Mία άλλη άποψη για το εκπαιδευτικό πρόγραμμα -«Εμφυλες ταυτότητες». (Ξεκινώντας μια συζήτηση για το θέμα)

00000091

Μετά την δημοσίευση του άρθρου  στις 24 Ιανουαρίου 2017-Το εκπαιδευτικό πρόγραμμα -Έμφυλες ταυτότητες- Παρατηρήσεις-σκέψεις-προβληματισμοί-αναγνώστρια του ιστολογίου έστειλε το παρακάτω κείμενο,σαν σχολιασμό στα γραφόμενα στο παραπάνω άρθρο.Δημοσιεύουμε αυτούσιο το κείμενο σαν αρχή ενός γόνιμου διαλόγου για το θέμα.

π.Δ.

———————————————————————— 

Καλησπέρα …

Διάβασα το άρθρο σας σχετικά με την θεματική εβδομάδα στα σχολεία και θα ήθελα να μοιραστώ μαζί σας κάποιες ιδέες. Ξεκινάω λέγοντας πως δεν γνωρίζω σε βάθος το θέμα, ούτε προφανώς είμαι γονιός για να με «καίει» άμεσα. Ωστόσο, πολύ ταπεινά θα καταθέσω κι εγώ την οπτική μου… Μια παρατήρηση πρώτα. Η επείγουσα αντισύλληψη απ’ όσο γνωρίζω ΔΕΝ περιλαμβάνει μεθόδους κατά τις οποίες γίνεται έκτρωση. Η επείγουσα αντισύλληψη είναι αυτό που λέμε «το χάπι της επόμενης μέρας». Όπως ξέρουμε, η σύλληψη (άρα η αρχή μιας ζωής) δεν γίνεται κατά την συνουσία. Γίνεται ώρες ή και μέρες μετά. Εξαρτάται από το πότε θα συμβεί η ωορρηξία. Ε, λοιπόν, αυτό το χάπι δρα ως εξής. Δεν επιτρέπει να συμβεί ωορρηξία, συνεπώς δεν θα απελευθερωθεί ωάριο για να γονιμοποιηθεί. Άρα, γονιμοποίηση δεν γίνεται, έναρξης ζωής δεν έχουμε, άρα δεν μιλάμε για έκτρωση.

  1. Εκ πρώτης όψεως θεωρώ αμφίβολη την επιτυχία του εγχειρήματος του υπουργείου διότι δεν έχει την στοιχειώδη προετοιμασία! Ακόμα και να είχε καλές προθέσεις, με μηδενική οργάνωση δεν καταπιάνεσαι με τόσο λεπτά ζητήματα. Αυτά απαιτούν προετοιμασία χρόνων και συνεργασία πολλών φορέων.
  2. Θεωρώ μη διαπραγματεύσιμο πως υπάρχουν ΔΥΟ και μόνον φύλα. Και αυτή είναι η κανονικότητα της φύσης. Οτιδήποτε παρεκκλίνει είναι μη κανονικό (εδώ είναι που θα χαρακτηριζόμουν ως ομοφοβική). ΩΣΤΟΣΟ, λέγοντας «μη κανονικό» δεν το ταυτίζω με το αποβλητέο, με το μιαρό, απλά κάνω μια διαπίστωση. Η φύση είναι γεμάτη με μη κανονικότητες! Αν όμως πω ότι είναι κανονικό, ψεύδομαι και απλά χαϊδεύω αφτιά. Ένα παράδειγμα… Θεωρώ ότι είναι κανονικό ο άνθρωπος να έχει 2 χέρια και 2 πόδια. Αν γεννηθεί ένα μωράκι (από κάποια χρωμοσωμική ανωμαλία) με 1 πόδι, τι θα πω; Ότι αυτό είναι το κανονικό στα πλαίσια μια πολιτικής ορθότητας;;; Θεωρώ ότι και στις δύο περιπτώσεις έχουμε μια ανωμαλία (με την κυριολεκτική έννοια και όχι την «βρώμικη»), μια εκτροπή από την κανονικότητα. Παρά ταύτα, και στις δύο περιπτώσεις έχω απέναντί μου έναν ολόκληρο ΑΝΘΡΩΠΟ, μία ξεχωριστή προσωπικότητα που δικαιούται του σεβασμού μου που πηγάζει από την ακέραια ανθρώπινη αξία που φέρει.
