Πρόσωπο με πρόσωπο με έναν Άγιο

 

 moniDavid3

Η ιστορική Μονή τού Οσίου Δαβίδ τού θαυματουργού…

«….Με βαθειά συγκίνηση θέλω να σας διηγηθώ ένα περιστατικό που μου συνέβη πριν 45 χρόνια στη Μονή του Οσίου Δαβίδ.

Την εποχή εκείνη ζούσα με την οικογένειά μου στο χωριό Κοκκινομηλιά, ένα πανέμορφο χωριό της Β. Ευβοίας, ορεινό με θέα το γαλάζιο Αιγαίο.

Εκείνη την περίοδο υπηρετούσα ως ψάλτης στο αναλόγιο των ενοριών στη Κούλουρη και Μαρούλη, δύο γειτονικά μικρά χωριά με ξεχωριστή και αυτά ζωντάνια και ομορφιά.

Στις 31 Οκτωβρίου 1960 είχαμε αποφασίσει με την σύζυγό μου να πάμε στην Ιερά Μονή του Οσίου Δαβίδ για να προσευχηθούμε επειδή την άλλη ημέραήταν η γιορτή του Αγίου. Η μετάβαση τότε γινόταν ή με τα ζώα ή με τα πόδια.

Αιφνιδίως όμως το κοριτσάκι μας, αρρώστησε γεγονός που συνέβαλε στη ματαίωση του προσκυνήματος μας. Αν και κατά τη διάρκεια της νύχτας συνήλθε εν τούτοις η αναχώρηση μας για το μοναστήρι αναβλήθηκε.

Στις 5 Δεκεμβρίου 1960, την παραμονή του Αγίου Νικολάου ξεκινήσαμε να πραγματοποιήσουμε το προσκύνημά μας. Στο μοναστήρι συναντήσαμε και άλλους 30 περίπου προσκυνητές από ένα κεντρικό χωριό της Ευβοίας, την Αγία Άννα.

Στην Ιερά Μονή βρισκόταν ως προσκυνητής και ο μακαριστός  ηγούμενος της Μονής π.Κύριλλος, λαϊκός τότε με την μητέρα του, εκμεταλλευόμενος την άδεια του από το στρατό, όπου υπηρετούσε. Κατά τον Εσπερινό που τελέστηκε από τον πατέρα Ιάκωβο Τσαλίκη και τον πατέρα Γρηγόριο (που σήμερα βρίσκεται στην Αλόννησο), οι προσκυνητές από την Αγία Άννα μας πληροφόρησαν ότι μαζί τους είναι και ένα δωδεκάχρονο κορίτσι Γυμνασίου που συνομιλεί με τον Άγιο.

Η πρώτη επικοινωνία του έγινε στην Εκκλησία της Αγίας Άννας, όπου είχαν μεταφερθεί τα ιερά λείψανα του Οσίου Δαβίδ. Το δωδεκάχρονο κορίτσι έβλεπε τον Όσιο Δαυίδ και αυθόρμητα άρχισε διάλογο μαζί του.

Αυτό επαναλήφθηκε και στο μοναστήρι του Οσίου. Η έκπληξή μας ήταν μεγάλη. Παρακολουθούσαμε το διάλογο και από τις απαντήσεις συμπεραίναμε τι έλεγε στη μικρή ο Όσιος Δαυίδ.

Σημειωτέον πως δεν βλέπαμε ούτε ακούγαμε την φωνή του Αγίου.

Παραθέτω ορισμένα τμήματα από τον καταπληκτικό αυτό διάλογο που ειλικρινά σημάδεψε από τότε τη ζωή μας:

Ο Άγιος είπε,

–«Ο καθηγητής σου Μαντζ… είναι αμαρτωλός».

–«Όχι Όσιε, είναι πολύ καλός…» του απάντησε η κοπελίτσα.

–«Ναι, θα ’ρθει μια μέρα που θα μετανοήσει και στο κήρυγμά του θα πιστέψουν δύο χιλιάδες άνθρωποι» συμπλήρωσε ο Άγιος Δαυίδ.

Σε η ερώτηση του Αγίου, αν επιθυμεί να δει την κόλαση, η απάντηση του κοριτσιού ήταν καταφατική. 

–«Ναι, θα ήθελα να δω την κόλαση και τους κολασμένους», (εδώ θα ήθελα να σας πληροφορήσω ότι το κορίτσι καθόταν και βρισκόταν σε κατάσταση έκστασης).

Αμέσως τότε βρέθηκαν στην κόλαση. Η κοπελιά τρόμαξε μ’ αυτά που αντίκρισε και ξεφώνησε: 

–«Πάρε με Άγιε από εδώ, γιατί δεν αντέχω να βλέπω…»

Ρώτησε όμως τον Άγιο να εξηγήσει για μια φρικτή εικόνα που αντίκρισε. 

–«Γιατί αυτή η γυναίκα τρώει το παιδί της;» 

–«Επειδή το γέννησε και το σκότωσε, για αυτό το τρώει;» απάντησε ο Όσιος Δαυίδ.

