Το Βάπτισμα (Ιω.Καρδάση)

Β Α Π Τ Ι Σ Μ Α

orthodox_baptising_guatemal

Το Βάπτισμα είναι ένα από τα μυστήρια της Εκκλησίας και σημαίνει τη νέκρωση του παλαιού ανθρώπου, την ανάσταση του νέου, την απόταξη του σατανά και την πρόσληψη της άκτιστης θ. χάριτος. Το βάπτισμα κάνει τους ανθρώπους εν δυνάμει μέλη του σώματος του Χριστού και είναι ο εκκεντρισμός στη ζωή, η εκ νέου γέννηση σ’ αυτή και η πορεία σε μια νέα ζωή. Το βάπτισμα τελείται δια εμβαπτίσεως εντός ύδατος ολοκλήρου του σώματος του πιστού με τρεις καταδύσεις και αναδύσεις. Στη Δύση το Βάπτισμα είναι ένα από τα 7 μυστήρια της Εκκλησίας και αφορά στην άρση της προπατορικής ενοχής και την αποκατάσταση της κτιστής θ. χάριτος. Το βάπτισμα δεν πραγματοποιείται με εμβάπτιση (βούτηγμα) του βαπτιζόμενου στο νερό, αλλά με επίχυση νερού στο κεφάλι του.

 

Στο όνομα τίνος τελείται το μυστήριο του Βαπτίσματος; Είναι σαφές ότι τελείται στο όνομα της Αγίας Τριάδος. Ο ιερέας εμβαπτίζει και αναδύει τον βαπτιζόμενο τρεις φορές απαγγέλοντας το «βαπτίζεται ο δούλος του Θεού ….. εις το όνομα του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος».

 

Αυτό συνέβαινε από τα πρώτα χρόνια της ίδρυσης της Εκκλησίας; Όχι. Στις Πράξεις των Αποστόλων του Λουκά, πέντε φορές αναφέρεται, ότι το βάπτισμα ετελείτο στο όνομα του Ιησού Χριστού. Όπως επίσης και στις προς Ρωμαίους και Γαλάτας επιστολές του Παύλου και συγκεκριμένα:

 

1.- Πράξεις 2. 38: ο Πέτρος: «Πέτρος δε έφη προς αυτούς. Μετανοήσατε, και βαπτισθήτω έκαστος υμών επί τω ονόματι Ιησού Χριστού εις άφεσιν αμαρτιών,…..».

2.- Πράξεις 8. 16: οι Πέτρος και Ιωάννης: «ούπω γαρ ην επ’ ουδενί αυτών επιπεπτωκός, μόνον δε βεβαπτισμένοι υπήρχον εις το όνομα του Κυρίου Ιησού,…..».

3.- Πράξεις 10. 48: ο Πέτρος: «προσέταξέ τε αυτούς βαπτισθήναι εν τω ονόματι του Κυρίου,…..».

4.- Πράξεις 19. 6: ο Παύλος στην Έφεσο: «….. ακούσαντες δε εβαπτίσθησαν εις το όνομα του Κυρίου Ιησού».

5.- Πράξεις 22. 16: ο Σαούλ: «και νυν τι μέλλεις; Αναστάς βάπτισαι και απόλουσαι τας αμαρτίας σου, επικαλεσάμενος το όνομα του Κυρίου».

6.- Ρωμαίους 6. 3: ο Παύλος: «ή αγνοείτε ότι όσοι εβαπτίσθημεν εις Χριστόν Ιησούν, εις τον θάνατον αυτού εβαπτίσθημεν;».

7.- Γαλάτας 3. 27: ο Παύλος: «όσοι γαρ εις Χριστόν εβαπτίσθητε, Χριστόν ενεδύσασθε».

 

Στα ανωτέρω χωρία των Πράξεων των Αποστόλων του ευαγγελιστή Λουκά καταφαίνεται, ότι οι Απόστολοι Πέτρος, Ιωάννης και Παύλος βάπτιζαν «εις το όνομα του Ιησού Χριστού» και τούτο μετά την επιφοίτηση του Αγίου Πνεύματος, κατά την ημέρα της Πεντηκοστής.

 

Ο ευαγγελιστής Ματθαίος στο τέλος του ευαγγελίου του (28. 18-20) διηγείται, ότι οι ένδεκα μαθητές (μεταξύ των οποίων οι Πέτρος και Ιωάννης) επήγαν εις την Γαλιλαία, εις το όρος, που τους είχε ορίσει ο Ιησούς (για να τον δουν μετά την Ανάσταση). Και όταν τον είδαν, τον προσκύνησαν, μερικοί όμως ήσαν διστακτικοί. Και ο Ιησούς τους επλησίασε και τους είπε: «εδόθη μοι πάσα εξουσία εν ουρανώ και επί γης. πορευθέντες ουν μαθητεύσατε πάντα τα έθνη, βαπτίζοντες αυτούς εις το όνομα του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος, διδάσκοντες αυτούς τηρείν πάντα όσα ενετειλάμην υμίν».  

