Το θείο προσκλητήριο (Κυριακή Α΄ Λουκά)

ΘΗΣΑΥΡΟΣ ΓΝΩΣΕΩΝ ΚΑΙ ΕΥΣΕΒΕΙΑΣ-ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑ ΘΗΣΑΥΡΙΣΜΑΤΑ

Οι ευαγγελικές περικοπές που όρισε η Εκκλησία μας να διαβάζονται στην θεία Λειτουργία από τα τέλη Σεπτεμβρίου, και συγκεκριμένα από την επόμενη Κυριακή μετά την Ύψωση του Τιμίου Σταύρου μέχρι τα Χριστούγεννα, είναι παρμένες από το ευαγγέλιο του Λουκά. Η πρώτη αυτής της σειράς περιέχει την κλήση των πρώτων τεσσάρων μαθητών του Ιησού στο αποστολικό έργο, του Πέτρου, Ανδρέα., Ιακώβου και Ιωάννου. Το γεγονός αυτό διηγούνται όλοι οι ευαγγελιστές. Ο Λουκάς αφηγείται συγχρόνως και το εκπληκτικό ψάρεμα που έγινε από τους παραπάνω μαθητές κατόπιν υποδείξεως του Ιησού, ψάρεμα το οποίο προκάλεσε «θάμβος» στον Πέτρο και τους συντρόφους του και τον οδήγησε στην παράκληση – ομολογία: «Έξελθε απ’ εμού, ότι ανήρ αμαρτωλός ειμί. Κύριε».

Εάν διηγούνται οι ιεροί ευαγγελιστές το προσκλητήριο που απηύθυνε ο Χριστός στους πρώτους μαθητές του, δεν είναι γιατί ενδιαφέρονται να μας περιγράψουν σαν ιστορικοί το ξεκίνημα του Μεσσία στο επί γης έργο του και στην στρατολόγηση των…

Δείτε την αρχική δημοσίευση 566 επιπλέον λέξεις

Θεόκλητος Ρουσάκης :»Η ασύμετρη απειλή της λαθρομετανάστευσης και η νεοοθωμανική διείσδυση στα Βαλκάνια»

Η e- βιβλιοθήκη

%ce%b1%cf%81%cf%87%ce%b5%ce%af%ce%bf-%ce%bb%ce%ae%cf%88%ce%b7%cf%82

Ομιλία του Αντιστρατήγου ε.α. Θεόκλητου Ρουσάκη που έγινε στις 7-8-2016 στην αίθουσα ομιλιών της Ι.Μ. Οσίου Αρσενίου του Καππαδόκου.

Η Συνθήκη Σένγκεν, οι κακοί χειρισμοί– Η ασύμμετρη απειλή της Λαθρομετανάστευσης και η από Βορά εν δυνάμει απειλή από την νεο-οθωμανική διείσδυση στα Βαλκάνια.

(Υπό Αντγου Θεοκλήτου Ρουσάκη Επιτίμου Διοικητού Β΄ΣΣ)

  1. ΣΚΟΠΟΣ

Σκοπός της παρούσης αναφοράς είναι να καταδειχθεί ότι, η σημερινή τραγική για τη χώρα μας κατάσταση στο θέμα του προσφυγικού ή μεταναστευτικού ή της λαθρομετανάστευσης, οφείλεται σε ολέθριες αποφάσεις και πολιτικές όλων των ελληνικών κυβερνήσεων, ιδίως από το 2000 και επέκεινα.

Ακολούθως θα γίνει προσπάθεια να καταδειχθεί με συνοπτικό τρόπο η απειλή που προέκυψε για την χώρα μας με την μαζική εισροή λαθρομεταναστών, που χαρακτηρίζεται ως ασύμμετρη απειλή και είναι μια  από τις σοβαρότερες απειλές που μπορεί να αντιμετωπίσει μια χώρα, διότι μετά την παράνομη διακίνηση όπλωνκαι ναρκωτικών αποτελεί την επικερδέστερη παράνομη διεθνή δραστηριότητα.

Για…

Δείτε την αρχική δημοσίευση 6.676 επιπλέον λέξεις

Φρένο στα σχέδια των οικουμενιστών.

e- Ορθόδοξη Παρακαταθήκη

Αποτέλεσμα εικόνας για assisi 2016

Γράφει ο Φώτης Μιχαήλ, ιατρός
Η λεγομένη ‘’Αγία και μεγάλη σύνοδος’’ της Κρήτης, ως  εκκλησιαστικό ιστορικό γεγονός, αποτελεί πλέον παρελθόν. Δεν αποτελούν, όμως, παρελθόν τα αποτελέσματα και οι συνέπειές της.