Τότε ξανά παρακάλεσε τον Άγιο να φύγουν, διότι δεν άντεχε να βλέπει άλλο το φρικτό εκείνο θέαμα. Από τους μορφασμούς του προσώπου του κατανοούσες τη φρίκη που έβλεπε…

Ο Όσιος Δαυίδ τής είπε: 

–«Θέλεις τώρα να δεις τους εκλεκτούς του Παραδείσου»;

–«Ναι, θέλω Όσιε» ήταν η απάντηση της μικρής. Αμέσως βρέθηκαν στον Παράδεισο.

–«Όσιε τού Θεού, τι λαμπρός που είναι ο Ήλιος εδώ και τι ωραία τριαντάφυλλα; Γιατί όμως τα τριαντάφυλλα είναι άλλα ανοιγμένα, άλλα μισοανοιγμένα και άλλα κλειστά»;

–«Τα ανοιγμένα είναι οι καθαρές ψυχές των χριστιανών, τα μισοανοιγμένα όχι και τόσο καθαρές και τα κλειστά οι άπιστες».

–«Όσιε, αυτοί με τα λευκά φτερά, γιατί σκουπίζουν τους δρόμους»;

AgDAVID-pIAKOBOS

O μακαριστός τώρα, γέροντας Ιάκωβος Τσαλίκης ο άνθρωπος τού Θεού, με την εικόνα τού Οσίου Δαβίδ με τον οποίο τακτικά καί ζωντανά συνομιλούσε…

–«Αυτοί είναι οι Άγγελοι και σκουπίζουν τους δρόμους για να περάσει η ψυχή του πατρός Ιακώβου» (ο πατήρ Ιάκωβος ήταν μαζί μας και τ’ άκουγε αυτά).

— «Και θα ’ρθει τώρα η ψυχή του πατρός Ιακώβου;

–«Θα αργήσει πολύ, γιατί πρέπει να εξομολογεί τον κόσμο…» 

Τότε είδα τον γέροντα Ιάκωβο να σκουπίζει με ένα λευκό μαντήλι τα δάκρυά του…

Κατά τη διάρκεια της συνομιλίας ήλθε ένα λεωφορείο με 25 περίπου επιβάτες. Εισήλθαν στον Ιερό Ναό. Η ησυχία που επικρατούσε τους ώθησε την περιέργεια. 

–Τι συμβαίνει, μας ρώτησαν. 

Τους εξηγήσαμε πως ζούμε ένα θαύμα. Παρακολουθούμε μια συζήτηση του κοριτσιού με τον Άγιο Δαυίδ. Γέλασαν ειρωνικά και μας χλεύασαν…

Εκείνη ακριβώς τη στιγμή σταμάτησε η συνομιλία του κοριτσιού με τον Άγιο. Με απορία η κοπελίτσα απευθυνόμενη στον Άγιο ρωτά: 

–«Όσιε, γιατί φεύγεις; μήπως οι ψυχές των χριστιανών δεν είναι καθαρές»;

–«Το πούλμαν που ήλθε τώρα με τα 25 άτομα είναι όλοι άθεοι; εκτός από μια γερόντισσα 85 περίπου ετών, η οποία είναι πολύ πιστή και χάριν αυτής της ψυχής έφτασε εδώ το πούλμαν; 

–Τι είπες Άγιε; 

–Στο πούλμαν υπάρχει και ένας Αθηναίος ψηλός και άκληρος που έχει ένα σκυλί που το ταΐζει καλύτερα από το παιδί του, ενώ πολλοί φτωχοί που έπεσαν στα χέρια του τους πέταξε στους δρόμους»; (τα λόγια τούτα του Αγίου συμπεραίνουμε από τις ερωτήσεις της κοπελίτσας…)

Ο άνθρωπος που περιέγραψε η κοπελιά ( ο Αθηναίος ), κατά σύμπτωση με πλησίασε και με ρώτησε:

–«Κύριε, τι είναι εδώ που ήλθαμε»; 

Είναι το μοναστήρι του Οσίου Δαβίδ, του είπα.

–«Μα αυτά που είπε το κορίτσι, αυτός που περιέγραψε είμαι εγώ. Πού ξέρει αυτό για μένα»;

Την στιγμή εκείνη πήρε την γυναίκα του και στάθηκαν μπροστά στην εικόνα του Αγίου λέγοντας: 

–«Άγνωστε Άγιε, δεν σε ξέρω ποιος είσαι, αλλά σ’ ευχαριστώ που μέσα σ’ αυτή την ερημιά βρήκα τον Θεό μου».

Τότε το κοριτσάκι απευθυνόμενη προς αυτούς που είχαν εισέλθει στον Ιερό Ναό είπε:

–«Σας παρακαλώ, όσοι έχουν βαριά την συνείδησή τους ας βγουν έξω, διότι ο Άγιος δεν θέλει να τους βλέπει».

Οι επιβάτες του πούλμαν αναχώρησαν αφού δεν είχαν σκοπό και να μείνουν άλλο.

Μόλις έφυγαν, άρχισε πάλι η συζήτηση με τον Άγιο.

Ήταν πλέον περασμένα μεσάνυχτα. 

–«Μη φεύγεις Όσιε, δεν κουράστηκα» είπε η κοπελίτσα και αμέσως συμπλήρωσε: «Α! θα ’ρθεις στις 3.00 η ώρα και θα κάνεις και θαύμα»;

Στη συνέχεια έτριψε τα μάτια του και απευθυνόμενη στη φίλη της που στεκόταν δίπλα της είπε:

–«Κοιμήθηκα»; 

–«Ναι, σε είχε πάρει ο ύπνος» απάντησε εκείνη. 