  3. Εάν πούμε ότι δεν υπάρχει κάποια παρεκκλίνουσα συμπεριφορά, θεωρώ ότι στρουθοκαμηλίζουμε. Είναι σαν να μην αγγίζουμε ένα θέμα υπαρκτό από τον φόβο μας ως κοινωνία μήπως ταράξει τα νερά και χάσουμε τις (εύθραυστες) σταθερές μας.
  4. Θεωρώ επίσης μη διαπραγματεύσιμο πως οικογένεια νοείται μόνο με την ύπαρξη άντρα και γυναίκας. Άλλοι συνδυασμοί δεν χωρούν. Όλα τα υπόλοιπα είναι συμβίωση και είναι ιδιωτικό δικαίωμα του καθενός, αλλά όχι οικογένεια. Συνεπώς, παιδιά να μεγαλώνουν από 2 μπαμπάδες/μαμάδες το θεωρώ επικίνδυνο. Και αυτό γιατί χρειάζονται 2 πρότυπα, το πατρικό και το μητρικό (επιστήμονες το λένε, όχι εγώ). Αυτά τα 2 πρότυπα λειτουργούν εξισορροπητικά και σταθεροποιητικά και αλληλοσυμπληρωματικά. Μπορεί ο άλλος να έχει κάθε καλή πρόθεση να προσφέρει αγάπη, αλλά στην ανάπτυξη ενός παιδιού εξίσου σημαντική με την αγάπη είναι η αύρα που υπάρχει στο σπίτι, οι ισορροπίες που διατηρούνται κ.α. που δεν είναι χειροπιαστά. Είναι η πρώτη αντίληψη του παιδιού για τον κόσμο. Το να κρίνουμε ένα πατρικό/μητρικό πρότυπο ως κακό (και να προσπαθούμε να το βελτιώσουμε) μπορούμε να το κάνουμε. Δεν σημαίνει όμως ότι πρέπει και να το αντικαταστήσουμε.
  5. Θέτω λίγο ως προβληματισμό (και προς εμένα φυσικά!) το εξής: αυτά τα στερεότυπα που έχουμε στο μυαλό μας για το «άντρας-γυναίκα», μήπως είναι λίγο και κοινωνική σύμβαση; Δηλαδή ανάλογα με την κοινωνικο-ιστορική στιγμή που ζούμε ορίζουμε και διαφορετικά τα πράγματα; Ας πούμε, σήμερα έχουμε στο μυαλό μας πως για να είσαι άντρας ή γυναίκα πρέπει (είναι όμως ζήτημα υποχρέωσης/καθήκοντος;) να είσαι ανατομικά άντρας/γυναίκα, να συμπεριφέρεσαι ως άντρας/γυναίκα (μεγάλο ζήτημα αυτό… Τι ορίζουμε ως συμπεριφορά;) και να έλκεσαι από το άλλο φύλο. Ιστορικά πάντως δεν φαίνεται τα πράγματα να ήταν έτσι. Παράδειγμα πολύ τρανταχτό: οι κοινωνίες της αρχαίας Ελλάδας ήταν πλήρως εξοικειωμένες με την σεξουαλική επαφή αντρών με άντρες. Ωστόσο, δεν νομίζω πως είχε τεθεί θέμα ταυτότητας. Ήταν άρρενες! Και οικογενειάρχες! Και φιλόσοφοι! Και στρατιωτικοί! Και ποιητές! Και επιφανείς πολίτες! Σήμερα κάτι τέτοιο δεν είναι κοινωνικά αποδεκτό (πέρα από τα ΜΜΕ…). Πάμε και στο χριστιανικό Βυζάντιο… Η κατηγορία των ευνούχων! Από τους πιο άξιους και υψηλόβαθμους δημόσιους λειτουργούς (ακόμα και πατριάρχες…). Πλήρως αποδεκτοί από την κοινωνία και λογιζόμενοι ως άρρενες. Σήμερα;;;
