RSS

Category Archives: ΣΥΝΑΞΑΡΙΟ

Άγιος Μελέτιος Επίσκοπος Αντιοχείας

 
ag-Meletiios-Antioxeias

    Γεννήθηκε στη Μελιτηνή Μικράς Αρμενίας το 310 μ. Χ. Ήταν βλαστός επιφανούς και ευπόρου οικογενείας. Υπήρξε ευσεβής, πράος, ευθύς και μορφωμένος. Θεολογικώς στην αρχή ήταν οπαδός των Ομοίων, είδος μετριοπαθών αρειανών. Το 359 στη σύνοδο Σελευκίας υπέγραψε ομολογία των Ομοίων.

    Το 358 μια φιλοαρειανική σύνοδος στην Μελιτινή, την πατρίδα του, τον εκλέγει επίσκοπο Σεβαστείας, αφού εκθρόνισε τον προηγούμενο επίσκοπο Ευστάθιο λόγω των υπεραυστηρών ασκητικών ιδεών του. Ο λαός όμως δεν τον δέχθηκε, μ’ αποτέλεσμα να καταφύγει στην Βέροια της Συρίας (το σημερινό Χαλέπι), που ανήκε εκκλησιαστικώς στο πατριαρχείο Αντιοχείας. Εδώ φαίνεται πόσο ρόλο παίζει η θέληση του λαού στα εκκλησιαστικά θέματα. «Φωνή λαού οργή Θεού» λέει η παροιμία. Συνεπώς δεν πρέπει ν’ αγνοείται από την ιεραρχία.

    Το 360 εκλέγεται πατριάρχης Αντιοχείας διαδεχθείς τον αρειανό Ευδόξιο ο οποίος μετατέθηκε εις Κων/πολη. Η Αντιόχεια είναι η πόλη που ονομάσθηκαν όσοι πίστευαν στον Χριστό χριστιανοί (Πραξ. 11,26). Ήταν κέντρο εμπορικό, μορφωτικό, θρησκευτικό κι ονομαζόταν Αντιόχεια η Μεγάλη, αφού ήταν η μεγαλύτερη πόλη της Ασίας. Την εκλογή του τη στήριξαν ο αυτοκράτωρ Κωνστάντιος (υιός του Μ. Κων/νου) και αρειανοί επίσκοποι που τον θεωρούσαν δικό τους. Τον δέχθηκαν και οι ορθόδοξοι, εκτός των οπαδών του Ευσταθίου, διότι πίστευαν ότι κατά βάθος είναι ορθόδοξος. Ακόμη και οι Ιουδαίοι και οι ειδωλολάτρες τον έβλεπαν με συμπάθεια λόγω της αγαθότητας του χαρακτήρα του.

    Ο Ευστάθιος, που αναφέραμε, χειροτονήθηκε το 320 επίσκοπος Βεροίας της Συρίας και λίγο πριν την Α΄ Οικουμενική Σύνοδο έγινε πατριάρχης Αντιοχείας (324). Έλαβε μέρος στην Α΄ Οικουμενική όπου υπεράσπισε με σθένος την ορθοδοξία και καταφέρθηκε εναντίον του Ευσεβίου Καισαρείας της Παλαιστίνης, ο οποίος ήταν αρειανός, μ’ αποτέλεσμα να επισύρει το μίσος των αρειανών επισκόπων, οι οποίοι, στη σύνοδο Αντιοχείας το 330 και με ψευδή κατηγορία περί ανηθικότητας τον καθαίρεσαν και τον εξόρισαν στην Τραϊανούπολη της Θράκης, όπου και αργότερα απέθανε. Μέχρι το 360 που εκλέχτηκε ο Μελέτιος ποίμαναν την Αντιόχεια επτά αρειανοί ή αρειανίζοντες επίσκοποι. Οι οπαδοί του Ευσταθίου με αρχηγό τον πρεσβύτερο Παυλίνο δεν υποτάχτηκαν ποτέ στους αρειανούς διαδόχους του.Έτσι άρχισε το λεγόμενο σχίσμα της Αντιοχείας τον οποίο κράτησε με ποικίλες φάσεις και μετά το θάνατο του Μελετίου (381) και έληξε μερικώς επί του διαδόχου του Φλαβιανού (+404) και πλήρως το 483 που επέστρεψαν από την εξορία τα λείψανα του Ευσταθίου. Διήρκεσε δηλαδή 483-330=153 χρόνια!

    Το σχίσμα αυτό διαίρεσε και πατέρες της Εκκλησίας μας και τοπικές Εκκλησίες. Ο Μ. Βασίλειος και ο Γρηγόριος ο Θεολόγος ήταν με τον Μελέτιο ενώ ο Μ. Αθανάσιος, με επισκόπους Αιγύπτου και Δύσεως ήταν κατά. Αργότερα, το 362, οι επίσκοποι Αιγύπτου και Δύσεως έστειλαν τον Λουκίφερο, επίσκοπο Καλάρεως της Σαρδικής, για να φροντίσει να καταπαύσει το σχίσμα, αλλά εκείνος δυστυχώς χειροτόνησε τον πρεσβύτερο Παυλίνο ως επίσκοπο Αντιοχείας. Πολλοί χριστιανοί και διαπρεπείς κληρικοί, όπως ο Φλαβιανός που τον διαδέχθηκε, μείνανε πιστοί σ’ αυτόν. Έτσι το σχίσμα εδραιώθηκε και ταλαιπώρησε την Εκκλησία για πολλά χρόνια όπως προαναφέραμε.

