Τα ψεύδη, οι διαστρεβλώσεις και το μεγάλο Αγιολογικό ατόπημα στενών συνεργατών Αγιορείτικης Μονής, που αφορούν τον Όσιο Μάξιμο τον Γραικό. (Γ)

 

επιμέλεια έρευνας: πρωτοπρεσβύτερος Δημήτριος Αθανασίου.

ΜΕΡΟΣ  Γ

Το υμνογραφικό έργο του Οσίου Μαξίμου του Γραικού για το Άγιο Πνεύμα  (2)

Συνέχεια από το Β μέρος.

Με όσα αναφέρθηκαν στο Β μέρος του άρθρου μας, αλλά και με όσα αναγράφονται στην σελ.259-260 του Δ τόμου των Απάντων του Οσίου Μαξίμου, προκύπτουν τα εξής.

-Ο Άγιος Μάξιμος έγραψε αρχικά Κανόνα στο Άγιο Πνεύμα στην ελληνική γλώσσα στους τοίχους της φυλακής Βολοκολάμσκ.

-Έχοντας την εμπειρία της σύνθεσης του μικρού Παρακλητικού Κανόνος προς τον Τίμιο Πρόδρομο, που συνέθεσε, όταν βρισκόταν στην Μονή της μετανοίας του στο Άγιο όρος, ακολούθησε το ίδιο μοτίβο του πλαγίου δ ήχου.

-Το κείμενο αυτό μεταφέρθηκε στην σλαβωνική γλώσσα, πιθανόν από τον Άγιο Σιλβανό, που ήταν μαθητής του Αγίου και φυλακισμένος στον ίδιο χώρο.

-Με την πρώτη αποφυλάκισή του από την φυλακή Βολοκολάμσκ και πριν την φυλάκισή του στην Μονή Τβερ, αντιγράφτηκε από μαθητές του το κείμενο του Κανόνα στο χειρόγραφο 42 της Κρατικής Ρωσικής Βιβλιοθήκης. Επειδή κατά την αντιγραφή υπήρξαν λάθη  ο Όσιος έκανε διορθωτικές παρεμβάσεις.

– «…όταν πλέον κατείχε καλώς την Ρωσοσλαβωνική γλώσσα, το 1552 (μετά την αποφυλάκισή του), εις το Ζαγκόρσκ, κατόρθωσε να συνθέσει τον Κανόνα στην Ρωσοσλαβωνική γλώσσα». (Κ.Τσιλιγιάννης)

Αυτό υιοθέτησε ως το αρτιότερο η Λαύρα του Αγίου Σεργίου και το εξέδωσε και σήμερα βρίσκεται στα επίσημα λειτουργικά κείμενα της Ορθόδοξης Ρωσικής Εκκλησίας.

-Υπάρχουν επομένως ΔΥΟ ΥΜΝΟΓΡΑΦΙΚΑ ΚΕΙΜΕΝΑ (ΠΑΡΑΚΛΗΤΙΚΟΙ ΚΑΝΟΝΕΣ ΠΡΟΣ ΤΟ ΑΓΙΟ ΠΝΕΥΜΑ) του Οσίου Mαξίμου.

Ένα το κείμενο που χρησιμοποιεί και η Ρωσική Εκκλησία και είναι αυτό που μεταγράφηκε  στην ελληνική υμνογραφική γλώσσα και δημοσιεύτηκε για πρώτη φορά το 2014 και έχει τίτλο: «Αγίου Μαξίμου του Γραικού. Κανών Παρακλητικός εις το Θείον και Προσκυνούμενον, Πανάγιον και Παράκλητον Πνεύμα». (στο εξής κείμενο 1908 /2014).

Και το δεύτερο που δημοσιεύτηκε στον Δ τόμο των Απάντων του Αγίου Μαξίμου  και έχει τίτλο «Κανών Παρακλητικός εις τον Θείον και Προσκυνητόν Παράκλητον» και βασίζεται στο κείμενο του κώδικα 42 του 16ου αιώνα και βρίσκεται στην Ρωσική Κρατική βιβλιοθήκη. (στο εξής κείμενο κωδ.42/2017)

ΑΓΓΕΛΟΣ ΚΟΙΝΩΝΑΕΙ ΤΟΝ ΑΓ.ΜΑΞΙΜΟ ΣΤΗΝ ΦΥΛΑΚΗ

Το αγιολογικό ατόπημα και οι σοβαρές παραλείψεις.