  6. Στις περιπτώσεις ανθρώπων που στα πλαίσια της showbiz και του marketing «πειραματίζονται» δεν θα αναφερθώ. Ο καθένας κάνει τις επιλογές του. Ωστόσο, δεν μπορώ να μην αναγνωρίσω πως υπάρχουν άνθρωποι που γεννιούνται με μια «αβεβαιότητα», κάπως τα πράγματα μοιάζουν ασαφή… Στο Γυμνάσιο και στο Λύκειο που πήγαινα υπήρχε ένας μαθητής που από χιλιόμετρα μακριά διέκρινες ότι δεν είναι αυτό που έχουμε στο μυαλό μας για το αγόρι. Κινήσεις πολύ τσαχπίνικες, φωνή όχι ιδιαίτερα μπάσα κλπ. Ήταν «ιδιαίτερος». Μεγάλωσε σε ένα χωριό άρα σε μάλλον «κανονική» οικογένεια, δεν είχε δηλαδή «κακές» επιρροές. Θεωρώ ότι γεννήθηκε έτσι. Γιατί;;; Πάντα αναρωτιέμαι και θέτω το ερώτημα και στον Θεό. Δεν ξέρω αν ένιωθε οποιαδήποτε σεξουαλική έλξη και προς ποιον, ξέρω όμως ότι ήταν διαφορετικός. Και έλεγα μέσα μου «ακόμα και να ήθελε γυναίκες αυτός, ποια θα τον ήθελε;;;; Άρα μένει εκ των πραγμάτων στο περιθώριο…». Ο ίδιος ίσως να βίωνε μια εσωτερική πάλη. Και σίγουρα έπρεπε να συνηθίσει από μικρός στα κακεντρεχή πειράγματα, στις λοιδορίες και τους εξευτελισμούς. Είναι πολύ σκληρά τα παιδιά. Δεν έχουν ευαισθησίες. Έχουν ανεπτυγμένη την αίσθηση της μάζας.
  7. Με βάση τα παραπάνω λέω, μήπως τελικά είναι αναγκαιότητα να μιλήσουμε ανοιχτά και στα σχολεία για αυτό το ζήτημα; Σοβαρά και εμπεριστατωμένα όμως, χωρίς αγκυλώσεις, ένθεν κακείθεν. Τα παιδιά δεν θα πέσουν από τα σύννεφα. Μέσα στην κοινωνία ζουν, ξέρουν πολύ καλά τι γίνεται. Και μήπως είναι καλύτερα να ενημερωθούν σωστά από το να μαθαίνουν απίθανα πράγματα από αμφιβόλου προελεύσεως πηγές; Να γίνει μια ενημέρωση που θα προστατεύει τόσο τα παιδιά από το να πέσουν θύματα αυτών των προβαλλόμενων προτύπων, αλλά που θα προστατεύει και τους λίγο διαφορετικούς. Ο «διαφορετικός» ούτε να γίνει ο ήρωας και να επαινείται, αλλά ούτε και ο αποδιοπομπαίος τράγος όπου ο καθένας μπορεί να βγάζει την χολή του και τα κόμπλεξ του (και όλοι μαζί ως κοινωνία).