    Κατά την ημέρα της χειροτονίας του Μελετίου ο αυτοκράτορας ζήτησε από τους παρισταμένους επισκόπους να μιλήσουν ερμηνεύοντας το ρητό των Παροιμιών «Κύριος έκτισε με αρχήν οδών αυτού εις έργα αυτού» (8,22). Ο Γεώργιος Αλεξανδρείας μίλησε αιρετικά, όπως και ο Καισαρείας της Παλαιστίνης Ακάκιος. Ο Μελέτιος όμως μίλησε ορθόδοξα. Οι αρειανοί εξεπλάγησαν. Ένα μήνα μετά την εγκατάστασή του τον εξορίζουν με την υποστήριξη του αυτοκράτορα Κωνσταντίου.

    Ο ιερός Χρυσόστομος σε λόγο του αναφέρει συγκινητικό στιγμιότυπο που αποκαλύπτει τον άγιο χαρακτήρα του Μελετίου. Ενώ μεταφερόταν με την άμαξα στην εξορία, σταμάτησαν την άμαξα οι χριστιανοί και άρχισαν να πετροβολούν τον διοικητή της πόλεως. Τότε ο Μελέτιος, επειδή δεν μπόρεσε να πείσει τους χριστιανούς του να σταματήσουν τον λιθοβολισμό, σηκώθηκε και σκέπασε τον διοικητή με το σώμα του!

    Μετά από δύο έτη εξορίας έρχεται ο Ιουλιανός ο Παραβάτης, ο οποίος από πολιτικό υπολογισμό ανακαλεί όλα τα διατάγματα που εξόρισαν ορθοδόξους επισκόπους. Έτσι ο κατ’ εξοχήν διώκτης του χριστιανισμού επαναφέρει από την εξορία τους ηγέτες των χριστιανών. Αλήθεια τι μυστήρια μας επιφυλάσσει η πρόνοια του Θεού! Και οι άνθρωποι του σατανά να υπηρετούν μερικές φορές τα σχέδια της. Ή μάλλον πάντα υπηρετούν τα σχέδια του Θεού, ακόμη κι όταν διώκουν την Εκκλησία του.

    Το 365 εξορίζεται από Ουάλη για δύο χρόνια. Το 372 τον ξαναεξορίζει ο ίδιος για μια εξαετία.Συνεπώς εξορίσθηκε τρεις φορές και πέρασε δέκα ολόκληρα χρόνια στην εξορία. Από την τελευταία εξορία επανήλθε μετά τον θάνατο του Ουάλη. Ο Γρηγόριος Νύσσης μιλώντας στον επικήδειό του για τον άγιο Μελέτιο είπε ότι τιμώντας ο Μελέτιος σε όλα την Τριάδα την τίμησε και με τον αριθμό των εξοριών του.

    Ο άγιος Μελέτιος κατά την διάρκεια της αρχιερατικής θητείας του προήδρευσε στις εξής συνόδους.

α΄) Στη σύνοδο της Αντιοχείας το 363, με 27 επισκόπους, κατά την οποία αποδέχθηκε τον όρο «ομοούσιος» για τον Χριστό και συνέστησε πιστότητα στο σύμβολο της Νικαίας.

β΄) Στη σύνοδο της Αντιοχείας το 379 προέστη 150 επισκόπων, τόνισε και πάλι την πίστη στο σύμβολο της Νικαίας και καταδίκασε όλες τις αιρέσεις.

γ΄) Στη Β΄ Οικουμενική Σύνοδο Κων/πόλεως προήδρευσε μέχρι την 1η Μαΐου του 381 που πέθανε. Η κηδεία του έγινε εν μέσω τιμών και τον επικήδειο τον εκφώνησε ο Γρηγόριος Νύσσης. Τις εργασίες της η σύνοδος συνέχισε με πρόεδρο τον Γρηγόριο Θεολόγο, ο οποίος πρότεινε για να κλείσει το σχίσμα, αφού κοιμήθηκε ο Μελέτιος, να θεωρηθεί επίσκοπος Αντιοχείας ο Παυλίνος. Αυτό δυσαρέστησε τους φίλους του επισκόπους, οι οποίοι συμμάχησαν με τους εχθρούς του και τον ανάγκασαν να παραιτηθεί. Έτσι το σχίσμα της Αντιοχείας μαζί με τ’ άλλα δεινά που επέφερε στην Εκκλησία, συνετέλεσε να χάσει το θρόνο του ο Γρηγόριος ο Θεολόγος.

    Τα λείψανα από την Κωνσταντινούπολη μεταφέρθηκαν στην Αντιόχεια στις 12 Φεβρουαρίου του 382, και την ημέρα αυτή τελείται και μνήμη του.