Ήδη, τα πορίσματα και οι αποφάσεις της ‘’συνόδου’’ άρχισαν να μπαίνουν σε εφαρμογή. Μια εφαρμογή, που ξαναφέρνει ζωηρά στο προσκήνιο την προαιώνια διελκυστίνδα φιλενωτικοί-ανθενωτικοί, οικουμενιστές-παραδοσιακοί. Έτσι, το μεν ακατήχητο μέρος του λαού μας, έχει περιπέσει σε πρωτοφανή σύγχυση, ο δε έντιμος κλήρος και οι περί αυτόν πιστοί βρίσκονται σε κατάσταση πνευματικής ετοιμότητας και έντονου προβληματισμού.

Τα γεγονότα,τα μετασυνοδικά, μιλάνε από μόνα τους:

α) Αγιορείτες μοναχοί, αλλά και παππάδες Ιερών Μητροπόλεων, συκοφαντούνται, διώκονται και τρομοκρατούνται, για τον αγώνα τους τον αντιαιρετικό, για την καταπολέμηση κυρίως της παναίρεσης του οικουμενισμού, για το Πατερικότους φρόνημα. (1,2)

β) Πατριάρχες, αρχιεπίσκοποι και μητροπολίτες, απροκάλυπτα πλέον,θαυμάζουν και επαινούν την διοργάνωση από αιρετικούς, χριστιανικού τάχα συνεδρίου στην ‘’μεικτή μοναστική κοινότητα’’ του Μποζέ. (3,4)

γ) Έλληνες…

Δείτε την αρχική δημοσίευση 572 επιπλέον λέξεις

Εύρεση του Τιμίου Σταυρού(Ιω.Καρδάση)

Εισαγωγικά
Δημοσιεύουμε το άρθρο του ερευνητή Ιωάννη Καρδάση,που αφορά την εύρεση του Τιμίου Σταυρού.Άρθρα (με το ίδιο θέμα έχουν δημοσιευθει και στις παρακάτω ηλεκτρονικές διευθύνσεις:
Α.http://leipsanothiki.blogspot.com/2014/02/255.html.(Η εύρεση του Τιμίου Σταυρού από την Αγία Ελένη και η σιωπή των πηγών)
Β.http://users.uoa.gr/~nektar/orthodoxy/agiologion/eyresis_timioy_stayroy.htm.

(Αναζήτησις και εύρεσις του Τιμίου και Ζωοποιού Σταυρού επί Κων/νου και Ελένης,των Αγίων και πρώτων εν Χριστιανοίς ευσεβεστάτων Βασιλέων)
—————————————————————————

page0001page0002page0003

Η κηδεία μου.(του Σάββα Παύλου, Λευκωσία 2010)

FBCB016E076308DD021F2BC108DD18DF

(πέθανε και η κηδεια του έγινε στις 6.4.2016)

του Σάββα Παύλου, Λευκωσία 2010

Όντως φοβερώτατον το του θανάτου μυστήριον

εις το καθ’ ομείωσιν επανάγαγε, το αρχαίο κάλλος αναμορφώσασθαι

και την ποθεινήν πατρίδα παράσχου μοι, παραδείσου πάλιν ποιών πολίτην με

 

Όπως παρατήρησε, παλαιότερα, ευαίσθητος διανοούμενος, στους γάμους οι φωτογράφοι και οι χειριστές των βίντεο έχουν μετατρέψει την τελετή και την εκκλησία σε ένα στούντιο φωτογράφησης και βιντεογράφησης. Η λειτουργία, οι ύμνοι, οι ψάλτες,  ο παπάς, εκμηδενίζονται και εξαφανίζονται, υπάρχουν μόνον οι φωτογράφοι και οι βιντεογράφοι. Δίνουν εντολές και κανονίζουν πως θα εξελιχθεί η τελετή, που θα σταθούν και πως θα κινηθούν οι νεόνυμφοι, δίνουν διαταγές ακόμη και στον ιερέα πως θα δράσει και θα πορευτεί. Κι αυτός, άρχων του μυστηρίου και του χώρου, αντί να τους εξαποστείλει δυστυχώς τους υπακούει.