  8. Ας είμαστε ρεαλιστές… Ομοφυλοφιλία υπήρχε και στις «αγνές» λίγο πιο παλιές κοινωνίες. Και μερικές φορές πεπλεγμένη με παιδεραστία. Απλά λόγω της κλειστότητας των κοινωνιών και του ανεπτυγμένου αισθήματος αυτοσυντήρησης που τις χαρακτήριζε υπήρχε σαν άγραφος κανόνας «ξέρω αλλά δεν μιλάω». Αν μιλούσε κάποιος, αυτό θα ισοδυναμούσε με βόμβα στα θεμέλια της κοινωνίας! Εμείς βέβαια μέσα σε μια ρομαντική αναπόληση έχουμε τους παλιούς σαν «άντρακλες», με τις μουστάκες τους, με τα έτσι, με τα αλλιώς τους… Και ας γίνονταν τα Σόδομα και Γόμορρα! Σε πολλούς τομείς…
  9. Υπάρχουν ομοφυλόφιλοι και ομοφυλόφιλοι. Αυτοί που το δείχνουν και το προβάλλουν με σθένος (gay παρελάσεις, διαφήμιση, διαδηλώσεις, κλπ) και αυτοί που το κρατούν κρυφό ως ιδιωτική υπόθεση. Η 1η κατηγορία μου προκαλεί απέχθεια. Απέχθεια βέβαια αισθάνομαι και για τους ετεροφυλόφιλους που μπορεί δημόσια να εκφράζουν την σεξουαλικότητά τους. Η 2η κατηγορία δεν με ενοχλεί.
  10. Έχω θέσει στον Θεό το ερώτημα: αφού κάποιους τους γεννάς διαφορετικούς, γιατί τους στερείς το δικαίωμα να ερωτευτούν; Δεν έχουν φταίξει σε κάτι… Ως τώρα ίσως την πιο πειστική απάντηση μου την έδωσε δια στόματος Οσίου Πορφυρίου. Ο Όσιος δεν είναι απόλυτος, δεν λέει ότι δεν υφίσταται η ομοφυλοφιλία. Υφίσταται, λέει. Συμβουλεύει όμως αντίσταση στον πόθο, αποφυγή της αμαρτωλής συνεύρεσης. Και ο Θεός γνωρίζει τις δυσκολίες, τους αγώνες και θα ανταμείψει αναλόγως. Οπότε, κάπως στο μυαλό μου το είδα ως εξής… Δεν θα γευτείς την χαρά του έρωτα, όπως και το παιδάκι με το 1 πόδι δεν θα γευτεί την χαρά του να τρέχεις. Αυτός είναι ο σταυρός σου και το στάδιό σου. Σε περιμένει όμως Χάρις πολλή αν αντέξεις.
  11. Όσον αφορά το θέμα με τα παιχνίδια… Ε δεν νομίζω πως αλλάζει ο σεξουαλικός προσανατολισμός από τα παιχνίδια! Ό,τι είναι να γίνει προϋπάρχει. Όπως λέει και ο λαός μας, δεν κάνουν τα ράσα τον παπά, αλλά ο παπάς τα ράσα! Και αν στο αγόρι αρέσει να παίζει με τα κουζινικά, τι με αυτό; Ουκ ολίγοι σεφ είναι άντρες (κανονικότατοι!). Η ευαισθησία λέγεται είναι γυναικείο χαρακτηριστικό. Και όμως, τόσοι ποιητές άντρες! Διότι η ποίηση προϋποθέτει ευαίσθητη ψυχή. Και εξάλλου γιατί να ωθώ ως κοινωνία με βάση τα παιχνίδια που παρέχω, τα αγόρια να γίνονται πολεμοχαρή και τα κορίτσια κυράτσες λοβοτομημένες 2ης διαλογής;
  12. Πιστεύω είναι εκτός λογικής «να αφήνουμε το αγόρι να δοκιμάζει τα ρούχα της μαμάς». Ακραίο πολύ. Προσωπικά, ούτε το κορίτσι θα άφηνα να κάνει κάτι τέτοιο. Θα έρθει καιρός για τα τακούνια και τα κοκκινάδια. Ας ζήσει πρώτα ως παιδί…
