ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΙΚΗ ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑ ΟΙ ΑΓΙΟΙ ΩΣ ΠΑΙΔΑΓΩΓΟΙ ΚΑΙ ΤΟ ΜΕΤΑΜΟΝΤΕΡΝΟ ΣΥΓΧΡΟΝΟ ΣΧΟΛΕΙΟ

Η e- βιβλιοθήκη

Γράφει ο Θεολόγος – Εκκλησιαστικός Ιστορικός – Νομικός κ. Ιωάννης Ελ. Σιδηράς

Ποιοι ήταν οι τρεις Ιεράρχες που γιορτάζουν σήμερα και γιατί τους τιμούμε |  ΕΛΛΑΔΑ | iefimerida.gr

Στο σύγχρονο σχολείο στο οποίο οι παντογνώστες«εκσυγχρονιστές παιδαγωγοί»αποδίδουν πολλούς και βαρύγδουπους επιθετικούς προσδιορισμούς, όπως εκσυγχρονισμένο, μεταμοντέρνο, φιλελεύθερο, ανοιχτό, αντιπαραδοσιακό, προοδευτικό αντισυστημικό και τόσους άλλους κενού περιεχομένου λεκτικούς χαρακτηρισμούς, δεν έχουν φυσικά καμία απολύτως θέση οι Άγιοι της Ορθοδόξου Εκκλησίας ως γνήσιοι Παιδαγωγοί διότι για τους υπευθύνους – ανευθύνους των παιδαγωγικών προγραμμάτων για όλες τις βαθμίδες της εκπαιδεύσεως, κάθε αναφορά στην Ορθοδοξία και στους«Φίλους του Χριστού»,όπως προσφυώς χαρακτηρίζονται οι Άγιοι της Εκκλησίας, είναι δήθεν στοιχείο αναχρονισμού, συντηρητισμού, οπισθοδρόμησης, παλιομοδιτισμού και αντιπροοδευτισμού για αφελείς, ανοήτους και θρησκόληπτους, που δεν συνάδει βέβαια με την κυρίαρχη πλέον ιδεολογία της ολοσχερούς αποϊεροποιήσεως κάθε πτυχής της ανθρώπινης και κοινωνικής ζωής όπου επιπλέουν ως φανταχτερά«πρότυπα»οι κάθε είδους«φελλοί»από τον χώρο των κατευθυνόμενων ΜΜΕ, της επιχειρηματικότητας, δηλαδή του χρήματος, του φθηνού θεάματος και του συνακόλουθουlifestyle, των εφήμερων διασημοτήτων (stars)…

Δείτε την αρχική δημοσίευση 2.116 επιπλέον λέξεις

Γέρων Αθανάσιος Σταυροβουνιώτης, ο Γέρων της Κύπρου.( Του Β. Χαραλάμπους, θεολόγου)

Από την Μονή Σταυροβουνίου στις ουράνιες Μονές του Παραδείσου - ΒΗΜΑ  ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ

_________________________

Τον Γέροντα Αθανάσιο τον Ηγούμενο της Ιεράς Μονής Σταυροβουνίου τον γνώρισα πριν 35 χρόνια. Ενθυμούμαι κατά την πρώτη συνάντηση στο κελάκι – εξομολογητήριο πλάϊ στην εκκλησία του Τιμίου Σταυρού, τον τρόπο που με συμβούλευσε για την προσευχή.  Αντί άλλης συμβουλής την πρώτη φορά που τον γνώρισα, μου έδειξε το κομποσχοίνι του.  Αντί άλλης επεξήγησης, απλά έβγαλε από το παλιό ράσο του το κομποσχοίνι του και μου το έδειξε περνώντας λίγους κόμπους

Ακριβώς το ίδιο μου συνέβηκε όταν επισκέφθηκα τον Όσιο Εφραίμ τον Κατουνακιώτη.   Εκείνη την ημέρα ο Γέροντας Εφραίμ ήταν κλινήρης στο μικρό του κελλάκι, γιατί υπέφερε με τα πόδια του.  Βγήκε για λίγο προηγουμένως να μας χαιρετίσει κι ύστερα πήγε στο κελλάκι του.  Όταν τον επισκέφθηκα μετά τον Εσπερινό στο κελλάκι του, έβγαλε το χέρι του έξω από τα κλινοσκεπάσματα και μου έδειξε το κομποσχοίνι του περνώντας λίγους κόμπους. Σ’ αυτούς τους δύο μεγάλους Γέροντες διέκρινες την μακαρία απλότητα του Ορθόδοξου μοναχού. 