 

            Το ερώτημα είναι, ότι εφ’ όσον ήταν παρόντες οι Πέτρος και Ιωάννης και οι άλλοι Απόστολοι στη συνάντηση αυτή με τον Ιησού και άκουσαν τα λόγια του, γιατί αργότερα δεν τα εφάρμοσαν, αλλά βάπτιζαν στο όνομα Ιησού Χριστού; Αλλά και οι Λουκάς και Παύλος δεν είχαν ακούσει την εντολή; Δεν μπορεί να φανταστεί κανείς, ότι αρνήθηκαν να εκτελέσουν την εντολή. Τότε τι συμβαίνει;

Η αλήθεια βρίσκεται στο ότι, ούτε ο Κύριος έδωσε αυτή την εντολή, ούτε στο Ματθαίο υπήρχε αυτό το χωρίο. Διότι απλούστατα δεν είχε δημιουργηθεί ακόμη το δόγμα περί Αγίας Τριάδας, πράγμα που καθιερώθηκε τελικά με την Β΄ Οικουμενική Σύνοδο (381). Έτσι, επί 4 αιώνες οι Χριστιανοί βαπτίζονταν στο όνομα του Ιησού Χριστού. Καθώς καταγράφει ο Περγάμου Ιωάννης (Δογματική), το χωρίο στο Ματθαίο είναι μεταγενέστερη προσθήκη, όταν πλέον το δόγμα της Αγίας Τριάδος εδραιώθηκε στην Εκκλησία. Και ομολογουμένως άργησε να καθιερωθεί. Στην Α΄ Οικουμενική Σύνοδο, το Άγιον Πνεύμα αναφέρεται απλώς, ως το Πνεύμα του Θεού το άγιον και τίποτε άλλο. Στη Β΄ Οικουμενική Σύνοδο καταγράφεται ως εκπορευόμενον από τον Πατέρα και ως  συμπροσκυνούμενο μαζί με τον Πατέρα και τον Υιό.

Και μάλιστα αναφέρεται, ως το «λαλήσαν δια των προφητών». Το ερώτημα είναι, ότι μόνο δια των προφητών λάλησε; Δεν λάλησε δια των Αποστόλων, δια των Πατέρων, δια των Αγίων; Έπρεπε να φθάσουμε στην ΣΤ΄ Οικουμενική Σύνοδο (681) για να αναγνωρισθεί το Άγιον Πνεύμα, ως Θεός και ως ομοούσιον τω Πατρί: «Εις εν Πνεύμα άγιον, το εκ Θεού Πατρός εκπορευόμενον, το φως και Θεώ και αυτώ γνωριζόμενον, και ον αληθώς Πατρί και Υιώ συναϊδιον, ομοούσιόν τε και ομόφυλον, και της αυτής ουσίας και φύσεως, και ωσαύτως δε και θεότητος». Έτσι, επί 7 αιώνες δεν είχε γίνει συνείδηση στην Εκκλησία, ότι το Άγιο Πνεύμα ήταν το 3ο πρόσωπο της Αγίας Τριάδας και επομένως ήταν πράγματι αδύνατο να έδωσε ο Κύριος αυτή την εντολή του βαπτίσματος, όπως αναφέρεται στο Ματθαίο.

 

Μια παρόμοια μεταγενέστερη παρεμβολή σε αγιογραφικό χωρίο έχουμε επίσης στην Α΄ επιστολή Ιωάννη: «ότι τρεις εισιν οι μαρτυρούντες εν τω ουρανώ, ο Πατήρ, ο Λόγος και το Άγιον Πνεύμα» (5. 7), όπου δηλώνεται σαφώς το τριαδολογικό δόγμα, το οποίον αναπτύχθηκε πολύ αργότερα, όπως αναφέρθηκε παραπάνω.

 

Την ανωτέρω αναφορά του Ματθαίου (28. 18-20) χρησιμοποιεί και ο άγιος Συμεών Θεσσαλονίκης, παρ’ όλον ότι αναφέρει και αυτός το βάπτισμα στο όνομα του Κυρίου: «Αυτός που βαπτίσθηκε για χάρη μας και βάζει μέσα μας τη δική του μορφή της αφθαρσίας και της αγιοσύνης. Κι’ αυτό βροντοφωνάζει ο Παύλος: «Όσοι βαπτισθήκατε στο όνομα του Κυρίου, ντυθήκατε τον Χριστό»» (Ερμηνεία εις το Σύμβολον της Πίστεως, P.G. 155, 797 A). Ο ίδιος ο άγιος αναλύοντας το χωρίο του Ιωάννη (Ιω. Α΄ 5. 7) καταγράφει: «Πιστεύω εις ένα Θεόν. Είναι μία αχώριστη η φύση των Τριών Προσώπων, μία ουσία, μία δύναμη, μία δόξα, μία θέληση, μία κίνηση, μία ενέργεια. Όπως και μία είναι η λάμψη της ακτίνας του ήλιου –και του φωτός- και όπως είναι μία η λάμψη και η θέρμη της φωτιάς και της ακτινοβολίας του φωτός» (P.G. 155, 821B).

 

Βέβαια, σήμερα βαπτίζουμε στο όνομα του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος, παρ’ όλον ότι στον αναγιγνωσκόμενο Απόστολο αναφέρεται, ότι βαπτιζόμεθα στο όνομα του Χριστού. Είναι και αυτό ένα από τα παράδοξα στην Εκκλησία μας ή όχι;

 

 

20.11.16

 

Ι. ΚΑΡΔΑΣΗΣ

 

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s