  13. Σε οικογένειες που μεγαλώνουν αδέρφια και των δύο φύλων μπορείτε να παρατηρήσετε ότι δεν παίζουν τόσο αυστηρά διαχωρισμένα τα παιχνίδια. Όταν παίζουν μαζί, ο ένας ασχολείται με τα παιχνίδια του άλλου. Το κορίτσι με μεγάλη ευχαρίστηση παίζει με αυτοκινητάκια και το αγόρι μπορεί να ξεκινήσει να μαγειρεύει, να σκουπίζει, να παίρνει την κούκλα και να την πάει βόλτα με το φορτηγάκι του. Επίσης, με αυτή την ώσμωση που πραγματοποιείται ΔΕΝ προκύπτει αλλοίωση του φύλου, αλλά εμπειρική γνώση αυτού. Σιγά σιγά γνωρίζεις ουσιαστικά το άλλο φύλο αλλά και τον εαυτό σου, αντιπαραβάλλοντας και συγκρίνοντας. Εκτός αν μας αρκεί να λέμε στα παιδιά μας το υπεραπλουστευμένο «η Αννούλα είναι κορίτσι γιατί φοράει ροζ μπλούζα».
  14. Γιατί είναι κακό να αποδομηθούν τα κάθε είδους στερεότυπα; Κι εμείς θα πέσουμε (αν δεν έχουμε πέσει ήδη) θύμα αυτών… Ο καθένας είναι μια μοναδική προσωπικότητα και αφού γνωρίσουμε τον άλλον καλό είναι να εξάγουμε τα συμπεράσματά μας. Φράσεις του στυλ «οι άντρες/γυναίκες είναι/δεν είναι/κάνουν/πρέπει κλπ. …» τις θεωρώ άστοχες οι οποίες καταρρίπτονται εύκολα από την ίδια την ζωή.
  15. Μόνο εγώ παρατηρώ μια αγωνία ως κοινωνίας για την σεξουαλική ταυτότητα του αγοριού κυρίως; Γιατί;;; Εγώ δεν θεωρώ πως είναι πιο εύθραυστη στην ουσία του πράγματος. Νομίζω όμως ότι είναι πάρα πολύ ευάλωτη στις (επι-)κρίσεις της κοινωνίας. Για παράδειγμα, αν ένας πετάξει λάσπη, τότε ενδεχομένως να του κολλήσει η ρετσινιά, να του βγει το όνομα και να πορεύεται στην ζωή του με μια ταμπέλα που δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα.
Ελπίζω να μην σας κούρασα πολύ… Είμαι σίγουρη πως διαφωνούμε σε αρκετά. Απολαμβάνω ηδέως την πολιτισμένη με επιχειρήματα διαφωνία! Με βοηθά να μαθαίνω καινούρια πράγματα. Δηλώνω πως ούτε φεμινίστρια είμαι, ούτε προστάτης των ομοφυλόφιλων. Απλά κάποια πράγματα μου φαντάζουν παράλογα. Ότι το περιεχόμενο της θεματικής εβδομάδας είναι διάτρητο, είναι γεγονός, σύμφωνοι. Αλλά το να κλείσουμε τα μάτια μας σε κάτι που υπάρχει είναι ευθυνοφοβία και κουκούλωμα. Και μας προλαβαίνουν δυστυχώς οι εξελίξεις και η ίδια η ζωή. Το παρομοιάζω με το άλλο παρανοϊκό που υποστηρίζουν κάποιοι. Λένε, «μην μιλήσουμε στα παιδιά και τους εφήβους για την ερωτική επαφή, διότι θα τους βάλουμε τον πονηρό μέσα τους και θα ορμάνε αχόρταγα το ένα στο άλλο!». Τι να πούμε;;; Λες και χρειάζονται λόγια για να νιώσουν έλξη τα παιδιά… Λες και δεν είναι η ίδια η ανθρώπινη φύση που απλά λειτουργεί ομαλώς… Και κλείνοντας τα μάτια μετά από καιρό βλέπουμε με κατάπληξη (πόσο υποκριτικό…!) και τις ανεπιθύμητες εγκυμοσύνες και τα αφροδίσια κλπ. Τουλάχιστον αν μιλούσαμε ειλικρινά στα παιδιά ίσως να προλαβαίναμε με την σωστή ενημέρωση τις μη αναστρέψιμες εξελίξεις που καταστρέφουν ζωές.