Επίσης όταν μετά από χρόνια διάβασα αυτά που έλεγε ο Όσιος Πορφύριος για την αδιάλειπτη προσευχή, κατάλαβα πόσο δίκαιο είχε  ο Γέροντας Αθανάσιος γι’ αυτά που έλεγε για την νοερά προσευχή.  Ο Γέροντας Αθανάσιος, ο ασκητής που τα τρία πρώτα χρόνια της μοναχικής του ζωής έζησε σε σπήλαιο, αλλά και η μετέπειτα ζωή του ήταν ασκητική, ήταν ο Γέροντας της νήψεως και της προσευχής.

Ο Γέροντας Αθανάσιος ασκούσε την Ηγουμενεία της Ιεράς Μονής Σταυροβουνίου, με βάση τα πνευματικά του χαρίσματα, τα οποία πρυτάνευαν στην όλη άσκηση της ποιμαντικής διακονίας του.  Δεν είχε ακαδημαϊκή, αλλ’ ούτε και γυμνασιακή μόρφωση.  Θυμάμαι όμως και την ‘’δοκιμασία’’ στη νεότητά μου, όταν τον πρωτογνώρισα τον Γέροντα το έτος 1983.  Σε ένα προσκύνημά μου στο Άγιο Όρος, επισκέφθηκα και τον π. Ιωσήφ Βατοπαιδινό.  Όταν του ανέφερα ότι πήγα στον Γέροντα Αθανάσιο, μου ανέφερε ότι ‘’είναι καλός ο Αντρίκκος (ανέφερε μόνο το κοσμικό του όνομα), αλλά δεν έκανε για Ηγούμενος’’.  Αυτό θα μπορούσε να κλονίσει την εμπιστοσύνη μου στον μεγάλο αυτόν Γέροντα.  Ήταν όμως τόσο μεγάλη η βεβαιότητα που είχα για τα πνευματικά χαρίσματα του Γέροντα, αν και τόσο λίγο τον γνώριζα τότε, που δεν με παρέσυραν τα απαξιωτικά εκείνα λόγια.  Και όταν κατόπιν ήρθα από το Άγιο Όρος, είπα στον Γέροντα ότι επισκέφθηκα και τον π. Ιωσήφ, με απλότητα μου είπε ‘’έν για τον ζήλον του ημερολογίου που επήεν τούτος στο Άγιον Όρος’’.  Αυτό το είπε ο Γέροντας Αθανάσιος, γιατί όταν ήταν μαζί τον π. Ιωσήφ Βατοπαιδινό στο Μετόχι της Παναγίας της Στάζουσας, δεχόταν αρκετές πιέσεις από τον π. Ιωσήφ να εγκαταλείψουν μαζί τη Μονή της μετανοίας των και να πάνε στο Άγιο Όρος λόγω του ημερολογιακού ζητήματος.