–«Συγχώρεσέ με Άγιε, ήλθα να σε προσκυνήσω και κοιμήθηκα» μονολόγησε. Τότε πράγματι καταλάβαμε ότι αυτά που προηγήθηκαν μπροστά στα έκπληκτα μάτια μας τα αγνοούσε.

Εμείς όμως, με αγωνία περιμέναμε το θαύμα στις 3.00 π.μ. που είχε προαναγγείλει ο Άγιος. Ήταν 2:45 π.μ όταν οι καμπάνες του μοναστηριού άρχισαν να κτυπούν χαρμόσυνα. Πεταχτήκαμε έξω. 

Κτυπούσαν μόνες τους! 

Το γεγονός αυτό το εκλάβαμε ως το θαύμα που αναμέναμε. Εισήλθαμε πάλι στον Ναό. Το ρολόι έδειχνε 3:00. 

Ξαφνικά η ματιά όλων μας επικεντρώθηκε στο πάνω μέρος του τέμπλου. Στο ύψος του μικρού παραθύρου στον λευκό τοίχο παρουσιάστηκε μια σκιά που τράβηξε σαν μαγνήτης την προσοχή μας. Διερωτηθήκαμε, τι είναι εκείνο πού προκαλεί αυτή τη μαύρη σκιά στον τοίχο;

Τότε είδαμε να προβάλλει το κεφάλι του Οσίου Δαβίδ, με τα λευκά γένια του, όπως ακριβώς είναι στην εικόνα η μορφή του. Φάνηκε ακόμη το πετραχήλι, καθώς και δύο, ή τρεις σταυροί από το πετραχήλι. Κουνούσε το κεφάλι του. Στο χέρι του κρατούσε το θυμιατό. Άρχισε να θυμιάζει. Τα κουδουνάκια του θυμιατού ακουγόντουσαν δυνατά… 

Δάκρυα κατάνυξης πλημμύρισαν τους πάντες. Ικετεύαμε τον Άγιο να μας ελεήσει. Τα δάκρυα έτρεχαν ασταμάτητα. Ο Άγιος έπαιρνε το θυμιατό στο αριστερό χέρι και με το δεξί ευλογούσε τον κόσμο…

Ομολογώ ότι το θυμάμαι όσο ζω και δεν θα ξεχάσω ποτέ μου την γλυκύτητα του προσώπου του. Μια γλυκύτητα που αγαλλίαζε την ψυχή μου.

Τη στιγμή που ο Άγιος έσκυψε και προσκυνούσε το κοριτσάκι φωνάζει δυνατά:

–«Παναγιά μου! Χριστέ μου! περνάει ο Χριστός, περνάει η Παναγία, ο Μ. Βασίλειος, ο Ιωάννης ο Χρυσόστομος, ο Άγιος Γεώργιος, ο Άγιος Δημήτριος».Ανέφερε πλειάδα Αγίων για αρκετή ώρα.

Του λόγου μας διακρίναμε μόνο τον Όσιο Δαβίδ που έκανε αυτή την υπόκλιση. Εξ΄ αυτών που έλεγε το κορίτσι δεν βλέπαμε τίποτε.

Μέσα σε όλα αυτά οφείλω να σας διηγηθώ και ένα εξίσου σοβαρό περιστατικό που συνέβη στη σύζυγό μου την βραδιά εκείνη. Κρατούσε το μικρό μας κοριτσάκι στην αγκαλιά της όλη την νύχτα χωρίς να αισθάνεται κούραση. Σε μια στιγμή όμως που προσπαθούσε να δει καλύτερα, αισθάνθηκε ότι το μικρό έγινε φοβερά βαρύ.

Προσπάθησε να αφήσει κάτω το μικρό, αλλά εκείνο παρέμεινε στην αγκαλιά της χωρίς ωστόσο η ίδια να το κρατά.

Επί μία ώρα ο Όσιος Δαυίδ παρέμεινε ορατός δια γυμνού οφθαλμού μέσα στον Ναό του. 

-«Παιδιά μου, ιδού ο Άγιος μας είναι εδώ κοντά μας. Να τον παρακαλείτε να σας βοηθάει πάντα. Ας αρχίσουμε όμως τώρα τον Όρθρο και την Θεία Λειτουργία» ( είπε ο π. Ιάκωβος Τσαλίκης ).

Στο τέλος της Θείας Λειτουργίας συνομίλησα με τον τότε φαντάρο φίλο μου και σημερινό Ηγούμενο της Μονής πατέρα Κύριλλο ( τότε Κωνσταντίνο ). 

–«Είδες Κώστα- είπα- απόψε τι έγινε»; 

–«Ναι Σταύρο, ζωντανά πράγματα αυτά, έχω συγκλονισθεί. Όπως βλέπεις είμαι στρατιώτης και αυτή τη στιγμή σου λέω πως όταν απολυθώ θα έλθω κατευθείαν εδώ και δεν θα πάω στο χωριό μου. Γιατί πλέον θέλω να υπηρετήσω τον Άγιο τον οποίο απόψε είδα με τα μάτια μου. Θα μείνω μοναχός στην Ιερά Μονή του Αγίου, διότι όπως είδες και συ τον είδα ζωντανό, τι άλλη απόδειξη θέλω». 