—————————————————

(Αποσπάσματα από το Συναξάρι του Αγίου)

…Οι δε Ορθόδοξοι, διαπιστώνοντας τις Αρετές του,
είχαν εμπιστοσύνη ότι αυτές δεν μπορούσαν να είναι
παρά η έκφραση της καθαρότητας της Πίστεώς του…
 
…Οι αιρετικοί άρχισαν αμέσως να ραδιουργούν κατά του νέου Επισκόπου
και έπεισαν τον αυτοκράτορα να τον εξορίσει στην Μελιτινή
και να τοποθετήσει στην θεση του έναν αρειανόφρονα.
Ο λαός όμως έτρεφε γι’ αυτόν τόση αγάπη, ώστε προσπάθησε
να φονεύσει επί τόπου τον αξιωματούχο που ήλθε να τον συλλάβει.
Ο Άγιος του έσωσε τότε την ζωή καλύπτοντάς τον με τον μανδύα του,
διδάσκοντας με τον τρόπο αυτόν σε όλους
την μεγαθυμία έναντι των εχθρών μας…
 
…Οιι οπαδοί του μετέβησαν σύσσωμοι μέχρι την Αρμενία
για να επισκεφθούν τον εξόριστο Ιεράρχη 
και να ακούσουν τις διδαχές του.
Στην Αντιόχεια οι Ορθόδοξοι έδιναν το όνομά του στα παιδιά τους,
ζωγράφιζαν την μορφή του στους τοίχους των σπιτιών τους
και συμπεριφέρονταν σαν να ήταν παρών,
αρνούμενοι να έχουν κοινωνία με τον παρείσακτο αιρετικό…
 
(Αποσπάσματα από το Συναξάρι του Αγίου)
 
Γράψτε ένα σχόλιο

Posted by στο Φεβρουαρίου 11, 2014 in ΣΥΝΑΞΑΡΙΟ

 

Ο ΑΓ. ΝΕΟΜΑΡΤΥΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΕΝ ΙΩΑΝΝΙΝΟΙΣ «Χριστιανός εἶμαι· προσκυνῶ τὸν Χριστό μου καὶ τὴν Δέσποινά μου Θεοτόκο».

 Σύντομο χρονικό.

•    Έτος 1808: Ο Γεώργιος γεννήθηκε στο χωριό Τσούρφλι (σήμερα Άγιος Γεώργιος) της Επαρχίας Γρεβενών, από γονείς Χριστιανούς και Έλληνας.

•   Έτος 1822: Σε ηλικία 14 ετών προσλαμβάνεται σαν υποκόμος του, από τον Τούρκο αξιωματικό Αβδοϋλάχ. Μένει όμως πιστός στη Θρησκεία του.

•   Έτος 1824: Έρχεται στα Γιάννινα. Εξακολουθεί να εργάζεται σαν υποκόμος.

• Έτος 1836: Ενυμφεύθη την Γιαννιώτισσα Ελένη, πτωχή, αλλ’ ευσεβή κόρη. Έκανε χριστιανικό γάμο που προκάλεσε την αντίδραση του τουρκικού στοιχείου, που τον νόμιζε Τούρκο. Συλλαμβάνεται. Έπειτα από σωματική έρευνα κρίνεται από το δικαστήριο αθώος, ελεύθερος. Ήταν Χριστιανός. Μπορούσε να κάνει χριστιανικό γάμο.

•   Έτος 1837: Ακριβώς τις τελευταίες ημέρες του χρόνου γεννήθηκε απ’ την ευλογημένη αυτή συζυγία ένα αγοράκι.

•  Έτος 1838: Την ημέρα του Αγίου Ιωάννου (7 Ιανουαρίου), βάπτισαν το παιδί τους. Του έδωσαν το όνομα του Αγίου Προδρόμου. ΙΩΑΝΝΗΣ.

•   Έτος 1838: Ιανουαρίου δέκα τέσσερες (14). Ο Γεώργιος συλλαμβάνεται για δεύτερη φορά. Ανακρίνεται και φυλακίζεται. Στη φυλακή βασανίζεται για να αλλάξει την πίστη του. Εκείνος έμεινε σταθερός. Πάντοτε συνεσταλμένος και ολιγόλογος απαντούσε. «Είμαι Χριστιανός. Πιστεύω στο Χριστό μου και την κυρά την Παναγιά».

•   Έτος 1838: Ιανουαρίου δέκα πέντε (15). Νέα ανάκριση. Αποδεικνύεται αθώος. Για να ικανοποιηθεί όμως ο φανατισμός των Τούρκων κλίνεται και πάλι στη φυλακή.

Ιανουαρίου 16. Απόπειρα ν’ αποφυλακισθεί απ’ την Χριστιανική Εκκλησία και τους προκρίτους της πόλεως απέτυχεν. Η εύκολη εξαγορά των δεσμοφυλάκων και η δραπέτευση προς την Άρτα — όπου ήτο ήδη ελληνικό — βρίσκει αντίθετο το Γεώργιο που επιμένει: «Εγώ πεθαίνω για το Χριστό μου. Είμαι Χριστιανός».