 

Άρχισε να χαλά και η ακολουθία  για την κηδεία, η υπέρτατη τελετή, όταν ο άνθρωπος αποχαιρετά τον κόσμο αυτό. Και εκεί τα πράγματα έχουν φτάσει σε σημείο εξευτελισμού και εξανδραποδισμού. Εκτός από τους φωτογράφους και τους βιντεοφόρους, έχουμε την κατάθεση στεφάνων, τους αλλεπάλληλους επικηδείους, σε μερικές περιπτώσεις έχουμε φτάσει σε διψήφιο αριθμό. Η κηδεία γίνεται πια  ένα κοσμικό γεγονός στο οποίο ο νεκρός εξαφανίζεται. Αρχίζουν οι καταθέσεις στεφάνων που αναγγέλλονται, ακόμη κάποιος διαβάζει τον κατάλογο των ανθρώπων που κατέθεσαν προηγουμένως στεφάνι, αρχίζουν οι επικήδειοι. Αναγγέλλονται τα ονόματα, οι τίτλοι και οι ιδιότητες των ομιλητών, αυτοί πλησιάζουν στο μικρόφωνο και αρχίζουν, ο νεκρός ανυπεράσπιστος στο φέρετρο υφίσταται κοινοτοπίες και τυπικότητες και μεγάλα λόγια. Είναι χαρακτηριστική η περίπτωση με τις κηδείες των αγνοουμένων, που τα λείψανά τους βρέθηκαν και ταυτοποιήθηκαν με τη μέθοδο DNA. Οι άνθρωποι αυτοί σκοτώθηκαν πολεμώντας τον Τούρκο κατακτητή, άλλοι εκτελέστηκαν εν ψυχρώ από το αδίστακτο τέρας του τουρκικού τακτικού στρατού. Κι όμως στις κηδείες τους, σε ένα αλαλούμ μικροπολιτικής, δεν τονίζεται τίποτε από όλα αυτά, η εξόδιος ακολουθία τους αποτελεί προπαγανδιστικό εφαλτήριο της τρέχουσας πολιτικής πρακτικής και του κομματικού καιροσκοπισμού, πολέμησαν τον Τούρκο, σκοτώθηκαν στη μάχη ή δολοφονήθηκαν και ακούουν συμβιβαστικές κορώνες, επαναπροσεγγιστικές αφέλειες, ισοπεδωτικές ειρηνοφιλίες, σιροπιαστά ιδεολογήματα και νεοκυπριακά πιλάφια. Ό,τι σκηνοθετεί και υποβάλλει η μικροκομματική τακτική και οι μικρόνοες ηγήτορες.

Ακόμη: Στο «δεύτε τελευταίον ασπασμόν» οι δικοί του νεκρού στέκονται δίπλα στο φέρετρο και περνούν οι παρόντες για τα συλλυπητήρια και τα λόγια παρηγοριάς. Ο αποχαιρετισμός για τον νεκρό υποτονίζεται, μπαίνει σε τριτεύουσα μοίρα, αυτό το μέρος της νεκρώσιμης ακολουθίας  δεν είναι πια μια ανεπανάληπτη στιγμή της σχέσης μας με τον μεταστάντα (τον βλέπουμε και τον αποχαιρετούμε για τελευταία φορά και τόσες ποικίλες σκέψεις αναδύονται στο μυαλό, για τον μακαρίτη, για το αιώνιο θέμα της ζωής και του θανάτου). Αντίθετα γίνεται μια κοινωνική εκδήλωση όπως τόσες  άλλες. Στη γενέτειρά μου, την ανεπανάληπτη Ερυθροτερμινθία, στις κηδείες της, που μικρό παιδί τις παρακολούθησα σχεδόν όλες, δεν γίνονταν τέτοια πράγματα. Το «δεύτε τελευταίον ασπασμόν» ήταν αφιερωμένο στον νεκρό, και μόνο σ’ αυτόν. Το εκκλησίασμα πλησίαζε το φέρετρο προσκυνούσε και αποχαιρετούσε τον μεταστάντα. Τα συλλυπητήρια και τα λόγια της παρηγοριάς δίνονταν στους οικείους του νεκρού μετά την κηδεία, στην έξοδο του κοιμητηρίου, όταν έπαιρναν εκεί μια ελιά, ένα κομμάτι ψωμί και λίγο κρασί για το «Θεός μακαρίσει τον» και «αιωνία η μνήμη του». Τώρα όμως, ίσως μέσα στην οικονομία των ρυθμών της τρέχουσας ζωής, όταν πολλοί πάνε μόνον στην εκκλησία για την τελετή και αποχωρούν χωρίς να μεταβούν και στο κοιμητήριο για την ταφή, διευθετήθηκε μέσα στη νεκρώσιμο ακολουθία να δίδονται και τα συλλυπητήρια προς τους οικείους. Αποτέλεσμα: Χάλασε η σωστή ατμόσφαιρα της κηδείας, πήρε πιο εκκοσμικευμένο χαρακτήρα.