Πράγματι έτσι και έγινε. Όταν απολύθηκε πήγε στο Μοναστήρι. Σήμερα είναι ο Ηγούμενος της Ιεράς Μονής του Οσίου Δαβίδ.

Εύχομαι ολόψυχα να είναι πάντα Άξιος, να του δίδουν ο Όσιος Δαβίδ και ο Μακαριστός προκάτοχός του Ιάκωβος, δύναμη, κουράγιο και υγεία για να υπηρετεί τους πιστούς που προστρέχουν σε αυτό το λιμάνι, ώστε να βρουν την γαλήνη της ψυχής τους.

 

π. Σταύρος Αναγνώστου, εφημέριος Ιστιαίας Ευβοίας , αυτόπτης μάρτυς τού θαύματος.

Πηγή: Στύλος Ορθοδοξίας (ΤΕΥΧΟΣ ΙΟΥΝΙΟΥ 2005)

http://www.orthodoxia.gr 

Advertisements

«Δὲν δικαιοῦνται μόνο οἱ ἐθνικόφρονες νὰ εἶναι χριστιανοί!»

 images (11)
Σὲ κάποια στιγμή, ἐνῶ εἴχαμε τακτοποιηθεῖ ὡραῖα, οἱ σκοπιὲς ἦταν στὶς θέσεις τους καὶ οἱ ὑπόλοιποι ἤμασταν ξαπλωμένοι, μοῦ λέει ὁ Ἄρης:
«Παπούλη, τὶ μέρα εἶναι αὔριο;».
«Τρίτη…», τοῦ ἀπαντῶ.
«Πόσες ἔχει ὁ μήνας;».
«Αὔριο, δέκα ὀκτώ…».
«Δὲν γιορτάζω;».
«Δὲν ξέρω ἂν γιορτάζετε…».
«Δὲν μὲ λένε Θανάση;».
«Θανάση σᾶς λένε, ἀλλὰ δὲν ξέρω ἂν γιορτάζετε αὔριο…».
«Μὲ λένε Θανάση καὶ γιορτάζω αὔριο. Εἶναι τοῦ Ἁγίου Ἀθανασίου, τοῦ Μεγάλου Ἀθανασίου…Θὰ πᾶμε στὴν ἐκκλησία αὔριο, πρωὶ-πρωί…».
Καὶ ἀπευθυνόμενος πρὸς ὅλους τοὺς μαυροσκούφηδες, συνέχισε:
«Λοιπὸν συναγωνιστές, θὰ πᾶτε ὅλοι στὴν ἐκκλησία μὲ προσοχή. Θ’ ἀνάψετε ὅλοι κεριά. Θὰ προσκυνήσετε τὶς εἰκόνες. Θὰ σταθεῖτε προσοχὴ καὶ δὲν θέλω νὰ διαπιστώσω καμμίαν ἀταξία, γιατὶ θὰ τὴν τιμωρήσω αὐστηρά. Θὰ δεῖτε τὶ θὰ κάνω ἐγὼ κι ὁ πάτερ Ἀνυπόμονος καὶ τὸ ἴδιο θὰ κάνετε κι ἐσεῖς. Θὰ πᾶμε νὰ πάρουμε κι ἀντίδωρο, θὰ φιλήσουμε καὶ τὸ χέρι τοῦ παπᾶ…».
Τὴν ἄλλη μέρα τὸ πρωὶ πήγαμε στὴν ἐκκλησία, ὅπου ἐτελεῖτο ἡ Θεία Λειτουργία· μπροστὰ ὁ Ἄρης, μετὰ ἐγὼ καὶ ἀκολουθώντας ὅλοι οἱ μαυροσκούφηδες στὴ σειρά. Ἀνάψαμε τὸ κεράκι μας καὶ ἀσπασθήκαμε τὶς ἱερὲς εἰκόνες πρὸς μέγαλη ἔκπληξη τῶν χωρικῶν καὶ τοῦ παπα-Λάμπρου Τσέτσου, ἐφημερίου τοῦ χωριοῦ. Τοὺς ἔκαμε φοβερὴ ἐντύπωση ποὺ εἶδαν ν’ ἀνάβουν κερὶ οἱ ἀντάρτες καὶ ν’ ἀσπάζονται τὶς ἱερὲς εἰκόνες. Καὶ μάλιστα ὁ Ἄρης! Γι’ αὐτοὺς ὁ Ἄρης ἦταν ὁ σφαγέας, ὁ ἄθεος ποὺ καίει τὶς εἰκόνες, ποὺ σπάει τοὺς Σταυρούς, ποὺ κάμει χίλιες δυὸ ἱεροσυλίες!
«Οἱ ἀντάρτες τοῦ ΕΛΑΣ βεβηλώνουν ἐκκλησίες, καῖνε καὶ καταστρέφουν εἰκόνες…».
Ἔτσι τοὺς ἔλεγαν κι ἀκόμη ἔτσι τοὺς λένε. Και, δυστυχῶς, δὲν εἶναι λίγοι αὐτοὶ ποὺ τὰ πιστεύουν καὶ τὰ διακηρύσσουν κιόλας αὐτά, γενικεύοντας αὐθαιρέτως περιπτώσεις ποὺ συνέβησαν μερικὰ χρόνια ἀργότερα, κατὰ τὸν ἐμφύλιο πόλεμο, καὶ χρεώνοντάς τις στὴν Ἐθνικὴ ἀντίσταση 1941-44. Σύμφωνα μὲ αὐτὴ τὴν ἄποψη, ποὺ ἀπὸ πολιτικὲς σκοπιμότητες προκύπτει καὶ αὐτὲς ἐξυπηρετεῖ, μόνον ὅσοι ἔχουν τὸ ἐξαιρετικὸ προνόμιο νὰ θεωροῦνται «ἐθνικόφρονες», μόνον ἐκεῖνοι δικαιοῦνται νὰ εἶναι χριστιανοί!
ἀρχιμ. Γερμανὸς Δημᾶκος – Πάτερ Ἀνυπόμονος, Στὸ βουνό, μὲ τὸν Σταυρό, κοντὰ στὸν Ἄρη
ΠΗΓΗ.ΑΔΡΑΧΤΙ