•  Ιανουαρίου δέκα επτά (17). Περί το μεσημέρι στην κεντρική πλατεία του Κουρμανιού ο Γεώργιος δέχεται με χαρά το μαρτύριο για το Χριστό. Έδωσε την καλήν ομολογίαν ότι είναι Χριστιανός και πεθαίνει Χριστιανός. Τίποτε άλλο δεν θεωρεί πιο πάνω απ’ το Χριστό. «Μη οϋν προτιμήσεις τι τοϋ Θεοϋ».

Το σώμα του έμεινε εκεί κρεμασμένο τρείς μέρες και τρείς νύχτες. Τα βράδια το κεφάλι του στόλιζε ένα φωτοστέφανο. Όλοι πίστεψαν ότι ο Θεός δέχθηκε την προσφορά του και αγίασε. Απ’ την πρώτη στιγμή καθιερώθηκε στις ψυχές των Χριστιανών ως ο Άγιος και Μάρτυς, ως προστάτης της πόλεως.

•  Ιανουαρίου είκοσι (20). Την τρίτη ημέρα απ’ το φρικτό μαρτύριο του παρέλαβαν το σώμα του οι Χριστιανοί. Απ’ τα στενά δρομάκια της συνοικίας «Σιαράβα» το μετέφεραν στον Ιερό Ναό του Αγίου Αθανασίου. Εκεί παρουσία πολλών αρχιερέων έψαλλαν την ακολουθία της εξόδου του εκ του κόσμου τούτου και με βαθύ σεβασμό και ευλάβεια, ετάφη αριστερά του ιερού του ναού του Αγίου Αθανασίου.

Ένας τάφος απλός με ξύλινα κάγκελα κάλυψε το σκήνωμα του Αγίου μας.

•   Δέκα επτά (17) χρόνια απέριττος αλλ’ ιερός και άγιος ο τάφος του Αγίου. Χιλιάδες τον προσκυνούσαν. Πολλά, μεγάλα καθημερινά θαύματα. Τα ίδια θαύματα γινόταν και στο σπίτι του Αγίου, που απ’ την πρώτη στιγμή καθιερώθηκε σε ναό.

•   Έτος 1855: Έγινε ο περικαλής μαρμάρινος τάφος του Αγίου, τον οποίον μπορεί κάθε ευλαβής Χριστιανός να προσκυνηθεί και σήμερα.

Αργότερα — δεν γνωρίζομεν ακριβώς πότε — έγινε το σημερινό απέριττο κτίσμα που περικλείει και σκεπάζει τον τάφο του Αγίου. Ίσως το 1862.

Είναι δε πολύ χαρακτηριστικόν της ευλαβείας των Χριστιανών της εποχής εκείνης, το ότι δίπλα στον τάφο του Νεομάρτυρος Γεωργίου, έφτιαξαν και παρεκκλήσιον του Νεομάρτυρος Ιωάννου του εξ Ιωαννίνων, ώστε αδελφωμένοι οι δυό αθληταί νεομάρτυρες να τιμώνται από τους πιστούς.

 γιος νεομάρτυς Γεώργιος ἐν ωαννίνοις

ΑΓ. ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΝΕΟΜ. ΕΝ ΙΩΑΝ..