Γνωρίζοντας κάποιος τον Γέροντα Αθανάσιο, εύκολα αντιλαμβανόταν τη μακαρία απλότητα και την ταπείνωσή του.  Πολύ παλιά όταν συνήθιζα να πηγαίνω στην Ιερά Μονή Σταυροβουνίου κατά το Σάββατο πριν το μεσημέρι, κάποιες φορές έτυχε να συναντήσω εκεί τον τότε Ηγούμενο της Ιεράς Μονής Κύκκου Διονύσιο. Μου έκανε εντύπωση ότι δεν ερχόταν με το αυτοκίνητο της Ιεράς Μονής Κύκκου (αν και υπήρχαν αρκετά), αλλά μόνος του με ένα ταξί, το οποίο τον περίμενε και έφευγε.  Επισκεπτόταν τον Γέροντα στο πολύ μικρό κελί του πλάϊ στη εκκλησία στο οποίο εξομολογούσε.  Πιθανότατα στον Γέροντα Αθανάσιο να εξομολογείτο ο Ηγούμενος Διονύσιος.  Εξάλλου σε ολόκληρη την Κύπρο ήταν κατά γενική ομολογία η πνευματικότερη μορφή πνευματικού Γέροντος.  Ένα Σάββατο λοιπόν βγήκε από το μικρό κελί του Γέροντα  ο Ηγούμενος Διονύσιος και κατόπιν ο Γέροντας Αθανάσιος.  Σαν μικρό παιδί ο Γέροντας Αθανάσιος κρύφτηκε πίσω από μια κολώνα του Ναού κοντά στον σολέα και μου έκανε νεύμα να τον πλησιάσω.  Με σιγανή φωνή, προσεκτικά να μην ακουστεί και με αυθόρμητο θαυμασμό με ρώτησε ‘’ξέρεις ποιος εν τούτος;’’ (’ξέρεις ποιος είναι αυτός;).  Και πριν προλάβω να απαντήσω με μεγάλο θαυμασμό μου είπε ‘’εν ο Γούμενος του Τζιύκκου τούτος’’ (είναι ο Ηγούμενος του Κύκκου αυτός).  Χωρίς καμιά δόση υπερβολής ο Γέροντας σαν μικρό παιδί εξέφρασε τον θαυμασμό του, προδίδοντας τη μεγάλη του ταπείνωση. 

Σε θέματα Ορθοδοξίας και της εν Χριστώ ζωής γενικότερα, δεν ήθελε παρεκκλίσεις.  Για παράδειγμα όταν στάλθηκε η Αρχιεπισκοπική Εγκύκλιος για τη Σύνοδο της Κρήτης, δεν αναγνώστηκε στην Ιερά Μονή Σταυροβουνίου, εξ αφορμής των γνωστών στρεβλώσεων και παρεκκλίσεων σε αποφάσεις της Συνόδου της Κρήτης από την Ορθόδοξη ακρίβεια. 

Θα μπορούσε η Ιερά Μονή Σταυροβουνίου, η ‘’πνευματική’’ αυτή ‘’βάση’’ κατά τον Οσιο Παΐσιο, να συγκατατεθεί στις κληθείσες ‘’εκκλησιολογικές’’ προϋποθέσεις της «Δήλωσης του Τορόντο», οι οποίες παρεισέφρησαν ως μη ώφειλαν στις αποφάσεις της Συνόδου της Κρήτης; Ως γνωστό στις λεγόμενες αυτές ‘’εκκλησιολογικές’’ προϋποθέσεις, αναφέρεται ότι «οι εκκλησίες-μέλη του Π.Σ.Ε.  αναγνωρίζουν στις άλλες εκκλησίες στοιχεία της αληθούς εκκλησίας»** (παράγραφος 5) «οι εκκλησίες-μέλη εισέρχονται σε πνευματικές σχέσεις για να οικοδομηθεί το Σώμα του Χριστού και να ανακαινισθεί η ζωή των εκκλησιών»** (παράγραφος 8) και  ότι «οι εκκλησίες» (τα μέλη του Π.Σ.Ε εννοεί), «αναγνωρίζουν ότι το να αποτελεί κάποιος  μέλος της εκκλησίας του Χριστού είναι πιο περιεκτικό από το να αποτελεί  μέλος της ίδιας του της εκκλησίας»**.  Θα μπορούσε η Ιερά Μονή Σταυροβουνίου, να συνηγορήσει σε τέτοιες στρεβλώσεις, οι οποίες παρεισέφρησαν ως μη ώφειλαν στις αποφάσεις της Συνόδου της Κρήτης;  Περί των στρεβλώσεων αυτών της «Δήλωσης του Τορόντο», σχετικό ομολογιακό κείμενο δημοσιεύτηκε και στην περιοδική έκδοση της Ιεράς Μονής Οσίου Γρηγορίου του Αγίου Όρους. 