Υπάρχει λοιπόν άμεση ανάγκη να συζητήσουμε το θέμα της κηδείας στην Κύπρο και να σώσουμε την αξιοπρέπεια των νεκρών μας. Ο σεβασμός και η εν αξιοπρεπεία φροντίδα των πεθαμένων  μας, η αφοσίωση στην τελετή της κηδείας τους, η εν ειλικρινεία σοβαρότητα κατά τη διάρκειά της, η φροντίδα για τη μνήμη τους, αποτελούν θεμελιώδη και ωραία συστατικά της ελληνικής κοινωνίας. Φαίνεται ότι αρχίσαμε να χαλούμε και σ ‘ αυτό. Το πιο σημαντικό: Η νεκρώσιμος ακολουθία της Ορθοδόξου ημών Εκκλησίας είναι αρκετή και δεν χρειάζεται τίποτε άλλο. Η νεκρώσιμος ακολουθία, αυτό το ποίημα του θανάτου, το άσμα ασμάτων για το θέμα της ζωής και της αναχώρησής μας από τον κόσμο τούτο, ένα αριστούργημα λόγου και φιλοσοφικής ενατένισης, συμπυκνωμένη και κάποτε ευφρόσυνα παρηγορητική, δεν χρειάζεται συμπληρώματα και φτιασίδια άλλα.

Μα απλά λόγια: Όταν πεθάνω δεν θέλω κανένα τηλεοπτικό συνεργείο και φωτογράφο, δεν θέλω καταθέσεις στεφάνων ή αναγγελία ποιοι κατέθεσαν στεφάνι.

Η νεκρώσιμος ακολουθία της Ορθοδόξου ημών Εκκλησίας αρκεί.

Αν κάποιος αισθάνεται έντονα αυτή την ανάγκη για  στεφάνι, ας βάλει διακριτικά ένα στο φέρετρο ή στον τάφο και ας αποχωρήσει ήρεμα.

Δεν θέλω επικήδειους λόγους. Ούτε έναν, είτε από φίλο, είτε από συγγενή ή (Θεός φυλάξοι)  οποιοδήποτε κυβερνητικό αξιωματούχο.

Η νεκρώσιμος ακολουθία της Ορθοδόξου ημών Εκκλησίας αρκεί.

Στο «Δεύτε τελευταίον ασπασμόν» δεν θα δίδονται τα γνωστά συλληπητήρια στους οικείους.

Η νεκρώσιμος ακολουθία της Ορθοδόξου ημών Εκκλησίας αρκεί.

Όσοι αισθάνονται έντονα αυτήν την ανάγκη ας πάνε στο νεκροταφείο Κοκκινοτριμιθιάς και μετά την ταφή, στην έξοδο του κοιμητηρίου, με το κρασί, τις ελιές και το ψωμί ας πούνε την καλή τους κουβέντα στους συγγενείς.

Μόνο ένα πράγμα θα ζητήσω. Το φέρετρο να είναι καλυμμένο με την ελληνική σημαία. Παλιά, την εποχή των πολιτικών μου δραστηριοτήτων μιλούσα ότι μαζί με την ελληνική σημαία θα ήθελα και μια μαυροκόκκινη άλλη, ένδειξη των αντιεξουσιαστικών μου πεποιθήσεων και του πολιτικού μου ριζοσπαστισμού. Ανοησίες. Στην Κύπρο η ελληνική σημαία τα λέει όλα, είναι η πιο αντιεξουσιαστική και ριζοσπαστική πράξη. Στον θανατόπνοο τουρκικό επεκτατισμό, στη δουλοφροσύνη, στη μιζέρια και στην κακομοιριά, στην κουτοπονηριά των νεοκυπρίων και στην αλλοτρίωση πολλών Ελλαδιτών, στις πλεκτάνες  των Άγγλων και του διεθνούς παράγοντα, η ελληνική σημαία συμπυκνώνει την έννοια της αντίστασης, της ελευθερίας και της αξιοπρέπειας. Μόνον, λοιπόν, αυτά. Η ελληνική σημαία και η νεκρώσιμος ακολουθία της Ορθοδόξου ημών Εκκλησίας.