Ἔτος 1838. Ἦταν ἡ ἐποχὴ ποὺ ἕνα πρῶτο τμῆμα τοῦ Ἑλληνισμοῦ εἶχε ἀποτινάξει τὶς βαριὲς ἁλυσίδες τῆς σκλαβιᾶς καὶ ἀπολάμβανε τὸν ἀέρα τῆς ἐλευθερίας. Ὅμως τὸ μεγαλύτερο τμῆμα του ὑπέφερε φρικτὰ κάτω ἀπὸ τὴν τουρκικὴ τυραννία. Μέσα σ’ αὐτὴ τὴ σκλαβιὰ στέναζε καὶ ἡ ἄλλοτε ἔνδοξη πόλη τῶν Ἰωαννίνων. Δεκαέξι χρόνια πρὶν ἡ πόλη εἶχε καταστραφεῖ σχεδὸν ὁλόκληρη, ὅταν τὰ σουλτανικὰ στρατεύματα κατανίκησαν τὸν περίφημο Ἀλὴ πασὰ καὶ τὸν κατέσφαξαν. Ἀπὸ τότε ἡ πόλη ἔπεσε σὲ μαρασμό. Ἀναρχία, ληστρικὲς ἐπιδρομές, ἐξαθλίωση, καταπίεση, ἐξισλαμισμοί… αὐτὰ συνθέτουν τὴ σκοτεινὴ ἀτμόσφαιρα τῶν χρόνων ἐκείνων… Ξαφνικά, μέσα σ’ αὐτὸ τὸ πυκνὸ σκοτάδι ἔλαμψε σὰν ὁλόφωτος ἥλιος ὁ νεομάρτυς ἅγιος Γεώργιος, τὸ λαμπρότερο διαμάντι τῶν Ἰωαννίνων καὶ ἡ δόξα τῆς ἁγίας Ἐκκλησίας μας.
.           Ὁ ἅγιος Γεώργιος γεννήθηκε στὸ χωριὸ Τσούρχλι τοῦ νομοῦ Γρεβενῶν, ποὺ σήμερα πρὸς τιμήν του ὀνομάζεται Ἅγιος Γεώργιος. Εἶχε γονεῖς φτωχοὺς ἀλλὰ εὐσεβεῖς, τὸν Κωνσταντῖνο καὶ τὴν Βασίλω, οἱ ὁποῖοι ὅμως ἔφυγαν νωρὶς ἀπὸ τὸν κόσμο αὐτὸ καὶ ἄφησαν τὸν Γεώργιο ὀρφανὸ σὲ ἡλικία μόλις 8 ἐτῶν. Πέντε χρόνια ἀργότερα, γιὰ νὰ μπορέσει νὰ ζήσει προσκολλήθηκε ὡς μισθωτὸς σὲ κάποιους ἀγάδες καὶ κατέληξε νὰ εἶναι ἱπποκόμος τοῦ Χατζῆ Ἀβδουλλάχ, ἑνὸς ἔμπιστου ἀξιωματικοῦ τοῦ Ἰμὶν πασᾶ, ποὺ ἦταν ὁ διοικητὴς τοῦ πασαλικιοῦ τῶν Ἰωαννίνων. Σ’ ὅλο τὸ διάστημα ποὺ ἐργαζόταν ἐκεῖ, οἱ ὑπόλοιποι Τοῦρκοι, γιὰ νὰ τὸν πιέσουν νὰ γίνει μουσουλμάνος, τὸν φώναζαν μὲ τὸ ὄνομα Χασάν. Ἔτσι ἄλλοι, μακρύτερα βρισκόμενοι, νόμιζαν ὅτι εἶναι Τοῦρκος. Αὐτὸ γινόταν ἐπίτηδες, γιὰ νὰ ἀναγκάζονται οἱ Χριστιανοὶ νὰ γίνονται μουσουλμάνοι. Μὲ τὸν τρόπο αὐτὸ εἶχαν ἤδη πετύχει νὰ ἐξισλαμίσουν πολλούς.
.           Τὸ ἔτος 1836 ὁ Γεώργιος ἀρραβωνιάστηκε μία φτωχή, ὀρφανή, μὰ πολὺ ἐνάρετη Γιαννιωτοπούλα, τὴν Ἑλένη. Ὅταν τὸ γεγονὸς μαθεύτηκε, ἕνας φθονερὸς χότζας κατήγγειλε τὸν Γεώργιο ὡς δῆθεν προδότη τῆς μουσουλμανικῆς θρησκείας καὶ ὁ ἅγιος ὁδηγήθηκε μπροστὰ στὸν δικαστή. Ἡ ἀκλόνητη στάση του ἀλλὰ καὶ ἡ διαβεβαίωση τοῦ ἀφεντικοῦ του Ἀβδουλλάχ, ὅτι ὁ Γεώργιος δὲν ἦταν ποτὲ μουσουλμάνος ἀλλὰ  Χριστιανός, συνετέλεσαν, ὥστε σ’ αὐτὴ τὴν πρώτη δίκη νὰ ἀθωωθεῖ.
.           Λίγους μῆνες ἀργότερα ἔγινε ὁ γάμος του μὲ τὴν Ἑλένη καὶ στὶς 30 Δεκεμβρίου τοῦ 1837 γεννήθηκε τὸ παιδί τους, ποὺ 8 μέρες μετά, στὶς 7 Ἰανουαρίου, ἑορτὴ τοῦ Προδρόμου, βαπτίστηκε καί, λόγῳ τῆς ἡμέρας, ἔλαβε τὸ ὄνομα Ἰωάννης. Ὁ Γεώργιος ἦταν γεμάτος χαρὰ γιὰ τὸ γεγονός, ἀλλὰ δὲν πρόλαβε νὰ χαρεῖ πολύ.

Ἦταν ἡμέρα Τετάρτη, 12 Ἰανουαρίου. Τὸ πρωὶ ἑτοιμάζεται νὰ πάει στὴν ἀγορὰ μήπως βρεῖ κάποια ἐργασία. Παραδόξως ζητάει ἀπὸ τὴν σύζυγό του νὰ τοῦ δώσει τὰ καλά του ἐνδύματα. Πηγαίνει ὣς τὴν πόρτα, ἐκεῖ ὅμως κοντοστέκεται, γυρίζει καὶ κοιτάζει μὲ ἔκσταση τὴν Ἑλένη, τὸ παιδὶ καὶ τοὺς ἄλλους συγγενεῖς. Ἀποροῦν ὅλοι.