Συντάραξε ολάκερη τη Ρόδο και το Πανελλήνιο το θαύμα του Αρχαγγέλου Μιχαήλ .Σύγχρονος γέροντας ερμηνεύει γιατί δάκρυσε ο Αρχιστράτηγος

image001(30/10/2013 10:31)
Ανήμερα του Αγίου Δημητρίου πιστές γυναίκες που μετέβησαν στο μικρό εκκλησάκι του Ταξιάρχη που βρίσκεται στο κοιμητήριο της Ιαλυσού βρέθηκαν ενώπιον ενός παράδοξου γεγονότος. Από τα μάτια του Αρχαγγέλου Μιχαήλ, της ιστορικής εικόνας που χρονολογείται από το 1896 είδαν να τρέχουν δάκρυα. Αμέσως ειδοποίησαν τον εφημέριο! Εκείνος μόλις είδε το παράδοξο τούτο σημείο ενημέρωσε τον Μητροπολίτη Ρόδου Κύριλλο, έναν φιλακόλουθο και ταπεινό Ιεράρχη.Η καλή είδηση του μεγάλου θαύματος ως αστραπή διαδόθηκε σε ολάκερη τη Ρόδο. Πιστοί έτρεξαν να καταστούν μάρτυρες του θαυμαστού γεγονότος. Ο Μητροπολίτης Κύριλλος μετά προσοχής εξέτασε την ιερά εικόνα προκειμένου να αποστομώσει αυτούς που θα υποστήριζαν ότι τα δάκρυα προέρχονται από υγρασία. Αφού απέκλεισε όλα αυτά που θα μπορούσαν να επικαλεστούν οι άπιστοι αλλά και οι γνωστοί άγνωστοι που βάλλουν κατά της Ορθοδοξίας έδωσε εντολή να μεταφερθεί η ιερά εικόνα σε μεγαλύτερο ναό και να τεθεί σε λαϊκό προσκύνημα.Ο τηλεοπτικός φακός κατέγραψε εξ αρχής όλο το θαυμαστό γεγονός και η καταγραφή τούτη συνιστά αδιάψευστη και μη αμφισβητούμενη μαρτυρία για εκείνους που μοναδική έγνοια έχουν να πολεμούν την Ορθόδοξη πίστη.

Ο δε Μητροπολίτης Ρόδου Κύριλλος μετά μεγάλης προσοχής καταγράφει τις μαρτυρίες των κατοίκων που υποστηρίζουν ότι το θαύμα αυτό επαναλαμβάνεται για δεύτερη φορά. «Είχε ξαναδακρύσει ο Αρχάγγελος Μιχαήλ λίγο πριν την γενική επιστράτευση του 1974. Δάκρυσε τότε για τη μεγάλη προδοσία των πολιτικών αρχόντων που ως αποτέλεσμα είχε την κατάληψη του βόρειου μέρους της Κύπρου από τους μωαμεθανούς γείτονές μας» υποστήριζαν πολλοί εξ αυτών.

Η εκκλησιαστική ορθόδοξη παράδοση είθισται να συνδέει την παρουσία, τα σημεία (σημάδια) και τα θαύματα του Αρχιστράτηγου του τριαδικού Θεού Αρχαγγέλου Μιχαήλ με δυσοίωνες εξελίξεις (σεισμούς, λιμούς, πολέμους), ενώ αντίστοιχα την παρουσία του Αρχαγγέλου Γαβριήλ με καλές ειδήσεις (Ευαγγελισμός της Θεοτόκου)! Ως εκ τούτου τα πρόσφατα δάκρυα του Αρχαγγέλου Μιχαήλ, που έτρεξαν από την ιερά εικόνα ως φυσικό επακόλουθο ήταν να συνδεθούν με δυσοίωνες εξελίξεις για τον ευλογημένο αυτό τόπο μας, την γλυκιά μας Ελλάδα. !

Ωστόσο, θα πρέπει να σημειωθεί ότι η παρουσία του Αρχαγγέλου Μιχαήλ στον εφήμερο τούτο κόσμο συνδέεται πάντοτε με την μεγάλη ευσπλαχνία του και αγάπη που δείχνει προς τους χριστιανούς! Η παρουσία του λειτουργεί προστατευτικά για τον άνθρωπο που παραμένει πιστός στον Χριστό και ακέραιος στο νόμο και τις διδαχές του.