Μια αναγνώστρια του ιστολογίου

Advertisements

2 thoughts on “Mία άλλη άποψη για το εκπαιδευτικό πρόγραμμα -«Εμφυλες ταυτότητες». (Ξεκινώντας μια συζήτηση για το θέμα)

  1. Καλησπέρα.
    Σύντομα θα ήθελα να πώ και τα εξής.
    Α.Το εκπαιδευτικό πρόγραμμα απευθύνεται σε παιδιά 12,13,14 και 15 ετών οπότε θα πρέπει να είμαστε προσεκτικοί,αφού η ηλικία δεν νομίζω ότι είναι κατάλληλη για τέτοια θέματα.Και επειδή η ηλικία αυτή είναι πολύ ευαίσθητη,αντί να κάνουμε μαθήματα σεξουαλικού προβληματισμού στους μαθητές να αφήσουμε την ίδια την φύση,όπως την έφτιαξε ο Θεός να μιλήσει και όχι τα εκπαιδευτικά προγράμματα ΜΚΟ που μπαίνουν στην τάξη με αυτό τον τρόπο.Ο προβληματισμός λοιπόν αναφορικά με την υπουργική εγκύκλιο εστιάζεται στην προς τους ανηλίκους και εντός της δημόσιας εκπαίδευσης (και δημόσιας ζωής), «ισοπέδωση κάθε διαχωριστικής γραμμής ή ιδιαιτερότητας ανάμεσα στα 2 φύλα –έως και συγχύσεως αυτών».
    Β.Δεν καταδικάζουμε τους ομοφυλόφιλους αλλά την ομοφυλοφιλία ως εκτροπή αν και πριν λίγα χρόνια είχε χαρακτηριστεί ιατρικά σαν ασθένεια.Για τις περιπτώσεις της θηλυπρέπειας που αναφέρεις, όχι πολλές στον Ελλαδικό χώρο,μπορούν να αντιμετωπιστούν κατά περίπτωση..Και ως πνευματικός αντιμετώπισα τρείς περιπτώσεις τέτοιες.
    Γ.Δεν είμαι κατά της σεξουαλικής διαπαιδαγώγησης αλλά τουλάχιστον ας βάλουμε κάποιες προϋποθέσεις για να μπορέσουμε να διαφοροποιήσουμε τον άνθρωπο απο τα ζώα.Όταν το ερωτικό στοιχείο το αντιμετωπίζουμε μόνο βιολογικά και όχι ολιστικά(σώμα-ψυχή) τότε δημιουργούμε δράματα.Αν δείς πως αντιμετωπίζει το εκπαιδευτικό υλικό το θέμα θα καταλάβεις τι σημαίνει γι΄αυτούς άνθρωπος.
    Δ.Η επείγουσα αντισύλληψη είναι το «χάπι της επόμενης μέρας» που για να δράσει πρέπει να χρησιμοποιηθεί σε συγκεκριμένο χρόνο.Πιστεύεις ότι και να το ξέρουν οι έφηβες θα δράσουν άμεσα;Η θα περιμένουν μέχρι να πάρουν τις αποφάσεις τους για το που θα απευθυνθούν κ.λ.π.για την λύση του θέματος.Οπότε τις περισσότερες φορές οδεύον προς την έκτρωση.