—Τί μᾶς θωρεῖς ἔτσι; τὸν ρωτοῦν.
—Τί σᾶς πειράζει; ἦταν ἡ ἀπάντησή του.
Κάνει νὰ φύγει, γυρίζει ὅμως πίσω καὶ ἀσπάζεται τρυφερὰ τὸ παιδί. Καὶ «ὡς νὰ ἐπήγαινεν εἰς ἀγύριστον ὁδόν», ξαναγυρίζει καὶ ἀσπάζεται γιὰ τρίτη καὶ τελευταία φορὰ τὸ παιδί του. Ἔφυγε. Εἶχε πάρει ἤδη τὸν δρόμο τοῦ μαρτυρίου…

.           Ἔφτασε στὴν ἀγορά, στὴν πλατεία τοῦ πλατάνου, ἐκεῖ ποὺ βρίσκεται σήμερα τὸ Γυαλὶ-καφενέ. Ὅμως νὰ ποὺ ξαναπαρουσιάστηκε ἐκείνη τὴν ὥρα μπροστά του ὁ φθονερὸς ἐκεῖνος χότζας, ὁ ὁποῖος σὰν τρελός, τὸν ἅρπαξε ἀπὸ τὸ γιλέκο καὶ ἄρχισε νὰ φωνάζει:
—Μπρέ, ὣς πότε θὰ ἐμπαίζεις τὴν πίστη μας; Ἢ Χριστιανὸς εἶσαι ἢ Τοῦρκος.

Συγκεντρώθηκε κόσμος πολύς, χριστιανοὶ καὶ μουσουλμάνοι, καὶ ἔγινε μεγάλη ὀχλαγωγία καὶ συμπλοκή. Ἕνα στρατιωτικὸ ἀπόσπασμα συνέλαβε τότε τὸν ἅγιο καὶ τὸν ὁδήγησαν ἀρχικὰ στὸν Νταοὺτ πασὰ καὶ κατόπιν στὸν Κατὴ μὲ τὴ γνωστὴ κατηγορία ὅτι ἦταν μουσουλμάνος καὶ ἔγινε χριστιανός.
Ὁ Γεώργιος δὲν δείλιασε. Ὅπου κι ἂν τὸν πήγαιναν, θαρραλέα ὁμολογοῦσε:
—Χριστιανός γεννήθηκα, Χριστιανὸς εἶμαι, Χριστιανὸς πεθαίνω.
Ὁ Κατὴς τὸν ἀπειλεῖ:
—Ἢ νὰ τουρκίσεις ἢ θὰ χαλαστεῖς!
—Ὅ,τι θέλεις κάμε! ἦταν ἡ ἀτρόμητη ἀπάντηση τοῦ ἁγίου.
Τὸν ὁδήγησαν στὴν φυλακή. Ἐν τῷ μεταξὺ γίνεται κινητοποίηση γιὰ νὰ τὸν ἐλευθερώσουν. Ὁ μητροπολίτης Ἰωαννίνων Ἰωακεὶμ πηγαίνει στὸ δικαστήριο καὶ στὸ διοικητήριο· παρὰ τὶς ἀκλόνητες ἀποδείξεις ὅμως, «οὐδὲν ἴσχυσε». Τὴν Πέμπτη τὸ πρωί, 13 Ἰανουαρίου, τὸν ὁδηγοῦν καὶ πάλι στὸ δικαστήριο. Ὁ ἅγιος μένει ἀκλόνητος:
—Χριστιανός εἶμαι, Χριστιανὸς πεθαίνω!

.             Πάλι στὴ φυλακὴ καὶ ἀρχίζουν τὰ βασανιστήρια: ἀκινητοποιοῦν τὰ πόδια του στὸ βασανιστικὸ ξύλο, τοῦ μπήγουν ἀγκάθια καὶ ἀκίδες στὰ νύχια, τὸν κατακαίουν μὲ ἀλειμματοκέρια σὲ εὐαίσθητα μέρη τοῦ σώματός του καὶ τέλος τοῦ βάζουν μία βαριὰ πλάκα 50 ὀκάδων ἐπάνω στὸ στῆθος. Οἱ συγκρατούμενοί του νομίζουν ὅτι θὰ πεθάνει. Ὅταν ξυπνοῦν τὸ πρωὶ καὶ τὸν ρωτοῦν πῶς πέρασε, ὁ ἅγιος τοὺς βεβαιώνει ὅτι εἶχε κοιμηθεῖ σὰν πουλάκι καὶ μάλιστα εἶχε δεῖ καὶ μία ὀπτασία· ἕναν ἀσπροφορεμένο νέο, ὁ ὁποῖος τοῦ εἶπε:
—Χαῖρε, μὴ φοβᾶσαι, Γεώργιε· ἐγὼ θὰ σοῦ δώσω γρήγορα τὴ σωτηρία.
Τὰ βασανιστήρια συνεχίστηκαν φοβερότερα. Καὶ τὸ Σάββατο ὁδηγεῖται ξανὰ στὸν Κατή. Αὐτὸς προσπαθεῖ νὰ τὸν δελεάσει μὲ ὑποσχέσεις γιὰ τιμὲς καὶ ἀξιώματα. Ὁ ἅγιος ἀκλόνητος.
—Τότε ἦρθε ἡ ὥρα νὰ χαλαστεῖς. Θὰ σὲ κάμω ἰλιάμι (δηλ. θὰ βγάλω θανατικὴ ἀπόφαση).
Ὁ ἅγιος ἦταν γενικὰ ὀλιγόλογος.
—Ὅ,τι θέλεις κάμε. Δὲν σὲ φοβοῦμαι τίποτες· ὄχι ἕνα ἰλιάμι, ἀλλὰ ἑκατόν! ἦταν ἡ θαρραλέα ἀπάντησή του.

