Ο μακαριστός Γέρων Ανδρέας Αγιοπαυλίτης, το θαύμα της Παναγίας και οι Ζηλωταί

Βρισκόμαστε στον Νοέμβριο του 1976, όταν ο πατήρ Ανδρέας, που είχε αποσυρθεί από την ηγουμενία της Μονής του Αγίου Παύλου, γέροντας πια, θέλησε να απομακρυθεί στην ησυχία, σ’ ένα αγρόκτημα του μοναστηριού στην τοποθεσία Μονοξυλίτης, το οποίο βρίσκεται στο βορειοδυτικό τμήμα της χερσονήσου του Αγίου Όρους και το εκκλησάκι του τιμάται στον Άγιο Νικόλαο.

Η θάλασσα μπροστά στο μετόχι έχει πολλούς βράχους, ενώ τρείς από αυτούς, πολύ όμοιοι μεταξύ τους, ονομάζονται τρία αδέλφια. Το κτίριο του μετοχιού δεν είναι ορατό από την θάλασσα, διότι είναι κτισμένο πίσω από τον λόφο. Ο πατήρ Ανδρέας συνήθιζε να κατεβαίνει στην παραλία κατά διαστήματα, με το κομποσκοινάκι στο χέρι και προσευχόμενος, μάζευε, αν εύρισκε, κανένα ξυλαράκι για την φωτιά.

Μια μέρα ξέσπασε τρομερή θύελλα, με καταρρακτώδη βροχή και πέρασε, ο πατήρ Ανδρέας αποφάσισε να κατεβεί στην παραλία για να μαζέψει τα ξύλα που θα ‘χε βγάλει η θάλασσα, ξύλα χρήσιμα για το τζάκι. Σκεφτόταν, ότι μετά μια τέτοια θαλασσοταραχή, ίσως υπήρχε ανάγκη να βοηθήσει κάποιον σε δυσκολία.

Στην παραλία, λίγο πιο πέρα από εκεί που ο Γέροντας μάζευε ξύλα, είδε κάτι που έμοιαζε με σώμα ανθρώπου. Αμέσως σκέφτηκα ότι μπορεί να ήταν κάποιος ναυαγός, που ίσως είχε ανάγκη από βοήθεια. Όταν λοιπόν πλησίασε, είδε ότι επρόκειτο για μια γυναίκα, μαυροφορεμένη σαν καλόγρια, που καθόταν σ’ ένα βράχο, κρατούσε στα γόνατά της ένα βιβλίο και έγραφε. Είχε επίσης δίπλα της ακόμα δύο βιβλία.

Έκπληκτος και παρόλο που στο Άγιο Όρος απαγορεύεται η είσοδος στις γυναίκες, την ρώτησε με την χαρακτηριστική διάλεκτο των κατοίκων του νησιού της Κεφαλλονιάς, από όπου προερχόταν «Ποια είσαι, κυρά μου; Και τι θέλεις εδώ; Μήπως θέλεις βοήθεια»; «Όχι, Γέροντα», του αποκρίθηκε, «δεν θέλω βοήθεια. Εγώ είμαι εδώ και αυτή τη δουλειά κάνω. – Και τι είναι αυτά τα τρία βιβλία που έχεις μαζί σου;» Και η κυρία του απαντά: «Στο πρώτο γράφω τα ονόματα όσων έρχονται σε αυτόν τον Τόπο, στο δεύτερο τα ονόματα αυτών που φεύγουν και στο τρίτο, που είναι το βιβλίο της ζωής, γράφω τα ονόματα αυτών που μένουν εδώ έως το τέλος».

Μη θέλοντας να ενοχλήσει περισσότερο ο πατήρ Ανδρέας, μια και δεν υπήρχε καμμιά ανάγκη, και χωρίς να εννοεί αυτά που είδε και άκουσε, πήρε το δρόμο της επιστροφής για το σπίτι. Την ώρα του αποδείπνου πήγε στην εκκλησία, για να προσευχηθεί. Όταν λοιπόν άρχισε να λέει τους Χαιρετισμούς μπροστά στην εικόνα της Παναγίας και ψέλλισε: «Το προσταχθέν μυστικώς λαβών εν γνώσει.», άνοιξαν τα μάτια της ψυχής του και αντιλήφθηκε ότι όσα είχαν προηγηθεί δεν ήσαν συνήθη πράγματα και ότι η κυρία που είχε συναντήσει, ήταν η ίδια με την εικόνα της Παναγίας και τότε μόνον κατενόησε, με ποιάν είχε συναντηθεί.