Άλλωστε τα τόσα και τόσα θαυμαστά γεγονότα του Αρχαγγέλου, όπως λ. χ. ιάσεις ασθενών, αποτροπή των σχεδίων του Αντιδίκου κάθε άλλο παρά συνδέονται με δυσοίωνες εξελίξεις; Στην Λέσβο για παράδειγμα στον Ταξιάρχη στην Μανταμάδο γίνονται καθημερινά σχεδόν θαυμαστά γεγονότα από τον Αρχάγγελο Μιχαήλ, όπως και στη Σύμη, το νησί του Αρχαγγέλου. Αξίζει να επισημανθεί ότι ακόμη και Τούρκοι έρχονται στα πανελλήνια τούτα προσκυνήματα. Κατόπιν αυτών είναι εύλογο να αναρωτιούνται πολλοί και να προσπαθούν να ανακαλύψουν ή και να ερμηνεύσουν τα δάκρυα του Αρχιστράτηγου του Θεού, τα οποία έτρεξαν από την ιερά εικόνα του. Τι άραγε να προμηνύει τούτο το θαύμα ή αγιογραφικά τούτο το σημείο στην Ιαλυσό της Ρόδου;

Παρακαλέσαμε λοιπόν γνωστό γέροντα ασκητή του Παγγαίου Όρους να μας καταθέσει την γνώμη του! Και να τι μας είπε:

«Στώμεν καλώς, στώμεν μετά φόβου». Η ρήση αυτή είναι διαχρονική. Γι’ αυτό η αγία Ορθόδοξη Εκκλησία μας την επαναλαμβάνει σε κάθε θεία Λειτουργία, έτσι ώστε να καταστεί συνείδηση και πίστη.

Δάκρυσε, λοιπόν μας λέγει ο ταπεινός αυτός γέροντας του Παγγαίου Όρους ο Αρχιστράτηγος του Θεού Μιχαήλ επειδή οι άνθρωποι της εποχής μας παρά τις δοκιμασίες και τις δυσκολίες εμμένουν να ακολουθούν τον ολισθηρό κατήφορο του Εωσφόρου. Και ξέρετε γιατί; Επειδή απέβαλαν από την ζωή τους τον Χριστό! Παλαιότερα οι μεγαλύτεροι τουλάχιστον θυμόμαστε ότι ζούσαμε πιο φτωχικά με λιγότερα αγαθά αλλά είμαστε πιο ευτυχισμένοι και χαρούμενοι γιατί στο κέντρο της ζωής μας είχαμε το ευαγγέλιο του Χριστού. Μπορεί λοιπόν να μην είχαμε κρέας και άλλα νόστιμα εδέσματα στο καθημερινό μας τραπέζι αλλά βιώναμε τις χαρές της αναστάσεως που μας καθιστούσαν αυτομάτως χαρούμενους και ευτυχισμένους. Είχαμε μεταξύ μας αλληλεγγύη, είχαμε φιλότιμο, είχαμε θυσιαστικό πνεύμα και αγάπη.Σήμερα έχουμε όλες τις ανέσεις, άφθονα εδέσματα, αυτοκίνητα, σπίτια αλλά δεν έχουμε ευτυχία.

Δάκρυσε ο Αρχάγγελος Μιχαήλ γιατί συνεχίζουμε οι Έλληνες Χριστιανοί να βλασφημούμε με λόγια αλλά και πράξεις τον τριαδικό Θεό, λησμονώντας τις ευεργεσίες Του, ειδικά προς το ευλογημένο αυτό Έθνος των Ελλήνων! Δες τε την πορνεία, τη μοιχεία, το ψεύδος, την κλοπή, την ασέβεια προς το Θεό αλλά και τους γονείς μας και θα κατανοήσετε πώς ο Αρχάγγελος Μιχαήλ κλαίει. Οδύρεται για την επιδημία της ασυδοσίας που έχει απλωθεί από την Κρήτη ως τον Έβρο και από την Ήπειρο και Μακεδονία μέχρι και την Κύπρο μας. Αλωνίζουν τα ταγκαλάκια σε όλη την χώρα αλλά η αμετανοησία παραμένει και αποτελεί αίτιο μελλοντικών δεινών και καταστροφών. Έκλαψε ο Αρχάγγελος Μιχαήλ γιατί βλέπει το όμορφο νησί της Ρόδου α πολιορκείται και πάλι από σύγχρονους σατανιστές Ναϊτες Ιππότες, οι οποίοι σε συνεργασία με επιφανείς κατοίκους του ησιού επιδιώκουν να το αλώσουν και πάλι μέσω του Μαμμωνά… επιβάλλοντας μία νέα πιο επικίνδυνη σκλαβιά.

Δάκρυσε ο Αρχιστράτηγος του Θεού διότι για τρίτη φορά από τον καθαγιασμένο με το αίμα χιλιάδων μαρτύρων και ομολογητών τόπο μας θα εκτοξευθεί η χειρότερη ύβρη προς τον τριαδικό Θεό χωρίς οι χριστιανοί και πάλι να αντιδράσουν… Τρίτη φορά ένα υποχείριο στους εκφραστές της ανομίας δήθεν ελληνικό τηλεοπτικό κανάλι θα συμβάλει ώστε να ακουσθεί σε όλη την Ελλάδα  η βλασφημία του τριαδικού Θεού που εκτοξεύεται από το κινηματογραφικό έργο «Κώδικας Ντα Βίντσι»!