 

ΕΙΝΑΙ ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΗ Η ΣΥΝΕΙΣΦΟΡΑ ΣΤΗΝ ΕΚΛΟΓΗ ΟΣΩΝ ΑΡΝΟΥΝΤΑΙ ΝΑ ΚΑΝΟΥΝ ΤΟ ΣΗΜΕΙΟ ΤΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥ

1878

Του Β. Χαραλάμπους, θεολόγου

_____________________

Ο Σταυρός του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού είναι η ελπίδα μας. Είναι των ‘’πιστών ο στηριγμός’’.  Πως μπορούμε να είμαστε αδρανείς απέναντι σε όσους από τους κυβερνώντες   αρνούνται να κάνουν το σημείο του Σταυρού;   Το ‘’ζωηφόρον και σωτήριον ξύλον’’ του Τιμίου  Σταυρού, ως ‘’φυλακτήριον θείον’’, είναι η ‘’κραταιά σκέπη’’ μας.  Ας μη συμβάλλομε στην εκλογή αρχόντων που αρνούνται να κάνουν το σημείο του Σταυρού.

 

Ευελπιστούμε ότι η παραφουσκωμένη αίγλη των κυβερνώντων στην Ελλάδα σήμερα, που κατά πλειοψηφία αρνούνται να κάνουν το σημείο του Σταυρού,  άδοξα θα παρέλθει.   Έχομε τη βεβαιότητα ότι αυτοί που ‘’ψυχολογικώς’’ ή μάλλον εμπαθώς τους ψήφισαν, θα αναγνωρίσουν έμπρακτα το λάθος τους.

 

Παρενθετικά θα αναφερθώ στην περίπτωση κάποιου ανθρώπου του χωριό μου, που πριν ψηφίσει επικαλείται τη δύναμη του Τιμίου και ζωοποιού Σταυρού.  Είναι σοφή κατά Θεόν η ενέργεια του αυτή, γιατί δεν αφήνεται σε συναισθηματισμούς και ιδεολογικά πάθη, αλλά επιζητεί με αυτό τον τρόπο το θείο φωτισμό, για να είναι η πράξη του αυτή κατά Θεόν.  Απλή η περίπτωση τούτη του ανθρώπου του χωριό μου  για τους πολλούς ή απλοϊκή γι’αυτούς που παρόλη τη διακηρυγμένη πίστη τους, στηρίζονται στα ‘’σκευάσματα’’ του μυαλού τους και κατ’ ουσία των κεκρυμμένων ιδεολογικών παθών τους.

 

Είναι απαράδεκτο ο Ελληνικός  λαός, που στην μεγάλη του πλειοψηφία, το πρώτιστο γι’ αυτόν είναι η Ορθόδοξη Πίστη του, να αμοίβει στα Κυβερνητικά αξιώματα, αυτούς που  αρνούνται να κάνουν το σημείο του Σταυρού.

 

Είναι παράδοξο και κατ’ ουσία κακόδοξο, να ανεβάζομε στα ανώτατα κρατικά αξιώματα αυτούς που  αρνούνται να κάνουν το σημείο του Σταυρού.  Είναι απαράδεκτο να υποδεικνύομε ως κρατικούς άρχοντές μας, αυτούς που το «όπλον το άρρηκτον», το οποίο «εδόθη ημίν», δεν προσκυνούν.

 

«Δι’ αυτού έσωσεν ημάς ο Χριστός, και ως δει εν αυτώ καυχάσθαι», λέγει ο Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος (Λόγος Λδ΄ Περί του Τιμίου Σταυρού).   Είναι ακατανόητο να υπάρχουν Ορθόδοξοι Χριστιανοί που να συμβάλλουν στην εκλογή κυβερνώντων που αρνούνται με τον τρόπο τους ‘’το της Εκκλησίας περιτείχισμα’’, το ‘’ζωοδώρητον ξύλον’’ του Τιμίου Σταυρού.

 

«Δεύτε πιστοί, το ζωοποιόν ξύλον προσκυνήσωμεν, εν ω Χριστός ο Βασιλεύς της δόξης, εκουσίως χείρας εκτείνας, ύψωσεν ημάς εις την αρχαίαν μακαριότητα». Αυτούς που  αρνούνται να κάνουν το σημείο του Σταυρού,  ας μην επιβραβεύομε εκλέγοντάς τους στα ανώτατα κρατικά αξιώματα.  Κι ας είναι η πράξη μας τούτη, αντίδωρο στο ‘’ζωοδώρητον ξύλον’’ του Τιμίου και ζωοποιού Σταυρού, δι’ ου ‘’αγιασμόν αρυόμεθα’’.

 

*Τα εντός εισαγωγικών είναι παρμένα από την Υμνολογία της Εκκλησίας μας