Γύρισε αμέσως όσο πιο βιαστικά μπορούσε στην ακτή ο καλός Γέροντας, παρόλο που η ηλικία του ήταν προχωρημένη και το μονοπάτι όχι εύκολο, για να συναντήσει τη Μητέρα που αγαπούσε θερμά από παιδί και στην οποία πάντοτε κατεύθυνε τις προσευχές του για τη σωτηρία του, και στην οποία απέθετε κάθε του ελπίδα. Φώναζε λοιπόν με όλη του την αγάπη: Παναγία μου, Παναγία μου. Μα, την Κυρία Θεοτόκο, που φαινομενικά μόνον δεν βρισκόταν πια εκεί, πρόδιδε το γλυκό και υπερκόσμιο άρωμα Της, που είχε κατακλύσει την περιοχή.

Το περιστατικό το εξομολογήθηκε ο πατήρ Ανδρέας στον πνευματικό του πατέρα Διονύσιο, από την Μικρή Αγία Άννα, όπως οφείλουν βέβαια να κάνουν όλοι οι μοναχοί, προκειμένου να αποφύγουν τις πλάνες του αόρατου εχθρού, ο οποίος μετασχηματίζεται ακόμη και σε άγγελο φωτός, όπως λέει ο Απόστολος Παύλος. Ο πνευματικός, που γνώριζε καλά την αρετή του Γέροντα, τον καθησύχασε, λέγοντάς του, με την πληροφορία που είχε ως πνευματικός, ότι επρόκειτο για την Παναγία. Τότε ο γερο-Ανδρέας, του είπε: «Καλά, άγιε πνευματικέ. Μόνον σε παρακαλώ, να μην το πεις  πουθενά, μη νομίσουν ότι είμαι και κανένας άγιος». Πραγματικά, ο πνευματικός σεβάστηκε την επιθυμία του Γέροντα. Έκτοτε, μερικές φορές που ο Γέροντας έλεγε τους Χαιρετισμούς της Παναγίας μας, το καντήλι Της εκινείτο, για να του θυμίζει εκείνη την συνάντηση.

Το περιστατικό βέβαια αυτό, μόνο τυχαίο δεν ήταν. Ο Γέροντας ήτο αυτό που λέμε στην καλογερική αγωνιστής. Καταγινόταν δηλαδή αόκνως με τα πνευματικά, ενώ είχε το χάρισμα να κοιμάται λίγο, να ξυπνάει νωρίς και να προσεύχεται αδιάλεπτα. Δεν ήτο λοιπόν καθόλου παράξενο, που τον τίμησε η Παναγία μας με την παρουσία Της. Και όχι μόνον η Παναγία.

Κατά την παραμονή του στο Μετόχι, ο Γέροντας δέχθηκε τις επισκέψεις Μοναχών της Μονής Εσφιγμένου, οι οποίοι τον προέτρεπαν να ενταχθεί στην αδελφότητα της Μονής των, η οποία ήδη είχε αποκοπεί από το υπόλοιπο Άγιο Όρος. Προβάλλοντας τα επιχειρήματα, για τα οικουμενικά ανοίγματα ορισμένων εκκλησιαστικών υπευθύνων, τον προέτρεπαν να ασπασθεί τον «ζηλωτισμό» για την ακρίβεια της πίστεως. Ο αγαθός Γέροντας άρχισε να ταλαντεύεται στον λογισμό και ως εκ τούτου θεώρησε απαραίτητο να εντείνει τις προσευχές και ικεσίες προς Κύριου για μια τέτοια απόφαση. Το δίλημμα ήταν  μεγάλο, πώς να αφήσει την Μετάνοιά του και τους αδελφούς του και να αποκοπεί από αυτούς; Από το άλλο μέρος, οι νουθετούντες προέβαλαν την Πίστη ως κινδυνεύουσαν και ως προδοθείσαν και άρα κατ’ αυτούς θα έπρεπε να απαρνηθεί τα προηγούμενα για να φυλάξει την Πίστη.