Είναι φανερό πως η τακτική επανάληψη της κινηματογραφικής ταινίας αποτελεί αίτημα των εκφραστών του μυστηρίου της ανομίας, οι οποίοι χρηματοδοτούν με εκατομμύρια ευρώ το τηλεοπτικό σταθμό (Mega Channel)! Δεν αναρωτιέστε λοιπόν καλοί μου Χριστιανοί από πού υποκινείται ο τηλεοπτικός αυτός σταθμός, έτσι ώστε να μολύνει λίγο πριν την εορτή των Ταξιαρχών αλλά και τη μεγάλη εορτή των Χριστουγέννων την ορθόδοξη πίστη μας;

Λησμονήσατε άραγε τι συνέβη στην Αθήνα αλλά και σ’ όλη την Ελλάδα την ημέρα που για πρώτη φορά παιζόταν αυτή η βλάσφημη κινηματογραφική ταινία, που ευθέως προσβάλει την ορθόδοξη πίστη αλλά και την ελληνική ιστορία; Κάηκε τότε σχεδόν όλη η Αθήνα από τα δαιμόνια που χόρευαν ανεξέλεγκτα στους δρόμους της, ενώ η Ελλάδα έγινε ρεζίλι σ’ όλη την Οικουμένη. «Δεκεμβριανά γεγονότα» τα ονόμασαν οι πολιτικοί μας άρχοντες, που ακόμη αγωνίζονται να ανακαλύψουν την αιτία των φοβερών εκείνων σε ένταση επεισοδίων, τα οποία άφησαν άναυδη ακόμη και την αστυνομία!

Ξέρετε τι σημαίνει για τον ουρανό από μία χριστιανική χώρα να εκτοξεύονται τέτοιες ύβρεις προς το Θεό; Αν το γνωρίζατε τότε γονυπετείς θα παρακαλούσατε και εσείς και περισσότερο εγώ ο ελεεινός και αμαρτωλός ρασοφόρος, το Θεό για συγχώρεση. Θα απαιτούσατε να σφραγισθεί και να μπει λουκέτο στο όργανο αυτό του μυστηρίου της ανομίας τον συγκεκριμένο τηλεοπτικό σταθμό των πλουτοκρατών και λοιπών υποχείριων του Μαμμωνά. Ενθυμούμαι με θλίψη ότι η ελληνική δικαιοσύνη όχι μόνο αγνόησε τότε το γεγονός αλλά συνέβαλε με τις αποφάσεις που έλαβε κατά την εκδίκαση μηνυτήριας αναφοράς δύο πιστών να επαναλαμβάνεται στο όνομα δήθεν της ελευθερίας της έκφρασης τούτη η βλασφημία, προς την πίστη μας. Και γι’ αυτήν τότε ακολούθησαν πολλά δεινά, σκάνδαλα, απάτες, δωροδοκίες, στημένες δίκες που την εξέθεσαν ως θεσμό έναντι του λαού…

Κατά τη δεύτερη προβολή της βλάσφημης κινηματογραφικής ταινίας, πάλι παραμονές των Χριστουγέννων οι Χριστιανοί παρουσιάσθηκαν πιο οργανωμένοι. Έπεσαν στα γόνατα και άρχισαν με όπλο το ψαλτήριο να προσεύχονται ώρες ολάκερες για να μην αφήσει και πάλι την χώρα μας ο Θεός έρμαιο στις ορέξεις του Αντιδίκου. Και ο Θεός εισάκουσε την προσευχή τους και απέστειλε τον Αρχάγγελο Μιχαήλ στο συγκεκριμένο τηλεοπτικό σταθμό. Αχ να βλέπατε τις φασαρίες που γινόντουσαν το σταθμό εκείνη την ημέρα… Υπέστη φοβερή ήττα κατά κράτος τότε ο Αντίδικος από την ευεργετική παρουσία του Αρχαγγέλου Μιχαήλ και τις προσευχές χιλιάδων πιστών στην Ελλάδα και την Κύπρο.

Και να που τώρα ο Αντίδικος επιχειρεί λίγες ημέρες πριν την μεγάλη εορτή των Ταξιαρχών να επαναλάβει τη βλασφημία κατά του Θεού παίζοντας και πάλι στις 3 Νοεμβρίου το υβριστικό έργο που χρηματοδότησε σατανική σιωνιστική οργάνωση…

Δάκρυσε ο Αρχάγγελος Μιχαήλ επειδή οι Χριστιανοί όχι μόνο δεν ενοχλούνται που θα επαναληφθεί η βλασφημία αλλά δεν φαίνονται πλέον να αντιδρούν. Κρέμασαν το Ψαλτήριο και σηκώνουν αμαχητί τα χέρια. Αλλά ιδού η μεγάλη ευκαιρία μας χριστιανοί μου να μετατρέψουμε τα δάκρυα του Ταξιάρχη μας σε δάκρυα χαράς. Ας πέσουμε στα γόνατα και να προσευχηθούμε να τεθεί επικεφαλής στον αγώνα κατά του Αντιδίκου ο Αρχιστράτηγος του Θεού. Ας αφουγκραστούμε τη στεντόρεια φωνή του «στώμεν καλώς, στώμεν μετά φόβου». Ας τον ακολουθήσουμε στην οδό ευσπλαχνίας του που χάραξε γι’ εμάς τους χριστιανούς για να ρίξουμε μαζί στη χώνη, όπως τότε στη Μικρά Ασία, που βυθίστηκαν οι δύο ποταμοί κατά θαυμαστό τρόπο (το εν χώναις θαύμα του Αρχαγγέλου Μιχαήλ (βλ. ένθετο κείμενο) τα ορμητικά νερά του μυστηρίου της ανομίας που κοντεύουν να καταστρέψουν, να βυθίσουν στην απελπισία και να ρημάξουν την Ελλάδα  μας.