    Ε.Για το θέμα των παιχνιδιών θέλω να πώ ότι είμαι ΚΑΤΑ ΤΩΝ ΒΙΟΜΗΧΑΝΟΠΟΙΗΜΕΝΩΝ ΠΑΙΧΝΙΔΙΩΝ και υπέρ των ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΩΝ.Το εκπαιδευτικό υλικό προτείνει ΒΙΟΜΗΧΑΝΟΠΟΙΗΜΕΝΑ ΠΑΙΧΝΙΔΑΙ ΑΦΥΛΑ με μια άνευ προηγουμένου διαφήμηση για τα πλεονεκτήματα των παιχνιδιών αυτών με ιστοσελίδες διαφήμηισης κ.α.Οπότε ¨΄αλλαξε ο Μανωλιόςκαι έβαλε τα ρούχα αλλιώς»
    ΣΤ. Επίσης με προβληματίζει πολύ το γεγονός ότι πολύ θετικά στοιχεία για το πρόγραμμα είπε μόνο το σωματείο gay τρανσέξουαλ κ.,λ.π όπως γράφω στο άρθρο.Είναι τυχαίο;

    Αυτά προς το παρόν.

  2. ΑΝΑΓΝΩΣΤΡΙΑ ΣΥΝΤΑΚΤΡΙΑ ΤΟΥ ΑΡΘΡΟΥ.
    Τελικά, δεν νομίζω ότι διαφωνούμε και τόσο…
    Α. Με αυτό το πρόγραμμα αυτό καθεαυτό διαφωνώ. Το είπα και στο προηγούμενο μήνυμα. Τις ΜΚΟ δεν τις εμπιστεύομαι γενικά. Καμία αντίρρηση. Ως προς την ιδέα όμως, με άλλη οργάνωση, δομή και ΠΡΟΣΕΚΤΙΚΗ προετοιμασία, δεν είμαι τελείως αντίθετη. Όσον αφορά τις ηλικίες… Είναι ευαίσθητες, πράγματι. Αλλά μήπως μετά είναι αρκετά αργά; Ας μην κρυβόμαστε… Τα παιδιά πλέον έχουν ολοκληρωμένες σχέσεις από τα 14 μπορεί και νωρίτερα… Και δεν είναι μειοψηφίες… Και συζητάνε πολλά πράγματα μεταξύ τους. Αντιλαμβάνομαι τον προβληματισμό ως προς το γίνει αυτή η ενημέρωση εντός της δημόσιας εκπαίδευσης. Θεωρώ ότι πρωτίστως η οικογένεια πρέπει να αναλάβει αυτό τον ρόλο ιδιωτικά. Τον αναλαμβάνει όμως; Γνωρίζει τι να πει; Πώς να δράσει; Όχι θεωρώ στην πλειονότητα. Κι εδώ είναι ο ρόλος της δημόσιας εκπαίδευσης. Και εξάλλου, πέρα από το σχολείο, πού αλλού υπάρχει δυνατότητα καθολικά να ακουστούν κάποια πράγματα; Όταν τελειώνεις, ότι μάθεις μόνος… Σε ανάλογο παράδειγμα του παρελθόντος κάποιος μπορεί να έλεγε να μην γίνεται στην Βιολογία το αναπαραγωγικό σύστημα. Είχα συμμαθήτρια (που είχε περίοδο) και δεν ήξερε πώς γίνονται τα παιδιά. Το πρωτοάκουσε στο σχολείο! Ναι, εκείνη την στιγμή κάτι προσέφερε η δημόσια εκπαίδευση.