Ένα άλλο θέμα στο οποίο η Ιερά  Μονή Σταυροβουνίου  πρωτοστάτησε, ήταν το θέμα των αμβλώσεων.  Επέμενε με ακρίβεια σε αυτό που δίδασκε η Εκκλησία μας.  Για τη στάση  αυτή  η  Ιερά Μονή Σταυροβουνίου, δέχθηκε την κακόδοξη ειρωνεία του π. Ιωσήφ Βατοπαιδινού, ο οποίος παρερμηνεύοντας σχετικό χωρίο από το βιβλίο της Εξόδου της   Παλαιάς Διαθήκης, δίδαξε την κακοδοξία περί του μη εφάμαρτου των αμβλώσεων πριν  τον τρίτο μήνα της κύησης.  Ο αγώνας της Μονής ενάντια στις αμβλώσεις, μετά την απάνθρωπη αυτή ειρωνεία του π. Ιωσήφ Βατοπαιδινού, έγινε ακόμα πιο μεγάλος.

Ο Γέροντας Αθανάσιος μέχρι του τέλους της ζωής του ασκούσε την Ηγουμενεία της Ιεράς Μονής Σταυροβουνίου. Καθημερινά συμμετείχε στις Ιερές Ακολουθίες. Κάποιοι δυστυχώς από αυτούς που επέλεξαν την ιδιοτελή στάση στη μονομερή εκχώρηση Αυτοκεφαλίας στην Ουκρανία, επειδή δεν συνέφερε να γίνει γνωστή η στάση του Γέροντα, διέδιδαν ότι δεν μπορούσε να έχει άποψη για το τόσο σοβαρό αυτό ζήτημα λόγω ηλικίας και προβλημάτων υγείας, αποδίδοντας αυθαίρετα έλλειψη αντιληπτικής ικανότητας και ‘’εξουδετερώνοντας’’ τοιουτοτρόπως την άποψη ενός μεγάλου Γέροντα για ένα τόσο σοβαρό ζήτημα που ταλαιπωρεί την Εκκλησία.  Αυτό όμως δεν ίσχυε. Η έγνοια τους για τη στήριξη της μονομερούς εκχώρησης Αυτοκεφαλίας, τους οδήγησε στην αυθαίρετη αυτή αιτιολόγηση.

Γνώριζαν πολύ καλά με ποιο τρόπο πάρθηκε η απόφαση της Εκκλησίας της Κύπρου και παραγνωρίζοντας τη δυναμική της ανακοίνωσης της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Κύπρου, η ο οποία δεν έλεγε ότι αναγνωρίζει την Αυτοκεφαλία, αλλά ότι απεφάσισε ‘’να μην εναντιωθεί στην απόφαση του Αρχιεπισκόπου’’, με ότι αυτό συνεπάγεται. Ας μη θέλουν τον Γέροντα της νήψεως και της προσευχής, αδιάφορο για ένα ζήτημα που εκ των προτέρων ήταν γνωστό ότι θα επέφερε τη διάσπαση της Εκκλησιαστικής ενότητας.  Θα μπορούσε η εκκλησιαστική συνείδησή του Γέροντα να συναινέσει σε μια μονομερή πράξη που η πλειοψηφία των Τοπικών Ορθοδόξων Εκκλησιών δεν συναίνεσε;  ‘’Μία απόφασις συναντώσα την αντίδρασιν της συντριπτικής πλειοψηφίας των Επισκόπων, και αν ακόμα δεν  είνε εξ αυτής άκυρος, ποίον κύρος δύναται να έχει δια την Εκκλησίαν;  Ουδέν!  Καταργείται de facto’’*, τονίζει ο Γέροντας Επιφάνιος Θεοδωρόπουλος, ο μεγάλος αυτός Κανονολόγος που υπέδειξε τον εκκλησιαστικό τρόπο ερμηνείας των Ιερών Κανόνων της Εκκλησίας μας και τον οποίο η μονομέρεια φρόντισε εξ αφορμής του ‘’Ουκρανικού’’ να αντιστρατευτεί.