Στον Δ τόμο των λόγων του Οσίου, που εκδόθηκε τον Νοέμβριο του  2017 και περιλαμβάνει ολόκληρο το υμνογραφικό έργο του Οσίου Μαξίμου, δεν γίνεται κάποια σχετική  αναφορά, ούτε  συμπεριλαμβάνεται ο επίσημος Παρακλητικός Κανόνας στο Άγιο Πνεύμα (κειμ.1908/2014) και ο οποίος μεταγράφηκε στην υμνογραφική γλώσσα  και εκδόθηκε το 2014.

Στον Δ τόμο υπάρχει μόνο η υμνογραφική μεταγραφή του Κανόνα του κώδ.42/2017)

Αξιομνημόνευτα είναι και τα εξής. Γνωστοποιήσαμε γραπτά στην Αγιορείτικη Μονή την πρόθεσή μας να εκδώσουμε τον επίσημο Παρακλητικό Κανόνα στο Άγιο Πνεύμα (κείμενο 1908/2014) σε υμνογραφική μεταγραφή με θεολογικό σχολιασμό και άλλα σχετικά κείμενα και προτείναμε να προπορευτεί η Μονή της συγκεκριμένης έκδοσης, προλογίζοντας το βιβλίο.

Η Μονή για τους δικούς της λόγους αρνήθηκε προφορικά τη συνεργασία. Σεβαστήκαμε την απόφασή της, αλλά προχωρήσαμε στην έκδοση. Όταν όμως εκδόθηκε το βιβλίο στείλαμε αντίτυπο στην Μονή. Από τα υπάρχοντα όμως στοιχεία συμπεραίνουμε ότι το βιβλίο  αγνοήθηκε τελείως. Και μάλιστα αγνοήθηκαν τελείως πολύ σημαντικά ιστορικά στοιχεία που περιλαμβάνονται σε άρθρα του ηγουμένου της Μονής και τα είχαμε συμπεριλάβει στην έκδοση 2014 στην σελ.44.

Συγκεκριμένα στα άρθρα -«Εγκώμιο στον Άγιο Μάξιμο τον Γραικό». (Έκδοση της Αγιορείτικης Μονής)  και  «Ο Άγιος Μάξιμος ο Βατοπεδινός – Ο ακατάβλητος κήρυκας της Πατερικής Παραδόσεως» Περιοδικό ΠΕΜΠΤΟΥΣΙΑ, φ. 20/Απρίλιος-Ιούλιος 2006, σελ. 114-121), γράφονται τα παρακάτω  συγκλονιστικά και αξιομνημόνευτα, που όμως ο Δ τόμος δεν περιλαμβάνει.

«…Κατά την πρώτη φυλάκισή του στη Μονή Βολοκολάμσκ και στη συνέχεια κατά την δεύτερη μετακίνησή του στη Μονή Οτρότς ήταν φυλακισμένος σε υγρή και σκοτεινή –υπόγεια στα έγκατα της γης– φυλακή, στερούμενος φωτός και θέρμανης, στερούμενος κάθε ανθρώπινη παρηγορία, που δικαιούται και ο τελευταίος κακούργος. Επιπλέον ήταν σιδηροδέσμιος με βαριές αλυσίδες σαν ο αίσχιστος των εγκληματιών, καταδικασμένος από συναγωγή πονηρευομένων, ο Φωτιστής ως αιρετικός, ο Θεοφόρος ως βλάσφημος προς τα θεία, μη μπορώντας να συμμετέχει στα Θεία Μυστήρια.

…Κάποια μέρα Άγγελος κατέβηκε στη φυλακή και πρόσφερε σ’ αυτόν το Σώμα και το Αίμα του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού και εξ’ αιτίας αυτού του θαύματος και «της υπέρ νουν θείας οράσεως και αντιλήψεως», με θεία έξαρση συνέθεσε και έγραψε με κάρβουνο στον τοίχο της φυλακής την ανωτέρω αναφερθείσα Ωδή προς το Άγιο Πνεύμα, που αρχίζει: «Ο τω μάννα ποτέ εν ερήμω διαθρέψας τον Ισραήλ…» και στη συνέχεια «συν τοις ασωμάτοις Σου Λειτουργοίς άδω Σοι καγώ…», που υπονοούν την θεία οπτασία του Αγγέλου, που του μετέδωσε το Σώμα και το Αίμα του Κυρίου».

 

Συνεχίζεται…..

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s