    Β. Ναι ήταν χαρακτηρισμένη κατά DSM μέχρι το μακρινό 1968 ως ψυχική νόσος! Από τότε όχι. (Απεναντίας, απ’ότι έχω ακούσει, ο τρανσεξουαλισμός (παρενδυσία) θεωρείται νόσος. Θα σας εξηγήσω από κοντά την ερμηνεία). Και την επιληψία κάποτε την θεωρούσαν δαιμονισμό, αλλά αλλάζουνε τα πράγματα…
    Γ. Συμφωνώ απόλυτα! Και αυτό θα ήθελα από ένα σωστό πρόγραμμα σεξουαλικής διαπαιδαγώγησης. Να μην μείνουμε στην πράξη αυτή καθεαυτή (σημαντικά βέβαια και τα πρακτικά ζητήματα) αλλά να υπερτονιστεί το συναίσθημα, η συντροφικότητα, ο άλλος ως καθρέφτης του εαυτού μας. Το τονίζω! Δεν τάσσομαι καθόλου υπέρ του να έχουν ερωτικές εμπειρίες μαθητές. Τελείως αντίθετη! Απλά από την στιγμή που είναι μια πραγματικότητα, μήπως μπορώ να μορφώσω, να θέσω το ζήτημα σε άλλη διάσταση;;;
    Δ. Να το ξεκαθαρίσουμε. Αν χρησιμοποιήσουν επείγουσα αντισύλληψη, τότε έκτρωση δεν θα κάνουν. Αν αυτές χρονοτριβήσουν, τότε είναι δική τους ευθύνη. Αλλά δεν μου φταίει η επείγουσα αντισύλληψη μετά για να την κατακρίνω.. Δεν ξέρω σε τι ποσοστό θα ενεργούσε γρήγορα μια έφηβη. Πάντως και 1/10 να την χρησιμοποιούσε έγκαιρα λόγω ενημέρωσης που έγινε, γλιτώσαμε πολλές ζωές (εμβρύου, εφήβων και εν γένει των οικογενειών τους). Είναι μια επιτυχία για αρχή. Παπα-Δημήτρη, είμαι 33 ετών και μόλις πέρυσι σε άσχετη αναζήτηση στο internet διάβασα για την ύπαρξη αυτών των χαπιών. Άμα δεν γνωρίζεις, πώς να χρησιμοποιήσεις;;
    Ε. Για τα παιχνίδια ΣΥΜΦΩΝΩ ΑΠΟΛΥΤΑ. Και είμαι πολύ υπέρ των από κοινού παιχνιδιών (αθλοπαιδιές, επιτραπέζια κλπ). Αγόρια-κορίτσια μαζί!
    ΣΤ. Όχι καθόλου τυχαίο… Ναι κι εμένα δεν μου καλοκάθεται που η κοινότητα των gay πανηγυρίζει…

    Συνεπώς… Συμφωνούμε ότι ΑΥΤΟ το πρόγραμμα είναι κακό.
    ……………………………………………………………………………………….

    Υ.Γ. Έχω την δημόσια εκπαίδευση πολύ ψηλά στην συνείδησή μου. Της οφείλω μεγάλο μέρος του εαυτού μου. Το εννοώ. Κι επειδή θεωρώ πως μπορεί να διαδραματίσει ουσιαστικό ρόλο στην διαμόρφωση «καλών» πολιτών, γι’ αυτό θέλω αυτή να βγαίνει μπροστά να χαράσσει πορεία. Ορθή, φυσικά, όχι λοξή! Δεν είμαι αιθεροβάμων. Γνωρίζω και τις παθογένειές της και το πόσο απαξιωμένη είναι… Ανήκω όμως στους ρομαντικούς και ιδεαλιστές. Και θεωρώ πολύ σημαντικό ακόμα και του ενός παιδιού αν αλλάξει την μοίρα (και όχι από την υλιστική σκοπιά)! Αν το σχολείο πάρει ένα «αγρίμι» και το βγάλει «Άνθρωπο», τότε εμείς ως κοινωνία πρέπει να πανηγυρίζουμε όπως κάνουν οι Άγγελοι στον ουρανό με την μεταστροφή και σωτηρία ενός ανθρώπου!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s