Στη σύγχυση αυτή των λογισμών, τον επισκέφθηκε ένας ιερωμένος. Είχε γαλήνια όψη και πρόσωπο ιλαρό, πραγματική «εικόνα πραότητας». «Γέροντα» του λέει «έχε την Ειρήνη του Θεού, από πού πάει ο δρόμος για τις Καρυές;» Προσεφέρθη ο αγαθός Γέροντας να τον οδηγήσει. «Πώς ονομάζεσαι, πάτερ;» τον ρώτησε. «Πάτερ Νικόλαος», απάντησε ο διαβάτης. «Από πού είσαι; – Από την Κύπρο ξεκίνησα». Τον αποχαιρέτησε, αφού του έδειξε το μονοπάτι και έκανε την κίνηση της επιστροφής προς το Μετόχι. Αμέσως όμως σκέφθηκε. «Δεν τον ρώτησα τον άνθρωπο, μήπως πεινάει; Μήπως χρειάζεται κάτι; Έχει πολύ δρόμο να διανύσει». Γυρίζει λοιπόν και τον φωνάζει: «πάτερ Νικόλαε, πάτερ Νικόλαε, πάτερ, πάτερ». Ο πατήρ είχε εξαφανισθεί, ενώ φυσιολογικά δεν θα είχε βαδίσει ούτε δέκα μέτρα. Μαζί με τον διαβάτη που αοράτως εξαφανίσθηκε, εξαφανίσθηκαν και οι λογισμοί του Γέροντος και ειρήνευσε, διότι παρ’ όλη την ευαισθησία που είχε στα θέματα της πίστεως, η προτροπή των συμβουλευσάντων αυτόν θα τον έβγαζε από την Εκκλησία. Έτσι ο πατήρ Νικόλαος, ο οποίος  προφανώς ήταν ο Άγιος Νικόλαος, του έδειξε τον δρόμο για να πορευθεί το υπόλοιπο της ζωής του, δηλαδή να μην απομακρυνθεί από την Εκκλησία. Ας σημειώσουμε ότι κατά μια παράδοση ο Άγιος Νικόλαος «ξεκίνησε» την ιερατική του σταδιοδρομία από την Μονή των Ιερέων, η οποία βρίσκεται κοντά στην Πάφο της Κύπρου.

Όταν ο Γέροντας, λόγω ηλικίας, εβάρυνε, επέστρεψε στο Μοναστήρι του Αγίου Παύλου για να γηροκομηθεί. Εκεί δούλευε πολλά χρόνια ένας εργάτης, πολύ τίμιος και ευλαβής, ο οποίος όμως αρρώστησε βαριά και ήταν κατάκοιτος. Λίγο λοιπόν πριν πεθάνει, του πρότεινε ο ηγούμενος να τον κάμει καλόγερο, καθώς με το μοναχικό σχήμα, που είναι ένα δεύτερο βάπτισμα, συγχωρούνται όλες οι αμαρτίες της ζωής. Ο εργάτης δάκρυσε όταν άκουσε την πρόταση του ηγουμένου και δέχτηκε μετά χαράς.

Έτσι κοιμήθηκε εν Κυρίω ως μοναχός και μάλιστα στις 2 Φεβρουαρίου, που το Μοναστήρι του Αγίου Παύλου έχει το μεγάλο του πανηγύρι, της Υπαπαντής. Αυτόν λοιπόν τον εργάτη ο πατήρ Ανδρέας, τον έφερνε και ξανάφερνε ως παράδειγμα, λέγοντας χαρακτηριστικά: «Μα πόσο τον αγαπούσε αυτόν τον άνθρωπο η Παναγία μας; Τέτοια τιμή, να τον πάρει στο πανηγύρι Της!»

Ξημέρωνε η 2α Φεβρουαρίου του έτους 1987. Το Μοναστήρι του Αγίου Παύλου πανηγύριζε την εορτή της Υπαπαντής του Κυρίου. Αίφνης, μια είδηση απλώθηκε από στόμα σε στόμα και άφηνε ανάμεικτα συναισθήματα. Έπρεπε κανονικά να είναι λυπητερή, όμως στο άκουσμά της γέμιζε του πατέρες με αναστάσιμη ευφορία. Ο πατήρ Ανδρέας εκοιμήθη εν Κυρίω κατά την διάρκεια της ολονυκτίας. Τέλος οσιακό Την επομένη, κατά την εξόδιο ακολουθία, ο πνευματικός του απεκάλυψε δημόσια όλα αυτά τα γεγονότα, τα οποία επεσφράγισαν την μεγάλη αρετή του ανδρός. Ο πατήρ Ανδρέας ετάφη στο κοιμητήρι της Μονής του Αγίου Παύλου και προστέθηκε μετά των πατέρων αυτού. Ας έχουμε την ευχή του.

ΠΗΓΕΣ;ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ-Η ΠΑΝΤΩΝ ΑΝΑΣΣΑ,περιοδικό των Φίλων της Ιεράς Μονής Εσφιγμένου.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s