Δάκρυσε επίσης ο Αρχάγγελος Μιχαήλ, επειδή οι ραβδούχοι μας και εν γένει ο ιερός κλήρος μας, στη συντριπτική πλειονότητά τους έπαψαν να επισκοπούν και να κηρύττουν το ευαγγέλιο της σωτηρίας. Δάκρυσε επειδή παραμένουν απλοί θεατές στο σημερινό δράμα των χριστιανών, ανήμποροι να ορθοτομήσουν το λόγο της αληθείας. Ευθέως λοιπόν θα τους ρωτήσω να μας πουν για το πόσο ευθύνονται οι ίδιοι για τα δάκρυα που κυλούν  σήμερα  από τα μάτια του Ταξιάρχη μας. Να μας πουν αν δύνανται να ξυπνήσουν από το λήθαργο του φαρισαϊσμού και να συμβάλουν έτσι ώστε να οδηγήσουν το χριστεπώνυμο ορθόδοξο ποίμνιο από την έρημο και την πνευματική ξηρασία στη νέα γη της επαγγελίας!

Το εν Χώναις θαύμα του Αρχαγγέλου

Σε κάποιο μέρος της Φρυγίας, πιθανόν στις Κολοσσαίς χάρη στη πρόνοια του Αρχαγγέλου Μιχαήλ η γη ανέβλυσε αγιασμένο νερό με τη δύναμη του! Εκεί προσέτρεχαν οι χριστιανοί για να γιατρέψουν κάθε ασθένεια που τους ταλαιπωρούσε. Ένας εξ αυτών επειδή γιατρεύτηκε η κόρη του, έκτισε ωραιότατο ναό στο όνομα του Αρχιστράτηγου, επάνω ακριβώς στο άγιασμα.
Μετά 90 χρόνια, ήλθε στο ναό κάποιος ευλαβής νέος, ονόματι Άρχιππος. Έμεινε υπηρέτης στο ναό και ζούσε ζωή ασκητική και με εγκράτεια. Όταν είδαν αυτό το πράγμα οι ειδωλολάτρες, έπιασαν τον Άρχιππο και τον χτύπησαν δυνατά. Έπειτα, όρμησαν να καταστρέψουν το ναό και το άγιασμα. Αλλά ώ της μεγάλης δυνάμεως του Αρχαγγέλου! Άλλων απ’ αυτούς τα χέρια έμειναν παράλυτα και άλλους σταμάτησε φράγμα φωτιάς και έτσι γύρισαν όλοι άπρακτοι. Όμως το πείσμα και ο θυμός τους ώθησε να κάνουν εκτροπή του κοντινού ποταμού, για να παρασύρει το ναό και να πνίξουν τον Άρχιππο. Αλλά και πάλι θαύμα! Ο ποταμός γύρισε προς τα πίσω! Τότε σκέφθηκαν να ενώσουν και άλλους δύο ποταμούς. Όμως ο Αρχάγγελος Μιχαήλ παρουσιάστηκε στον Άρχιππο και, αφού τον έβγαλε έξω από το ναό, έκανε το σημείο του σταυρού και οι ποταμοί στάθηκαν σαν τείχος. Πρόσταξε, έπειτα, να χωνευθούν και πράγματι, κατά παράδοξο τρόπο, έως και σήμερα στο μέρος εκείνο τα νερά των ποταμών χωνεύονται. Και γι’ αυτό το μέρος ονομάστηκε Χώναι.

Ώφθης Μιχαήλ Νώε σω ναώ νέος,

Χώνη ποταμών τον κατακλυσμον λύων.

Ρουν Μιχαηλ ποταμών χώνευσε, Νόων άγός, έκτη.

ΠΗΓΗ: www.orthodoxia.gr

Η φωτογραφία του Google Earth που συγκλονίζει όλους τους πιστούς (φωτο)

«>Η φωτογραφία του Google Earth που συγκλονίζει όλους τους πιστούς (φωτο)

Μια περίεργη φωτογραφία που εντοπίστηκε στην εφαρμογή Google Earth, κάνει τις τελευταίες ώρες τον γύρο του διαδικτύου.
Σύμφωνα με δημοσίευμα της βρετανικής εφημερίδας Daily Mirror, η φωτογραφία τραβήχτηκε σε αυτοκινητόδρομο της Ελβετίας και απεικονίζει δύο φιγούρες

Αρκετοί σπεύδουν να τονίσουν ότι πρόκειται για τον Χριστό και την Παναγία. Η φωτογραφία πέρασε από λεπτομερή εργαστηριακό έλεγχο και δεν βρέθηκε τεχνική επέμβαση.

Δείτε την φωτογραφία:

Χριστός-και-την-Παναγία

http://www.e-reportaz.gr/