.           Βλέποντας τὴ γενναιότητα τοῦ ἁγίου, ὁ Κατὴς σκέφθηκε νὰ τὸν ἀπολύσει. Ὅταν ὅμως αὐτὸ μαθεύτηκε, οἱ φανατικοὶ Τοῦρκοι ξεσηκώθηκαν καὶ ὁ Κατὴς ὑπέγραψε τὴ θανατικὴ καταδίκη τοῦ ἁγίου. Στὴ φυλακὴ δύο συγκρατούμενοι τοῦ ἁγίου, ὁ Γεώργιος καὶ ὁ Χαραλάμπης, θέλησαν νὰ τὸν ἐνισχύσουν, φοβούμενοι μήπως λιποψυχήσει. Ὀλιγόλογος ὅπως πάντα ὁ ἅγιος τοὺς καθησύχασε λέγοντας:
—Μὴ φοβάστε· ἐγὼ θὰ μαρτυρήσω γιὰ τὸν Χριστό μου προθυμότατα.

Οἱ δεσμοφύλακες τοῦ πρότειναν τότε νὰ ἀλλαξοπιστήσει εἰκονικὰ καὶ κατόπιν νὰ φύγει σὲ ἄλλο μέρος καὶ νὰ ζήσει ὡς Χριστιανός.
—Χριστιανός θὰ πεθάνω, ἦταν ἡ σταθερὴ ἀπάντησή του.

.           Δευτέρα 17 Ἰανουαρίου. 5 δήμιοι τὸν παίρνουν καὶ τὸν ὁδηγοῦν στὸν τόπο τοῦ μαρτυρίου, στὸ Κουρμανιό, κοντὰ στὴν κεντρικὴ πύλη τοῦ κάστρου. Ὁ Γεώργιος ἔλαμπε. Ἔτρεχε, δὲν περπατοῦσε.

—Ἄλλαξε, τοῦ λένε.
—Κρεμάστε με, ἀπάντησε.
Πρὶν τραβήξουν τὸ σχοινί, τὸν ρωτοῦν:
—Τί εἶσαι;
—Χριστιανός· προσκυνῶ τὸν Χριστό μου καὶ τὴ Δέσποινά μου Θεοτόκο.
Ἔκανε τὸ σημεῖο τοῦ σταυροῦ, καὶ γυρίζοντας πρὸς τοὺς Χριστιανούς, ποὺ ἦσαν κοντά, εἶπε:
—Συγχωρήσατέ μοι, ἀδελφοί, καὶ ὁ Θεὸς νὰ σᾶς συγχωρήσει!
Ἔπειτα οἱ δήμιοι τράβηξαν τὸ σχοινὶ καὶ ὁ ἅγιος παρέδωσε τὸ πνεῦμα. Ἦταν μόλις 30 ἐτῶν.

.           Τρεῖς ἡμέρες ἔμεινε κρεμασμένος στὴν ἀγχόνη καὶ στὸ διάστημα αὐτὸ κάθε βράδυ ἕνα οὐράνιο φῶς ἔλαμπε στὸ κεφάλι του. Ἀπὸ τὴν ὥρα δὲ ἐκείνη ἕνας καταιγισμὸς θαυμάτων πλημμύρισε τὴνP1172148 πόλη. Πλῆθος παραλύτων καὶ πασχόντων ἀπὸ ποικίλες ἀσθένειες προστρέχοντας στὸν ἅγιο λάμβαναν τὴ θεραπεία τους. Ἀκόμη καὶ «μία Τούρκα (Τουρκάλα) ἅρπαξε τὴν κάλτσα ἀπὸ τὸ πόδι τοῦ ἁγίου καὶ ἔτρεξεν εἰς μίαν ἄρρωστη Τούρκα, ἥτις ἐθεραπεύθη ἀμέσως». Γι’ αὐτὸ καὶ στὶς εἰκόνες ὁ ἅγιος εἰκονίζεται κρεμασμένος καὶ φορώντας κάλτσα μόνο στὸ ἕνα πόδι, ἡ πρώτη μάλιστα εἰκόνα του φιλοτεχνήθηκε 13 μόλις ἡμέρες μετὰ τὸ μαρτύριό του.
.           Ἡ ταφὴ τοῦ ἱεροῦ λειψάνου ἔγινε μὲ τιμὲς μάρτυρος δίπλα ἀπὸ τὸ ἱερὸ Βῆμα τοῦ Μητροπολιτικοῦ Ναοῦ τοῦ ἁγίου Ἀθανασίου καὶ 133 χρόνια ἀργότερα, τὸ ἔτος 1971, ἔγινε λαμπρὴ ἀνακομιδὴ τῶν ἱερῶν λειψάνων καὶ τοποθέτησή τους μέσα σὲ ἀσημένια λειψανοθήκη στὸν νέο περικαλλῆ Ναὸ τοῦ ἁγίου.
.           Τὸ μαρτύριο τοῦ ἁγίου «ἔγινεν ἀνάστασις τῶν πιστῶν καὶ πτῶσις τῶν ἀπίστων», ὄχι μόνο διότι οἱ Χριστιανοὶ πῆραν θάρρος καὶ ἔπαυσε τὸ κύμα τοῦ ἐξισλαμισμοῦ, ἀλλὰ καὶ διότι οἱ Τοῦρκοι φοβήθηκαν καὶ ἔπαυσαν νὰ καταπιέζουν βάναυσα τοὺς Χριστιανούς. Καὶ ἡ πόλη τῶν Ἰωαννίνων ἄρχισε ἀπὸ τότε νὰ ξαναβρίσκει τὴν παλαιά της δόξα…

