «Χριστός Ανέστη», «Αληθώς Ανέστη».  Αποτελεί ομολογία αντίδωρο, στην μεγάλη αυτή αγάπη του Θεού προς τον άνθρωπο.

 

‘’Εκ γαρ θανάτου προς ζωήν, και εκ γης προς ουρανόν, Χριστός ο Θεός, ημάς διεβίβασεν, επινίκιον άδοντας’’.  Η μεγαλύτερη δωρεά στον άνθρωπο, δόθηκε με την Ανάσταση του Κυρίου μας.  ‘’Αναστάς ο Ιησούς από του τάφου καθώς προείπεν, έδωκεν ημίν την αιώνιον ζωήν και το μέγα έλεος’’.  Αυτή τη χαρά ‘’ουδείς δύναται να άρη αφ’ ημών’’.

 

«Χάρις εις την ανάστασιν του Χριστού», σημειώνει ο Άγιος Ιουστίνος Πόποβιτς, «χάρις εις την νίκην επί του θανάτου οι άνθρωποι εγίνοντο και γίνονται χριστιανοί.  Όλη η ιστορία του Χριστιανισμού δεν είναι τίποτε άλλο από τι, παρά ιστορία ενός και μοναδικού θαύματος, του θαύματος της  του Χριστού αναστάσεως, το οποίον συνεχίζεται διαρκώς εις όλας τας καρδίας των χριστιανών από ημέρας εις ημέραν, από έτους εις έτος, από αιώνος εις αιώνα μέχρι της Δευτέρας Παρουσίας»

 

Την Αγία τούτη μέρα της Ανάστασης ομολογούμε «Χριστός Ανέστη», «Αληθώς Ανέστη».  Ο αναστάσιμος χαιρετισμός είναι πρωτίστως μια ομολογία.  «Χριστός Ανέστη», «Αληθώς Ανέστη».   Τούτη τη μέρα είναι ημέρα με τον αναστάσιμο χαιρετισμό ομολογούμε την πίστη μας στο γεγονός της Ανάστασης του Χριστού μας.  Για τούτο στο Άγιο Όρος καθ΄όλη τη Διακαινήσιμο Εβδομάδα, αποτελεί και τον  μόνο χαιρετισμό.  Ενω διαβαίνοντας  το Άγιον Όρος την υπόλοιπη περίοδο ακούς το ‘’Ευλογείτε’’, και την απάντηση ‘’ο Κύριος’’,  κατά τη Διακαινήσιμο Εβδομάδα ακούεις  τούτο τον χαιρετισμό της αναστάσιμης ομολογίας. «Χριστός Ανέστη», «Αληθώς Ανέστη».

 

«Εις τέσσαρας μόνον λέξεις συγκεφαλαιούνται και τα τέσσαρα Ευαγγέλια του Χριστού : Χριστός ανέστη!  Αληθώς ανέστη!» σημειώνει εμφαντικά ο Άγιος Ιουστίνος Πόποβιτς.  Η αναστάσιμη τούτη ομολογία είναι  πηγή ανεκλαλήτου χαράς «ην ουδείς δύνατι να άρη αφ’ ημών». «Χριστός Ανέστη», «Αληθώς Ανέστη».

 

«Θανάτου εορτάζομεν νέκρωσιν, Άδου την καθαίρεσιν, άλλης βιοτής, της αιωνίου απαρχήν, και σκιρτώντες υμνούμεν τον αίτιον, τον μόνον ευλογητόν των Πατέρων, Θεόν και υπερένδοξον».  «Χριστός Ανέστη», «Αληθώς Ανέστη».   «Σήμερον σωτηρία τω κόσμω, ότι ανέστη Χριστός».