«Των θυρών κεκλεισμένων»

 

Ο αββάς Ματθίας, ένας από τούς αγίους πατέρες της σιναϊτικής ερήμου, διηγήθηκε τα εξής:

Όταν κατοικούσα στον Αρανδουλά, φύλαγα την αγία Κοινωνία στο σκευοφόριο της εκκλησίας ασφαλισμένη και κλειδωμένη. Συνήθιζα κάθε Κυριακή να μεταδίδω το δεσποτικό Σώμα στους αιχμαλώτους εκείνης της ερήμου.
«Πολλές φορές όμως πήγαινα την Κυριακή στην εκκλησία κι έβρισκα το σκευοφόριο ανοιχτό.

Λυπόμουν γι’ αυτό το γεγονός, και αποφάσισα κάποτε να ασφαλίσω με κερί και σφραγίδα αφού πρώτα είχα μετρήσει τις άγιες μερίδες.
Την επόμενη Κυριακή λοιπόν, βρήκα ανέπαφη τη σφραγίδα.
Αλλ’ ανοίγοντας το ντουλάπι, διαπίστωσα πως έλειπαν τρεις μερίδες.
Άρχισαν να με βασανίζουν οι λογισμοί. Την άλλη Κυριακή παρουσιάστηκαν στον ύπνο μου τρεις μοναχοί, κι αφού με ξύπνησαν μου είπαν:
Σήκω, είναι ώρα για προσευχή!

Ποιοί είστε, πατέρες, κι από που έρχεστε; τους ρώτησα.
Εμείς, μου αποκρίθηκαν, είμαστε οι αμαρτωλοί, που ερχόμαστε πολλές φορές και κοινωνάμε.

Από δω και πέρα να μην ασχοληθείς μ’ αυτό το θέμα.

Τότε κατάλαβα πως ήταν αναχωρητές, και ευχαρίστησα το Θεό που χάρισε στη γενιά μας τέτοιες μαρτυρίες.

 

(Τσάμη Δ. Γ. «Το Γεροντικό του Σινά»)

 

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s