Η ΑΓΙΑ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΗ ΣΥΝΟΔΟΣ ΔΕΝ ΘΑ ΣΥΖΗΤΗΣΕΙ ΘΕΜΑΤΑ ΠΙΣΤΕΩΣ;

 
Η ΑΓΙΑ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΗ ΣΥΝΟΔΟΣ ΔΕΝ ΘΑ ΣΥΖΗΤΗΣΕΙ ΘΕΜΑΤΑ ΠΙΣΤΕΩΣ;
Του Σεβ. Μητροπολίτη Κυθήρων Σεραφείμ
=====
Ἀναφορικῶς πρός τό β΄χαρακτηριστικόν ἰδίωμα προβάλλεται ἡ ἔνστασις ὅτι ἡ ἐν θέματι Ἁγία καί Μεγάλη Σύνοδος δέν θά συζητήσῃ θέματα πίστεως, οὔτε θά ἐκθέσῃ ἀπόφασιν καί ὅρον δογματικόν, διό καί δέν δικαιοῦται νά χαρακτηρισθῇ ὡς Οἰκουμενική. Καί ὅμως, ἄν καί εἰς τό ὑπό τῆς Ε’ Προσυνοδικῆς Πανορθοδόξου Διασκέψεως ἐγκριθέν σχέδιον κειμένου τῆς  Ἁγίας καί Μεγάλης Συνόδου τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας αὐτή ἀποδέχεται καί ὁμολογεῖ τήν πίστιν εἰς τήν Μίαν Ἁγίαν Καθολικήν καί Ἀποστολικήν Ἐκκλησίαν (ἄρθρον 1), παρά ταῦτα  δηλώνει ὅτι «ἡ Ὀρθόδοξος Ἐκκλησία ἀναγνωρίζει τήν ἱστορικήν ὕπαρξιν ἄλλων Χριστιανικῶν Ἐκκλησιῶν καί Ὁμολογιῶν μή εὑρισκομένων ἐν κοινωνίᾳ μετ΄αὐτῆς» (ἄρθρον 6). 
 
Ἐδῶ πλέον τίθεται μέγα ἐκκλησιολογικόν καί δογματικόν θέμα, ἀφοῦ κραυγαλέως γίνεται ὑπέρβασις τοῦ ἐκκλησιολογικοῦ δόγματος τῆς Μιᾶς (καί Μόνης) Ἁγίας Καθολικῆς καί Ἀποστολικῆς Ἐκκλησίας, διό καί ἡ σύγκλησις τῆς Ἁγίας καί Μεγάλης Συνόδου μέ ὅλα τά γνωρίσματα καί τάς προδιαγραφάς μιᾶς νέας Οἰκουμενικῆς Συνόδου καθίσταται λίαν ἀπαραίτητος καί ἐπιτακτική. Τό διακυβευόμενον ἐνταῦθα εἶναι μέγα καί σοβαρόν ζήτημα πίστεως, ἀφοῦ κλονίζεται μέ τόν τρόπον αὐτόν ἡ δογματική διδασκαλία τοῦ Συμβόλου τῆς Πίστεως περί τῆς Μιᾶς (καί Μόνης) Ἁγίας Καθολικῆς καί Ἀποστολικῆς Ἐκκλησίας. Ἡ δέ προσθήκη εἰς τό ἐν λόγῳ ἕκτον(6) ἄρθρον «ἀλλά καί πιστεύει (ἡ Ὀρθόδοξος Ἐκκλησία)ὅτι αἱ πρός ταύτας (ἐνν. τάς ἄλλας «Χριστιανικάς Ἐκκλησίας καί Ὁμολογίας») σχέσεις αὐτῆς πρέπει νά στηρίζωνται ἐπί τῆς ὑπ’ αὐτῶν ὅσον ἔνεστι ταχυτέρας καί ἀντικειμενικωτέρας ἀποσαφηνίσεως τοῦ ὅλου ἐκκλησιολογικοῦ θέματος καί ἰδιαιτέρως τῆς γενικωτέρας παρ’αὐταῖς διδασκαλίας περί μυστηρίων, χάριτος, ἱερωσύνης καί ἀποστολικῆς διαδοχῆς»οὐδόλως ἐπιλύει, παρά μόνον περιπλέκει τό μέγα ἐκκλησιολογικόν θέμα. 
 
Δέν ἔχουν καμμίαν θεολογικήν ἀξίαν καί σημασίαν αἱ ἀποσαφηνίσεις καί ἐξηγήσεις «τῶν ἄλλων Χριστιανικῶν Ἐκκλησιῶν καί Ὁμολογιῶν» διά τήν ἐκκλησιολογίαν καί τήν διδασκαλίαν αὐτῶν περί μυστηρίων, χάριτος, ἱερωσύνης καί ἀποστολικῆς διαδοχῆς, ἐάν προηγουμένως δέν ἀσπασθοῦν τήν Ὀρθόδοξον Ἐκκλησιολογίαν τῆς Μιᾶς Ἁγίας Καθολικῆς καί Ἀποστολικῆς Ἐκκλησίας καί τήν ἁγίαν καί ἀμώμητον Πίστιν καί Παράδοσιν τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας, ἡ ὁποία πηγάζει ἀπό τήν Ἁγίαν Γραφήν καί τήν Θείαν Διδασκαλίαν τοῦ Θείου Δομήτορος τῆς Ἁγιωτάτης ἡμῶν Ἐκκλησίας Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, τῶν Ἁγίων Ἀποστόλων καί τῶν Ἁγίων Πατέρων ἡμῶν. Διότι, ἐάν ἐμμένουν εἰς τάς αἱρέσεις καί τάς κακοδοξίας αὐτῶν καί συνεπῶς δέν ἔχουν κοινωνίαν ἐν τῇ Πίστει καί τῇ Ἀγάπῃ μέ τήν Μίαν καί Μόνην Ἁγίαν τοῦ Χριστοῦ Ἐκκλησίαν, τότε οὔτε Μυστήρια, οὔτε Ἱερωσύνην, ἀλλ΄οὔτε καί Ἀποστολικήν διαδοχήν ἔχουν. Ὅλα αὐτά θραύονται καί καταλύονται, ὅταν ὑφίσταται ὁ μολυσμός καί ἡ πνευματική νόσος τῆς αἱρέσεως καί τοῦ σχίσματος, τῆς κακοδοξίας καί τῆς πλάνης. 
 
Χριστιανικαί Ἐκκλησίαι ἐκτός τῆς Μιᾶς καί Μόνης Ἁγιωτάτης τοῦ Χριστοῦ Ἐκκλησίας δέν λογίζονται, οὔτε εἶναι δυνατόν μέ Θεολογικά καί Ἁγιοπνευματικά κριτήρια νά ὑφίστανται. Ἀσφαλῶς δέ εἶναι ἀδιανόητον καί βλάσφημον νά θεωρηθοῦν ποτέ αὐταί οἱονεί ὡς…«παραρτήματα» τῆς Μιᾶς καί Μόνης Ἐκκλησίας τοῦ Χριστοῦ.
Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s