Πάμπολλα είναι τα θαυμαστά γεγονότα που έζησαν πρωτίστως οι Πατέρες της Ιεράς Μονής Σταυροβουνίου, αλλά και πολλά πνευματικά του παιδιά. Θεωρώ όμως φρόνιμο, να γραφούν αυτά που πρέπει να γραφούν από την Ιερά Μονή Σταυροβουνίου και τότε πιστεύω είναι καλύτερα να ομιλήσουν γι’ αυτά τα άλλα πνευματικά του παιδιά.  Είναι αλήθεια δύσκολο να μιλάς για ένα τόσο μεγάλο Γέροντα, γιατί πιθανότατα θα δεχθείς τον υπερβολικό και άδικο έπαινο ως πνευματικό του παιδί. Στο διαδίκτυο βρίσκει κανείς  πάμπολλα τέτοια παραδείγματα ‘’συμπροβολής’’ με μεγάλους Γέροντες και δεν είναι φρόνιμος ο παραδειγματισμός των.

Ο Γέροντας Αθανάσιος ήταν ο Γέροντας της μακαρίας απλότητας. Κάποτε όταν επισκέφθηκε την Ιερά Μονή Σταυροβουνίου ο μ. Γέροντας Γεώργιος (Καψάνης),  απευθύνθηκε προς τον μοναχό που τον συνόδευε και τον ρώτησε, ‘’Εμείς έχομε τέτοιον στο Άγιο Όρος;’’ (εντυπωσιασμένος από την μακαρία απλότητα του).  Ο μοναχός τότε ανέφερε το όνομα ενός Ηγουμένου στο Άγιο Όρος που εφημίζετο για την απλότητά του και ο Γέροντας Γεώργιος συμπλήρωσε, ‘’όχι, αυτός είναι κάτι άλλο’’.

Επιλογικά ίσως είναι καλύτερα να παραθέσω αυτό που έγινε πριν χρόνια, όταν ζούσε ο Όσιος Παΐσιος.  Όταν πήγε ο Γέροντας Αθανάσιος για προσκύνημα στο Άγιο Όρος, κάποιοι Κύπριοι το ανέφεραν στον Όσιο  Παΐσιο.  ‘’Ερχεται  ο πατέρας Αθανάσιος από το Σταυροβούνι’’, του είπαν.  Και ο Όσιος Παΐσιος απάντησε, ‘’όχι ο πατέρας Αθανάσιος, ο άγιος Αθανάσιος’’, και το τόνισε.

*‘’Τα δύο άκρα’’,  Αρχιμανδρίτου Επιφανίου Ι. Θεοδωροπούλου, Έκδοσις Ιερού Ησυχαστηρίου Κεχαριτωμένης Θεοτόκου Τροιζήνος.

**«Η συμβολή της Ορθόδοξης Εκκλησίας και θεολογίας στο Παγκόσμιο Συμβούλιο Εκκλησιών» (Στυλιανού Χ. Τσομπανίδη)

Γέρων Αθανάσιος Σταυροβουνιώτης, ο Γέρων της Ορθόδοξης Παράδοσης (Του Β. Χαραλάμπους, θεολόγου)

_________________________

Κοιμήθηκε ο Ηγούμενος της Ιεράς Μονής Σταυροβουνίου Γέροντας Αθανάσιος, ο Γέροντας της προσευχής και της μακαρίας απλότητας.  Κοιμήθηκε σε ηλικία 95 ετών.  Επί των ημερών του Ιερά Μονή Σταυροβουνίου έγινε η μεγάλη ‘’πνευματική βάση’’ της Κύπρου, κατά τον Όσιο Παΐσιο.   Επί των ημερών του η Ιερά Μονή Σταυροβουνίου διέλαμψε τόσο σε θέματα Πατερικής Παράδοσης, όσο και σε ζητήματα Ορθόδοξης Πίστης. 