Βοηθήματα

Ἀρχιμ. Θεοδ. Μπεράτη, «ΑΘΛΗΤΑΙ ΣΤΕΦΑΝΗΦΟΡΟΙ», σελ. 318-325

Ἀσημίνας Δεδούση, «ΜΑΤΩΜΕΝΑ ΣΤΕΦΑΝΙΑ», σελ. 169-171

 
Γράψτε ένα σχόλιο

Posted by στο Ιανουαρίου 16, 2014 in ΣΥΝΑΞΑΡΙΟ

 

Ὦ θεία καὶ ἱερὰ τῆς Χριστοῦ Ἐκκλησίας μέλισσα, Βασίλειε παμμακάριστε…

1520809_10201614945159067_1025294918_n

Ὦ θεία καὶ ἱερὰ τῆς Χριστοῦ Ἐκκλησίας μέλισσα, Βασίλειε παμμακάριστε· σὺ γὰρ τοῦ θείου πόθου τῷ κέντρῳ, σεαυτὸν καθοπλίσας, τῶν θεοστυγῶν αἱρέσεων τάς βλασφημίας κατέτρωσας· καὶ ταῖς ψυχαῖς τῶν πιστῶν εὐσεβείας τὸν γλυκασμὸν ἐθησαύρισας·

images
Πάντων τῶν ἁγίων ἀνεμάξω τάς ἀρετάς…., Μωϋσέως τὸ πρᾶον, Ἠλιοὺ τὸν ζῆλον, Πέτρου τὴν ὁμολογίαν, Ἰωάννου τὴν Θεολογίαν, ὡς ὁ Παῦλος ἐκβοῶν οὐκ ἐπαύσω. Τὶς ἀσθενεῖ, καὶ οὐκ ἀσθενῶ; τὶς σκανδαλίζεται, καὶ οὐκ ἐγὼ πυροῦμαι; Ὅθεν σὺν αὐτοῖς αὐλιζόμενος, ἱκέτευε σωθῆναι τάς ψυχὰς ἡμῶν.

images

Τὴν ἱερατικὴν στολὴν ἀμπεχόμενος, Τριάδος ὑπέρμαχε Βασίλειε, θρόνῳ παρέστης δικαστικῷ, προκινδυνεύων τῆς πίστεως, καὶ ἀθλητικὴν ἔνστασιν ἐπιδειξάμενος, θυμὸν Ἐπάρχου κατῄσχυνας, θρασυνομένου τῷ κράτει τῆς ἀσεβείας, καὶ σπλάγχνων ἐκτομὴν ἀπειλοῦντος, προθύμως ταῦτα προέκρινας, καὶ Μάρτυς γενόμενος τῇ προαιρέσει, τὸν στέφανον ἀνεδήσω τῆς νίκης παρὰ Χριστοῦ.

megas basileios

Ὁ τὴν χάριν τῶν θαυμάτων οὐρανόθεν κομισάμενος, καὶ τὴν πλάνην τῶν εἰδώλων στηλιτεύσας ἐν τοῖς δόγμασιν, Ἀρχιερέων ὑπάρχεις δόξα καὶ ἑδραίωμα, παμμακάριστε Βασίλειε, καὶ πάντων τῶν Πατέρων διδασκαλίας ὑπόδειγμα.

st-basil-the-great

Εἰς πᾶσαν τὴν γῆν ἐξῆλθεν ὁ φθόγγος σου, ὡς δεξαμένην τὸν λόγον σου, δι’ οὗ θεοπρεπῶς ἐδογμάτισας, τὴν φύσιν τῶν ὄντων ἐτράνωσας, τὰ τῶν ἀνθρώπων ἤθη κατεκόσμησας, Βασίλειον Ἱεράτευμα, Πάτερ Ὅσιε, Χριστὸν τὸν Θεὸν ἱκέτευε, δωρήσασθαι ἡμῖν τὸ μέγα ἔλεος

 
Γράψτε ένα σχόλιο

Posted by στο Ιανουαρίου 1, 2014 in ΣΥΝΑΞΑΡΙΟ

 

ΑΓΙΟΣ ΑΜΒΡΟΣΙΟΣ ΜΕΔΙΟΛΑΝΩΝ-π. Γ.ΜΕΤΑΛΛΗΝΟΥ

 
Γράψτε ένα σχόλιο

Posted by στο Δεκεμβρίου 6, 2013 in ΣΥΝΑΞΑΡΙΟ, VIDEOS

 
 
Follow

Get every new post delivered to your Inbox.

Join 112 other followers