Πρωτοστάτησε επί των ημερών του η Ιερά Μονή Σταυροβουνίου στον πόλεμο ενάντια στις αμβλώσεις και δεν θα ήταν υπερβολή να αποδώσουμε Πανορθοδόξως τούτη την πρωτειά.  Το διαπιστώνει κανείς, τόσο από  το πλήθος των ενημερωτικών εντύπων ενάντια στις εκτρώσεις στην Ιερά Μονή, όσο και από τη συχνή αναφορά γι’ αυτό στις περιοδικές εκδόσεις της Μονής ‘’Ο Ζωοποιός Σταυρός’’.  Ενδεικτικά αναφέρομε από την περιοδική έκδοση ‘’Ο Ζωοποιός Σταυρός’’ (Δεκέμβριος 2019), το κείμενο του Καθηγουμένου της Ιεράς Μονής Σταυροβουνίου Αρχιμανδρίτου Αθανασίου που τιτλοφορείται, ‘’Η εσχάτη Αποστασία εις τας ημέρας μας προετοιμάζει το πεδίον δράσεως του Εσχάτου Αντιχρίστου και περί της κορυφώσεως των ανθρωποκτονιών μέσω των «εκτρώσεων – αμβλώσεων»’’. 

Πρωτοστάτησε επί των ημερών του η Ιερά Μονή Σταυροβουνίου και στον πόλεμο ενάντια στον Νεονικολαϊτισμό, ο οποίος αποτελεί μάστιγα των ημερών μας, η οποία αλλοτρόπως μεταφέρει την αίρεση του Νικολαϊτισμού των πρωτοχριστιανικών χρόνων στις μέρες μας. Ενδεικτικά αναφέρουμε από την περιοδική  έκδοση του Δεκεμβρίου 2019, το κείμενο του Καθηγουμένου της Ιεράς Μονής Σταυροβουνίου Αρχιμανδρίτου Αθανασίου,  «‘’Οικουμενισμός’’ και ‘’Νικολαϊτισμός’’ : Τα ‘’δύο κέρατα’’ του Ψευδοπροφήτου’’», το οποίο καταγράφει τις δύο αυτές πλάνες των ημερών μας.   Είναι αξιοσημείωτο αυτό που σημειώνεται στο κείμενο τούτο, ότι «το αντίχριστο σύμπλεγμα ‘’Οικουμενισμού – Νικολαϊτισμού’’ καταδικαζόμενον ευθαρσώς και απεριφράστως υπό Αυτού Τούτου, του Θεανθρώπου Ιησού Χριστού εις το θεόπνευστον βιβλίον της ‘’Αποκαλύψεως’’».

Πρωτοστάτησε επί των ημερών του η Ιερά Μονή Σταυροβουνίου και στον ομολογιακό αγώνα για την Ορθόδοξη Πίστη μας. Ενδεικτικά αναφέρομε από την Περιοδική έκδοση της Ιεράς Μονής το κείμενο «Είναι δυνατόν ο ‘’παπισμός’’ να είναι Εκκλησία;», υπό του Πατρός και Καθηγουμένου της Ιεράς Μονής Σταυροβουνίου Αρχιμανδρίτου Αθανασίου, το οποίο έρχεται ‘’ως δρόσος Αερμών’’ στην τόση κάμινο των εκκλησιολογικών στρεβλώσεων που παρεισέφρησαν ως μη ώφειλαν σε κείμενο της Συνόδου της Κρήτης.  Σε αυτό τονίζεται ότι ‘’η Αληθινή Εκκλησία είναι Μία, Αγία, Καθολική και Αποστολική’’. Μάλιστα επιμένει ο Γέροντας Αθανάσιος στην πραγματική ονομασία ‘’Παπισμός’’ αντί ‘’Ρωμαιοκαθολικισμός’’, όπως κατάντησε να λέγεται από πολλούς.  Ο Γέροντας Αθανάσιος, ο Γέροντας της προσευχής και της μακαρίας απλότητας, ήταν ο Γέροντας της Ορθόδοξης Παράδοσης.